“Τα δικαιώματα των παιδιών”
<<…Όταν έστω και ένα μόνο παιδί στερείται τα δικαιώματά του, τότε ακυρώνεται η έννοια “δικαιώματα του ανθρώπου”. Τα παιδιά χρειάζονται την αγάπη μας και τη φροντίδα μας όχι μόνο την παγκόσμια ημέρα του παιδιού, στις 11 Δεκεμβρίου, αλλά όλες τις μέρες του χρόνου…>>
Αντώνης Σαμαράκης
Στις 20 Νοεβρίου 1959 ο ΟΗΕ υιοθέτησε τη «Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού» και το 1989 τη «Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού». Για αυτό και η 20η Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί ως «Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού».
Στην Ελλάδα η Ημέρα του παιδιού γιορτάζεται την 11η Δεκεμβρίου – γενέθλια ημέρα της UNICEF – United Nations Children’s Fund (Ταμείο Παιδιών του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών) που ιδρύθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1946 για να βοηθήσει αρχικά τα παιδιά της Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Κίνας μετά το τέλος του Β’ παγκοσμίου Πολέμου.
Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα για τα δικαιώματα του παιδιού ασχοληθήκαμε στο εργαστήριο δεξιοτήτων με το θέμα αυτό .
Μάθαμε για την ιστορία της UNICEF και το έργο της
Ο κάθε μαθητής παρουσίασε τον εαυτό του στους συμμαθητές του κοιτάζοντας σε έναν καθρέφτη που βρισκόταν μέσα σε ένα μαγικό κουτί.
Όλοι ζωγράφισαν τον μοναδικό εαυτό τους και δημιούργησαν ένα συννεφόλεξο με τα ονόματά τους σε σχήμα ουράνιου τόξου με τη βοήθεια του υπολογιστή. Έτσι έφτιαξαν την αφίσα της τάξης.
Δημιούργησαν τις δικές τους ταυτότητες με το μοναδικό τους αποτύπωμα.
Σε φύλλο εργασίας με το σκίτσο ανθρώπου ζωγράφισαν τι νιώθουν, τι γνωρίζουν και τι μπορούν να κάνουν με τα χέρια και τα πόδια τους.
Απάντησαν στο ερώτημα “Τι χρειάζεται ο άνθρωπος για να ζήσει;”
και έπειτα, ύστερα από συζήτηση ξεχώρισαν και κόλλησαν σε φύλλο εργασίας τις βασικές ανάγκες από τις επιθυμίες του ανθρώπου.
Τα παιδιά έγιναν ζευγαράκια σύμφωνα με το χρώμα χαρτιού που διάλεξαν τυχαία και έπρεπε να επικοινωνήσουν μεταξύ τους με χειρονομίες, εκφράσεις του προσώπου και των ματιών χωρίς να μιλήσουν.
Η κάθε ομάδα περιέγραψε και έδωσε τίτλο σε ένα διαφορετικό μέρος μιας αφίσας που είδαμε στον υπολογιστή.
Καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι όλα όσα παρατηρήσαμε στην εικόνα είναι τα δικαιώματά μας.
Παρακολουθήσαμε το παραμύθι “Η ζωή στη Λουλουδούπολη” και αναφερθήκαμε στην ιστορία και το έργο της UNICEF.
Βάλαμε στο δικό μας μπαούλο τα δικαιώματα που έχουμε κατακτήσει για να μη μας τα πάρει ποτέ κανένας.
Περιγράψαμε εικόνες με τα ΠΡΕΠΕΙ και ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ των παιδιών.
Αντιστοιχίσαμε κείμενα με εικόνες, με εικόνες από τα δικαιώματα των παιδιών
και στη συνέχεια ο κάθε μαθητής επιλέγοντας τυχαία μια κάρτα με κάποιο από τα δικαιώματα το αποτύπωσε στο χαρτί.
Με το μελισσάκι BeeBot χαράξαμε πρώτα διαδρομές στο χαρτί και στη συνέχεια το ρυθμίσαμε σε πίστα έτσι ώστε να μαζέψουμε τα δικαιώματά μας.
Δημιουργήσαμε το παζλ, σε σχήμα καρδιάς, με τα δικαιώματα των παιδιών για να παίζουν τα παιδιά και να θυμούνται τα δικαιώματά τους.
Παρακολουθήσαμε στον υπολογιστή την ιστορία της Ειρήνης, ενός παιδιού πρόσφυγα και το σχολιάσαμε. Κάναμε μια αναφορά στην Ύπατη Αρμοστεία και στο σημαντικό έργο της για την προστασία των προσφύγων. Ζωγραφίσαμε το λουλούδι με τα δικαιώματα και τα ονόματα των παιδιών.
Κατασκευάσαμε το αερόστατο με τα δικαιώματα των παιδιών όπου κάθε μαθητής αποτύπωσε το δικαίωμα που επιθυμούσε.
Mέσα από το εργαστήριο δεξιοτήτων οι μαθητές γνώρισαν περαιτέρω τα δικαιώματα τους, κατανόησαν την αξία και τη σημασία τους και κατάλαβαν ότι δεν πρέπει ποτέ και κανένας να τους τα στερεί. Έμαθαν να σέβονται τη διαφορετικότητα των άλλων, όποια και αν είναι αυτή και αντιλήφθηκαν ότι παρόλο που είμαστε διαφορετικοί είμαστε όλοι ίσοι και έχουμε τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες ανάγκες.
