Καραγιάννη-Τόλκα Ματούλα

Η Ματούλα Καραγιάννη-Τόλκα γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Λαγυνά Έβρου και τώρα ζει στην Αθήνα. Είναι συνταξιούχος δασκάλα. Εργάστηκε για μια εικοσαετία σε σχολεία του Χαρτούμ (Σουδάν). Στα πρώτα της βιβλία χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο «Εβρίτισσα». Έχει βραβευτεί από την Ακαδημία Αθηνών. Επίσης της απονεμήθηκε το Βραβείο ΙΠΕΚΤΣΙ Ελληνοτουρκικής Φιλίας για το βιβλίο της “Το Τουρκάκι, Εγώ και το Αραπάκι” που έχει μεταφραστεί και στα τουρκικά.

Έργα της:

Γαλανόλευκη σημαία

Εικονογράφος  : Παπαβασιλείου Βαγγέλης

Εκδότης  : Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη

Έτος έκδοσης  :  2010

Σελίδες  :  54

Περιγραφή

Ένα παραμύθι και εκατό ιστορίες

Στα πολύ παλιά τα χρόνια, υπήρχε μια χώρα που μετά από πολλούς αγώνες κατάφερε να αποκτήσει τη λευτεριά της.
Θέλησε λοιπόν να φτιάξει την εθνική της σημαία.
Πολλοί βάλθηκαν να κάνουν τη σημαία.
Μια μικρή υφάντρα, έξυπνη και πολυτεχνίτισσα, σκέφτηκε: Αφού η σημαία θα ανεμίζει στο κοντάρι της, πρέπει το ύφασμα με το φύσημα του αγέρα να κάνει πτυχές. Να ‘χει μια χάρη!
Άρα, πρέπει το ύφασμα να ‘ναι ανάλαφρο και μαλακό. Και τέτοιο ύφασμα είναι μόνο το μεταξωτό…

Η ελίτσα

Εικονογράφος  : Ρούσου Ανδριάνα

Εκδότης  : Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη

Έτος έκδοσης  :  2009

Σελίδες  :  45

Περιγραφή

Ελιά, ένα δώρο της φύσης.

Για τους λαούς της Μεσογείου η ελιά αποτελεί σύμβολο ειρήνης, ευημερίας και γονιμότητας.
Τα κλαδιά της στεφάνωναν τους νικητές των Ολυμπιακών Αγώνων, το πολύτιμο λάδι της φρόντιζε για την υγεία και την ομορφιά θεών κι ανθρώπων.

Μια παρέα από παιδιά ανακαλύπτουν τη σημασία που έχει η ελιά στην καθημερινότητά τους,
αστειεύονται, μεταμφιέζονται και… μαγειρεύουν!

Ο Ψαρίνος και η Ψαρίνα πάνε Ποσειδωνία

Εκδότης  : Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη

Έτος έκδοσης  :  2009

Σελίδες  :  46

Περιγραφή

Μια χαρά περνούσαν τα ψαράκια στη μικρή τους Ποσειδωνία. Μέχρι που εμφανίστηκε η Μόλυνση. Άρχισε να ρυπαίνει τα νερά, να μεταμορφώνεται σε τερατάκια, να γίνεται Πετρελαιοκηλίδα…

Άραγε θα τα καταφέρουν τα μικρά ψαράκια να γλιτώσουν απ’ αυτή και να σώσουν το μικρό τους θαλάσσιο παράδεισο;
Ένα πανέμορφο οικολογικό παραμύθι, που μαθαίνει στα παιδιά ν’ αγαπούν τη φύση.

Η κυρία Ανακύκλωση και οι φίλοι της

Εκδότης  : Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη

Έτος έκδοσης  :  2007

Σελίδες  :  46

Περιγραφή

Tα μπουκάλια, τα τενεκεδάκια και τα χαρτιά έχουν μεγάλη στεναχώρια.
Όλα χρησιμοποιημένα και πεταμένα, αισθάνονται πλέον άχρηστα, μέχρι που η εφημερίδα φέρνει
τα καλά τα νέα…
Ανακύκλωση!

Το τουρκάκι, εγώ και το αραπάκι

Εικονογράφος  : Αβαγιανός Άκης

Εκδότης  : Εκδόσεις Καστανιώτη

Έτος έκδοσης  :  1996

Σελίδες  :  282

Περιγραφή

Τρία αγόρια που ανήκουν σε διαφορετικές εθνικότητες και φυλές συνδέονται με μια δυνατή φιλία, που ακόμα και η απειλή του πολέμου που πλανιέται πάνω απ΄ τις χώρες τους δεν μπορεί να την καταστρέφει.
Μια φιλία γεννιέται από φοβερές αντιθέσεις και τρέφεται από υπέροχα συναισθήματα αγάπης και τρυφερότητας.
Μια φιλία που, με πολλές περιπέτειες απ΄ τον Έβρο μέχρι τον Νείλο, καταργώντας σύνορα κι αποστάσεις, θρονιάζεται στις αγνές ψυχές των παιδιών.

Έγια μόλα έγια λέσα

Εκδοτικός Οίκος: ΣΜΥΡΝΙΩΤΑΚΗΣ

Έτος έκδοσης: 2004

Περιγραφή

Θέατρο για παιδιά.

Ιστορία σε μετάξι

Εικονογράφος : Χριστίνα Σκοτάδη

Εκδότης: Παρατηρητής

Έτος Έκδοσης: 2001

Σελίδες: 173

Περιγραφή

Στο «Μεσοχώρι» του Σουφλίου, όπου βρίσκεται η μεγάλη πλατεία, υψώνεται μέχρι σήμερα το κόκκινο τριώροφο αρχοντικό του «Μπρικογιάννη», κτισμένο το 1885. Σήμερα η Δημαρχία το έχει χαρακτηρίσει «διατηρητέο» ως «μουσείο εκτροφής μεταξοσκώληκα».
Ιδιοκτήτης του ήταν ο Γιάννης Μπρίκας, λεβεντάνθρωπος, ψηλός, μ ολοστρόγγυλο λαμπερό φεγγαρίσιο πρόσωπο και δύο μάτια κρατήρες καλοσύνης και αγάπης. Γυναίκα του ήταν η Πασχαλιά, Σουφλιώτισσα κι αυτή…
Αυτό είναι το αρχοντικό του Μπρικογιάννη που ο ίδιος δεν απέκτησε δικά του παιδιά για να το χαρούν, όμως ένας πόλεμος του 1940 του φερε το παιδομάνι που μελλε να κάνει το χαμόγελο του παππού να φτάσει «μέχρι τα αυτιά του» και ν ανάψει μια σπίθα γέλιου στ αγέλαστα χείλη της γιαγιάς.
Να γεμίσει το άδειο αρχοντικό από παιδικά ξεφωνητά, γέλια, κλάματα, καβγαδάκια, παιχνίδια και χορούς…

Αφήστε μια απάντηση