Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου

Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου σήμερα και εμείς θα γιορτάσουμε με τις δικές μας εκδόσεις!!

Σε δυο τεύχη παρακαλώ!!

 

 

Αν θέλετε και σεις να μάθετε πως γίνεται πρέπει να μελετήσετε πολύ … τη γραμματική της φαντασίας του Ροντάρι και τις λειτουργίες των παραμυθιών του Προπ. Εμείς δεν χρειάζεται … έχουμε εμπιστοσύνη στη φαντασία μας το ίδιο και οι δασκάλες μας!!

Καλή ανάγνωση και να μην ξεχνάτε να διαβάζετε παραμύθια!!

 

 

 

 

 

Το κορίτσι κι ο δράκος

Παγκόσμια ημέρα του βιβλίου σήμερα και μεις φτιάξαμε με παραδοσιακό χειρωνακτικό τρόπο το δικό μας βιβλίο με τίτλο «Η ζωή της πεταλούδας». Χρειάστηκαν μόνο μερικές λευκές σελίδες χαρτί, μια χρωματιστή για  εξώφυλλο, οι γνώσεις μας για τον κύκλο ζωής της πεταλούδας και η φαντασία μας!!

Στο τέλος της ημέρας το πήραμε στο σπίτι γι’ αυτό δεν μπορούμε να σας το δείξουμε από εδώ. Μπορούμε όμως να «ανεβάσουμε» το πρώτο μας βιβλίο που είναι ένα παραμύθι με πρωταγωνιστές ένα κοριτσι κι έναν δράκο.

Απωλέσθη πράσινος σκύλος … κι ευρέθη ο Τόμπυ ο φίλος!!

Αγαπητοί μας, έχουνε περάσει πολλές μέρες όπου ο Λύκος ο Ζαχαρίας έψαχνε να βρει απεγνωσμένα ποιο χρώμα του ταιριάζει!

Ο ΛΥΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΘΕΛΕΙ Ν' ΑΛΛΑΞΕΙ ΧΡΩΜΑ

Ψάξαμε κι εμείς μαζί του και μας ακολούθησε κι η κυρά Μάρω η Αλεπού. Μπερδευτήκαμε πολύ αλλά στο τέλος γνωρίσαμε και ξεχωρίσαμε τα χρώματα.

alepoy1

 

Τα βάλαμε στην τάξη, στις ζωγραφιές και τη ζωή μας κι όλα έγιναν πολύ όμορφα! Ώσπου μια εξαφάνιση ήρθε να ταράξει την ηρεμία μας: «Απωλέσθη, λέει, πράσινος σκύλος…» και ξανάρχισε το ψάξιμο!!!

9789607930279

… κι αφού ξεμπερδέψαμε ριγέ κάθετα με ριγέ οριζόντια, πουά μοτίβα και καρό, μονόχρωμα και έγχρωμα ήρθε η ώρα να συνεργαστούμε και να φτιάξουμε δυο – δυο έναν φίλο πολύ πιστό!

20171009_103038

… κι εκεί που η βδομάδα πάει να τελειώσει να σου σήμερα κι ο Τόμπυ!

 

 

Μια παραμυθοσαλάτα … για το τέλος?

Το σκηνικό της παραμυθοσαλάτας

Το σκηνικό της παραμυθοσαλάτας

Μια φορά κι έναν καιρό …φέτος δηλαδή στο σχολείο μας ταξιδεύαμε συχνά μέσα στα παραμύθια. Πολλοί πιστεύουν ότι δεν κάνουμε και τίποτα άλλο στο νηπιαγωγείο… Εεε δεν θα χαλάσουμε σε κανέναν το χατίρι …

Εμείς, πάντως,  στο νηπιαγωγείο μαθαίνουμε με τα παραμύθια, ασκούμε τον προφορικό μας λόγο και βελτιώνουμε το λεξιλόγιο μας, ανακαλύπτουμε τον εαυτό μας και τους άλλους, διασκεδάζουμε και δημιουργούμε…

Θα μπορούσαμε να σας γράψουμε πολλά για την ανεκτίμητη, πραγματικά,  αξία των παραμυθιών αλλά θα πούμε  μόνο στο ότι τα παραμύθια έχουν κοινές ιδέες που προέρχονται από την ανθρώπινη ψυχή και το ανθρώπινο σώμα … που παραμένουν ίδια παντού στο κόσμο και στον χρόνο. Έτσι αυτός ο αρχέτυπος χαρακτήρας και η συμβολική μορφή τους κάνει τα παραμύθια κατανοητά σε άτομα διαφορετικών ηλικιών, εποχών και πολιτισμών και γεφυρώνει όχι μόνο διαφορετικούς ανθρώπους και πολιτισμούς αλλά και το ένα επίπεδο κατανόησης με το επόμενο, ανάμεσα στους πολιτισμούς και ανάμεσα στον ίδιο τον άνθρωπο, τη φωτεινή και σκοτεινή του πλευρά, τις κοινωνικές, πνευματικές και συναισθηματικές του συγκρούσεις… γεγονός που το καθιστά  το κατάλληλο μέσο για έναν νηπιαγωγό.

