Ο νομός μας είναι ένας από τους πιο παραγωγικούς νομούς της χώρας μας σε ελαιόλαδο και βρώσιμες ελιές. Άλλωστε οι ελιές Αγρινίου έχουν τη γνωστή ΠΟΠ ονομασία εδώ και χρόνια. Ήταν λοιπόν αδύνατον όλη αυτή την εβδομάδα να μην ασχοληθούμε με αυτή την ευλογημένη καλλιέργεια που μεγάλωσε και μεγαλώνει γενιές της περιοχής μας,  αποτελεί πλουτοπαραγωγικό προϊόν της και με τα ευεργετικά οφέλη στην μεσογειακή διατροφή συμβάλλει στην ποιότητα της υγείας μας.

Παρατηρήσαμε μέσα από το ίντερνετ τη διαδικασία μαζέματος της ελιάς έως την παραγωγή του λαδιού.  Παρακολουθώντας όλα αυτά και  διαβάζωντας σχετικά βιβλία καταλάβαμε πόσος μόχθος και πολλά εργατικά χέρια χρειάζονταν για να παραχθεί το λάδι τα παλιά χρόνια, σε σχέση με σήμερα.

Είδαμε πίνακες διαφόρων καλλιτεχνών που εμπνεύστηκαν από το όμορφο αυτό δέντρο. Παρατηρήσαμε το «λιομάζωμα» του λαϊκού μας ζωγράφου Θεόφιλου και δημιουργήσαμε το δικό μας τρισδιάστατο λιομάζωμα.

Παράλληλα μάθαμε λέξεις της ελιάς, όπως ελαιόδεντρο, ελαιώνας, ελαιοτριβείο, παντρέψαμε λεξούλες και βγάλαμε τα:  λαδολέμονο, λαδόξυδο, λαδόψωμο, λαδοκούλουρο κλπ και γίναμε μικροί ντεντέκτιβ λέξεων προσπαθώντας να βρούμε τη λέξη λάδι ανάμεσα από παρόμοιες!

Μάθαμε τη δυνατή φωνούλα της ελιάς, το Ε,ε και από τις λεξούλες που ανακαλύψαμε από το ίδιο γράμμα, γράψαμε στο φύλλο αναφοράς!

Ανακαλύψαμε τις χρήσεις του δέντρου από την αρχαιότητα έως σήμερα. Ξεκινήσαμε με τον μύθο της ονομασίας της Αθήνας και την πάλη ανάμεσα στους Θεούς Αθηνά και Ποσειδώνα.

Πού οφείλει την ονομασία της η πόλη των Αθηνών. Η μυθική αναμέτρηση των θεών με κριτή τoν Δία και μάρτυρα τον βασιλιά Κέκροπα. Γιατί η ελιά κρίθηκε ιερό και πολύτιμο δώρο

Γίναμε μικροί ηθοποιοί και αναπαραστήσαμε τον μύθο στο κοινό μας και στο χαρτί!

Οι σοφοί πρόγονοί μας σύνδεσαν αυτό το ιερό δέντρο με τη δική τους θρησκεία και τη σημαντικότητά του την τοποθέτησαν στο ανώτερο βάθρο, ως το υπέρτατο έπαθλο για τη νίκη στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Παρακολουθήσαμε σχετικό παιδικό βίντεο και πολλά έργα καλλιτεχνών που αναπαριστούν τον κότινο, αυτό το ταπεινό κλαδί αγριελιάς που κοσμούσε το κεφάλι του νικητή. Έτσι κι εμείς εξασκηθήκαμε στα μαθηματικά με αυτόν και σαν μικροί καλλιτέχνες δημιουργήσαμε τον δικό μας κότινο στην ακουαρέλα μας!

