ΝΑ ΑΠΟΠΕΜΨΟΥΜΕ ΤΗ ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ,

ΤΟΥΣ ΠΑΤΡΩΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΟΛΑΟΥΖΟΥΣ ΤΗΣ

Μ? αφορμή το οικονομικό σκάνδαλο στο ΤΕΑΔΥ, η διελκυνστίδα ανάμεσα σε πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις για τα ασφαλιστικά ταμεία συνεχίζεται και εντείνεται. Μέσα από αυτές τις αντιπαραθέσεις αποκαλύπτονται πολιτικές, διαπλοκές, προθέσεις, σκοπιμότητες και άλλα συναφή. Στο βαθμό που αυτά θα συνειδητοποιούνται από τους εργαζόμενους, υπάρχει δυνατότητα να δημιουργηθούν εκείνες οι προϋποθέσεις μιας δυναμικής που θα είναι ικανή να συμβάλει σημαντικά και για την αποτροπή νέων αντιασφαλιστικών σχεδιασμών και για την προώθηση της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης των σύγχρονων αναγκών των εργαζομένων και συνταξιούχων.

Είναι προφανές πως η κυβέρνηση, επιδιώκοντας να απαλλαγεί από το βάρος του συγκεκριμένου σκανδάλου και από τη φθορά που αυτό της δημιουργεί, αφού διέχυσε σε όλους τις δικές της ευθύνες, κατέφυγε τελευταία στον γνωστό ελιγμό της αποπομπής του υπουργού της. Έτσι ένα κατ? εξοχήν πολιτικό ζήτημα, το περιόρισε σε προσωπικές ευθύνες προσωπικών επιλογών, αφήνοντας στο απυρόβλητο τη γενικότερη γαλαζοπράσινη, δικομματική αντιασφαλιστική νομοθεσία και πολιτική του τζογαρίσματος και της κλοπής των αποθεματικών των ταμείων, υποσχόμενη μάλιστα ότι θα βάλει κανόνες καλής λειτουργίας στη νομότυπη λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων.

Από την άλλη μεριά, η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, ως ή άλλη όψη του ίδιου νομίσματος, ζητούσε επιμόνως την παραίτηση αυτού του υπουργού της ΝΔ, αφήνοντας και αυτή στο απυρόβλητο την κοινή τους πρασινογάλαζη αντιασφαλιστική πολιτική. Και τώρα που έγινε η αποπομπή του υπουργού, διατείνεται ότι θέλει να κυβερνήσει και να γίνει αυτή καλύτερος διαχειριστής της κοινής αντιασφαλιστικής τους πολιτικής. Από κοντά και οι ηγεσίες των συνδικαλιστικών τους παρατάξεων, της ΔΑΚΕ και της ΠΑΣΚ, κινούνται στην ίδια ρότα, θέτοντας πάνω από τα συμφέροντα των εργαζομένων τα μικροκομματικά τους συμφέροντα.

Όμως ανέλπιστα (;)! όλες αυτές οι παραπάνω πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις, βρίσκουν αντικειμενικά συνηγορία και στήριξη από την τακτική των αυτοαποκαλούμενων ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ – ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ (ΝΑΡ, ΜΛ/ΚΚΕ, ΚΚΕ/μλ κλπ) που με ένα μπαράζ καθημερινών ανακοινώσεων σε διάφορους χώρους, δίνουν άλλοθι στην κυβέρνηση, λέγοντας ψευδώς ότι όλοι οι συνδικαλιστές εκπρόσωποι στο ΤΕΑΔΥ, ομόφωνα ψήφισαν και αποφάσισαν να αγοράσει αυτό το ταμείο μας, μέσω της εταιρείας ?ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ?, το γνωστό ομόλογο πάνω από την πραγματική του τιμή. Τα πρακτικά όμως της συνεδρίασης του ΔΣ του ΤΕΑΔΥ (25/7/2006) καθώς και η σχετική έκθεση των επιθεωρητών ελεγκτών (16/3/2007), αποδείχνουν ότι η ομοφωνία ήταν για αγορά του ομολόγου κάτω της τιμής του. Πρόκειται για σημαντική και κρίσιμη λεπτομέρεια γιατί εκ της παραβιάσεως αυτής της απόφασης και εκ της αγοράς του ομολόγου πάνω από την τιμή του, προκύπτει η κλοπή των 5 περίπου εκατομμυρίων ευρώ σε βάρος του ΤΕΑΔΥ. Αλλά ταυτόχρονα προκύπτουν και οι υπεύθυνοι που είναι ο τότε διορισμένος από την κυβέρνηση πρόεδρος του ΔΣ του ταμείου κ. Σημαιοφορίδης που σε συμπαιγνία με την ?ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ?, παραβίασαν την ομόφωνη απόφαση του ΔΣ του ΤΕΑΔΥ.

