Με πολλή χαρά και ενθουσιασμό γιορτάσαμε την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου!
Τα παιδιά τραγούδησαν, είπαν ποιήματα και μας θύμισαν με τον δικό τους γλυκό τρόπο το “Όχι” των Ελλήνων.
Δείτε παρακάτω μερικές όμορφες στιγμές από τη γιορτή μας!
Όταν ο Πόλεμος και η Ειρήνη συναντιούνται… αναγνωρίζουν τις διαφορές τους και ανακαλύπτουν τη δυνατότητα της μεταμόρφωσης όταν επιλέγουμε την αγάπη την φιλία και την αλληλοβοήθεια
Θέλουμε Ειρήνη!
Μαθαίνουμε την Ιστορία μέσα από κάρτες!
Αξιολόγηση μέσα από παιχνίδι!
Ως αξιολόγηση των όσων μάθαμε για την 28η Οκτωβρίου, κάθε παιδί πήρε μια κάρτα με γεγονός της εποχής και μπήκε στη σωστή σειρά, ώστε να αποδώσουμε την ιστορική εξέλιξη.
Στη συνέχεια, τα παιδιά περιέγραψαν τις εικόνες και αφηγήθηκαν με δικά τους λόγια τα γεγονότα.
Η Ιστορία έγινε παιχνίδι και χαρά στην τάξη μας!
Ταξίδι στον χρόνο! Με μεγάλη αγωνία ανοίγουμε το σεντούκι! Μας μαθαίνει γιατί αγωνίστηκαν οι Έλληνες. Αξίζει να ζούμε σ΄έναν όμορφο κόσμο γεμάτο ελπίδα για Ειρήνη
Παίζουμε και μαθαίνουμε με τις λέξεις του 1940
Η σημαία μας
9 γραμμούλες- 9 φωνούλες της φράσης ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ
Τα ζωάκια της τάξης μας μάς είπαν πως άκουγαν όσα λέγαμε για τη σημαία μας και αποφάσισαν να φτιάξουν τη δική τους!
Χρησιμοποίησαν ένα βάζο με νερό και δημιούργησαν μέσα του μια όμορφη σημαία.
Μας την έφεραν χαρούμενα για να τη δούμε, όμως… κάτι έλειπε!
Τι νομίζετε ότι ήταν;
Το γαλάζιο χρώμα της δεν πέρασε απαρατήρητο — τα παιδιά το εντόπισαν αμέσως!
«Πώς μπορούμε να το διορθώσουμε;» αναρωτηθήκαμε, και οι προτάσεις ήταν πολλές.
Τελικά, αποφασίσαμε να ρίξουμε χρώμα στο νερό… και το αποτέλεσμα μας ενθουσίασε!
Δραστηριότητες Ολοήμερου Τμήματος:
10 Οκτωβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας
Δράση:«Αφήνω την πέτρα του άγχους – Μιλώ και ανθίζω!»
Στόχοι
1η Δραστηριότητα
Ανάγνωση του βιβλίου «Μίλα μου» (Μαρίνα Γιώτη)
Διαβάζουμε το βιβλίο και συζητάμε με τα παιδιά:
-Πώς ένιωθε το κορίτσι στην ιστορία;
– Τι άλλαξε όταν μίλησε;
– Πώς νιώθουμε εμείς όταν έχουμε «μια πέτρα» μέσα μας;
2η Δραστηριότητα
δραματοποίηση του παραμυθιού
3η δραστηριότητα
Κάθε παιδί παίρνει ένα χαρτί.
Επάνω ζωγραφίζει τι το αγχώνει, το στενοχωρεί ή το θυμώνει.
Τα παιδιά κρατούν την πέτρα- χαρτί στα χέρια και περπατούν λίγο στο χώρο — συζητούν πώς νιώθουν όταν «κουβαλούν βάρος».