Στη θρησκεία μας η ελιά και το λάδι έχουν πρωτεύον ρόλο σε όλα τα μυστήρια. Το λάδι χρησιμοποιούνταν  για να φωτίζει τις νύχτες μας παλιά και να συνοδεύει την προσευχή μας στα καντηλάκια! Τι ωραίο ποίημα το ντίλι-ντίλι! Το τραγουδήσαμε, πειραματιστήκαμε με το νερό και το λάδι,το «παίξαμε», το ζωγραφίσαμε!

Δοκιμάσαμε να φάμε το κολατσιό που έτρωγαν οι παππούδες μας, ψωμάκι, λαδάκι και ρίγανη ή ψωμάκι λαδάκι και ζάχαρη και να το συγκρίνουμε με τα δικά μας δεκατιανά. Νομίζουμε πως κάποιοι από εμάς θα το βάλουμε στη διατροφή μας. Μας άρεσε πολύ!

Από το ελαιόδεντρο στη συγκομιδή και εντέλει στην παραγωγή του λαδιού, δημιουργήσαμε μια ιστορία, την οποία κολλήσαμε και με την βοήθεια του μικρού μας ρομπότ ακολουθήσαμε και βρήκαμε το σωστό δρόμο, μέσω του προγραμματισμού της. (STEM – Ρομποτική)

Τέλος αποφασίσαμε να ζυμώσουμε ελαιοψωμάκια! Διαβάσαμε και γράψαμε προσεκτικά τη συνταγή και με τη βοήθεια των κυριών μας πλάσαμε τα λιόψωμα και πάμε ευχαριστημένοι στο σπίτι μας να τα απολαύσουμε!!!

Μικρή, αλλά σημαντική συμβουλή 

Αν έχετε λιοστάσι μη διστάσετε να πάρετε μία μέρα τα παιδιά σας για να ζήσουν την εμπειρία που ζήσατε κι εσείς μικροί. Ακόμη κι αν ταλαιπωρηθούν λίγο, το βίωμα του να μαζέψουν, έστω και μια χούφτα ελιές μαζί σας ή με τους παππούδες θα είναι πολύ ευεργετικό. Βγάλτε φωτογραφίες για να θυμούνται τις στιγμές, δείξτε τους φωτογραφίες, αν έχετε με τους γονείς σας σε αντίστοιχες δικές σας στιγμές! Είναι τόσο σημαντικό να νιώθουν τη συνέχεια. Μην προστατεύετε τα παιδιά, νομίζοντας ότι δεν τα ενδιαφέρει ή ότι θα κουραστούν άδικα, αντιθέτως θα παίξουν και θα μάθουν. Θυμηθείτε τα δικά σας χρόνια και δώστε την ευκαιρία να αναπτύξετε σχέσεις και εμπειρίες ζωής! Γιατί…

ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΔΕΙΣ, ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΖΗΣΕΙΣ 

ΔΕΝ ΦΤΙΑΧΝΕΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ!

Όλη αυτή η εβδομάδα ήταν αφιερωμένη στη μνήμη των νέων μας που πάλεψαν για την Δημοκρατία και την Ελευθερία στο Πολυτεχνείο. Παρακολουθήσαμε πολλά ντοκουμέντα, ηχητικά συνθήματα της εποχής, μάθαμε για τη Δικτατορία και τα αγαθά της Δημοκρατίας που είχαμε χάσει εξαιτίας των απαγορεύσεων της Χούντας. Βρήκαμε πολλές ευκαιρίες να εκφραστούμε σχετικά με αυτές τις λέξεις, να διαβάσουμε σχετικά βιβλία και να δραματοποιήσουμε σκηνές των γεγονότων και γενικά να πλουτίσουμε τις γνώσεις μας μέσα από τις βιωματικές καταστάσεις και δράσεις μας.

