Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά τους γονείς του νηπιαγωγείου μας για την πολύτιμη προσφορά και στήριξή τους στον εορτασμό της Τσικνοπέμπτης. Μαζί δημιουργήσαμε μια γιορτινή ατμόσφαιρα γεμάτη χαμόγελα, τραγούδια και παιχνίδια! Τα παιδιά διασκέδασαν συμμετέχοντας σε παραδοσιακά παιχνίδια και χορούς. Ευχαριστούμε επίσης θερμά τον κ. Λεωνίδα Μαθιουλάκη που μας προσέφερε σουβλάκια!
Ο χειμώνας μέσα από τα μάτια του νηπιαγωγείου Πλατάνια!
Η θεματική μας ξεκίνησε με την αφήγηση του παραμυθιού “Χειμώνας και η κουκουβάγια κάνει μία ηρωική διάσωση” της Anita Loughrey. Με αφορμή την ιστορία, τα παιδιά έγραψαν τη λέξη “χειμώνας” και είπαν τις πρώτες τους σκέψεις όταν ακούνε τη λέξη αυτή. Στη συνέχεια χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες αναζήτησης και προχώρησαν στη συλλογή πληροφοριών. Με τη βοήθεια των βιβλίων, εικόνων, βίντεο και άλλων απτών αντικειμένων, τα παιδιά συγκέντρωσαν στοιχεία για την ολομέλεια. Κάθε ομάδα ανέλαβε μία θεματική του χειμώνα. Ανά μία ημέρα, μία ομάδα τη φορά είχε τη δυνατότητα να παρουσιάσει τα ευρήματα της στη παρεούλα και στη συνέχεια όλοι οι μαθητές συμμετείχαν σε μία κοινή δράση.
“Τα ζώα του χειμώνα” ήταν το θέμα αναζήτησης της πρώτης ομάδας. Μετά τη καταγραφή των πληροφοριών στην αφίσα του χειμώνα, η ομάδα μάζεψε φύλλα στην αυλή και έφτιαξε μια φωλιά για τα ζωάκια που κοιμούνται.
Η δεύτερη ομάδα ήρθε σε επαφή με “τα ρούχα του χειμώνα” κυριολεκτικά, αφού είχε να ανακαλύψει ρούχα και αξεσουάρ του χειμώνα μέσα σε ένα κουτί. Αμέσως μετά τη καταγραφή των ρούχων στην ολομέλεια, η ομάδα έφτιαξε την ατομική της ντουλάπα με χειμερινά ρούχα.
Η τρίτη ομάδα, βρήκε πληροφορίες για “τα ζώα του πάγου”. Εδώ παρακολουθήσαμε κι ένα βίντεο όλοι μαζί ώστε να δούμε ξανά ποιά ζώα ζουν στην Αρκτική και ποιά στην Ανταρκτική. Είδαμε την υδρόγειο σφαίρα και παρατηρήσαμε πως ο ήλιος δεν “βλέπει” καλά αυτές τις περιοχές για να τις “ζεστάνει”. Στη συνέχεια κάθε παιδί διάλεξε ένα ζωάκι του πάγου και το σχεδίασε πάνω στην υδρόγειο ανάλογα με το πού ζει. Πάνω ή κάτω; Ψηλά ή χαμηλά στη γη; Βόρειο ή Νότιο Πόλο; Αρκτική ή Ανταρκτική; Αυτές οι έννοιες απασχόλησαν την ομάδα όσο προσπαθούσαν να αποτυπώσουν το ζώο στο χαρτί.
Η θεματική του χειμώνα έκλεισε με τη παρουσίαση της τέταρτης ομάδας η οποία παρατήρησε και κατέγραψε ευρήματα μέσα από πίνακες γνωστών ζωγράφων. Έδωσαν έμφαση στα άδεια κλαδιά των δέντρων και το χιονισμένο τοπίο. Στη συνέχεια όλοι οι μαθητές χωρίστηκαν σε δυάδες, διάλεξαν από ένα γνωστό πίνακα των Paul Klee, Paul Gauguin, Wassily Kandinsky, Claude Monet, Vincent Van Gogh και Pieter Bruegel the Elder, και κατάφεραν να τον αποτυπώσουν ως αληθινοί ζωγράφοι! Σαν δυάδα μπορούσαν να ανταλλάξουν ιδέες ή να βοηθήσουν ο ένας τον άλλον. Το αποτέλεσμα ήταν εξαιρετικό!
