Ξημέρωσε μια μέρα πολύ φωτεινή! Βγήκε ο ήλιος πίσω από τα βουνά, μεγαλοπρεπής,
φωτεινός και χαδιάρης, άρχοντας του ουρανού και της γης κι άρχισε να στέλνει τις
πρώτες ζεστές ακτίνες του σ’ όλη την πλάση.
Κάποιες χάιδεψαν τα βουνά, άλλες τις κορυφές των δέντρων, άλλες τις φωλιές των πουλιών
μέσα στα καλάμια μιας λίμνης και πολλές ακτίνες θέλησαν να παιχνιδίσουν
με το νερό μιας μακρινής γαλάζιας θάλασσας…

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ

Ο κύκλος του νερού

Έναν καιρό και μια φορά

Μέσα στ αλμυρά νερά

Σταγονούλες στήνουν χορό

Κυνηγιούνται στον αφρό.

Κάνουν δροσερό μπανάκι

 Στα βαθιά βαθιά νερά

Πριν ο ήλιος τις ζεστάνει

Και βρεθούν ψηλά ψηλά.

Τις αρέσουν τα παιχνίδια

Με τον ήλιο παίζουν κρυφτό

Κι όταν ζεστά τις αγκαλιάζει

Τις πάει ψηλά στον ουρανό.

Και το ταξίδι αρχινά

Κι οι σταγόνες με χαρά

Τώρα πάνε μακριά

Στου ουρανού την αγκαλιά.

Το τραγουδάμε στο ρυθμό του τραγουδιού

«Μια φορά κι έναν καιρό – Έλλη Πασπαλά»

Το τραγούδι του νερού

Νερό νεράκι θαυμαστό ολά ολά (δις)

Νερό νεράκι θαυμαστό, νεράκι αγαπημένο

Που ο Θεός σε χάρισε και είσαι ευλογημένο. Διαβάστε όλο το άρθρο »

Η ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ

Πριν από περισσότερα από 100 χρόνια, το 1886, η εργατική τάξη στις ΗΠΑ έδωσε μια από τις πιο σκληρές μάχες για την καθιέρωση του 8ωρου. Η μεγάλη απεργία των εργατών του Σικάγου την Πρωτομαγιά του 1886 είχε τραγική κατάληξη με θύματα και τιμωρία των υποκινητών της εξέγερσης

Σε ανάμνηση αυτής της εξέγερσης, καθιερώθηκε η Πρωτομαγιά σαν παγκόσμια μέρα της εργατικής τάξης, ύστερα από απόφαση που πήρε η ιδρυτική συνέλευση της Δεύτερης Διεθνούς στο Παρίσι (που πραγματοποιήθηκε στις 14/7/1889 και στην οποία μετείχαν 391 αντιπρόσωποι συνδικάτων από 20 χώρες).

Από τη στιγμή που η Πρωτομαγιά καθιερώθηκε σα μέρα διεθνούς διαμαρτυρίας της εργατικής τάξης, συνδέθηκε με τους εργατικούς αγώνες και επιβλήθηκε – μέσα από νίκες και ήττες – σαν εκδήλωση της αλληλεγγύης και της ενότητας του παγκόσμιου εργατικού κινήματος.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΟΥ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ

Η Εργατική Πρωτομαγιά γιορτάστηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1893 στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Διοργανωτής της ήταν ο Σταύρος Καλλέργης.

Τα αιτήματα της συγκέντρωσης, που διατυπώθηκαν στο ψήφισμα, ήταν τα εξής :

Την Κυριακή όλη την ημέρα να κλείνουν τα καταστήματα.

Να περιοριστεί η εργασία των εργατών στις οκτώ ώρες από δώδεκα και πλέον που εργάζονται.

Οι εν ενεργεία παθόντες εργάτες να συντρέχονται υπό του κράτους και των συναδέλφων των.

Ύστερα από την επιτυχία της πρώτης εργατικής πρωτομαγιάς του 1893 και τον ενθουσιασμό που δημιούργησε πάρθηκε απόφαση να γιορτασθεί η εργατική Πρωτομαγιά του 1894 ενωτικά από όλες τις προοδευτικές δυνάμεις της εποχής. Ομιλητές της εκδήλωσης ήταν οι Πλ.. Δρακούλης, Στ. Καλλέργης, Ευαγ. Μαρκαντωνάτος και Δ. Γραμματικός.

