“Πως το τρίβουν το πιπέρι” 17ο κλασικό

“Τα Κουκιά” 13ο κλασικό

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε και φέτος ο αποκριάτικος χορός του συλλόγου των Νηπιαγωγείων μας. Τρελό κέφι, χορό και ξεφάντωμα από μικρούς και μεγάλους. Ευχαριστούμε το σύλλογο για την υπέροχη βραδιά που μας χάρισε!!!

Η ιστορία του χαρταετού, φαίνεται ότι ξεκινά από το 1000π.Χ. Για πρώτη φορά ο χαρταετός, έκανε την εμφάνισή του στον ουρανό από την Κίνα! Ο πρώτος χαρταετός που κατασκεύασαν οι Κινέζοι ήταν από μετάξι και μπαμπού ενώ είχε την μορφή δράκου. Ο «δράκος» αποτελούσε για την Κίνα, ιερό – θεϊκό σύμβολο και ένα αντικείμενο θαυμασμού και λατρείας.

Στην συνέχεια, ταξιδεύοντας μέχρι την Ιαπωνία, εμπλουτίστηκε περισσότερο από πλευράς κατασκευής. Εκεί, πήρε την μορφή των Σαμουράι, ενώ στην Ινδία οι χαρταετοί έχουν τις ρίζες τους στην Ινδουιστική μυθολογία.

Σε κάθε χώρα πάντως, το πέταγμα του χαρταετού, έχει διάφορες διαστάσεις, αφού συσχετίζεται με διαφορετικές παραδόσεις σε κάθε χώρα. Για παράδειγμα στην Κίνα, το πέταγμα του χαρταετού, αποτελεί ολόκληρη ιεροτελεστία, αφού διοργανώνεται και διαγωνισμός για την ανάδειξη του καλύτερου. Στην Ιαπωνία πάλι, έχουμε το έθιμο «Κοντομόνο –χι». Σύμφωνα μ’ αυτό το έθιμο, το οποίο και σημαίνει «η μέρα των παιδιών», οι οικογένειες που έχουν μικρό γιο, φτιάχνουν πελώριους χαρταετούς, σε σχήμα «κυπρίνου» μεγάλου δηλαδή ψαριού, στους οποίους έχουν δέσει πολύχρωμες κορδέλες και αφού τους στηρίξουν σε έναν μεγάλο στύλο στην αυλή του σπιτιού, τους αφήνουν να ανεμίζουν. Οι χαρταετοί – κυπρίνοι, συμβολίζουν την οικογένεια του κάθε σπιτιού!

Ένα άλλο παραδοσιακό έθιμο για το πέταγμα του χαρταετού, είναι και στην Ινδία το λεγόμενο, «Basant». Αυτό είναι ένα έθιμο, που πραγματοποιούν κάθε χρόνο τον Φεβρουάριο προκειμένου να υποδεχτούν την άνοιξη. Είναι μια μεγάλη γιορτή, ένα ξέφρενο πάρτι, που το περιμένουν με μεγάλη ανυπομονησία μεγάλοι και μικροί. Με τους πολύχρωμους χαρταετούς τους, γεμίζουν με χρώματα και σχήματα τους ουρανούς από το πρωί ίσαμε το βράδυ.

Στην Ευρώπη, ο χαρταετός πρωτοκάνει την εμφάνισή του, γύρω στο 1400μ.Χ. Τον 18ο αιώνα, ο χαρταετός χρησιμοποιήθηκε και στην επιστήμη. Ο μετεωρολόγος Alexander Wilson, Σκωτσέζος στην καταγωγή, χρησιμοποίησε χαρταετούς, προκειμένου να ανυψώσει θερμόμετρα μέχρι τα 3000πόδια. Στόχος του, ήταν να μπορέσει να καταγράψει τις διαφορές θερμοκρασίας στα μεγάλα υψόμετρα. Σύμφωνα με την ιστορία, το 1853, πέταξε το πρώτο ανεμοπλάνο, που μπόρεσε να σηκώσει το βάρος ενός ανθρώπου και να πετάξει για 40δευτερόλεπτα.

Όποια και να είναι η ιστορία του, στα βάθη του χρόνου… ο χαρταετός είναι αναπόσπαστο κομμάτι και της δικής μας Ελληνικής παράδοσης και έχει την δική του ξεχωριστή θέση την Καθαρά Δευτέρα!

Έτσι κι εμείς μαζί με τα παιδιά μας φτιάξαμε τους δικούς μας χαρταετούς και βγήκαμε στην αυλή του σχολείου μας να τους πετάξουμε. Περάσαμε υπέροχα!!!

Το Πέταγμα του Χαρταετού στην αυλή του σχολείου μας – 23/2/12

Το έθιμο της «Χάσκας» το επιβάλει η σαρακοστιανή επιταγή που λέει: «με αυγό κλείνει το στόμα το βράδυ της Αποκριάς και με αβγό ανοίγει πάλι το βράδυ της Ανάστασης» υπενθυμίζοντας τη νηστεία που πρέπει να τηρηθεί στο μεσοδιάστημα αυτό.