Τέλος, εξίσου εξαιρετικά απέδωσαν και την ξεχωριστή στη καρδιά μας αμυγδαλιά του Vincent Van Gogh η οποία ανθίζει το Γενάρη για να μας θυμίσει πως η άνοιξη έρχεται πάντα ακόμα και μετά από έναν βαρύ χειμώνα. 
Η ομάδα του νηπιαγωγείου μας γνώρισε το ηλιακό σύστημα, παρατήρησε την εναλλαγή ημέρας – νύχτας μαθαίνοντας για τη τροχιά της γης. Έπειτα θέλησε να ταξιδέψει στο διάστημα με το δικό της διαστημόπλοιο για να δει από κοντά τους πλανήτες, τους γαλαξίες, τα άστρα, το σύμπαν ως σύνολο.
Στη συνέχεια χωρίστηκε σε ομάδες ερευνητών κι άρχισαν να αναζητούν απαντήσεις σε ερωτήματα που τους είχαν δημιουργηθεί.
Κάθε ομάδα έκανε έρευνα, παρατήρησε, μελέτησε και συγκέντρωσε πληροφορίες από βιβλία, άρθρα και βίντεο και κατέγραψε με τον τρόπο της τα ευρήματά της.
Αργότερα ταξίδεψαν στη μυθολογία, όπου έμαθαν για τους γαλαξίες και τη σύνδεση τους με το μύθο της Ήρας και του Ηρακλή για τη δημιουργία του γαλαξία. Ο μύθος εξέπληξε τα παιδιά μιας και ομόφωνα εξέφρασαν τη άποψη πως όλες οι μανούλες αγαπούν όλα τα παιδιά και πως τα ταΐζουν απλόχερα. Συμφώνησαν πως σίγουρα κάπως αλλιώς θα δημιουργήθηκαν οι γαλαξίες. Για αυτό μεταμορφωθήκαμε σε πειραματιστές και φτιάξαμε τον δικό μας γαλαξία σε γυάλινο βάζο με διάφορα υλικά κι ύστερα τον συγκρίναμε με εικόνες γαλαξιών.
Τα παιδιά έγιναν επίσης καλλιτέχνες και δημιούργησαν γαλαξίες σε κολάζ. Ο καθένας επέλεξε τα υλικά που ήθελε να χρησιμοποιήσει (τέμπερες ή νερομπογιές, πινέλα η΄σφουγγάρια, γκλίτερ ή όχι) και αποτύπωσε στο έργο του το γαλαξία της φαντασίας του.
Μιας και η μυθολογία αιτιολογεί πολλά στοιχεία του διαστήματος, παρατηρήσαμε τους αστερισμούς και για άλλη μια φορά ανατρέξαμε σε αυτήν. Βρήκαμε το μύθο με τη Μεγάλη και Μικρή Άρκτο (Καλλιστώ και Αρκάδας). Συναντήσαμε ξανά την Ήρα και παρόλη τη λυπητερή πλευρά του μύθου , τα παιδιά εστίασαν στην αγάπη της μητέρας και του γιού και χάρηκαν για την ένωση τους στο τέλος.
Κάπως έτσι ολοκληρώσαμε τη θεματική μας με το αισιόδοξο γεγονός πως η αγάπη λάμπει αδιάκοπα στον ουρανό.
Στο σχολείο μας κόψαμε τη βασιλόπιτα την οποία προσέφερε η κ. Λαρεντζάκη Μαρία!Ο τυχερός που βρήκε το φλουρί κέρδισε ένα μοναδικό δώρο , προσφορά της κ. Πόπης Θεοδωράκη από το βιβλιοπωλείο της. Τις ευχαριστούμε θερμά!