Επίσης, σκόπιμα αποσιωπούν οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ? ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ, ότι οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ ήταν οι μόνες που από το 1990 πρωτοστάτησαν για την κοινωνική ασφάλιση και από τότε μέχρι σήμερα έκαναν δεκάδες κινητοποιήσεις και καταλήψεις σε υπουργεία, στο ΙΚΑ, στο χρηματιστήριο και αλλού, όπου με γιγαντοπανώ ανέδειξαν το ζήτημα της κοινωνικής ασφάλισης και των ταμείων. Αποσιωπούν ακόμα, ότι οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ ήταν οι μόνες που εξαρχής αντιτάχθηκαν κατηγορηματικά στο τζογάρισμα των αποθεματικών των ταμείων μας.

Κρίνοντας όμως τις διάφορες πολιτικές δυνάμεις και τις συνδικαλιστικές παρατάξεις και από τις σημερινές προτάσεις τους για τα ταμεία, βλέπουμε ποιες και πώς συντελούν στη διαιώνιση αυτής της αντιασφαλιστικής πολιτικής. Στην ανακοίνωση της ΠΑΣΚ με ημερομηνία 23/4/2007 διαβάζουμε «το θεσμικό πλαίσιο αξιοποίησης των αποθεματικών του ΠΑΣΟΚ είναι ορθό και στη σωστή κατεύθυνση». Και τα λένε αυτά για το γνωστό πλαίσιο τζογαρίσματος των αποθεματικών στο χρηματιστήριο!!! Η ΔΑΚΕ από τη σκοπιά της δέχεται ως ορθό όλο το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο και της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Η Αυτόνομη Παρέμβαση (ΣΥΝ) σε ανακοίνωσή της στις 18/4/2007 γράφει: «να κάνουν τα ταμεία επενδύσεις σε ειδικά προϊόντα, όπως αμοιβαία ειδικού ασφαλιστικού σκοπού κλπ» δηλαδή τζόγος. Στην κοινή πρωτομαγιάτικη ανακοίνωση ΓΣΕΕ ? ΑΔΕΔΥ δηλ. της ΠΑΣΚ ? ΑΠ(ΣΥΝ), οι δύο αυτές παρατάξεις δεν ζητάνε την κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που ψηφίστηκαν πριν το 2004 ενώ συντάσσονται με τη συνέχιση του τζογαρίσματος των αποθεματικών των ταμείων. Οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ? ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ στις πολλές αφοριστικές ανακοινώσεις τους είτε δεν κάνουν προτάσεις, είτε κατά περίπτωση και κατά χώρο κάνουν αντιφατικές προτάσεις (βλέπε ανακοινώσεις τους σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση αλλά και στο δημόσιο). Σε μερικές ανακοινώσεις τους, όσον αφορά στη διαχείριση της περιουσίας των ταμείων μας, αντιγράφουν κακέκτυπα τις προτάσεις του ΠΑΜΕ μιλώντας για αυτοδιαχείριση αλλά μαζί και εργατικό έλεγχο!!! Σε τελευταία ανάλυση όμως, ταυτιζόμενες με τις ΔΑΚΕ, ΠΑΣΚ, ΑΠ(ΣΥΝ), δεν θέλουν η διαχείριση αυτή να γίνεται από τους εργαζόμενους. Απλά αρκούνται σ? ένα «εργατικό έλεγχο των ταμείων μας» όπως λένε. Δηλαδή δέχονται!!! το κράτος να διαχειρίζεται την κινητή και ακίνητη περιουσία των ταμείων μας, τη δική μας περιουσία, να κάνει πολιτικές σε βάρος των ταμείων μας και να έρχεται ο εργατικός έλεγχος και να διαπιστώνει απλά τη νομότυπη και μη νομότυπη κλοπή!!! αλλά η κλοπή να γίνεται. Ο άκρατος καιροσκοπισμός, η εντυπωσιοθηρία και οι σκοπιμότητες τους, στο απόγειό τους, ενόψει μάλιστα και των επικείμενων συνεδρίων ΟΛΜΕ ? ΔΟΕ.