Αν ήμουν καράβι ...

Αν ήμουν καράβι θα ΄θελα να ΄χα για πανί …

Στο νηπιαγωγείο ξεκινάμε με πρώτο στόχο τις ανθρώπινες αξίες …

η αρχή λοιπόν της οργανωμένης μάθησης ξεκινά  από τη μακραίωνη παράδοση των ανθρώπινων αξιών  … πανομοιότυπες στο χρόνο και στον κόσμο!  Στόχος απλός, κατανοητός  …αλλά ο πιο δύσκολος, ο πιο χρονοβόρος, ο πιο αναγκαίος!

Οι ανθρώπινες αξίες με όχημα το παραμύθι…. διδάσκονται , με βιωματικές  προσεγγίσεις δημιουργούν κοινωνικές πρακτικές, διαπαιδαγωγούν ηθικά και φωτίζουν την εφαρμογή των αξιών στην καθημερινή ζωή !

Σε αυτή τη λογική χτίστηκε και η σημερινή παράσταση που θα σας παρουσιάσουμε. Μια παραμυθοσαλάτα … ναι μια παραμυθοσαλάτα γιατί ότι σερβίρουμε στο νηπιαγωγείο πρέπει να στολίζεται με παιγνιώδη και χιουμοριστικό τρόπο.

Τα βασικά υλικά της παραμυθοσαλάτας μας  …τρία παραμύθια: Το χαρούμενο λιβάδι μιας ευαισθητοποιημένης νηπιαγωγού ,  Το δέντρο που έδινε ενός εμπνευσμένου αλλά αρχικά παρεξηγημένου λογοτέχνη κι Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας ενός κλασσικού παραμυθά. Το κλασσικό παραμύθι το αλλάξαμε λίγο όχι γιατί έχουμε κάτι με την παράδοση αλλά γιατί οι αξίες ..που λέγαμε ενώ είναι αναλλοίωτες στο χρόνο και τον χώρο συχνά καθορίζονται κι ακολουθούν τους κοινωνιολογικούς μετασχηματισμούς.

  • Στο χαρούμενο λιβάδι λοιπόν ζουν μια παρέα  μία παρέα από κίτρινες μαργαρίτες. Όταν ο αέρας φέρνει ένα σπόρο από μακριά …μια κόκκινη παπαρούνα τολμά να ξεφυτρώσει ανάμεσα τους… τα πράγματα κλονίζονται…  Μπορεί να ζήσει εκεί ένα τόσο διαφορετικό λουλούδι; Μα πώς αφού είναι άσχημο και έχει και το απαισιότερο χρώμα… Τη λύση δίνει μια μικρή μαργαρίτα που απλοϊκά αναρωτιέται …κι εμείς είμαστε διαφορετικές κι όμως ταιριάξαμε ..  κι έρχεται ο ήλιος που τα βλέπει όλα και δίνει το φως του σε όλους απλόχερα και χωρίς διακρίσεις να μας δώσει το πρώτο διαπολιτισμικό μάθημα και να μας πει ότι τα λιβάδια είναι πιο όμορφα ασπροκόκκινα.
  • Σε ίδιο λιβάδι ζει  Το δέντρο που έδινε,  ταγμένο για  προσφορά και  γενναιοδωρία, θα προσπαθεί άδολα να ικανοποιήσει κάθε ανάγκη του ανθρώπου ακόμα κι όταν γίνεται συνώνυμο με την πλεονεξία και  το ανικανοποίητο.
  • Τέλος σε αυτό το λιβάδι ζει μια οικογένεια τζιτζικιών και μια οικογένεια μυρμηγκιών κι είναι γείτονες. Μένουν στο ίδιο δέντρο. Τα τζιτζίκια τα κλαδιά του, μέσα στα φύλλα, και τα μυρμήγκια στις ρίζες του. Κάθε πρωί ξυπνούν και λένε καλημέρα. Μετά τα μυρμήγκια αρχίζουν τη δουλειά. Ψάχνουν  παντού φαγητό για το χειμώνα. Τα τζιτζίκια χορεύουν και τραγουδάνε.  Έρχεται ο χειμώνας, πέφτουν τα φύλλα από τα δέντρα, κάνει κρύο, τα μυρμήγκια είναι τακτοποιημένα στη φωλιά τους … και μια μέρα τα τζιτζίκια ζητάνε βοήθεια από τα μερμήγκια ….

