Ολοκληρώθηκε το 2ο Εργαστήριο Δεξιοτήτων της θεματικής ενότητας «Ενδιαφέρομαι και ενεργώ – Κοινωνική Συναίσθηση και Ευθύνη» με τίτλο «Όλοι ίδιοι, όλοι διαφορετικοί», το οποίο είχε ως στόχους  την απαρίθμηση θετικών ιδιοτήτων που έχουν τα παιδιά ως χαρακτήρες και δεξιότητες, την ανάπτυξη θετικής αυτοεικόνας, την αναγνώριση του εαυτού τους ως άτομο ξεχωριστό, την παρατήρηση και τον εντοπισμό ομοιοτήτων και διαφορών ανάμεσα στους ανθρώπους, την αναγνώριση της αξίας της διαφορετικότητας και κατ’επέκταση την υιοθέτηση θετικής στάσης απέναντι στο διαφορετικό.

Αφορμή για το εργαστήριο αποτέλεσε η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία στις 3 Δεκεμβρίου, όπου μας δόθηκε η αφορμή να  ενημερώσουμε και να ευαισθητοποιήσουμε τα παιδιά σε ζητήματα ισότητας και αποδοχής της διαφορετικότητας. Αφού παρακολουθήσαμε το animation “Το δώρο”, γνωρίσαμε τι σημαίνει «αναπηρία», ποιες δυσκολίες μπορεί να αντιμετωπίζουν κάποιοι άνθρωποι, αλλά και πόσα πράγματα είναι ικανοί να κάνουν. Γνωρίσαμε τη γραφή Braille και την παρατηρήσαμε πάνω στα φάρμακα, καλύψαμε τα μάτια μας και προσπαθήσαμε να κινηθούμε στο χώρο κρατώντας ένα μπαστούνι ή εχοντας βοήθεια από έναν φίλο μας και δημιουργήσαμε με γκοφρέ μία κατασκευή.

Μέσω της συζήτησης, αλλά και ποικίλων παραμυθιών, συνειδητοποιήσαμε πόσες διαφορές αλλά και πόσες ομοιότητες μπορεί να έχουμε μεταξύ μας, είτε υπάρχει αναπηρία είτε όχι. Το κάθε παιδί παρουσιάστηκε στην ολομέλεια, αναφέρθηκε στον εαυτό του, σε πράγματα που του αρέσουν και σε πράγματα που δεν του αρέσουν, σε πράγματα που μπορεί να κάνει και σε πράγματα που δεν έχει καταφέρει ακόμα. Στη συνέχεια καθένας ζωγράφισε τον εαυτό του, τόσο σε ολόκληρη μορφή, όσο και σε μορφή ενός κομμάτι παζλ. Κομμάτι διαφορετικό…μοναδικό…που όμως όλα μαζί δημιουργούν κάτι μεγαλύτερο, κάτι δυνατότερο. Στη συνέχεια περάσαμε στην αποτύπωση ενός φίλου μας, ενός άλλου κομματιού αυτού του παζλ, εξίσου μοναδικού και διαφορετικού…αλλά πάντοτε ίσου!

Φυσικά, αναφερθήκαμε και στα Δικαιώματα των Παιδιών. Αφού πρώτα καταγράψαμε τις ιδέες μας αναφορικά με το τι μπορεί να χρειάζεται ένα παιδί, ακούσαμε και χορέψαμε με ένα τραγούδι για αυτά το οποίο μας βοήθησε να τα αναγνωρίσουμε. Στη συνέχεια τα καταγράψαμε, τα εξηγήσαμε και κάθε ένα παδί διάλεξε εκείνο που το εξέφραζε περισσότερο και το ζωγράφισε.

Το εργαστήρι έκλεισε με το τραγούδι “Αν όλα τα παιδιά της Γης”…κατανοώντας για άλλη μια φορά τη σημασία της ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, δίχως να ξεχνάμε την ΙΣΟΤΗΤΑ!