Κρόκος – Παρατήρηση – Πειράματα
Ο ΚΡΟΚΟΣ
Ο κρόκος, το χρυσάφι της ελληνικής γης όπως αποκαλείται, συγκαταλέγεται στα πιο προσφιλή και πολύτιμα μπαχαρικά των αρχαίων πολιτισμών, για το άρωμα, το χρώμα, τις φαρμακευτικές και αφροδισιακές του ιδιότητες.
Η Κλεοπάτρα το χρησιμοποιούσε στα καλλυντικά της, οι αρχαίοι Φοίνικες στις προσφορές τους στη θεά Αστάρτη, ο Όμηρος το αναφέρει στα κείμενά του ενώ το συναντάμε ακόμη και στην Παλαιά Διαθήκη.
Οι κάτοικοι της περιοχής φυτεύουν τον κρόκο κάθε καλοκαίρι και όταν φθάσει το φθινόπωρο αφαιρούν με το χέρι τα πολύτιμα στίγματα του πανέμορφου λουλουδιού και τα αποξηραίνουν προσεκτικά για να γίνουν τα βαθυκόκκινα λεπτά νήματα. Χρειάζονται 50.000 περίπου στίγματα για να προκύψουν 100 γραμμ. κόκκινου κρόκου.
Ο κρόκος ή η ελληνική ζαφορά (saffron) όπως συνήθως λέγεται, ανήκει στην καλύτερη ποιότητα σαφράν στον κόσμο.
ΤΑ ΜΕΡΗ ΤΟΥ ΚΡΟΚΟΥ
ΒΟΛΒΟΣ – ΡΙΖΕΣ
ΒΛΑΣΤΟΣ
ΦΥΛΛΑ
ΠΕΤΑΛΑ
ΣΤΗΜΟΝΕΣ
ΣΤΙΓΜΑΤΑ – ¨ΓΙΝΕΣ “
ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ” ΓΙΝΕΣ ” ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΤΗΜΟΝΕΣ
ΡΙΧΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ” ΓΙΝΕΣ ” ΣΤΟ ΝΕΡΟ
ΤΟ ΝΕΡΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΙΤΡΙΝΩΠΟ
ΣΚΟΝΗ ΑΠΟ ” ΓΙΝΕΣ “
ΚΙΤΡΙΝΙΣΑΝ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ
ΒΑΦΟΥΜΕ ΜΙΑ ΛΕΥΚΗ ΠΕΤΣΕΤΑ