Όλες αυτές οι δυνάμεις του δικομματισμού, του πολιτικού τυχοδιωκτισμού και της ανευθυνότητας, συνιστούν μια επικίνδυνη παράμετρο και στο ζήτημα της κοινωνικής μας ασφάλισης και γιαυτό θα πρέπει να παραμεριστούν.

Για μας, για τις ταξικές δυνάμεις του ΠΑΜΕ, η κινητή και ακίνητη περιουσία των ταμείων, είναι ο ιδρώτας των εργαζομένων και γιαυτό δεν μπορεί να επαφίεται η διοίκησή της σε Διοικητικά Συμβούλια – κρατικά όργανα. Θα πρέπει αυτήν την περιουσία τους να την διαχειρίζονται οι ίδιοι οι εργαζόμενοι.

Στα πλαίσια αυτά εκτός από τις γνωστές, συνολικές ολοκληρωμένες προτάσεις μας για το ασφαλιστικό,

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

Να επιστραφούν όλα τα με οποιονδήποτε τρόπο κλεμμένα από τα ταμεία μας. Κανείς τζόγος και κανένα ρίσκο για την κινητή και ακίνητη περιουσία των ταμείων μας. Το κράτος να εγγυηθεί διαχρονικά την αγοραστική αξία αυτής της περιουσίας. Η διαχείριση αυτής της περιουσίας να γίνεται από διοικήσεις που κατά πλειοψηφία θα αποτελούνται από εκπροσώπους των εργαζομένων που θα ελέγχονται απόλυτα και θα καθοδηγούνται από εγγυημένες συλλογικές διαδικασίες του συνδικαλιστικού κινήματος.

Αυτοδίκαιη πλήρης σύγχρονη κοινωνική ασφάλιση στο επίπεδο των σύγχρονων αναγκών του εργαζόμενου. Συνταξιοδότηση στο 80% των τελευταίων μηνιαίων αποδοχών, στα 30 χρόνια εργασίας χωρίς όριο ηλικίας και χωρίς άλλα προαπαιτούμενα.

Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων και των νόμων τζογαρίσματος των αποθεματικών των ασφαλιστικών μας ταμείων που ψήφισαν οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

Μάης 2007

Δεν πάει άλλο!

Με την αντιεκπαιδευτική πολιτική των κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ που:

Μειώνει τις κρατικές δαπάνες για την παιδεία.

Απορυθμίζει τις εργασιακές μας σχέσεις.

Αποσυνδέει το πτυχίο μας από το επάγγελμα (βλ.διαγωνισμός ΑΣΕΠ).

Δεν ανεχόμαστε!

Να γινόμαστε «όμηροι» κυβερνητικών διοικήσεων και παρατάξεων.

Να μετατρέπεται το αυτονόητο δικαίωμά μας για εργασία, σε αντικείμενο ρουσφετιών και εκβιασμών.

Να ξοδεύουμε σχεδόν όλο τον πενιχρό μισθό μας στην περιπλάνηση από σχολεία σε σχολεία, από χωριό σε χωριό και από πόλη σε πόλη για να εξασφαλίσουμε την πολυπόθητη προϋπηρεσία?

Δεν εμπιστευόμαστε το μέλλον μας!

Στις ηγεσίες των ΔΟΕ-ΟΛΜΕ (ΔΑΚΕ, ΠΑΣΚ, ΣΥΝ, ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ) που:

Το μόνο που επιδιώκουν είναι να αυξήσουν τα ψίχουλα της αμοιβής της «ώρας-φασόν» των ωρομισθίων?

Η λογική τους καθιερώνει ουσιαστικά τη μερική απασχόληση, ενώ το αίτημα για «μαζικούς διορισμούς», «μονιμοποίηση» των αναπληρωτών και κατάργηση των ωρομισθίων που προβάλλουν δε λύνει το πρόβλημα καθώς θέτουν σαν κριτήριο διορισμού τη χρονική διάρκεια της απαράδεκτης εργασιακής σχέσης του αναπληρωτή, και οδηγώντας έτσι το αίτημα για μόνιμη και σταθερή εργασία σε ένα άγνωστο και απώτερο μέλλον?

Παίζουν με την αγωνία χιλιάδων συμβασιούχων, αφού έχουν ξεχάσει πολύ καιρό το αίτημα για κατάργηση του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ και την επαναφορά μιας σύγχρονης επετηρίδας.

Αγώνας με το ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών για

αποκλειστικά μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό!

Το ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών είναι το μόνο που με συνέπεια στήριξε και στηρίζει το αίτημα της επαναφοράς μιας ανανεωμένης και σύγχρονης επετηρίδας, αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα, ότι η κατάργηση της επετηρίδας υπαγορεύθηκε από την Ε.Ε. και τον ΟΟΣΑ όχι για να αντιμετωπισθεί η ανεργία ή να επιλεγεί ο καλύτερος εκπαιδευτικός, αλλά για να απαξιωθούν τα πτυχία μας και να ανοίξει ο δρόμος για την ανατροπή των εργασιακών μας σχέσεων. Απέναντι σε αυτή την πολιτική, διεκδικούμε:

Ενιαία εργασιακά δικαιώματα για όλους τους εκπαιδευτικούς ξεκινώντας από την εξασφάλιση μόνιμης και σταθερής εργασίας. Μέσα από μια σύγχρονη επετηρίδα με κριτήριο διορισμού την ημερομηνία λήψης πτυχίου.

Κατάργηση του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ και του θεσμού των ωρομισθίων και αναπληρωτών και διορισμό μονίμου εκπαιδευτικού προσωπικού στη διάθεση του Υπουργείου Παιδείας για την κάλυψη των εκτάκτων και συνηθισμένων αναγκών.

Ενιαία μορφωτικά δικαιώματα για όλους τους εκπαιδευτικούς μέσα από παιδαγωγική επιστημονική εκπαίδευση των νέων αποφοίτων σε πανεπιστημιακές παιδαγωγικές σχολές με τμήματα αντίστοιχα στην ειδικότητα διδασκαλίας και τις εκπαιδευτικές ανάγκες κάθε ηλικιακής ομάδας. Τακτική ετήσια επιμόρφωση του συνόλου των εκπαιδευτικών στις ίδιες αυτές σχολές με απαλλαγή από τα διδακτικά τους καθήκοντα.

Πλήρη συνδικαλιστικά δικαιώματα σε όλους τους εκπαιδευτικούς ανεξάρτητα από την εργασιακή τους σχέση.

Συνάδελφοι αναπληρωτές-ωρομίσθιοι

Ενισχύστε τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών με τη δράση σας και την ψήφο σας στην ΕΣΑΚ-ΔΕΕ και τους συνδυασμούς που στηρίζει το ΠΑΜΕ.

Ο ένας είχε «φούσκες». Ο άλλος έχει ομόλογα.

Ο ένας είχε «κότερα». 0 άλλος έχει κουμπάρους.

Ο ένας είχε Σαλαλέδες. 0 άλλος έχει «Πανάγους».

Ο ένας είχε υποκλοπές. Κι ο άλλος έχει υποκλοπές.

Ο ένας είχε από ναυπηγεία μέχρι Ιονική και ΟΤΕ. Ο άλλος έχει από ΑΓΕΤ μέχρι ΔΕΗ και ΟΤΕ.

Ο ένας είχε «Πόρτο Καρράς». Ο άλλος έχει «καρτέλ».