Τα αιτήματα της συγκέντρωσης, που διατυπώθηκαν στο ψήφισμα, ήταν τα εξής :

 «Την Κυριακή να κλείνουν τα καταστήματα  όλη την ημέρα και οι εργάτες να αναπαύονται. Οι εργάτες να εργάζονται επί 8 ώρες την ημέρα και να απαγορευθεί  η εργασία στους ανηλίκους. Να απονέμεται σύνταξη σ’ αυτούς  που από την εργασία πάθαιναν ατύχημα και δεν μπορούσαν να εργαστούν για να συντηρήσουν την οικογένειά τους.

Χρειάστηκε να περάσουν 17 ολόκληρα χρόνια, ως το 1911 που γιορτάστηκε και πάλι η εργατική Πρωτομαγιά.

Στο διάστημα αυτό ξέσπασαν μεγάλες απεργίες σε όλες σχεδόν τις πόλεις της Ελλάδας και σε πολλούς κλάδους. Στα 1911 η Φεντερασιόν  Θεσσαλονίκης αναλαμβάνει τη διοργάνωση της εργατικής Πρωτομαγιάς στη Θεσσαλονίκη. Οι αστυνομικές δυνάμεις επεμβαίνουν και συλλαμβάνουν τους πρωτεργάτες, ανάμεσα σ΄αυτούς τον Μπεναρόγια,  που εξορίζεται στη Σερβία.

Το 1911 αποφασίστηκε να ξανά γιορτασθεί ί η Πρωτομαγιά με πρωτοβουλία του Ν. Γιαννιού στο Μετς, με κεντρικό σύνθημα «8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ανάπαυση και 8 ώρες ύπνο”.

Την επόμενη χρονιά (1912) γιορτάστηκε και πάλι στο Μετς, η Αστυνομία οδήγησε τους Γιαννιό, Αποστολίδη και Παπαγιάννη  στα γραφεία της γιατί «δεν είχαν άδεια», όπου τελικά αφέθηκαν ελεύθεροι.

Από το 1912 έχουμε και πάλι μακρόχρονη διακοπή του εορτασμού της Πρωτομαγιάς που θα ξαναγίνει το 1919.

Στο μεσοδιάστημα αυτό, ψηφίστηκε ο Ν.281/1914 «περί Σωματείων» με τον οποίο κατοχυρώνεται το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι  και τα σωματεία αρχίζουν να αποκτούν καθαρά εργατικό χαρακτήρα. Έχει επίσης ιδρυθεί η ΓΣΕΕ (1918) καθώς και αρκετά Εργατικά Κέντρα. Ο εορτασμός του 1919 απετέλεσε και την αφορμή για μια κρίση στη ΓΣΕΕ που οδήγησε σε διάσπαση. Τελικά γιορτάστηκε σε 12 πόλεις πανελλαδικά.

Μαγιάτικα χάρτινα στεφάνια, καρτούλες & ομαδικό στεφάνι με τυπώματα από μπουκάλι

Σήμερα στο σχολείο μας παραμονή πρωτομαγιάς φτιάξαμε χάρτινα μαγιάτικα στεφάνια και καρτούλες.

Κόβουμε το εσωτερικό του χάρτινου πιάτου και φτιάχνουμε ένα στεφάνι.  Στη συνέχεια  βάφουμε  με πράσινη τέμπερα το στεφάνι. Ζωγραφίζουμε λουλούδια σε χαρτί, τα κόβουμε και τα κολλάμε με κόλλα επάνω στο στεφάνι.

Επάνω στην κάρτα υπάρχει σχεδιασμένο στεφάνι. Με σφραγιδούλες από φελλό τυπώνουμε λουλουδάκια χρωματιστά μέσα στο στεφάνι. Σε ένα μεγάλο χαρτόνι σχεδιάζουμε ένα μεγάλο κύκλο.

