Το Νηπιαγωγείο μας τιμά την ιστορία του τόπου

Η σημερινή μέρα αποτελεί μια σημαντική ημέρα μνήμης για τα Κανάλια Μαγνησίας, καθώς το 1943 οι κατοχικές δυνάμεις εισέβαλαν στο χωριό, προκαλώντας καταστροφές και αφήνοντας βαθιά σημάδια στην ιστορική μνήμη του τόπου.

Για τα 82 χρόνια από την πυρπόληση των Καναλίων, καθώς και για την εύρεση της θαυματουργού Εικόνας της Παναγίας Καναλιώτισσας, πραγματοποιήθηκαν εκδηλώσεις μνήμης και τιμής, στις οποίες συμμετείχαν φορείς, κάτοικοι και σχολεία της περιοχής.

🌿 Η συμμετοχή του νηπιαγωγείου μας

Το Νηπιαγωγείο μας συμμετείχε με περηφάνια στην εκδήλωση της Κυριακής 16 Νοεμβρίου, παρουσιάζοντας μια εικαστική δράση που δημιούργησαν τα παιδιά με αφορμή την ιστορική παρουσίαση από την εκπαιδευτικό και συγγραφέα Αγγελική Θάνου.

Μέσα από συζήτηση, προβολές και ιστορικό υλικό, τα παιδιά προσπάθησαν να κατανοήσουν τα γεγονότα και να τα αποτυπώσουν δημιουργικά. Δημιουργήσαμε την εικαστική σύνθεση «Το Πριν και το Μετά», όπου σε μαύρο χαρτόνι τα παιδιά τοποθέτησαν εικόνες από την πυρπόληση και τον βομβαρδισμό του χωριού, συνοδεύοντάς τες με λέξεις όπως:
🕯️ πόνος – φόβος – καταστροφή – σκοτάδι

Στη συνέχεια, προχωρήσαμε στο «Μετά», όπου τα παιδιά δημιούργησαν Το Δέντρο της Ειρήνης, γράφοντας πάνω στα φύλλα του αγαθά και αξίες της ειρήνης:
🌿 αγάπη – συνεργασία – ελπίδα – σεβασμός – χαρά – αλληλεγγύη

Το αποτέλεσμα παρουσιάστηκε στην εκδήλωση και συγκίνησε τους παρευρισκόμενους, δείχνοντας πως ακόμη και οι μικροί μαθητές μπορούν να τιμούν και να κρατούν ζωντανή την ιστορία του τόπου τους.

🏅 Έπαινοι για τα παιδιά

Στο τέλος της εκδήλωσης, τα παιδιά του νηπιαγωγείου μας έλαβαν επαίνους για τη συμμετοχή και την προσπάθειά τους, γεγονός που τα γέμισε χαρά και υπερηφάνεια.

Με τέτοιες δράσεις, τα παιδιά μαθαίνουν πως η μνήμη και η ιστορία μάς ενώνουν, μάς διδάσκουν και μάς βοηθούν να χτίζουμε ένα μέλλον με περισσότερη ειρήνη και ανθρωπιά.

🍏 Τα μήλα του φθινοπώρου έγιναν… μηλόπιτα στο νηπιαγωγείο μας!

Το φθινόπωρο έφτασε, και μαζί του ήρθαν τα αγαπημένα μας μήλα! Μιλήσαμε για τα χρώματα, τα σχήματα και τη γεύση τους, τα μετρήσαμε, τα ζωγραφίσαμε… και στο τέλος αποφασίσαμε να τα δοκιμάσουμε αλλιώς!

Διαβάσαμε πρώτα τη συνταγή , πλύναμε καλά τα χεράκια μας και μπήκαμε στην κουζίνα του νηπιαγωγείου έτοιμοι για δράση. Μετρήσαμε αλεύρι, ζάχαρη, κανέλα και φυσικά κόψαμε τα ζουμερά μας μήλα σε μικρά κομματάκια. Όλη η αίθουσα γέμισε άρωμα φθινοπώρου και χαρούμενες φωνούλες.

Όταν η μηλόπιτα ψήθηκε, η μυρωδιά της πλημμύρισε το σχολείο! Τη δοκιμάσαμε όλοι μαζί, και συμφωνήσαμε πως ήταν η πιο νόστιμη μηλόπιτα του κόσμου — γιατί τη φτιάξαμε με αγάπη και ομαδική δουλειά!

Μέσα από αυτή τη γλυκιά δραστηριότητα, τα παιδιά έμαθαν να συνεργάζονται, να μετρούν, να περιμένουν τη σειρά τους και να χαίρονται τη χαρά της δημιουργίας.

Το φθινόπωρο έχει τη γεύση της μηλόπιτας… και τη χαρά των παιδιών μας! 🍎❤️

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης μνήμης “Η Μέρα Μνήμης στα Κανάλια – Το χωριό ξαναζωντανεύει”, που πραγματοποιήθηκε με την παρουσία της εκπαιδευτικού και συγγραφέα Αγγελικής Θάνου, το Νηπιαγωγείο μας συμμετείχε με μια συγκινητική εικαστική δράση.