Σύμφωνα με την παράδοση, την τελευταία μέρα της αποκριάς, ο γηραιότερος της φαμίλιας παίρνει ένα ξύλινο μακρύ κοντάρι στο οποίο στη μία άκρη κρατάει και στην άλλη δένει μία κλωστή στην άλλη άκρη της οποίας δένει ένα βρασμένο και ξεφλουδισμένο αυγό!

Ολόκληρη η φαμίλια κάθετε οκλαδόν σε κύκλο γύρω από τον παππού ο οποίος γυρνάει γύρω από τον εαυτό του, κουνώντας σαν εκκρεμές το αυγό μπροστά στα στόματα των μελών της οικογένειας. Με αυτό τον τρόπο ο καθένας απ’ αυτούς προσπαθεί να πιάσει το αβγό με τα δόντια. Όποιος το καταφέρει, λένε ότι είναι τυχερός!

17ο Κλασικό

Από τα λίγα έθιμα που διατηρούνται αυτούσια ως τις μέρες μας, το γαϊτανάκι είναι ένας χορός που δένει απόλυτα με το χρώμα και το κέφι της αποκριάς.
Το γαϊτανάκι πέρασε στην Ελλάδα από πρόσφυγες του Πόντου και της Μικράς Ασίας… και έδεσε απόλυτα με τα άλλα τοπικά έθιμα, αφού η δεξιοτεχνία των χορευτών αλλά και ο ιδιαίτερος χαρακτήρας του δεν αφήνουν κανέναν αδιάφορο!
Δεκατρία άτομα χρειάζονται για να στήσουν το χορό. Ο ένας κρατά ένα μεγάλο στύλο στο κέντρο, από την κορυφή του οποίου ξεκινούν 12 μακριές κορδέλες, καθεμιά με διαφορετικό χρώμα.
Οι κορδέλες αυτές λέγονται γαϊτάνια και δίνουν το όνομά τους στο έθιμο.
Γύρω από το στύλο, 12 χορευτές κρατούν από ένα γαϊτάνι και χορεύουν μαζί, σε 6 ζευγάρια, τραγουδώντας το παραδοσιακό τραγούδι.
Καθώς κινούνται γύρω από το στύλο, κάθε χορευτής εναλλάσσεται με το ταίρι του κι έτσι όπως γυρνούν πλέκουν τις κορδέλες γύρω από το στύλο δημιουργώντας χρωματιστούς συνδυασμούς.
Ο ένας χορευτής περνάει τη μια φορά μέσα και την άλλη από έξω από τον άλλον και έτσι οι κορδέλες πλέκονται πολύχρωμες πάνω στο κοντάρι δημιουργώντας διάφορα χρωματιστά σχέδια.
Όταν πια οι κορδέλες τυλιχτούν γύρω από το στύλο και οι χορευτές χορεύουν όλο και πιο κοντά σε αυτόν, τότε ο χορός τελειώνει και το στολισμένο γαϊτανάκι μένει να θυμίζει το αποκριάτικο πνεύμα.
Πιθανόν ο κυκλικός αυτός χορός να υποδηλώνει τον κύκλο της ζωής, από την χαρά στην λύπη, από τον χειμώνα στην άνοιξη, από την ζωή στον θάνατο και το αντίθετο.

Τα παιδιά μας αφού συζητήσαμε για το γαϊτανάκι το ζωγράφισαν και στη συνέχεια το χόρεψαν.

Ήρθε η Αποκριά
κι έχω απέραντη χαρά
ξέρετε τι θα ντυθώ;
Τώρα αμέσως θα σας πω..

Το κάθε παιδί παρουσίασε  περιγράφοντας στους συμμαθητές τους  την αποκριάτικη στολή του στη συνέχεια  ζωγράφισε ο καθένας τη δική του και αφού τις έκοψαν τις κόλλησαν επάνω στο χαρτόνι.

Βρίσκεται σε εξέλιξη το βιωματικό σεμινάριο που οργανώνει το κέντρο “ΌΡΑΜΑ” κάθε Τρίτη στο Πνευματικό Κέντρο Γιαννιτσών με θέμα “Επιθετικότητα στο σχολείο – Πρόληψη & Αντιμετώπιση” Μεγάλη η συμμετοχή των Νηπιαγωγών όπου με πολύ όρεξη, μεράκι και ευρηματικότητα παρουσιάζουν  κάθε φορά δημιουργικές  δραστηριότητες οι οποίες  μπορούν να εφαρμοστούν  καθημερινά στο  εκπαιδευτικό πρόγραμμα του σχολείου σας.

Μπράβο μας κορίτσια!!!

Ατομική κατασκευή Αρλεκίνου σε ξυλάκι. Μια εύκολη αλλά πολύ όμορφη χειροτεχνία που ενθουσίασε πολύ τα παιδιά. Έγιναν ζευγαράκια και έπαιξαν ρόλους μέσα στο κουκλοθέατρο.