Ολάνθιστοι ανήφοροι
https://padlet.com/s_petriki/o-zb8qg1stasat2uss
Το σχολείο μας συμμετείχε φέτος στο πρόγραμμα “Ολάνθιστοι Ανήφοροι” όπου ο Αλέξανδρος, η Σμινθίτσα και το Κρι-Κρι μας έφεραν κοντά στον μοναδικό λογοτέχνη Νίκο Καζαντζάκη. Στο ταξίδι μας, βήμα βήμα συναντάμε μεγάλα λόγια του Νίκου Καζαντζάκη και συνάμα ταξιδεύουμε σε διάφορα μέρη του κόσμου για να συναντήσουμε ξεχωριστά μνημεία που μας δίνουν ένα σπουδαίο μήνυμα. Κάθε σημείο πέρα από γνώσεις, δίνει και μία αποστολή στην ομάδα. Μέσα από τις θεματικές αυτές τα παιδιά μαθαίνουν ουσιαστικές έννοιες όπως το δίλημμα, η ζωή, η συμφιλίωση, η αγάπη, η ειρήνη, διαφορετικότητα, η μοναδικότητα, η συμπερίληψη! Αποστολή τους κάθε φορά είναι να κατανοήσουν την έννοια και να την αποτυπώσουν σε μία “αγαλμάτινη” μορφή.
Στoν σύνδεσμο μπορείτε να δείτε όλη την εξέλιξη του προγράμματος καθώς και τα έργα των παιδιών απ’ όλα τα συνεργαζόμενα σχολεία της χώρας.
https://padlet.com/s_petriki/o-zb8qg1stasat2uss
“Η γνωριμία”
Η πρώτη αποστολή ζητάει την παρουσίαση της ομάδας. Στο βίντεο θα δείτε τις ζωγραφιές των παιδιών που ζωντανεύουν μέσα από την εφαρμογή pincel AI.
https://padlet.com/s_petriki/o-zb8qg1stasat2uss/wish/Xb8YaLXgXRMVayn1
“Το δίλλημα του Αλέξανδρου”
Για να ξεκινήσει το ταξίδι της γνώσης, ο Αλέξανδρος δίνει ένα δίλλημα στα παιδιά. Να τολμήσει να ανοίξει το μπουκάλι ή να παραμείνει στο σταθερό του περιβάλλον; Η απάντηση των παιδιών, ομόφωνη! Φυσικά και να ανοίξει το μπουκάλι και να ξεκινήσουμε την αναζήτηση!
“Το Μουσείο της Ζωής”
Στα πλαίσια του προγράμματος τα παιδιά έμαθαν για το μουσείο του Νίκου Καζαντζάκη στο Ηράκλειο και κλήθηκαν να βρουν την απάντηση του γρίφου που μας έστειλε ο Αλέξανδρος. Βρίσκοντας τη λύση στον όρο “Ζωή” τα παιδιά βρήκαν τη ζωή στις ανθρώπινες σχέσεις και τα στοιχεία της φύσης. Η ζωή βρίσκεται στην αγάπη, τη φιλία, τη μητρική φροντίδα, τις αγκαλιές. Βρίσκεται ακόμα στον λαμπρό ήλιο, στα λουλούδια και φυσικά στο ουράνιο τόξο! Οι μικροί μας καλλιτέχνες δημιούργησαν τα αγάλματα της ζωής κι έτσι έφτιαξαν το Μουσείο της Ζωής.
“Η Συμφιλίωση”
Πολύ ουσιαστική συζήτηση ξεκίνησε με αφορμή τον γρίφο της Σμινθίτσας και του Αλέξανδρου! Με τη βοήθεια της ρουτίνας σκέψης τα παιδιά επεξεργάστηκαν τον όρο “συμφιλίωση”.