Η εξέλιξη της ιστορίας ανήκει στα παιδιά και η απόφασή τους θα είναι η αξιολόγηση για το βασικότερο στόχο μας … οι αξίες στην κοινωνία μας!

xaro liba2Πηγές:

Το χαρούμενο λιβάδι

Το δέντρο που έδινε

Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας

Ιστορίες για να ονειρεύεσαι … Παιχνίδια για να μεγαλώνεις… Δάφνη Φιλίππου – Πόλα Καραντάνα, Εκδόσεις Καστανιώτη

Εικονογράφηση παραμυθιού / εργασία σε ομάδες

Μια φθινοπωρινή μέρα …γέμισε το πάτωμα με φύλλα.

fila (1)

Βάζουμε μουσική και κινούμαστε στο χώρο χορεύοντας. Όταν σταματήσει η μουσική παίρνω ένα φύλλο και κάθομαι. Αφού το παρατηρήσω κι έχω το λόγο το περιγράφω: χρώμα, σχήμα και από είδος – αν θυμάμαι από προηγούμενη μέρα που μιλήσαμε για τα φυλλοβόλα και αειθαλή δέντρα (αξιολόγηση/επανάληψη).

Ξαναβάζουμε μουσική και χορεύουμε με το φύλλο μας, όταν σταματήσει η μουσική βρίσκω ένα φίλο με ολόιδιο ….φύλλο.

Παίζει ξανά η μουσική και φίλοι με φύλλα χορεύουν ζευγαράκια κι όταν σταματήσει η μουσική κάνω ομάδα με τα φύλλα από το ίδιο δέντρο.

Κάνω ομάδα με τα φύλλα από το ίδιο δέντρο ή με το ίδιο χρώμα.

Κάνω ομάδα με τα φύλλα από το ίδιο δέντρο.

Κι έτσι έχουμε σχηματίσει ομάδες και καθορίζουμε σε ποιο παγκάκι θα καθίσουμε.

Ακολουθεί το πρόγευμα και το διάλλειμα.

Στη συνέχεια διαβάζουμε μια ιστορία από το ανθολόγιο μας. «Η Αστόχαστη σουσουράδα»

cbd73c6c95609861f763bf05382266ac

Επεξεργαζόμαστε με το γνωστό τρόπο το παραμύθι. Κάνουμε αναδιήγηση και το χωρίζουμε σε σκηνές. Η κυρία μας καθοδηγεί με ερωτήσεις και για να μας βοηθήσει καλύτερα το σκιτσάρει στον πίνακα. ( Φέτος μαζί με τον προτζέκτορα βάλαμε και πίνακα… τον οποίο χρησιμοποιούμε και για προβολές).

Η κυρία σκιτσάρει ... δε ζωγραφίζει.

Η κυρία σκιτσάρει … δε ζωγραφίζει.

Ακολουθεί παιχνίδι στις γωνιές και διάλειμμα.

Μετά το διάλειμμα καθόμαστε στην παρεούλα με την ομάδα μας και συζητάμε για τα παραμύθια από το ανθολόγιο, τα συγκρίνουμε με τα εικονογραφημένα και εντοπίζουμε τι τους λείπει….φυσικά οι εικόνες και αποφασίζουμε να τα εικονογραφήσουμε εμείς!!

Μοιράζουμε τις σκηνές ..όπως προέκυψαν και από το σκίτσο .. μια σε κάθε ομάδα κι αρχίζει η εικονογράφηση.

1 2 3 4 5 6

Στο τέλος κάθε ομάδα παρουσιάζει τη ζωγραφιά της και η κυρία γράφει το κείμενο … ακολουθεί  η βιβλιοδεσία από τις εκδόσεις Ριζάκι κι έτοιμο το παραμύθι μας …εικονογραφημένο πια!!
(περισσότερα…)

Ένας βασιλιάς … στο σχολείο μας!