Με τον πάτο του πλαστικού μπουκαλιού τον οποίο βουτάμε σε τέμπερα τυπώνουμε χρωματιστά λουλουδάκια και με το πινέλο ζωγραφίζουμε φιλαράκια.

Slideshow design made with Smilebox

Ακούσαμε, τραγουδήσαμε και χορέψαμε το τραγούδι της Πρωτομαγιάς.

Και λόγω της οικονομικής  κρίσης και της ανεργίας, παρακολουθήσαμε την ταινία animation   από τη Disney, «Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας, του Αισώπου και συζητήσαμε με τα παιδιά για  την αξία της εργασίας.

Γιατί βάφονται κόκκινα τα αυγά της Ανάστασης;

Γιατί βάφονται κόκκινα τα αυγά της Ανάστασης; Η παράδοση λέει πως:  “Όταν είπαν πως αναστήθηκε ο Χριστός, κανείς δεν το πίστευε.  Μια γυναίκα, που κρατούσε στο καλάθι της αυγά, φώναξε:  “Μπορεί από άσπρα να γίνουν κόκκινα;” Και, ω του θαύματος έγιναν!”

Πασχαλινά αυγά με Χρώμα κόκκινο

Μερικοί πιστεύουν ότι τα αυγά βάφονται κόκκινα  σε ανάμνηση του αίματος του Χριστού, που χύθηκε για εμάς τους ανθρώπους.  Κόκκινο είναι και το χρώμα της χαράς. Χαράς για την Ανάσταση του Χριστού. Κόκκινα μαντίλια κρεμάνε στην πόρτα  τη Μεγάλη Πέμπτη για το καλό.  Το βάψιμο των αυγών γίνεται τη Μεγάλη Πέμπτη γι αυτό και  τη λέμε Κόκκινη Πέφτη ή Κοκκινοπέφτη.

Έτσι κι εμείς σήμερα φτιάξαμε με τα παιδιά μας υπέροχες αυγοθήκες λαγουδάκια από ρολά χαρτί υγείας και βάψαμε αυγά με χαρτιά από χρωματιστά γκοφρέ.

Personalize your own slideshow

Λαμπάδες για τις μανούλες από τα χεριά των παιδιών

Το έθιμο της λαμπάδας ξεκινάει από τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους. Το Μεγάλο Σάββατο όπου βαφτίζονταν συνήθως οι νεοφώτιστοι κρατούσαν στο χέρι τους μια λαμπάδα. Η λαμπάδα αυτή συμβόλιζε το νέο φως του Χριστού που θα φωτίζει πλέον την ψυχή του.

Η πασχαλινή λαμπάδα, το δώρο που κάθε νονά και νονός κάνουν στο βαφτιστήρι τους, είναι ένα έθιμο με ιστορία αιώνων.

Το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου μικροί και μεγάλοι περιμένουν να ακούσουν το «Χριστός Ανέστη». Στα χέρια τους κρατούν από μια λαμπάδα ή ένα κεράκι. Οι λαμπάδες ως επί το πλείστον είναι το χαρακτηριστικό δώρο της νονάς προς το βαφτιστήρι της. Οι λαμπάδες είναι συνήθως διακοσμημένες. Οι μεγάλοι συνήθως κρατούν ένα σκέτο κεράκι που έχουν πάρει από την εκκλησία.

Όλα τα παιδάκια περιμένουν με χαρά τη λαμπάδα της νονάς. Εμείς σήμερα φτιάξαμε λαμπάδες για να τις δωρίσουμε στις μανούλες μας για το Πάσχα.

Κατασκευάσαμε σταυρούς από γλωσσοπίεστρα και τους βάψαμε με τέμπερα καφέ. Ζωγραφίσαμε τον εσταυρωμένο και αφού τον κόψαμε τον κολλήσαμε επάνω στον κάθε  σταυρό. Κολλήσαμε τους σταυρό στη λαμπάδα και κάτω από το σταυρό  μια παπαρούνα (Σατυρολούλουδο)

Η χριστιανική παράδοση θέλει την παπαρούνα να φυτρώνει κάτω από το σταυρό του Χριστού στο Γολγοθά και να δέχεται τις σταγόνες από το αίμα του Εσταυρωμένου ανάμεσα στα πέταλά της, σταγόνες που της χάρισαν το κατακόκκινο άλικο χρώμα της.