Όπως θα δείτε και στο padlet τα παιδιά πήραν μορφές αγαλμάτων που αποτυπώνουν τη συμφιλίωση κρατώντας ο ένας τον άλλον. Συνδέονται μετά από μία έντονη στιγμή, ξεπερνούν τις δυσκολίες (εγωισμούς, θυμό, διαφορές) και αφήνουν τη συμφιλίωση να δράσει πάνω τους όπως το ουράνιο τόξο δρα στις καρδιές μας μετά από κάθε βροχή!
“Το Άρμα της Αγάπης”
Αυτό το πρότζεκτ ήρθε κι έδεσε με τη θεματική της εβδομάδας των Αποκριών ! Η αποστολή που μας έδωσε ο Αλέξανδρος ήταν να αποτυπώσουμε την αγάπη σε μία κατασκευή/ άγαλμα με ανακυκλώσιμα/ άχρηστα υλικά. Έτσι έκανε και η μαμά του Αρλεκίνου, του έφτιαξε στολή με κουρέλια. Μια στολή διαφορετική μα και ξεχωριστή! Με έμπνευση από την ιστορία, αποφασίσαμε να φτιάξουμε ένα άρμα όπου πάνω του θα έχει ανθρώπινες μορφές που αποτυπώνουν την αγάπη. Φίλοι που κρατιούνται χέρι χέρι, γονείς αγαπημένοι, άνθρωποι που κρατούν καρδούλες. Όλοι πάνω στο άρμα με σκοπό τη μετάδοση της αγάπης!
“Η δύναμη της φύσης”
Πως αποτυπώνεται η φύση; Πολύ μας άρεσε αυτή η αποστολή! Σε έναν αυθόρμητο ιδεόγραμμα, αποτυπώσαμε όσα πιστεύαμε ότι θα δούμε στη φύση. Έπειτα σε ομάδες, με συγκεκριμένη αρμοδιότητα ο καθένας (ένας φωτογραφίζει, ένας συλλέγει απτά υλικά, ένας καταγράφει σε χαρτί κι ένας κρατά το καλάθι συλλογής των υλικών), αναζητούν στην αυλή στοιχεία της φύσης. Η φωτογράφος μας έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο εδώ γιατί αποτύπωσε τις ομάδες εν δράση. Κάθε ομάδα κατέγραψε τα ευρήματα όπως μπορούσε και σύλλεξε τα στοιχεία που θα παρουσίαζε αργότερα στην ολομέλεια.Στη συνέχεια επαληθεύσαμε όσα είχαν πρωτοπεί τα παιδιά στο ιδεόγραμμα και συμπληρώσαμε όσα επιπλέον βρήκαμε. Η φύση μας έδωσε πολύ έμπνευση. Έτσι τις επόμενες ημέρες κρατήσαμε τα φύλλα τους καρπούς και τα λουλούδια και φτιάξαμε μια γωνιά παρατήρησης. Έπειτα με κομμάτια χαρτόκουτα κατασκευάσαμε ατομικές κορνίζες με σκοπό να πλαισιώσουμε τις φωτογραφίες από την έρευνα της φύσης και εν τέλη να κάνουμε μία έκθεση φωτογραφίας με θέμα τη φύση.
Η ομορφιά της φύσης δίνει έμπνευση για δημιουργία!
“
“Ειρήνη”
Πόσο δυνατή έννοια της ειρήνης! Μας είναι απαραίτητη για να μπορέσουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια. Ορισμένες φορές την θεωρούμε δεδομένη, όμως αξίζει να της δώσουμε τη σημασία που της αξίζει. Με τα παιδιά μιλήσαμε για την αξία της ειρήνης, γνωρίσαμε τα σύμβολά της και αποτυπώσαμε σε στιγμιότυπα ζωγραφικής την ειρήνη ώστε τα παιδιά να γνωρίζουν πως να την κάνουν αγαλμάτινη. Σε αυτή τη θεματική, βοηθοί μας ήταν οι γονείς οι οποίοι ανέλαβαν δράση και μαζί με τα παιδιά έφτιαξαν αξιοθαύμαστες δημιουργίες οπό αλουμινόχαρτο που δείχνουν την ειρήνη! Εάν παρατηρήσει κανείς τις δημιουργίες των παιδιών και των γονέων θα δει έννοιες που ανθίζουν μόνο σε περιόδους ειρήνης, όπως η ελευθερία, η ισότητα και η διαφορετικότητα. Μπράβο σε όλους για τα σπουδαία έργα που εκφράζουν τόσα ουσιαστικά μηνύματα!
