1ο ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ 2026-27 “ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ”
Ξεκινήσαμε το 1ο Εργαστήριο Δεξιοτήτων για φέτος με τίτλο «Το τραγούδι της χαράς».
Το πρόγραμμα έχει στόχο να καλλιεργήσουν τα παιδιά κοινωνικές δεξιότητες συνεργασίας, ομαδικότητας και αρμονικής συνύπαρξης με τους συμμαθητές/τριες τους και κατανόησης των συναισθημάτων τους. Η υλοποίηση του προγράμματος προϋποθέτει τη δημιουργία ενός θετικού κλίματος, αποδοχής, σεβασμού και κατανόησης των ορίων.
Πήραμε αφορμή από την προβολή κάποιων εικόνων που δείχνουν συναισθήματα ανθρώπων. Τις παρατηρήσαμε και είπαμε τι μπορεί να αισθάνεται ο κάθε άνθρωπος στην εικόνα. Αναγνώρισαν τα συναισθήματα. Έχουμε αισθανθεί κι εμείς έτσι κάποτε; Κι αν ναι, πότε και γιατί; Τα παιδιά είπαν τις εμπειρίες τους.
Το πιο όμορφο όμως συναίσθημα συμφωνήσαμε όλοι πως είναι η χαρά. Το κάθε παιδί θυμήθηκε στιγμές που ένιωσε χαρά στη ζωή του και διάλεξε μία να μας πει.
Θ.Χ. «Είμαι χαρούμενος όταν κάνει ο αδερφός μου μηχανάκι, πατάει μια γκάζι, μια φρένο κι εγώ γελάω»
Γ.Χ. «Είμαι χαρούμενος όταν είμαι σχολείο με την ξαδέρφη μου»
Ε.Τ. «Είμαι χαρούμενη όταν διαβάζω παραμύθι στον μικρό μου αδερφό»
Γ.Σ. «Είμαι χαρούμενος όταν παλεύω με το Χάρη»
Δ.Ρ. «Είμαι χαρούμενος όταν δεν μπορεί το παιδάκι στον παιδότοπο να με πιάσει»
Γ.Γ. «Είμαι χαρούμενος όταν χοροπηδάω στο τραμπολίνο»
Α.Χ. «Είμαι χαρούμενη όταν παίζω με τον ξάδερφό μου»
Γ.Π. «Είμαι χαρούμενος όταν η μαμά μου μου διαβάζει παραμύθι»
Η.Ν. «Ήμουν χαρούμενος όταν αγόρασα το νταούλι μου»
Φ.Σ. «Είμαι χαρούμενη όταν ο μπαμπάς και η μαμά με πάνε βόλτα»
Μ.Κ. «Είμαι χαρούμενος όταν ο αδερφός μου πάει να κοιμηθεί»
Χ.Σ. «Ήμουν χαρούμενη όταν μια μέρα η αδερφή μου μου έκανε μία έκπληξη με παιχνίδια»
Φ.Λ. «Είμαι χαρούμενος όταν παίζω με τους φίλους μου»
Γ.Κ. «Ήμουν χαρούμενος όταν έπεσε ο αδερφός μου από τη σκάλα κι εγώ γελούσα»
Γ.Μ. «Είμαι χαρούμενος όταν ανεβαίνω στο τρακτέρ του παππού μου»
Α.Μ. «Είμαι χαρούμενος όταν η μαμά μου το βράδυ βάζει λαμπάκι για να μη φοβάμαι το σκοτάδι»
Σ.Χ. «Είμαι χαρούμενος όταν παίζω ποδόσφαιρο με τον μπαμπά μου»
Α.Τ. «Είμαι χαρούμενη όταν πατάω γκάζι στο μηχανάκι του παππού μου»
Ρ.Σ. «Είμαι χαρούμενος όταν παίζω με τον αδερφό μου»
Στη συνέχεια σε Α4 χαρτί χωρισμένο στη μέση ζωγραφίσαμε τι μας κάνει χαρούμενους και τι λυπημένους.
Παρατηρήσαμε πολλές φατσούλες emoji και προσέξαμε τα χαρακτηριστικά τους. Συμπληρώσαμε φύλλο εργασίας που αφορούσε στην αντιστοιχία συναισθήματος και emoji, καθώς και την συμπλήρωση των emoji με διάφορες εκφράσεις συναισθημάτων.
Παίξαμε παντομίμα. Κάποιο παιδάκι εξέφραζε ένα συναίσθημα και οι υπόλοιποι το μιμούνταν.
Ακούσαμε το τραγούδι «Χαρούμενος αν είσαι….» και προσπαθήσαμε να το μάθουμε μετά από πολλές επαναλήψεις.
Χωριστήκαμε σε τρεις ομάδες. Η μία ήταν του χορού, η άλλη του τραγουδιού και η τρίτη της ζωγραφικής. Το γνωστό πια τραγούδι «Χαρούμενος αν είσαι…» η ομάδα του χορού μας το χόρεψε, του τραγουδιού μας το τραγούδησε και της ζωγραφικής μας το ζωγράφισε.
Ακούσαμε διαφορετικά είδη μουσικής και αναρωτηθήκαμε ποιο συναίσθημα μας βγάζει το κάθε είδος. Τι χρώμα θα μπορούσε να έχει; Τι γεύση; Τι κίνηση; Αναζητήσαμε στο youtube κλασσική μουσική, ροκ μουσική, νησιώτικα τραγούδια, ζεϊμπέκικα, τσιφτετέλια, παραδοσιακά τραγούδια. Εκφραστήκαμε ελεύθερα. Νιώσαμε και χαρά και ένταση και χαμόγελα και ευχαρίστηση και ζωντάνια. Περάσαμε όμορφα. Αυτό έχει σημασία.
Διαβάσαμε παραμύθια με πολύ όμορφα μηνύματα τα οποία μας προκάλεσαν και χαρά και λύπη.
Φτιάξαμε με ομαδική εργασία τύπωμα της παλάμης μας με τέμπερα γύρω από μια καρδούλα για να δείξουμε και να μάθουμε ότι «τα χέρια δε χτυπάνε, τα χέρια αγαπάνε»
Παρακολουθήσαμε στο youtube την ιστορία «Η θάλασσα των γέλιων» και χωριστήκαμε και πάλι σε τρεις ομάδες. Ζωγραφίσαμε χαρούμενα emoji και η μία ομάδα χρωμάτισε το φόντο με δαχτυλομπογιές, η άλλη με νερομπογιές και η τρίτη με κηρομπογιές.
Κατασκευάσαμε αγοράκια και κοριτσάκια που με διπλωτική αλλάζουν φατσούλες γιατί αλλάζουν συναισθήματα.
Δημιουργήσαμε με τα παιχνίδια και τη φαντασία μας μέσα στην τάξη « το νησί της χαράς» όπου όλοι οι άνθρωποι εκεί είναι χαρούμενοι και δεν επιτρέπεται να λυπηθούν, να στενοχωρηθούν, να φοβηθούν. Έλα όμως που αυτοί όλοι έμπλεξαν σε περιπέτειες με πειρατές, με θαλάσσια τέρατα, με θησαυρούς, με φωτιές και δεν γινόταν να είναι όλο χαρούμενοι. Τους βγήκαν κι άλλα συναισθήματα.
Γι΄αυτό στο τέλος τονίσαμε ότι όλα τα συναισθήματα έχουν θέση στη ζωή μας. Δεν μπορούμε να είμαστε συνέχεια χαρούμενοι. Και θα λυπηθούμε και θα θυμώσουμε και θα φοβηθούμε και θα αγχωθούμε και θα εκπλαγούμε. Αρκεί να μην ξεχνάμε ποτέ ότι «το γέλιο και η αγάπη έχουν μεταδοτική δύναμη».