Αφού παρακολουθήσαμε την παρουσίαση και μιλήσαμε για τα γεγονότα της πυρπόλησης και του βομβαρδισμού του χωριού μας, τα παιδιά αποτύπωσαν με τον δικό τους τρόπο το “Πριν και το Μετά”.

Σε μαύρο χαρτόνι, συνθέσαμε εικόνες και φωτογραφίες από την καταστροφή, αλλά και λέξεις που γεννούν ελπίδα:
🕯️ φως – ζωή – αγάπη – ελπίδα – ειρήνη

Μέσα από τη σιωπή, τη συζήτηση και τη δημιουργία, τα παιδιά κατανόησαν πως μέσα από τις στάχτες μπορεί να ανθίσει ξανά η ζωή.

Στη συνέχεια, δημιουργήσαμε “Το Δέντρο της Ειρήνης”, στο οποίο κάθε παιδί έγραψε πάνω στα φύλλα του μια λέξη-αγαθό της ειρήνης:
🌿 σεβασμός – φιλία – συνεργασία – χαρά – καλοσύνη

Το Δέντρο της Ειρήνης παρουσιάστηκε στην εκδήλωση και στόλισε τον χώρο, ως σύμβολο ελπίδας και αναγέννησης του χωριού μας.

Η συμμετοχή των παιδιών γέμισε την αίθουσα με χρώμα, φως και συγκίνηση — μια μικρή πράξη τιμής, μνήμης και συνέχειας.
Γιατί όπως είπαν τα ίδια τα παιδιά:

«Το χωριό μας ξαναζωντανεύει… μέσα από την ειρήνη και την αγάπη!»

Με αφορμή τον πίνακα του Πικάσο «Το παιδί και το περιστέρι», γνωρίσαμε το έργο και μιλήσαμε για τα συναισθήματα που μας προκαλεί. Παρατηρήσαμε τα χρώματα, τις μορφές και το συμβολισμό του περιστεριού ως σύμβολο ειρήνης.

Στη συνέχεια, μέσα από μια δραστηριότητα κωδικοποίησης, χωρίσαμε την εικόνα σε κομμάτια και τα παιδιά προσπάθησαν να την ανασυνθέσουν σωστά, όπως σε ένα παζλ. Μέσα από το παιχνίδι αυτό, εξασκήσαμε την παρατηρητικότητα, τη λογική σκέψη και τη συνεργασία.

Τέλος, τα παιδιά σχημάτισαν και έγραψαν τη λέξη “ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ”, συνδέοντας τη γλώσσα με την εικαστική έκφραση και τη δημιουργική μάθηση!

ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΙ ΑΠΑΓΓΕΛΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ΕΤΟΙΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗ

ΣΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΜΑΣ ΓΙΟΡΤΗ

Η 28η Οκτωβρίου γιορτάστηκε με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση στο Νηπιαγωγείο Κανάλιων. Οι μικροί μας μαθητές συμμετείχαν στις εκδηλώσεις με ενθουσιασμό, αποδίδοντας με όμορφο τρόπο το πνεύμα της ημέρας.

Την ημέρα της γιορτής, πραγματοποιήθηκε εκκλησιασμός, ακολουθούμενος από κατάθεση στεφάνου και παρέλαση, τιμώντας τους ήρωες του 1940 και την ιστορική μνήμη του Έπους. Στην πλατεία του χωριού, τα παιδιά παρουσίασαν ποιήματα, δίνοντας χαρά στους κατοίκους και στους γονείς που παρακολούθησαν τις εκδηλώσεις.

Ήταν μια μέρα γεμάτη συγκίνηση, μαθήματα ιστορίας και υπερηφάνειας για τη χώρα μας, με τα νήπια να αποδεικνύουν ότι η γνώση και η αγάπη για την πατρίδα ξεκινούν από μικρή ηλικία.

Συγχαρητήρια σε όλους τους μικρούς μας ήρωες και στους εκπαιδευτικούς που οργάνωσαν μια τόσο όμορφη γιορτή!

🍂 Το φθινοπωρινό μας κέικ 🍰

Στο νηπιαγωγείο μας μύρισε… φθινόπωρο!
Μιλήσαμε για τα φρούτα και τους καρπούς αυτής της εποχής και αποφασίσαμε να φτιάξουμε όλοι μαζί ένα φθινοπωρινό κέικ με ξηρούς καρπούς και σταφίδες!Οι γονείς μας προμήθευσαν με τα απαραίτητα υλικά και κυρίως τα ξακουστά αμύγδαλα των Καναλίων !

Πλύναμε καλά τα χεράκια μας και ξεκινήσαμε!
Μετρήσαμε τα υλικά, ανακατέψαμε το μείγμα και γεμίσαμε την τάξη με υπέροχες μυρωδιές.
Οι σταφίδες, τα καρύδια και τα αμύγδαλα έδωσαν στο κέικ μας γεύση και άρωμα φθινοπώρου.