Το κουκί και το ρεβύθι … κάθε μέρα παραμύθι,

…μα σήμερα θα σας παρουσιάσουμε τις δράσεις μας

με ένα διαφορετικό παραμύθι …

… ένα παραμύθι χωρίς νεράιδες και νάνους,

ούτε με κατσικάκια και γουρουνάκια,

μήτε με λύκους και με νάνoυς,

μήτε με μάγισσες… μόνο με ένα βασιλιά ..

Μα με ποιον βασιλιά; Με τον βασιλιά των Αριθμών!!

Παρουσίαση εξωφύλλου

Μετά την παρουσίαση του εξώφυλλου εντύπωση μας έκανε το τίτλος: Ποιος άραγε να είναι ο βασιλιάς;

Διερεύνηση απόψεων και γνώσεων

Διερεύνηση απόψεων και γνώσεων

Πολλές απόψεις ακούστηκαν … τι να είναι αλήθεια όμως; Για να είμαστε σίγουροι αποφασίσαμε να καλέσουμε την συγγραφέα στο σχολείο μας και να την ρωτήσουμε!

Συζητάμε τι θέλουμε να ρωτήσουμε

Στη συνέχεια διαβάσαμε το παραμύθι και ψηφίσαμε και ‘μεις τον αγαπημένο μας βασιλιά!

Στο σχολείο μας και οι τοίχοι έχουν αυτιά ... ή μάλλον μια νεραϊδούλα...

Στο σχολείο μας και οι τοίχοι έχουν αυτιά … ή μάλλον μια νεραϊδούλα… που ζωγραφίζει τέλεια στον πίνακα!

Ξεκινώντας λοιπόν απ’ το μηδέν μετρήσαμε και ξαναμετρήσαμε κάνοντας επανάληψη τους αριθμούς. Μετρήσαμε και ανάποδα και με τη βοήθεια της κυρίας σκαρφιστήκαμε ένα ποιηματάκι να το αφιερώσουμε ΄στην κυρία Γεωργία!

Αφίσα με το ποίημα και ζωγραφιές μας με τον αγαπημένο μας αριθμό.

Αφίσα με το ποίημα και ζωγραφιές μας με τον αγαπημένο μας αριθμό.

Και όταν έφτασε η μέρα της επίσκεψης όλες οι απορίες μας λύθηκαν. Η κυρία Γεωργία απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις μας, είδε τις ζωγραφιές μας, άκουσε με χαρά το ποιηματάκι μας και έπαιξε μαζί μας τέλεια παιχνίδια με αριθμούς.

Ψαρεύω τον αριθμό που ακούω ή λύνω έναν μαθηματικό γρίφο

Ψαρεύω τον αριθμό που ακούω

Λύνω ένα μαθηματικό γρίφο

Λύνω ένα μαθηματικό γρίφο

Μουσικό παιχνίδι

Μουσικό παιχνίδι

Περάσαμε πολύ όμορφα κι έτσι την άλλη μέρα ξαναπαίξαμε τα παιχνίδια … που η κυρία μας ζήλεψε και με την άδεια της κυρίας Γεωργίας τα αντέγραψε και τα προσάρμοσε στο θέμα της εβδομάδας μας!

... για να παίζουμε κάθε μέρα!

… για να παίζουμε κάθε μέρα!

Ήταν μια καλή εμπειρία και δεν έχουμε παρά να ευχαριστήσουμε!

Πολλά πολλά ευχαριστώ

Πολλά πολλά ευχαριστώ

Απ’ το παραμύθι … στην παράσταση!

Στο σχολείο μας αποτελεί πια θεσμό, κάθε χρόνο να ανοίγουμε την πόρτα τις γιορτές με μια παράσταση! Μια θεατρική παράσταση από εμάς … για εμάς, τους γονείς μας, φίλους και συγγενείς!

Φέτος η χριστουγεννιάτικη παράστασή μας ξεκίνησε από το παραμύθι του Ευγένιου Τριβιζά «Φρικαντέλα, η μάγισσα που μισούσε τα κάλαντα».

frikante

Διαβάσαμε το παραμύθι, το αναλύσαμε, παίξαμε με τις σύνθετες λέξεις, ζωγραφίσαμε ότι μας άρεσε και αποφασίσαμε να το δραματοποιήσουμε.

 

Συζήτηση για τα καμώματα της μάγισσας!

Συζήτηση για τα καμώματα της μάγισσας!