Γνωρίσαμε καλλιτέχνες εκείνης της εποχής που μέσα από το έργο τους πέρασαν στις επόμενες γενιές όλα τα συμβολικά μηνύματα και αποτέλεσαν έμπνευση για ψυχική δύναμη και ανάταση των Ελλήνων. Γνωρίσαμε όμως και πιο σύγχρονους, όπως  τον Bansky που είναι γνωστός Βρετανός καλλιτέχνης του γκραφίτι, πολιτικός ακτιβιστής και σκηνοθέτης ταινιών. Τα έργα του είναι συνήθως σατιρικά, σχολιάζοντας ζητήματα πολιτικής και κουλτούρας, με επιγράμματα που συνδυάζουν το μαύρο χιούμορ με γκραφίτι, τα οποία εκτελούνται με μια ιδιαίτερη τεχνική στένσιλ. Τα πολιτικού και κοινωνικού σχολιασμού έργα του έχουν εμφανισθεί σε δρόμους, τοίχους και γέφυρες πόλεων σε όλο τον κόσμο.  (πηγή:https://el.wikipedia.org/wiki/Banksy )

Έτσι κι εμείς, μέσα από την παρουσίαση ενός έργου του στον υπολογιστή θέσαμε ερωτήματα, απαντήσαμε σε εικασίες, ζωγραφίσαμε τις υποθέσεις μας και τέλος οι κυρίες μας, μας αποκάλυψαν το πραγματικό έργο του καλλιτέχνη.

Το ερώτημα ήταν: Τι ετοιμάζεται να πετάξει ο φοιτητής;

Οι απαντήσεις μας πολλές!

Στο τέλος ήρθε και η αποκάλυψη!

Στη συνέχεια γνωρίσαμε τον Μέμο Μακρή.  Ο Μέμος Μακρής (Αγαμέμνων Μακρής, (Πάτρα, 1 Απριλίου 1913 – Αθήνα 26 Μαΐου 1993) ήταν Έλληνας γλύπτης του 20ού αιώνα. Στην Ελλάδα είναι περισσότερο γνωστός για το γλυπτό του με τη μορφή του κεφαλιού του καθηγητή Νίκου Σβορώνου που βρίσκεται στο προαύλιο του Πολυτεχνείου, προς τιμήν των θυμάτων αγώνων απανταχού φοιτητών. (πηγή:https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%AD%CE%BC%CE%BF%CF%82_%CE%9C%CE%B1%CE%BA%CF%81%CE%AE%CF%82 )

Μας έκανε μεγάλη εντύπωση πόσο μόνο είναι το άγαλμα όλο τον χρόνο και πόσο γεμίζει από κόσμο και λουλούδια την ημέρα της επετείου. Μακάρι να ήταν έτσι στολισμένο και γεμάτο κάθε μέρα! Έτσι κι εμείς το βάλαμε στον καμβά μας με συντροφιά για να το θυμόμαστε όλο το χρόνο!

Επίσης μιλήσαμε για την σημασία της Ειρήνης που απορρέει από τη Δημοκρατία και τον συμβολισμό της με το περιστέρι. Μάθαμε τον στίχο του Γ. Ρίτσου «και της ειρήνης πέταξαν χιλιάδες περιστέρια» και κοσμήσαμε με αυτό τα κολιέ με το σύμβολο της Ειρήνης και το περιστέρι του Νοέμβρη.

Νοέμβρης και σηκώσαμε

τη λευτεριά στα χέρια

και της ειρήνης πέταξαν

χιλιάδες περιστέρια.

(Γιάννης Ρίτσος)

Τέλος γνωρίσαμε τον Γιάννη Γαΐτη, (παίρνοντας ιδέες από  τις εξαιρετικές αναρτήσεις της  Μαρίας από το pythagoreionip.blogspot.gr)  (Αθήνα, 4 Μαρτίου 1923 – Αθήνα, 22 Ιουλίου 1984) ήταν Έλληνας ζωγράφος, χαράκτης και γλύπτης. (πηγή: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82_%CE%93%CE%B1%CE%90%CF%84%CE%B7%CF%82) Η περισσή αγάπη του για τον άνθρωπο και η αποστροφή του για κάθε είδους απολυταρχισμό θα τον έκανε να δημιουργήσει στα χρόνια της ωριμότητάς του το ανθρωπάκι, τη διάσημη φιγούρα του σύγχρονου ανώνυμου ανθρώπου των μεγαλουπόλεων της αλλοτρίωσης που υπήρξε η μεγάλη του προσωπική κατάθεση και τον έκανε διάσημο διεθνώς.