Όταν ψήθηκε, το δοκιμάσαμε όλοι μαζί και συμφωνήσαμε πως ήταν το πιο νόστιμο κέικ του κόσμου, γιατί το φτιάξαμε με αγάπη και ομαδική δουλειά! 💛🍁

Το φθινόπωρο έφτασε και στο νηπιαγωγείο μας γέμισε χρώματα, αρώματα και φαντασία!
Μιλήσαμε για τις αλλαγές της φύσης, τα δέντρα που ρίχνουν τα φύλλα τους και τα φρούτα που ωριμάζουν αυτή την εποχή.
Γνωρίσαμε τα φθινοπωρινά φρούτα — μήλα, αχλάδια, σταφύλια, ρόδια, κάστανα και καρύδια — τα παρατηρήσαμε, τα μυρίσαμε και τα ζωγραφίσαμε.
Με αυτά εμπνευστήκαμε και δημιουργήσαμε υπέροχες κατασκευές: δέντρα με πολύχρωμα φύλλα, σκαντζόχοιρους, μανιτάρια, στεφάνια και φρουτολούλουδα!

Μέσα από το παιχνίδι, τη ζωγραφική και τις ομαδικές δραστηριότητες, μάθαμε πώς το φθινόπωρο γεμίζει τη φύση με χρυσά, κόκκινα και καφέ χρώματα και μας χαρίζει τόσα νόστιμα φρούτα!
Η τάξη μας έγινε ένας μικρός φθινοπωρινός κήπος γεμάτος χαμόγελα, δημιουργία και χαρά! 🍂🌰🍇

Καθώς περπατούσαμε, μαζέψαμε φύλλα από διαφορετικά δέντρα — μεγάλα, μικρά, κίτρινα, κόκκινα και καφέ.
Στο σχολείο τα παρατηρήσαμε προσεκτικά, τα αναγνωρίσαμε και μιλήσαμε για το σε ποιο δέντρο ανήκει το καθένα.

Ύστερα, στην τάξη, παίξαμε με τη Bee-Bot! 🐝
Της δώσαμε εντολές για να κινηθεί πάνω σε έναν μεγάλο χάρτη με τα φθινοπωρινά δέντρα και τους καρπούς.
Η μικρή μας μελισσούλα σταμάταγε κάθε φορά μπροστά σε μια ελιά, μια ροδιά ή μια νεραντζιά και λέγαμε όλοι μαζί τον καρπό της!

🍂 Βόλτα στο χωριό μας σαν μικροί εξερευνητές 🍂

Σήμερα κάναμε μια όμορφη βόλτα στο χωριό μας!
Φορέσαμε τα μπουφάν μας,  και ξεκινήσαμε σαν μικροί εξερευνητές του φθινοπώρου.

Περπατώντας στα μονοπάτια, είδαμε τη ροδιά να λάμπει μέσα στον ήλιο,
γεμάτη κόκκινα ρόδια, σαν μικρές φωτεινές μπάλες.
Κόψαμε ένα και χαζέψαμε τα λαμπερά σποράκια του, κόκκινα σαν ρουμπίνια.

Λίγο πιο πέρα, συναντήσαμε τις ελιές .
Τα κλαδιά τους ήταν γεμάτα ελιές που περίμεναν να μαζευτούν.
Μάθαμε πως σύντομα θα τις μαζέψουν οι άνθρωποι για να φτιάξουν νόστιμο λάδι.

Στην άκρη του δρόμου είδαμε νεραντζιές.
Τα νεράντζια μύριζαν υπέροχα, και ο αέρας γέμισε γλυκόξινη μυρωδιά.
Μάθαμε πως, παρόλο που δεν τρώγονται έτσι, γίνονται νόστιμο γλυκό του κουταλιού! 🍊

Πιο πέρα, μια αμυγδαλιά στεκόταν ήσυχη και γυμνή.
Μας είπαν πως τώρα ξεκουράζεται, μα την άνοιξη θα γεμίσει λευκά και ροζ ανθάκια. 🌸

Στο τέλος φτάσαμε στα αμπέλια τα τσαμπιά είχαν πια μαζευτεί, λίγα είχαν μείνει 
μα μπορούσαμε ακόμα να μυρίσουμε το γλυκό άρωμα των σταφυλιών και του μούστου. 🍇

Κι έτσι, περπατώντας και παρατηρώντας,
καταλήξαμε στην πλατεία του χωριού.
Ήταν κι αυτή φθινοπωρινή — γεμάτη πεσμένα φύλλα, χρυσά και κόκκινα,
που ο άνεμος τα στροβίλιζε σαν να χόρευαν.

Καθίσαμε στον κορμό του δέντρου, ακούσαμε τα πουλιά και χαμογελάσαμε.
Ήταν μια μέρα γεμάτη φθινοπωρινά χρώματα, μυρωδιές και χαρές.
Μια βόλτα που μας έδειξε πόσο όμορφη είναι η φύση γύρω μας,
όταν την παρατηρούμε σαν μικροί εξερευνητές! 🍁🌿