Βρήκαμε τους ήρωες του παραμυθιού και το διασκευάσαμε στην τάξη προσθέτοντας ήρωες (μάγο και γατάκια). Επίσης αλλάξαμε το τέλος του με τα καλικαντζαράκια να βοηθούν τα παιδιά να βρουν τις φωνές του, λύση που βρήκαμε ιδανική διότι τα καλικαντζαράκια τρυπώνουν παντού – σύμφωνα με την παράδοση – έτσι θα μπορούσαν με ευκολία να μπουν στον πύργο και να βρουν τα μπαλόνια. Επίσης το τέλος μας άρεσε κι έτσι – όπως και στο παραμύθι του Τριβιζά – η Φρικαντέλα μας και ο Φρικαντέλος μας αγάπησαν καθετί καλό!!

 

Οι μάγοι μεταμορφώθηκαν ... κι έγιναν ημερολόγια!!

Οι μάγοι μεταμορφώθηκαν … κι έγιναν ημερολόγια!!

Στη συνέχεια διαλέξαμε μουσικές και τραγούδια. Φτιάξαμε μικρές και απλές χορογραφίες για τις χιονούλες, τους αφηγητές, τους μάγους, τα γατάκια, τα παιδιά και τα καλικαντζαράκια. Επίσης μάθαμε τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς για να πούμε στους μάγους μας. Μάθαμε ακόμα τα κάλαντα των βατράχων… και άλλων ζώων!

 

Τα κάλαντα των αγελάδων!!!

Τα κάλαντα των αγελάδων!!!

 

Κάλαντα βατράχων!!

Στιγμιότυπα από το παραμύθι μας σε κόμικ.

 

Μια μέρα η Φρικαντέλα έχασε το γοβάκι της και μεις το βρήκαμε και το κάναμε πρόσκληση!

prosklisiΚάναμε και μερικές πρόβες … κι όλα ήταν έτοιμα για την παράστασή μας.

Το σκηνικό έγινε από φελιζόλ με χάρτινες λεπτομέρειες και φιγούρες. Τα περισσότερα κουστούμια επιμελήθηκαν γιαγιάδες των νηπίων μας και τα υπόλοιπα από το βεστιάριο μας.

Το σκηνικό έγινε από φελιζόλ με χάρτινες λεπτομέρειες και φιγούρες. Τα περισσότερα κουστούμια επιμελήθηκαν γιαγιάδες των νηπίων μας (της Αγγελικής, της Σοφίας, της Τερψιχόρης) και τα υπόλοιπα από το βεστιάριο μας.

Tέλος η γιορτή μας βιντεοσκοπήθηκε και φωτογραφήθηκε από τον πατέρα της Αναστασίας και τον πατέρα της Ελένης. Οι φωτογραφίες χρησιμοποιήθηκαν από τις «εκδόσεις» μας και έγιναν κόμικ για την βιβλιοθήκη μας!

 

Η γιορτή μας έγινε νέο παραμύθι, η δική μας διασκευή της Φρικαντέλας του Ευγένιου Τριβιζά και εικονογραφήθηκε από τις φωτογραφίες μας!

Η γιορτή μας έγινε νέο παραμύθι, τη δική μας διασκευή της Φρικαντέλας του η οποία  εικονογραφήθηκε από τις φωτογραφίες μας!

Η κυρία μας, μας ευχαριστεί θερμά, εμάς και τους γονείς τους για τη συνεργασία καθώς το αποτέλεσμα μας αντάμειψε όλους και επιβεβαίωσε την άποψη για την αξία των παραμυθιών στην εκπαίδευση …κι όχι μόνο!!

 

Πάσχα στο Κοκκινοχώρι!

Γιορτή του παιδικού βιβλίου σήμερα και εμείς τιμήσαμε τη μέρα με το δικό μας παραμύθι!

Μοναδική ευκαιρία να συνδυάσουμε το Πάσχα με την Ημέρα του παιδικού βιβλίου «Το Κοκκινοχώρι» της Δέσποινας Στίκα δημοσιευμένο στο περιοδικό Σύγχρονο Νηπιαγωγείο, 2002. Ένα παραμύθι διαφορετικό …ένα παραμύθι δίχως τέλος!