Έπειτα, σε κύκλο, μοιράζονται τι ζωγράφισαν και ρίχνουν την πέτρα τους στην γλάστρα “Ρίξε την πέτρα που σε βαραίνει». Μέσα από τη γλάστρα φύτρωσε ένα όμορφο δέντρο που τα φύλλα του έμοιαζαν με τα χείλη μας . Το δέντρο αυτό με τα παράξενα φύλλα το έλεγαν ΜΙΛΙΑ , γιατί φύτρωνε και μεγάλωνε όταν οι άνθρωποι του μιλούσαν για την πέτρα που τους βαραίνει.
4η δραστηριότητα
Στην τάξη μας είχαμε κάποια βοτσαλάκια από την παραλία. Δεν ήταν όμως αρκετά για όλους. Θυμηθήκαμε όμως πως, όταν μοιραζόμαστε, η χαρά μεγαλώνει, έτσι αποφασίσαμε να μοιραστούμε το βοτσαλάκι με έναν συμμαθητή μας. Στη μία πλευρά ζωγράφισε ο ένας τον δικό του φόβο ή άγχος και στην άλλη ο άλλος.
5η δραστηριότητα
Δημιουργία αφίσας:«Μίλα μου… και θα ανθίσω!»
« Η τάξη μας, μία οικογένεια»
Το νηπιαγωγείο μας πήρε μέρος στην δράση της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Προγραμματισμού με θέμα η τάξη μας μια οικογένεια.
Με αφορμή το παραμύθι «Our class is a family», τα παιδιά συζήτησαν πώς θα μπορούσε το σχολείο να μοιάζει με ένα αγαπημένο, «σπιτικό» περιβάλλον — έναν χώρο όπου όλοι νοιάζονται, συνεργάζονται και προσφέρουν.
« Πώς θα μπορούσαμε να κάνουμε το σχολείο να μοιάζει με σπιτικό που θα το αγαπάμε;». Αφού ακούσουμε τις απόψεις των παιδιών, τα προτρέπουμε να πάμε να το ανακαλύψουμε μαζί.
Μέσα από έναδιασκεδαστικό παιχνίδι σε επιδαπέδιο πλέγμα, τα παιδιά, δουλεύοντας σε ζευγάρια ως «οδηγοί» και «εκτελεστές», αναζητούσαν κρυμμένους “θησαυρούς”: εικόνες που απεικόνιζαν καθημερινές στιγμές της τάξης και συνδέονταν με αξίες όπως σεβασμός, φιλία, συνεργασία, φροντίδα και αγάπη.
Κάθε φορά που ανακάλυπταν έναν θησαυρό, συζητούσαν ποια αξία «κρυβόταν» πίσω από την εικόνα και μοιράζονταν ανάλογες εμπειρίες από τη σχολική τους ζωή.
Αφού ανοίξουν όλα τα σεντούκια και τοποθετηθούν οι εικόνες στην ολομέλεια, παρουσιάζουμε στα παιδιά κάρτες-σύμβολα (καρδιά, ουράνιο τόξο, λουλούδι, χαρούμενη φατσούλα κ.τ.λ.). «Τώρα θα ανακαλύψουμε τον κώδικα της τάξης μας, που θα μας δείχνει πώς μπορούμε να είμαστε μια οικογένεια εδώ στο σχολείο» και τα ζευγάρια των παιδιών αντιστοιχίζουν την εικόνα-αξία που ανακάλυψαν με το σύμβολο που πιστεύουν ότι ταιριάζει.
Στη συνέχεια, κάθε παιδί δημιούργησε τη δική του «γραμμή κώδικα της τάξης», χρησιμοποιώντας σύμβολα (καρδιά, λουλούδι, ουράνιο τόξο κ.ά.) για να αποδώσει τις αξίες που ξεχώρισε. Όλες οι ατομικές δημιουργίες ενώθηκαν σε μια μεγάλη συλλογική αφίσα, που έγινε ο «κώδικας της τάξης μας» — μια οπτική υπενθύμιση των αξιών που κάνουν την ομάδα μας να λειτουργεί σαν μια πραγματική οικογένεια!