 Παρατηρήσαμε τους πίνακές του στο ίντερνετ και ξεχωρίσαμε ότι όλα τα ανθρωπάκια που δημιουργεί είναι ίδια.  Πως μπορεί να αισθάνονται οι άνθρωποι του Γαΐτη; Οι φίλοι τους; Πως είναι η ζωή  τους ;  Γίναμε κι εμείς ίδια ανθρωπάκια. Νιώσαμε λίγο περίεργα σαν να μην είμαστε εμείς , αλλά κάποιοι άλλοι. Αν βγάλουμε τις μάσκες πως θα αισθανθούμε; Διαφορετικά ; Θα είμαστε όλοι ίδιοι ή διαφορετικοί ;

Πολλά έργα του έχουν σαφείς αναφορές στην περίοδο της χούντας κι έτσι γνωρίσαμε μερικά από αυτά. Οι κυρίες μας έγραψαν τις ιδέες μας!

Μέσα από τους πίνακες του Γιάννη Γαΐτη καταλάβαμε ότι τότε οι άνθρωποι φοβόντουσαν πολύ! Αλλά οι φοιτητές άλλαξαν όλο το κλίμα του φόβου. Γι αυτό κι εμείς χαιρόμαστε πολύ! Οι κυρίες μας είναι πολύ περήφανες για εμάς γιατί είπαν πως εμείς τα παιδιά κατανοούμε όλα τα κρυφά νοήματα πολύ πιο εύκολα από τους μεγάλους!

Αντιστοιχίσαμε τα νοήματα με τον ανάλογο πίνακα

Κι εμείς,  ακολουθώντας το παράδειγμα του Γαΐτη, δημιουργήσαμε  τα δικά μας έργα τέχνης που αφορούσαν το θέμα. Ζωγραφίσαμε τα δικά μας ανθρωπάκια, κολλήσαμε εφημερίδες πάνω σε μια παλιά ομπρέλα, κρεμάσαμε τα ανθρωπάκια μας και πάνω στηρίξαμε τους δικούς μας δύο ξεχωριστούς ανθρώπους που δεν φοβούνται να μιλήσουν!

• Μάθαμε μέσα από παιχνίδια σε σχέση με άλλους καλλιτέχνες να αναγνωρίζουμε τον τρόπο με τον οποίο ο Γαΐτης απεικονίζει τους ανθρώπους και τις πόλεις.
• Σκοπός: Μέσω αυτών των δραστηριοτήτων, εξοικειωθήκαμε  με την τέχνη, μάθαμε για την ιστορία και πολιτισμό μας, και αναπτύξαμε την κριτική μας σκέψη και τη δημιουργικότητά μας.

ΠΕΝΗΝΤΑ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΜΕΝΕΙ ΑΝΑΛΛΟΙΩΤΟ

ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Αύριο γιορτάζουν οι αιθέρες μας! Αύριο γιορτάζει η Ελληνική Αεροπορία! Αύριο γιορτάζουν οι Ίκαροί μας, που μας προστατεύουν εκεί ψηλά και μάχονται για την Πατρίδα μας! Αύριο γιορτάζουν οι προστάτες των Ικάρων μας , οι Αρχάγγελοι Γαβριήλ και Μιχαήλ! Έτσι λοιπόν κι εμείς σήμερα μιλάμε για τη σημασία αυτού του στοιχείου στη ζωή μας, την έννοια του αόρατου, αλλά τόσο σημαντικού αέρα για την ύπαρξή μας. Συγχρόνως  για να τιμήσουμε τους πρώτους αεροπόρους, αναφερόμαστε στον μύθο του Δαίδαλου – Ίκαρου. Παρακολουθούμε τον μύθο και δέστε τι ωραία τον ζωγραφίσαμε!