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα χωριό που το λέγανε Κοκκινοχώρι. Σ’ εκείνο το χωριό όλοι οι κάτοικοι αγαπούσαν το κόκκινο χρώμα. Τα παιδιά έπαιζαν με κόκκινη μπάλα, οι αγρότες έβαζαν κόκκινα σαμάρια στα γαϊδούρια τους, οι γιαγιάδες φορούσαν κόκκινες ποδιές, στα φαγητά τους έριχναν κόκκινη σάλτσα και οι μαμάδες έμπλεκαν για τις κόρες τους κόκκινα σκουφιά. Το μόνο όνομα που είχε πέραση σ’ αυτό τον τόπο ήταν «Κοκκινοσκουφίτσα». Και για να μην μπερδεύονται μέσα σε τόσες Κοκκινοσκουφίτσες, συνήθιζαν να φωνάζουν καθεμιά μαζί με τα ονόματα του μπαμπά και της μαμάς της. «Κοκκινοσκουφίτσα της Μαρίας και του Τάκη», «Κοκκινο-σκουφίτσα του Άρθουρ και της Τζαίην», «Κοκκινοσκου-φίτσα του Εφραίμ και της Εσθήρ», «Κοκκινο­σκουφίτσα του Μανόλη και της Λίτσας» και λοιπά.

Τα επώνυμα τους ήταν σκέτο μπέρδεμα, γι’ αυτό και δεν τα χρησιμοποιούσαν. Ο κύριος Δήμαρχος καθότανε με τις ώρες και τα έγραφε στο μεγάλο βιβλίο της Δημαρχίας προσπαθώντας να τα βάλει σε αλφαβητική σειρά, πράγμα πολύ πολύ δύσκολο. Κοκκινάκης, Κόκκινος, Κοκκινωπός, Κοκκινάδης, Κοκκινόπουλος, Κοκκινόχρωμος, Κοκκινοκέφαλος, Κοκκινολεκές, Κοκκινολελές, Κοκκινομεζές, Κοκκινούλης, Κοκκινοπούλης, Κοκκινοσκούφης, Κοκκινοσκουφίδης, Κοκκίνης, Κοκκινοσκουφόπουλος, Κοκκινιάδης, Κοκκινομάγουλος. Κοκκινομάτης, Κοκκινόποδος κι εκατοντάδες άλλα κοκκινισμένα ονόματα χωρίς τελειωμό.

Οι πιο αγαπημένες τους στιγμές ήταν το δείλι και το γλυκοχάραμα, όταν τα συννεφάκια στον ουρανό έπαιρναν χρώμα κόκκινο, τα πιο λαχταριστά τους φρούτα ήταν το κεράσι και η φράουλα, τα πιο όμορφα λουλούδια τους ήταν οι παπαρούνες και τα κόκκινα τριαντάφυλλα κι από κρασί προτιμούσαν πάντα το κοκκινέλι.

Ονειρεύονταν μαγεμένες διακοπές στην Κοκκινιά, τα σαββατοκύριακα πήγαιναν εκδρομή στις Ερυθρές και για τα μπάνια τους ταξίδευαν μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα. Αντί για χελιδόνια περίμεναν κάθε άνοιξη τους κοκ­κινολαίμηδες, αντί για γρίπη συνήθιζαν ν’ αρρωσταίνουν από ερυθρά, μαγείρευαν μόνο κοκκινιστό, έφτιαχναν σαλάτες από κοκκινογούλια, στις γλάστρες τους έβαζαν κοκκινόχωμα και τις ντομάτες τους τις ήθελαν πάντοτε ώριμες.
Η πιο αγαπημένη τους γιορτή ήταν το Πάσχα. με τις κόκκινες λαμπάδες και τα κόκκινα αυγά. Μόλις έφτανε η Μεγάλη Εβδομάδα. οι Κοκκινοχωρίτισσες νοικοκυρές μάζευαν τόσα πολλά αυγά για να τα βάψουν, που δε χώρα­γαν στις κατσαρόλες του κάθε σπιτιού. Γι’ αυτό ο Δήμαρχος τέτοιες μέρες έβγαζε τα μεγάλα καζάνια της Δημαρχίας, στην κεντρική πλατεία κι άναβαν φωτιές μεγάλες για το βάψιμο των αυγών. Μετά οι νοικοκυρές τα γυάλιζαν με λάδι και ξύδι και τα τοποθετούσαν σε σειρές στα πάρκα και στα πεζοδρόμια. Τα έβαζαν προσεχτι­κά το ένα δίπλα στ’ άλλο, κι ύστερα στρώματα στρώματα το ένα πάνω στ’ άλλο κι έφτιαχναν μεγάλες πυραμίδες από κόκκινα αυγά. Τ ο Κοκκινοχώρι κάθε Πάσχα ήταν στολισμένο με κόκκινα αυγουλόβουνα. Κι όταν ακουγόταν το «Χριστός ανέστη…» αρχίζανε μάχες στους δρόμους με τα τσουγκρίσματα και τις ευχές. Ο τελικός νικητής έπαιρνε για βραβείο από τη Δημαρχία ένα χρυσό αυγό, επικοκκινισμένο!

