ΕΙΡΗΝΗ (απόσπασμα) Γιάννης Ρίτσος
Ο πατέρας που γυρνάει τ’ απόβραδο μ’ ένα φαρδύ χαμόγελο στα μάτια peace
μ’ ένα ζεμπίλι στα χέρια του γεμάτο φρούτα
κ’ οι σταγόνες του ιδρώτα στο μέτωπό του frieden
είναι όπως οι σταγόνες του σταμνιού που παγώνει το νερό στο παράθυρο,
είναι η ειρήνη.
平和
Οταν οι ουλές απ’ τις λαβωματιές κλείνουν στο πρόσωπο του κόσμου barış
και μες στους λάκκους πούσκαψαν οι οβίδες φυτεύουμε δέντρα
και στις καρδιές πούκαψε η πυρκαϊά δένει τα πρώτα της მშვიდობა
μπουμπούκια η ελπίδακ’ οι νεκροί μπορούν να γείρουν στο πλευρό τους και
να κοιμηθούν δίχως παράπονο pace 和平 paz
ξέροντας πως δεν πήγε το αίμα τους του κάκου, paix
είναι η ειρήνη. mier
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
Απόσπασμα από το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου “Ειρήνη” μεταφρασμένο στα Τουρκικά
’ρχότανε κι η άνοιξη