Η τύχη να συνοδεύει όλα τα παιδιά και να έχουμε μια χρονιά με υγεία , χαρές και δημιουργία!
Φέτος όπως και κάθε χρονιά τιμήσαμε την επέτειο του Πολυτεχνείου. 17 Νοεμβρίου 1973 ήταν όταν η σιδερένια πύλη του Πολυτεχνείου γκρεμίζεται από τα τανκς της Χούντας. Πριν όμως μιλήσουμε για τα ιστορικά γεγονότα πρέπει να κατανοήσουμε δύο έννοιες δύσκολες μα τόσο σημαντικές, την Δικτατορία και την Δημοκρατία. Ο πιο εύκολος τρόπος να συζητήσουμε για αυτές είναι φυσικά μέσα από βιβλία. “Η κυρά Δημοκρατία” και “Το τοίχος” μας προβλημάτισαν και μας έκαναν να καταλάβουμε πόσο άσχημα είναι τα πράγματα όταν βασιλεύει η Δικτατορία και οι άνθρωποι στερούνται βασικά τους δικαιώματα όπως η ελευθερία του λόγου και η ευκαιρία να πάρουν αποφάσεις για τον εαυτό τους και πόσο ήρεμα και καλά είναι όταν υπάρχει Δημοκρατία. Μάλιστα “Το τοίχος” στάθηκε αφορμή να το κατανοήσουμε καλύτερα αυτό μέσω βιωματικού παιχνιδιού. Χωριστήκαμε σε δύο ομάδες και πήραμε θέση πίσω από το τοίχος μας. Ο βασιλιάς μας διέταζε να κάνουμε πράγματα που δεν μας άρεσαν και δεν συμφωνούσαμε με αυτά, όπως να πληγώσουμε με διάφορους τρόπους τους συμμαθητές μας. Τι κι αν μας απειλούσε με τιμωρίες! Εμείς έχουμε μάθει το σωστό και παρακινούμε και τους υπόλοιπους να μην φοβούνται και να αντιστέκονται στις προσταγές του!
Έπειτα, η συζήτηση επικεντρώθηκε στα γεγονότα της 17ης Νοεμβρίου 1973. Μέσα από φωτογραφικό υλικό και την γνωστή μας πια τεχνική της ιστοριογραμμής διηγηθήκαμε τα όσα συνέβησαν.
Αυτά μας ενέπνευσαν να φτιάξουμε ένα βίντεο με την τεχνική stop motion και να αποτυπώσουμε με την δική μας ματιά τα γεγονότα. Ελπίζουμε να το απολαύσετε όπως κι εμείς!
Η 31η Οκτωβρίου έχει θεσπιστεί ως Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης. Αφού συζητήσαμε το τι είναι αποταμίευση και την σπουδαιότητά της, ανακαλύψαμε πως μπορούμε να αποταμιεύουμε κι άλλα πράγματα εκτός από χρήματα. Μιλήσαμε για την αποταμίευση φαγητού και νερού, την αποταμιεύση σπόρων στην τράπεζα σπόρων Σβαλμπαρντ αλλά και την αποταμίευση αίματος μέσω της εθελοντικής αιμοδοσίας.
Παρακολουθήσαμε ένα εξαιρετικό animation βίντεο για την εθελοντική αιμοδοσία https://www.youtube.com/watch?v=eX1A1JZKbtY
συζητήσαμε για την σπουδαιότητα της αλλά καταλήξαμε πως τα παιδιά δεν μπορούμε να χαρίσουμε αίμα για αποταμίευση. Έτσι, βρήκαμε έναν άλλο τρόπο να προσφέρουμε. Δημιουργήσαμε την εθελοντική προσφορά καλών πράξεων! Κάθε φορά που κάνουμε μια καλή πράξη, βοηθάμε κάποιον που μας έχει ανάγκη, παίζουμε με κάποιον που φαίνεται μοναχικός κλπ προσθέτουμε στον κουμπαρά μας μια χρωματιστή καρδιά καλής πράξης και αυτή μετατρέπεται σε μια λαμπερή σταγόνα. Μόλις αποταμιεύσουμε αρκετές λαμπερές σταγόνες και γεμίσουμε τον κουμπαρά και την καρδιά μας με καλές πράξεις τότε θα μπορούμε να τις ανταλλάξουμε με μια διασκεδαστική ομαδική δραστηριότητα! Η δική μας μορφή αποταμίευσης, με στόχο την λαμπερή μας καρδιά!