Όταν υπάρχει Κοκκινοσκουφίτσα υπάρχει και… δάσος και… γιαγιά και… λύκος. Στο δάσος τους Κοκκινο-χωρίου, όμως. λύκοι δεν υπήρχαν ούτε για δείγμα. Οι γιαγιάδες κατοικούσαν σε μικρά ξύλινα σπιτάκια μες στο δάσος, που τους είχε φτιάξει το ΚΑΠΗ της Δημαρχίας. Οι εγγονές τους τις επισκέπτονταν συχνά με τα καλάθια τους γεμάτα κρέας κοκκινιστό με τοματοπελτέ και κόκκινο πιπέρι, τοματοχυμό για την όρεξη, μαρμελάδα φράουλα και τάρτες από κεράσια για γλυκό. Το καλοκαίρι άλλαζαν το μενού με κοκκινόψαρο, ντομάτες γεμιστές, παντζάρια και κοκκινοράδlκα, όσο για φρούτο είχαν προτίμηση σε φέτες καρπουζιού… χωρίς τη φλούδα.

Ώσπου μια μέρα έφτασαν ένα κοπάδι πεινασμένοι λύκοι στο δάσος του Κοκκινοχωρίου! «Είμαστε οι πιο τυχεροί λύκοι του κόσμου!» σκέφτηκε ο 1ος που είδε τα κορίτσια με τα κόκκινα σκουφιά και τα γεμάτα καλάθια. «Απίστευτο! Είμαστε μέσα σ’ ένα δάσος από Κοκκινοσκουφίτσες!» «Καλά, λες» είπε ο 2ος λύκος. «Εγώ νόμιζα πως είχα αλληθωρίσει. Άλλες πάνε, άλλες έρχονται… Τσιμπιό­μουν στην αρχή, μήπως και βλέπω όνειρο από την πείνα!» «Και τώρα τι κάνουμε με τόσες Κοκκινοσκουφίτσες;» αναρωτήθηκε ο 3ος λύκος. «Εμείς ξέρουμε πώς να φερθούμε μόνο με τη μία!»

Στο σημείο η συγγραφέας απευθύνεται στα παιδιά «Μεγάλο μπέρδεμα παιδιά . Άκρη δε βρίσκω τώρα πια σ’ αυτό το παραμύθι. Βρίσκετε εσείς να υπάρχει κάποια λύση; Τι θα προτείνατε στους λύκους. Τι θα λέγα­τε στις Κοκκινοσκουφίτσες;» Και τα παιδιά δίνουν το δικό τους τέλος και ολοκληρώνουν το παραμύθι!

«Να κυνηγήσει ο καθένας ας από μία» είπε ο πρώτος λύκος.

«Μη λες ανοησίες, αμέσως θα μας καταλάβουν οι γονείς τους» απάντησε ο δεύτερος λύκος.

«Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να τις ξεγελάσουμε για να έρθουν μαζί μας» είπε ο τρίτος λύκος.

«Να μεταμφιεστούμε!» είπε ο μικρότερος λύκος.

«Καλή ιδέα!!» είπαν όλοι με μια φωνή

«Να φορέσουμε και μεις κόκκινα ρούχα και κόκκινα σκουφιά και να καλέσουμε τις κοκκινοσκουφίτσες στο δάσος για να τους μάθουμε καινούρια παιχνίδια»

«Καλή ιδέα, να πάμε και κομμωτήριο να κάνουμε τα μαλλιά μας κατσαρά!»

Έτσι κι έγινε. Οι λύκοι έγιναν κοκκινοσκουφίτσες με κατσαρά μαλλιά και κόκκινα φορέματα και κάπες. Όμως ξέχασαν να κρύψουν τις ουρές τους και με μιας τα κορίτσια του Κοκκινοχωρίου κατάλαβαν ότι κάτι περίεργο συμβαίνει και ζήτησαν βοήθεια από τους γονείς τους.

Οι κοκκινοχωρίτες έπιασαν τους λύκους. Οι λύκοι άρχισαν να κλαίνε. Τα κορίτσια έδειξαν κατανόηση και πρότειναν στους γονείς τους να κάνουν Πάσχα όλοι μαζί και να ξεχάσουν για λίγο τις διαφορές τους.

Μόλις το άκουσαν αυτό οι λύκοι κατενθουσιάστηκαν κι αμέσως υποσχέθηκαν ότι δε θα κυνηγήσουν ποτέ ξανά κοκκινοσκουφίτσες!