“Διαφορετικότητα”
Ο πιο δυνατός γρίφος του προγράμματος! Πόσο σημαντικό να κατανοεί κανείς τη διαφορετικότητα! Η ιστορία του Πορφυρίου Ξεχωριστού, του ήρωα του βιβλίου “Η χώρα με τους παράξενους ανθρώπους” του Νικόλα Ανδρικόπουλου, παρουσιάζει τον τρόπο που κάθε κοινωνία αντιμετωπίζει το διαφορετικό και το ξένο. Η καλή καρδιά όμως του ήρωα έρχεται να αλλάξει την άποψη της κοινωνίας και να αποδείξει πως το διαφορετικό δεν είναι κακό. Οι πολύχρωμοι άνθρωποι αν και διαφορετικοί είχαν κοινά στοιχεία. Έτσι και στη ζωή μας η διαφορετικότητα λειτουργεί σαν το νήμα που περιπλέκει τις ζωές μας και μας “ενώνει”. Δίνει χρώμα πλάθοντας τις σκέψεις, τα ιδανικά και τις αξίες της ζωής!
“Συμπερίληψη”
Γέφυρες και ουράνια τόξα διάλεξαν τα παιδιά για να μας δείξουν πως ένα παιχνίδι αρκεί ώστε να γκρεμιστούν όλα τα εμπόδια ανάμεσά μας!Στον κόσμο οι γέφυρες είναι απαραίτητες για να συνδεθούν ατομικότητες και πλαίσια. Λειτουργούν σαν συνδετικός κρίκος που ενώνει κάθε συνθήκη της ζωής μας. Εξίσου απαραίτητα είναι και τα ουράνια τόξα. Κι αυτά σαν γέφυρες συμβολίζουν το δρόμο που διανύουμε μέχρι να κατακτήσουμε κάποιον προορισμό μας! Είναι η λύτρωση που ηρεμεί τη ψυχή μας μετά από κάθε δυσκολία. Στον κόσμο των παιδιών τα χρώματα ενώνουν και φτιάχνουν έναν κόσμο για όλους!
“Φτάσε όπου δεν μπορείς”
είπε ο Νίκος Καζαντζάκης και πράγματι καταφέραμε να φτάσουμε στο τέλος του έργου “Ολάνθιστοι Ανήφοροι”. Κάθε αποστολή ήταν μια δοκιμασία όπου έβαλε παιδιά, εκπαιδευτικούς ακόμα και γονείς να αναζητήσουν τη γνώση, να βρουν λύσεις και να δημιουργήσουν από το μηδέν υπέροχα έργα! Ευχαριστούμε όλους όσους συνέβαλλαν στην υλοποίηση του προγράμματος.
Η έκθεση στο Γιαλί Τζαμί ήταν μια μοναδική εμπειρία. Το να βλέπουμε τα παιδιά να παρουσιάζουν στους δικούς τους ανθρώπους τα έργα της ομάδας μας έδωσε μεγάλη χαρά! Μόνο υπερήφανοι είμαστε που τόσα πολλά έργα βρέθηκαν στο ίδιο σημείο και έβαλαν τα παιδιά σε σκέψεις και όνειρα!
Η συνεργασία των σχολείων κατάφερε όχι μόνο να ενώσει τις δημιουργίες των παιδιών, αλλά και να εμπλουτίσει τις γνώσεις των μικρών μας συνοδοιπόρων!
Ευχαριστούμε θερμά τις συντονίστριες και δημιουργούς του προγράμματος, Πετρίκη Σοφία και Χειμωνίδου Διαμαντούλα, για όλο το όμορφο, δημιουργικό και γεμάτο εμπειρίες ταξίδι!
