Η κοινωνική ανάπτυξη είναι ο σπουδαιότερος παράγοντας για την μετάβαση του παιδιού από το σπίτι στο νηπιαγωγείο. Το παιδί που είναι κοινωνικά έτοιμο μπορεί να κάνει φίλους, να έχει καλές σχέσεις με τους συμμαθητές του και μπορεί να επικοινωνεί τόσο με τους συμμαθητές όσο και με τον/την εκπαιδευτικό.
Η κοινωνική ανάπτυξη είναι ο σπουδαιότερος παράγοντας για την μετάβαση του παιδιού από το σπίτι στο νηπιαγωγείο. Το παιδί που είναι κοινωνικά έτοιμο μπορεί να κάνει φίλους, να έχει καλές σχέσεις με τους συμμαθητές του και μπορεί να επικοινωνεί τόσο με τους συμμαθητές όσο και με τον/την εκπαιδευτικό.
Κατά τη διάρκεια της προσχολικής ηλικίας, η κοινωνική ικανότητα περιλαμβάνει ανεπτυγμένες δεξιότητες:
στο συνεργατικό παιχνίδι: περιμένει τη σειρά του, μοιράζεται τα παιχνίδια, συνεργάζεται στο παιχνίδι προσποίησης, ανταποκρίνεται θετικά στους συμμαθητές του
στη γλωσσική ανάπτυξη και στην επικοινωνία: συνομιλεί με τους συμμαθητές του, κάνει υποθέσεις και επεξεργάζεται διάφορα θέματα που προκύπτουν στο παιχνίδι μέσα από τη συζήτηση προκειμένου να βγάλει συμπεράσματα, προσκαλεί άλλους στο παιχνίδι
στην αναγνώριση, κατανόηση και ρύθμιση των συναισθημάτων: αναγνωρίζει τα αισθήματα τα δικά του και των άλλων και ελέγχει τις αντιδράσεις του
στον έλεγχο της επιθετικότητας και στην ικανότητα να δίνει λύσεις σε προβλήματα: διαχειρίζεται τους καυγάδες λεκτικά, επινοεί εναλλακτικές λύσεις σε προβλήματα και προσπερνά τα εμπόδια με τους συμμαθητές του.
Εξάλλου, έλλειψη κοινωνικής ικανότητας σημαίνει δυσκολία στη λύση προβλημάτων, προβληματικές σχέσεις με τους συνομήλικους και μη κατανόηση των κοινωνικών κανόνων.
Σημαντικοί φορείς της κοινωνικοποίησης των παιδιών:
- Η οικογένεια, ως κύριος φορέας της πρωτογενούς κοινωνικοποίησης, αποτελεί το περιβάλλον των πρώιμων κοινωνικών αλληλεπιδράσεων και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην κοινωνική ανάπτυξη των παιδιών (π.χ. ο τρόπος που ενθαρρύνουν οι γονείς τις κοινωνικές συναναστροφές του παιδιού τους, οι στάσεις και οι πεποιθήσεις τους σχετικά με το επίπεδο ικανότητας να δημιουργεί σχέσεις το παιδί τους, η ποιότητα της σχέσης του παιδιού με τους γονείς του, ο χρόνος που διαθέτουν στα παιδιά τους κλπ.)
- Το σχολείο είναι ο χώρος που συνεχίζεται και συμπληρώνεται η οικογενειακή διαπαιδαγώγηση (π.χ. τα ποιοτικά προγράμματα σπουδών και η διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος το οποίο δημιουργεί κίνητρα για ανακάλυψη, πειραματισμό, συνεργασία, επικοινωνία και αλληλεπίδραση, ενισχύουν τις ευκαιρίες για ενεργό συμμετοχή του παιδιού σε δραστηριότητες της τάξης και για τη συμμετοχή του παιδιού στη μάθηση μέσα από την αλληλεπίδραση με τους συμμαθητές του δηλαδή, ενισχύουν την κοινωνικότητα του παιδιού)
- Οι συμμαθητές: κατά την περίοδο της προσχολικής ηλικίας τα παιδιά σχηματίζουν άποψη για τον εαυτό τους, για τους άλλους και τον κόσμο. Μοιράζονται με τους συνομηλίκους τους και τους ενήλικες του περιβάλλοντός τους συναισθήματα και χτίζουν την κοινωνική τους ανάπτυξη
ΠΗΓΗ: Μπεαζίδου, Ε., & Μπότσογλου, Κ.