Κι έτσι γιόρτασαν όλοι μαζί το Πάσχα. Τσούγκρισαν κόκκινα αυγά, έφαγαν σουβλιστό κατσίκι και κοκορέτσι, ήπιαν κόκα κόλα και κοκκινέλι, χόρεψαν «τα κουκιά» και καλαματιανό κι έζησαν αυτοί καλά και μεις καλύτερα!

 

Καλό Πάσχα σε όλους

Καλό Πάσχα σε όλους

 

Η μάγισσα Συμμετρία στο κάστρο του Εγωιστή Γίγαντα

Καλησπέρα αγαπητοί μας φίλοι,
καιρό έχουμε να σας πούμε  νέα μας. Ξέρετε η σχολική χρονιά πλησιάζει στο τέλος της και τις τελευταίες μέρες θέλουμε να τα προλάβουμε όλα!!!!!

Ετοιμάζουμε μια γιορτή, αυτή τη φορά σε συνεργασία με τους μαθητές της πρώτης και δευτέρας τάξης του συστεγαζόμενου δημοτικού μας. Αρχίσαμε να συνεργαζόμαστε από τώρα για να μην έχουμε πολλές αλλαγές στο Σεπτέμβρη που θα γίνουμε και εμείς πρωτάκια!

 Η γιορτή μας έχει τίτλο «Ο εγωιστής γίγαντας μαθαίνει να παίζει». Τον γίγαντα όλοι τον γνωρίζεται από το γνωστό παραμύθι, εκείνο όμως που δεν ξέρεται είναι ότι δεν ξέρει να παίζει. Έτσι κι εμείς αποφασίσαμε να του μάθουμε … περισσότερα από κοντά στη γιορτή μας που θα γίνει στην αυλή του σχολείου μας .

 OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 Ως τότε έχουμε να αντιμετωπίσουμε κι ένα άλλο θέμα. Σαν να μην έφτανε που ο γίγαντας είναι εγωιστής και δεν ξέρει να παίζει, ήρθε στον κήπο του η μάγισσα Ασυμμετρία και τα έκανε όλα κομμάτια. Δέντρα, λουλούδια, πεταλούδες ακόμα και την αγάπη!

 OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Την πρώτη μέρα με πολύ κόπο φροντίσαμε τον κήπο, ενώσαμε τα σωστά κομμάτια κι όλα έγιναν όπως πριν.  Το επόμενο βράδυ όμως τα ίδια. Η μάγισσα Ασυμμετρία κάλεσε και την φίλη της τη μάγισσα Αταξία και τα χαλάσαν όλα πάλι.

 Τι να κάνουμε και μεις… καλέσαμε ενισχύσεις. Την μάγισσα Συμμετρία. Η καλή μας Συμμετρία μας έμαθε να παρατηρούμε τα αντικείμενα απ’ όλες τις πλευρές και μας βοήθησε να τα βάζουμε σε τάξη. Στο τέλος μας έμαθε και έναν τρόπο να ζωγραφίζουμε και να κάνουμε και μεις τα μαγικά μας!

 OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

 

 

 

 

Πινόκιο

Καλό μήνα σε όλους

με υγεία και χαρά και …

…δίχως ψέματα πολλά!!!!

 

Σήμερα ασχοληθήκαμε με……….

Μια ξύλινη κουκλίτσα που χορεύει και γελά,

τους κοροϊδεύει όλους με ψέματα πολλά!

Να το πάρει το ποτάμι; ( από την κ. Ανθή

Βρες τη σωστή λέξη,  βάλε τα γράμματα στη σειρά και θα το βρεις!

Φυσικά διαβάσαμε το παραμύθι, βρήκαμε τους ήρωες, αναδιηγηθήκαμε την ιστορία με τη σωστή σειρά. Μάλιστα, διαβάσαμε την ιστορία από διαφορετικές εκδόσεις και μάθαμε τι είναι διασκευή!

Μια μέρα με ένα παραμύθι!

Μια μέρα με ένα παραμύθι! Έθιμο πρωταπριλιάς, παιχνίδια με τη λέξη «Πινόκιο» και κατασκευή «Πινόκιο» του όποιου μεγαλώνει η μύτη με κάθε ψέμα που ακούει (ιδέα από την κ.Ντίνα)

 Γράψαμε το όνομα της ξύλινης κούκλας και φτιάξαμε μια κατασκευή για το σπίτι.

Κι έτσι η μέρα μας έκλεισε με ένα μόνο … παραμύθι!

 Καλή πρωταπριλιά!