Με την τεχνική της χαρτοδιπλωτικής κατασκευάσαμε από ένα πολεμικό αεροπλάνο – σαΐτα!!!

Να μας ζήσουν οι Ίκαροί μας!!!

Η εβδομάδα που μας πέρασε ήταν αφιερωμένη στα στοιχεία της φύσης με πρώτη και τιμητική θέση το Νερό! Αποτελεί έναν ζωτικό πόρο που παίζει καθοριστικό ρόλο στην καθημερινή μας ζωή, από τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας και της υγιεινής μέχρι την προμήθειά μας με το νερό που χρειαζόμαστε για οικιακή και προσωπική χρήση. Όσον αφορά τη δημόσια υγεία, το νερό είναι απαραίτητο για τη διατήρηση της υγιεινής και την πρόληψη της εξάπλωσης ασθενειών.

Σημασία για το περιβάλλον

• Ο Κύκλος Του Νερού

Ο Κύκλος του Νερού είναι ένα ισχυρό σύμβολο ζωής και ανανέωσης, που αντιπροσωπεύει τον ουσιαστικό ρόλο που παίζει το νερό στη διατήρηση όλων των έμβιων όντων στον πλανήτη μας. Αυτός ο αέναος κύκλος ξεκινά με την εξάτμιση του νερού από την επιφάνεια της γης, η οποία σχηματίζει σύννεφα, τα οποία με τη σειρά τους απελευθερώνουν την υγρασία τους πίσω στο έδαφος ως βροχή ή χιόνι. Το νερό αυτό στη συνέχεια ρέει σε ποτάμια, λίμνες και ωκεανούς, όπου χρησιμοποιείται από φυτά και ζώα, πριν εξατμιστεί και πάλι για να ολοκληρωθεί ο κύκλος.

Ξεκινήσαμε σιγά – σιγά να ασχολούμαστε με το θέμα αυτό, διερευνώντας αρχικά τις ήδη πρότερες γνώσεις των παιδιών μας. Από πού έρχεται το νερό; Πως ανεβαίνει στα ποτάμια ψηλά στα βουνά; Πως φτάνει στο σπίτι μας; Που χρησιμεύει στη ζωή μας; Ταυτόχρονα με τον καταιγισμό των απαντήσεων βλέπαμε και σχετικές εικόνες και βίντεο.

Η βιβλιοθήκη μας διαθέτει αρκετά βιβλία με το θέμα. Ξεκινήσαμε λοιπόν διαβάζοντας το «Πέφτει-πέφτει η σταγόνα» το οποίο  αναφέρεται στο θαυμαστό ταξίδι μιας  σταγόνας νερού από τη θάλασσα, μέχρι να ξαναγυρίσει στο ίδιο μέρος. Κοιτάξτε πόσο καλά καταλάβαμε τον κύκλο του Νερού! Μάθαμε και το σχήμα του κύκλου, που το μετατρέψαμε στο χαρτί μας σε ότι θέλαμε!

Και τώρα ήρθε η ώρα να μάθουμε κάποιες καινούριες λέξεις λίγο πιο δύσκολες οι οποίες αποτελούν τα τέσσερα στάδια  του κύκλου του νερού! Τις είπαμε πολλές φορές, τις βάλαμε στη σειρά και τις μάθαμε πολύ καλά!

ΕΞΑΤΜΙΣΗ – ΣΥΜΠΥΚΝΩΣΗ- ΒΡΟΧΟΠΤΩΣΗ- ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

Να και οι μορφές βροχόπτωσης!

Με το πείραμα του βρασμού μάθαμε τις διαφορετικές μορφές του νερού ΥΓΡΗ – ΑΕΡΙΑ – ΣΤΕΡΕΗ ΜΟΡΦΗ.