Η παπαρούνα και ο κοκκινολαίμης

Την ημέρα που σταυρώθηκε ο Χριστός στον ουρανό πετούσε ένα μικρό πουλάκι. Είχε άσπρο λαιμό, έξυπνα μάτια και καφετί χρώμα στα φτερά του. Όταν το πουλάκι είδε το Χριστό πήγε και έκατσε πάνω στο ξύλο του Σταυρού. Αισθάνθηκε λύπη για τον πόνο που είδε. Είδε το άγιο κεφάλι του Κυρίου που αιμορραγούσε και λυπήθηκε πολύ.

«Γιατί να υπάρχει πόνος στη ζωή? Δεν θα ήταν όλα καλύτερα αν οι άνθρωποι μπορούσαν να αντέξουν την αγάπη και την καλοσύνη;»¨ είπε το πουλάκι βγάζοντας ένα μικρό αναστεναγμό.

«Έι …σε ακούω» φώναξε μια φωνή. Το πουλάκι κοίταξε στη βάση του Σταυρού και είδε ένα μικρό άσπρο λουλούδι. Αν και ήταν μικρό ήταν πολύ όμορφο και μόλις είχε ανθίσει. «Σε καταλαβαίνω πουλάκι, και εγώ λυπάμαι πολύ» είπε το λουλούδι.

Το πουλάκι ένιωσε καλύτερα που το λουλούδι είχε συμπονέσει και αυτό τον Κύριο και είπε:

–              Θα τραβήξω ένα αγκάθι από το Χριστό και θα τον κάνω να νιώσει καλύτερα.

–              Ναι, ναι, θα τον ανακουφίσεις λίγο, είπε το λουλούδι

Customize a free slideshow design

Τα παιδιά του 13ου Νηπιαγωγείου – Τμήματος Ένταξης & 17ου Νηπιαγωγείου Γιαννιτσών μαγειρεύουν για το Γεύμα Αγάπης του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Γιαννιτσών.
Προσφορά αγάπης από την περίσσεια των παιδικών ψυχών κάνανε σήμερα τα νηπιαγωγεία μας, μαγειρεύοντας φακές για να γευτούν οι συμπολίτες μας που δεν έχουν τα προς το ζην.
Σε συνεργασία με το Σύλλογο Γονέων των Νηπιαγωγείων μας και κατόπιν συνεννόησης με το Γεύμα Αγάπης «ΕΠΙΟΥΣΙΟΣ ΑΡΤΟΣ» του Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου Γιαννιτσών προσφερθήκαμε σήμερα να διαθέσουμε φακές (μαγειρεμένες από τα χεράκια μας), ελιές, χαλβά & πορτοκάλια. Ένα Γεύμα Αγάπης γεμάτο χαμόγελα, παιδικές φωνούλες και αθώες απορίες σχετικά με τη σημασία και την αξία της σημερινής φιλανθρωπικής μας δράσης.
Ευχαριστούμε θερμά, για μία ακόμη φορά το Σύλλογο Γονέων των Νηπιαγωγείων μας για τη συστράτευσή του και σ’ αυτή τη δράση μας σχετικά με τον Εθελοντισμό & τη Φιλανθρωπία καθώς επίσης ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Πατέρα Γεώργιο που βρέθηκε σήμερα κοντά μας, μίλησε στα παιδιά μας για την αξία της Φιλανθρωπίας και γενικότερα της Αλληλεγγύης και κυρίως της Αγάπης προς το συνάνθρωπο εκφράζοντας έτσι το μήνυμα της Ανάστασης και της Ορθοδοξίας συνολικότερα.
Αποχαιρετώντας μας ο Πατέρας Γεώργιος μας προσκάλεσε να επισκεφτούμε και να δούμε από κοντά την προετοιμασία του καθημερινού Γεύματος Αγάπης. Εμείς από την πλευρά μας δεχτήκαμε με χαρά την πρόσκληση και προσφέραμε μια αφίσα φτιαγμένη από τα παιδιά με πολύ αγάπη για να θυμούνται κι αυτοί τη σημερινή μέρα.
Το Γεύμα Αγάπης «ΕΠΙΟΥΣΙΟΣ ΑΡΤΟΣ» ιδρύθηκε με την ευχή του Σεβασμιότατου Μητροπολίτου Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας κ. Ιωήλ και υλοποιήθηκε από τους ιερείς του Ι. Ν. Αγ. Γεωργίου. Στεγάζεται στο πνευματικό κέντρο του Ναού σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο και το φαγητό παρασκευάζεται με την εθελοντική προσφορά εβδομήντα περίπου κυριών από τις οποίες έξι είναι υπεύθυνες ομάδων. Το πρόγραμμα φαγητού, τα τρόφιμα και τις παραγγελίες επιμελείται η οικονόμος του γεύματος σε συνεργασία με τον υπεύθυνο ιερέα. Μόνιμοι πόροι εσόδων δεν υπάρχουν, υπάρχει όμως η πλουσιοπάροχη αγάπη του κόσμου και των αρχόντων του τόπου που κατά καιρούς συνεισφέρουν στο θεάρεστο αυτό έργο.
Σκοπός του γεύματος είναι να βοηθήσει ανήμπορους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας, αλλά και να διατηρήσει την ανωνυμία των απόρων αδελφών γι αυτό και φροντίζει να παραδίδει το φαγητό κατ’ οίκον στα ογδόντα άτομα που λαμβάνουν σήμερα το γεύμα.

Free slideshow design customized with Smilebox

Στα πλαίσια του σχεδίου εργασίας με τίτλο: «Σε Νοιάζομαι και σ’ Αγαπώ γι αυτό σε Βοηθώ» τα παιδιά του 13ου Νηπιαγωγείου – Τμήματος Ένταξης & 17ου Νηπιαγωγείου Γιαννιτσών με τη βοήθεια πάντα του συλλόγου γονέων, συγκέντρωσαν τρόφιμα, ρούχα, φάρμακα και είδη πρώτης ανάγκης. Σήμερα λοιπόν επισκεφτήκαμε το κοινωνικό κατάστημα της εθελοντικής ομάδας του δήμου Πέλλας «Νοιάζομαι» Στην είσοδο του κτιρίου με μεγάλη χαρά μας υποδέχτηκε η κυρία Δέσποινα Δάγκα και μας ξενάγησε στο χώρο του καταστήματος. Τα παιδιά με τη σειρά τους προσέφεραν ένα μικρό δείγμα από αυτά που έχουμε συγκεντρώσει και θα συνεχίσουμε να συγκεντρώνουμε. Πριν την αναχώρηση μοίρασαν στα παιδιά δωράκια κι εμείς τους προσφέραμε το δικό μας δωράκι που φτιάξαμε με τα χεράκια μας με πολύ αγάπη και μεράκι.
Σας ευχαριστούμε από καρδιάς!!!

A free digital slideshow by Smilebox

Όλα ξεκίνησαν από ένα ψέμα. Οι εκπρόσωποι του Συλλόγου Παραπληγικών και Κινητικά Αναπήρων του νομού Πέλλας, με έδρα τα Γιαννιτσά, είδαν σε μια ιστοσελίδα πως 10.000 πλαστικά καπάκια εμφιαλωμένου νερού και αναψυκτικών ανταλλάσσονται με ένα αναπηρικό ηλεκτροκίνητο αμαξίδιο.
Στον Σύλλογο, στα σχολεία, σε καφετέριες και ταβέρνες της περιοχής σήμανε συναγερμός συμπαράστασης, και μέσα σε λίγες ημέρες ο αριθμός είχε καλυφθεί.
Όμως, όταν η πρόεδρος του Συλλόγου, Δήμητρα Χριστάκη, απευθύνθηκε σε εταιρείες εμφιάλωσης νερού και αναψυκτικών, βρέθηκε μπροστά στη σκληρή πραγματικότητα. «Τέτοια προσφορά δεν υφίσταται», της απάντησαν.
Απόγνωση. Τόσα καπάκια και άλλα τόσα που συνέχιζαν να καταφθάνουν στα γραφεία του Συλλόγου ήταν μάταιος κόπος. Σ’ αυτές όμως τις περιπτώσεις το «…σύμπαν είχε ήδη συνωμοτήσει για να πετύχει ο στόχος», και τα πλαστικά καπάκια άγγιξαν καρδιές.

Μια εταιρεία ανακύκλωσης – ειδών εμφιάλωσης με έδρα την Κεντρική Μακεδονία, με περίσσευμα κοινωνικής ευθύνης, δέχθηκε να κάνει το ψέμα… αλήθεια! Με την προϋπόθεση ότι δεν θα γνωστοποιηθεί η εταιρική της ταυτότητα, παραλαμβάνει τις ποσότητες του Συλλόγου με αντάλλαγμα την οικονομική συνδρομή της στην εξασφάλιση των αναπηρικών καροτσιών.

Έτσι, η προσπάθεια συνεχίστηκε, και δεκάδες φορείς από όλη την Ελλάδα, που πληροφορήθηκαν την προσπάθεια μέσω Facebook, blogs και δημοσιευμάτων, άρχισαν να στέλνουν μικρά και μεγάλα δέματα με καπάκια, με το ΚΤΕΛ, με κούριερ, με το ταχυδρομείο. Για να αγοραστεί ένα συνηθισμένο αναπηρικό καροτσάκι απαιτούνται καπάκια βάρους πλέον του ενός τόνου, ανέφερε η κ. Χριστάκη, και φυσικά η ποσότητα αυξάνεται όταν πρόκειται για ηλεκτροκίνητο. Για ένα μόνο κιλό χρειάζονται 540 καπάκια. «Έχουν έρθει από το Πολεμικό Ναυτικό, από μονάδες του Ελληνικού Στρατού, από σχολεία, από εργαζόμενους του ΟΤΕ, από εργαζόμενους ιδιωτικών εταιρειών, απ’ όπου μπορείτε να φανταστείτε» λέει.

Ο Σύλλογος με τη συγκέντρωση πλαστικών καπακιών προμηθεύτηκε έως τώρα έξι αναπηρικά καροτσάκια. Τα τρία διατέθηκαν στην Εθελοντική Ομάδα του νοσοκομείου «Παπαγεωργίου» της Θεσσαλονίκης για τις ανάγκες νεφροπαθών. Ενα στάλθηκε στο Βέλο Κορινθίας σε παιδάκι.

Τα άλλα δύο διατέθηκαν σε μέλη του Συλλόγου στα Γιαννιτσά (ένα εκ των οποίων ηλεκτροκίνητο), ενώ σύντομα θα προμηθευτεί ακόμη δύο που προορίζονται για άτομα στη Φθιώτιδα. Καθημερινά στα γραφεία της οδού Κολοκοτρώνη 10 των Γιαννιτσών καταφθάνουν δέματα με πλαστικά καπάκια. «Είναι τεράστια η ανταπόκριση του κόσμου, ενώ 2-3 εταιρείες δήλωσαν την πρόθεση να στηρίξουν τον Σύλλογο, χωρίς αντάλλαγμα τα πλαστικά καπάκια», επισημαίνει η κ. Χριστάκη.

Πηγή “kathimerini.gr”

Τα Νηπιαγωγεία μας από την αρχή της σχολικής χρονιάς είναι δίπλα σ’ αυτή την προσπάθεια. Καθημερινά τα παιδιά φέρνουν πλαστικά καπάκια τα οποία τα συγκεντρώνουμε σε ένα ειδικό κουτί. Την Τρίτη 1- Απριλίου 2014 είχαν την ευκαιρία να δουν από κοντά αυτή την τόσο πολύτιμη προσπάθεια.
Επισκεφτήκαμε το χώρο όπου συγκεντρώνονται και πακετάρονται τα καπάκια, τους προσφέραμε τα δικά μας «Καπάκια της Αγάπης» και υποσχεθήκαμε ότι θα συνεχίσουμε να βοηθάμε.