Η 28η Οκτωβρίου αποτελεί μια ξεχωριστή ημέρα στην ιστορία της Ελλάδας και στην καρδιά όλων των Ελλήνων.
Τιμούμε το «Όχι» που είπε η Ελλάδα το 1940, δείχνοντας θάρρος, ενότητα και αγάπη για την πατρίδα. Είναι μια μέρα που μας θυμίζει τη δύναμη της ελευθερίας και τη σημασία της ειρήνης.
Ξεκινήσαμε να συζητάμε για τα γεγονότα δημιουργώντας μια ιστοριογραμμή από εικόνες της εποχής και αντιστοιχίζοντας τες με αντικείμενα, κάνοντας με τον τρόπο αυτό πιο κατανοητή στα παιδιά την ιστορία, που είναι τόσο σημαντικό να θυμόμαστε και να μαθαίνουμε μέσα από αυτήν. Έπειτα, φτιάξαμε μια νέα ιστοριογραμμή αυτή την φορά με την δική μας καλλιτεχνική χροιά.
Φυσικά, τι είναι ο πόλεμος χωρίς την Ειρήνη;
Η ειρήνη είναι το πιο πολύτιμο αγαθό για όλους τους ανθρώπους. Είναι η ησυχία στις ψυχές μας, η αγάπη ανάμεσα στους λαούς και η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Με την ειρήνη μπορούμε να ονειρευόμαστε, να δημιουργούμε και να ζούμε ευτυχισμένοι. Ανακαλύψαμε τα σύμβολα της ειρήνης μέσα από έργα σπουδαίων ζωγράφων Ελλήνων και ξένων. Τα έργα του Pablo Picasso ενέπνευσαν τα παιδιά να δημιουργήσουν τα δικά τους έργα τέχνης και να στείλουν το μήνυμα της ειρήνης μέσα από τα λευκά τους περιστέρια. Σε μια ακόμη εικαστική τους αποτύπωση παρακινούν τους μεγάλους να αφήσουν τα όπλα και να γεμίσουν τα χέρια τους με λουλούδια, προσδοκώντας Ειρήνη σε όλο τον κόσμο που μέχρι σήμερα βασανίζεται από πολέμους. Από εμάς ένα ηχηρό “ΟΧΙ” στους πολέμους και ένα ελπιδοφόρο “ΝΑΙ” στην Ειρήνη.
Ένα από τα έργα του δικού μας Αλέκου Φασιανού μας έβαλε να σκεφτούμε πιο αφαιρετικά – μιας και η τέχνη έχει ως στόχο και να προβληματίσει – και να δημιουργήσουμε μια ομαδική κατασκευή, συμβολίζοντας τον πόλεμο ως έναν πύρηνο ήλιο που καίει τον κόσμο και την Ειρήνη ως ένα λευκό περιστέρι που έρχεται να τον σώσει.
Χρόνια Πολλά Ελλάδα!!!
Η 13η Οκτωβρίου έχει θεσπιστεί ως Διεθνής Ημέρα για τη Μείωση των Φυσικών Καταστροφών και στο σχολείο μας πραγματοποιήθηκε η πρώτη άσκηση σεισμού.
Η άσκηση σεισμού είναι μια οργανωμένη δραστηριότητα που έχει σκοπό να προετοιμάσει τους ανθρώπους —μαθητές, εργαζομένους ή πολίτες— για το πώς πρέπει να αντιδράσουν σωστά και με ασφάλεια σε περίπτωση σεισμού.Η άσκηση βοηθά ώστε, σε μια πραγματική σεισμική δόνηση, όλοι να ενεργήσουν γρήγορα, σωστά και χωρίς πανικό, μειώνοντας τον κίνδυνο τραυματισμών.