Συνεχίσαμε με πειράματα διαλυτότητας και βύθισης και με πολύ ενθουσιασμό μαντεύουμε – σαν μικροί επιστήμονες που είμαστε- μέχρι να δούμε το αποτέλεσμα!

Βρίσκουμε και τον μακρύ δρόμο της σταγόνας και το αίνιγμα του ουράνιου τόξου!

Διαβάσαμε ένα επίσης υπέροχο παραμύθι «το μπλε σύννεφο», το αποδώσαμε πάνω στο χαρτί και ζωγραφίσαμε ο καθένας από εμάς του δικούς του φόβους που συμβολικά παρουσιάζονταν και μέσα στο βιβλίο!

Λίγα λόγια το βιβλίο

O ήρωάς του Tomi Ungerer, το Mπλε Σύννεφο, ζει μέσα σε μια απόλυτη ανεξαρτησία. Περιφρονεί τους “πανούργους” και επιλέγει την καλοκαιρία, μακριά από τις θύελλες και τις καταιγίδες. Έρχεται όμως μια μέρα που πρέπει να αποφασίσει με ποιους θα συνταχθεί: με το φεγγάρι ή με τη μάχη. Tελικά αποφασίζει, για χάρη της ειρήνης, τη ριζική θυσία. Tο μήνυμα, που δείχνει να ταιριάζει στον Tomi Ungerer, είναι ότι μπορεί κανείς να είναι καλοπερασάκιας, χαρούμενος κι ανέμελος, αλλά όταν οι συνθήκες το απαιτήσουν να επιδείξει θάρρος και ηρωισμό για το κοινό καλό.

Ψαρέψαμε λέξεις του νερού!!!

Ζωγραφίσαμε      με νερομπογιές!

Γνωρίσαμε τον καλλιτέχνη του σουρεαλισμού Ρενέ Μαγκρίτ. Η κυρία μας, μας εξήγησε πως ο Μαγκρίτ κάνει το μυαλό και τη φαντασία μας να αναποδογυρίζει, να σκεφτόμαστε και να φανταζόμαστε διαφορετικούς συνδυασμούς αντικειμένων και εικόνων, κάνει το μυαλό  να πετάει όπως τα πουλιά ή σαν να ονειρευόμαστε! Είδαμε έργα του και βίντεο με έργα του που ζωντανεύουν μπροστά μας!!!

Διαβάσαμε και το παιδικό βιβλίο του Ευγένιου Τριβιζά “Πινεζοβροχή” και να οι σουρεαλιστικές μας ιδιαίτερες βροχές!

Κατασκευάσαμε και ευφάνταστες ομπρέλες!

Ο Κύκλος Του Νερού Μας Υπενθυμίζει Τη Διασύνδεση Όλης Της Ζωής Και Τη Σημασία Της Διατήρησης Αυτού Του Πολύτιμου Πόρου Για Τις Μελλοντικές Γενιές

Το νηπιαγωγείο μας είναι αρκετά περιορισμένο ως χώρος. Από την αρχή της χρονιάς και μιας και θα πειραματιστούμε στο να γίνουμε “μικροί παραμυθάδες” προσπαθούσαμε να βρούμε χώρο απομόνωσης για να διαβάζουμε τα βιβλία μας, την ώρα που όλοι οι φίλοι μας παίζουν και για να βάλουμε τα βιβλία που εμείς οι ίδιοι θα δημιουργούμε με τον καιρό. Μετά από πολύ σκέψη και με τη βοήθεια των κυριών μας, αποφασίσαμε ότι θέλουμε να δημιουργήσουμε μια γωνιά έξω από τα τμήματα. Βρήκαμε το ιδανικό σημείο, είχαμε μαζέψει και αρκετό φυσικό υλικό όταν είχαμε πάει την επίσκεψη στο πάρκο της γειτονιάς μας και να που τα καταφέραμε!

Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ “ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ” ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΖΩΗ!