Τι είναι τα ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ;
Πού τα πετάμε;
Πού πάνε μετά;
Τι είναι τα ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ;
Πού τα πετάμε;
Πού πάνε μετά;
Τι είναι η ανακύκλωση;
Τι μπορούμε να ανακυκλώσουμε;
Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια,
ήρθε η Κυριακή που τρων’ τα ψάρια.
Σήκω Λάζαρε και μην κοιμάσαι,
ήρθε η μάνα σου από την πόλη,
σου ’φέρε χαρτί και κομπολόι.
Γράψε Λάζαρε και Αη Δημήτρη,
οι κοτούλες σας αυγά γεννάνε,
δώστε μας και μας να τα χαρούμε
και του χρόνου πάλι να τα πούμε!
Βάγια, Βάγια το Βαγιώ.
τρώνε ψάρι και κολιό.
Και την άλλη Κυριακή,
τρώνε το παχύ τ’ αρνί.
Και του χρόνου!
Η ιστορία του γάτου Ζορμπά που έμαθε σ’ ένα ”άτυχο” γλαροπούλι, την Καλότυχη, να πετάει..
Μια άκομψη προσγείωση.
Δύο διαφορετικοί κόσμοι.
Τρεις υποσχέσεις.
Τέσσερις γάτοι… πολλά ποντίκια και ένας πίθηκος.
Μια παράσταση με ήρωες που μαθαίνουν να εκτιμούν να σέβονται
και να αγαπούν χωρίς να θέλουν να αλλάξουν τον Άλλον
Τρυφερή συγκίνηση, πλατιά χαμόγελα
και στο τέλος ένα δυνατό, πολύ δυνατό χειροκρότημα.
Συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές της παράστασης.
Τον γνωρίζετε το Μάρτη,
τον τρελό και τον αντάρτη;
Ξημερώνει και βραδιάζει
κι εκατό γνώμες αλλάζει.
Βάζει η μάνα του μπουγάδα,
σχοινί δένει στη λιακάδα,
τα σεντόνια της ν’ απλώσει,
μια χαρά να τα στεγνώσει.

Νά που ο Μάρτης μετανιώνει
και τα σύννεφα μαζώνει
και να μάσει η μάνα τρέχει
τα σεντόνια, γιατί βρέχει!

Νά ο ήλιος σε λιγάκι,
φύσηξε το βοριαδάκι,
κι η φτωχή γυναίκα μόνη
τα σεντόνια ξαναπλώνει.

Μια βροντή κι ο ήλιος χάθη
μες στης συννεφιάς τα βάθη,
ρίχνει και χαλάζι τώρα,
ποποπό, τι άγρια μπόρα!

Ώς το βράδυ φορές δέκα
άπλωσε η φτωχή γυναίκα
την μπουγάδα, κι όρκο δίνει
Μάρτη να μην ξαναπλύνει.
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!