Πρώτο βήμα όμως είναι να κατανοήσουμε γιατί γίνεται σεισμός ώστε να μειώσουμε το αίσθημα φόβου μας και να λειτουργήσουμε πιο ψύχραιμα σε μια έκτακτη ανάγκη. Δημιουργήσαμε την Γη μας και όλα τα στρώματα προς τον πυρήνα της με πλαστελίνη και ανακαλύψαμε πως κάτω από την επιφάνειά της διαθέτει κάποιες πλάκες (τεκτονικές πλάκες) οι οποίες κινούνται διαρκώς. Πειραματιστήκαμε με την κίνηση των τεκτονικών πλακών και παρατηρήσαμε πως όταν η κίνηση είναι μικρή δεν την καταλαβαίνουμε στην επιφάνεια, ενώ όταν είναι έντονη κουνιεται και η επιφάνεια (και ό,τι βρίσκεται πάνω σε αυτήν) προκαλώντας σεισμό.
Αφού μάθαμε πως δημιουργείται ένας σεισμός ώρα να δούμε και πως μπορούμε να προστατευτούμε από αυτόν. Μελετήσαμε το εκπαιδευτικό υλικό του ΟΑΣΠ και αφού κατανοήσαμε τι πρέπει να κάνουμε πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τον σεισμό και τα καταγράψαμε ήρθε η ώρα για την προσομοίωση!
Μόλις ακούσαμε το κουδούνι που μας ειδοποιεί οτι γίνεται σεισμός μπήκαμε κάτω από τα τραπεζάκια κρατώντας το ένα πόδι του τραπεζιού γερά ενώ όσοι βρίσκονταν σε μέρος που δεν υπήρχε κοντά τραπέζι έγιναν “χελωνάκια” προστατεύοντας το κεφάλι τους με τα δύο τους χέρια. Μόλις ο σεισμός τελείωσε βγήκε με ψυχραιμία στην αυλή σε χώρο μακριά από κτίρια, καλώδια και δέντρα, έχοντας μαζί μας το βαλιτσάκι Πρώτων Βοηθειών και το Σακίδιο Έκτακτης Ανάγκης. Θυμηθήκαμε πως σε μια τέτοια έκτακτη ανάγκη πρέπει να καλέσουμε τον ΕυρωπαΙκό αριθμό Έκτακτης Ανάγκης 112 για να περιθάλψει τους τραυματίες και να απεγκλωβίσει τους εγκλωβισμένους.
Τα Εργαστήρια Δεξιοτήτων είναι ένα πρόγραμμα του σχολείου που βοηθά τους μαθητές να αναπτύξουν σημαντικές δεξιότητες για τη ζωή και το μέλλον.
Μέσα από δημιουργικές δραστηριότητες και ομαδική εργασία, τα παιδιά καλλιεργούν δεξιότητες του 21ου αιώνα, όπως επικοινωνία, συνεργασία, κριτική σκέψη, δημιουργικότητα, ψηφιακό γραμματισμό και ενσυναίσθηση.
Ασχολούνται με θέματα όπως το περιβάλλον, η υγεία, η τεχνολογία και ο εθελοντισμός, μαθαίνοντας να είναι ενεργοί, υπεύθυνοι και σκεπτόμενοι πολίτες.
Το Εργαστήριο Δεξιοτήτων “Ευ Ζην” βοηθά τους μαθητές να υιοθετήσουν υγιεινές συνήθειες, να φροντίζουν το σώμα και το μυαλό τους και να αναπτύσσουν θετική στάση ζωής. Η υλοποίηση του συγκεκριμένου γίνεται την περίοδο Οκτωβρίου – Νοεμβρίου 2025.
Στο πλαίσιο του συγκεκριμένου Εργαστηρίου επιλέξαμε να ασχοληθούμε με τις Πρώτες Βοήθειες και να εκπαιδευτούμε στο πώς να αντιδρούμε ψύχραιμα σε περίπτωση ατυχήματος, πώς να βοηθάμε με ασφάλεια κάποιον που έχει ανάγκη και πώς να προστατεύουμε τον εαυτό μας και τους γύρω μας.
Οι Πρώτες Βοήθειες δεν είναι απλώς μια γνώση – είναι μια δεξιότητα ζωής που μπορεί να κάνει τη διαφορά τη στιγμή που χρειάζεται περισσότερο.
Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να βρείτε τον ηλεκτρονικό τοίχο (Padlet) όπου αναρτώνται όλες οι δράσεις μας για το Εργαστήριο Δεξιοτήτων Ευ Ζην με τίτλο “Μικροί Ήρωες Ζωής”.
Οι πρώτες μέρες στο Νηπιαγωγείο μας βρίσκουν να ασχολούμαστε με ένα θέμα οικείο στα παιδιά που δίνει την δυνατότητα να παρουσιάσουν στους άλλους τον εαυτό τους και να συνειδητοποιήσουν πως ο κάθε άνθρωπος είναι μια ξεχωριστή προσωπικότητα με κοινά αλλά και διαφορετικά στοιχεία τόσο στην εμφάνιση όσο και στον χαρακτήρα. Γνωρίζοντας και κατανοώντας πρωτίστως τον εαυτό μας καλλιεργούμε τον σεβασμό, την κατανόηση και την αποδοχή και του άλλου.
Δημιουργήσαμε τους “μικρούς εαυτούς” μας, ζωγραφισμένες μικρογραφίες μας σε μανταλάκια, για τους οποίους είμαστε υπεύθυνοι να τους προσέχουμε και που μας βοηθούν να παίζουμε αρμονικά με τους συμμαθητές μας μέσα στην τάξη. Ταυτόχρονα, δημιουργήσαμε ατομικές σαΐτες για το παρουσιολόγιο μας με την προσωπική μας καλλιτεχνική πινελιά, μιας και η χρονιά μας φέτος θα είναι ένα ταξίδι στην γνώση.
Ο βοηθός και συνοδοιπόρος μας σε αυτό το ταξίδι, ο παππούς Οδυσσέας, μας έφερε ως δώρο ένα βιβλίο για να ανακαλύψουμε τους κύκλους γύρω μας, ξεκινώντας με τον πιο μικρό αυτόν του εαυτού μας και καταλήγοντας στον μεγαλύτερο που χωράει την οικογένεια, τους φίλους και τους γνωστούς μας. Φυσικά, δεν παραλείψαμε να αναφέρουμε πως καμιά φορά στους μεγαλύτερους κύκλους μπορεί να υπάρξουν συγκρούσεις και τσακωμοί αν όμως μάθουμε να τους διαχειριζόμαστε σωστά και ψύχραιμα τότε η καρδιά μας θα είναι για πάντα φωτεινή και λαμπερή.
Με την βοήθεια της αγαπημένης Bee bot ανακαλύψαμε το κρυμμένο μας αρχικό γράμμα, ενώ ο βοηθός που επιλέγαμε μας έγραφε στον πίνακα τον κώδικα κίνησης του ρομπότ με βελάκια. Στη συνέχεια, δημιουργήσαμε το αρχικό μας γράμμα ως αποτύπωμα με χαρτοταινία και μπογιές και το κάναμε γυαλιστερό με χρυσόσκονη, σαν τους λαμπερούς εαυτούς μας.
Κι όταν όλοι αποδεχτούμε τον εαυτό μας και τους άλλους γύρω μας και μάθουμε να τους σεβόμαστε τότε μόνο σπουδαία πράγματα μπορούν να προκύψουν. Εμείς τα καταφέραμε! Γίναμε ομαδάρα δυνατή! Το αποδεικνύει άλλωστε όχι μόνο το τραγούδι της ομάδας μας αλλά και η πρώτη ομαδική μας κατασκευή, το ημερολόγιο που θα μας συντροφεύει όλη την χρονιά.