Ο ένας είχε «Σαμίνα» και «Δύστος». Ο άλλος έχει «Sea Diamond».

Ο ένας είχε διπύθμενα. Ο άλλος έχει μονοπύθμενα.

Ο ένας είχε «εθνικούς εργολάβους». Ο άλλος έχει «εθνικούς νταβατζήδες».

Κι ο ένας και ο άλλος, αυτοί οι «σπουδαίοι» απόγονοι του Περικλή, έχουν μετατρέψει ην Ακρόπολη σε έννοια χρηματιστηριακή, σε παρασύνθημα ης μίζας, σε σύμβολο ης αρπαχτής.

Ο δικός τους «χρυσός αιώνας» είναι μια αλυσίδα από χαμένες τετραετίες για τον ελληνικό λαό. Μια αλληλουχία και αλληλοδιαδοχή ης απάτης και ης εξαπάτησης, κατά τη διάρκεια των οποίων οι δυναστείες των πολιτικών τζακιών ης δικομματικής Ελλάδας εγγυώνται η διαιώνιση ης «χρυσής λαμογιάς»!

Στο συνήθη διαγκωνισμό τους για το ποιος Θα κινεί τα νήματα ης «εντιμότατης» διαχείρισης, αρχίσανε να μιλάνε για «βαλίτσες» και «κουκουλώματα». Ι-Ι μπόχα επανακάμπτει. Ισχυρή ένδειξη ότι «μυρίζουν» εκλογές.

Προσοχή! Κι ο ένας και ο άλλος άρχισαν να ψαρεύουν ψήφους…

Στέλνουμε μήνυμα

Αντίστασης

Απειθαρχίας

Αντεπίθεσης

Για την παιδεία των λαϊκών αναγκών

Ψηφίζουμε

ΕΣΑΚ-ΔΕΕ

Απάντηση στην κριτική της ΠΑΣΚ-ΠΕ

Τίποτα δεν έχει αλλάξει,

τίποτα δεν είναι όπως παλιά

Σε κείμενο της Π.Α.Σ.Κ. εκπαιδευτικών ΠΕ που κυκλοφόρησε πρόσφατα επιχειρείται: α) επίθεση στο ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών μέσα από την δήθεν εκτίμηση ότι έχει αφήσει στο απυρόβλητο την κυβερνητική πολιτική, εκτίμηση που συμπλέει με τη λαϊκίστικη προπαγάνδα για «αριστερούς ψάλτες της δεξιάς» και β) γίνεται έντονη προσπάθεια με συγκεκριμένες αναφορές να εξιδανικευτούν οι επιλογές του ΠΑΣΟΚ στο χώρο της εκπαίδευσης με στόχο να διαφανούν οι ανύπαρκτες «μεγάλες διαφορές» του δικομματισμού στα ζητήματα της παιδείας. Κι όλα αυτά από την ΠΑΣΚ-ΠΕ που τα τελευταία χρόνια μαζί με τη ΔΑΚΕ διαμόρφωναν την πλειοψηφία στο ΔΣ της ΔΟΕ!!!

Η νεοφιλελεύθερη λαίλαπα μαίνεται
με πράσινα σύννεφα και γαλάζιες καταιγίδες

«Όταν λένε σκανδιναβικό μοντέλο (ΠΑΣΟΚ) εννοούμε το φινλανδικό»

· Οι νόμοι για την αποκέντρωση και της εκπαίδευσης (2218 & 2240/1994) από τους υπουργούς Εσωτερικών και Παιδείας κκ.Σκανδαλίδη και Παπανδρέου, που με αυτούς όλοι οι εκπαιδευτικοί σαν δημόσιοι υπάλληλοι γίνονται νομαρχιακοί, ψηφίστηκαν από κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και εμπλουτίζονται ή υλοποιούνται μεθοδικά από τη ΝΔ. Ο νόμος 2218 μάλιστα, παρείχε άμεσα τη δυνατότητα στους δήμους να ιδρύουν νηπιαγωγεία! Αποκέντρωση της εκπαίδευσης σημαίνει ακόμα: διαφοροποίηση προγραμμάτων, κατηγοριοποίηση των σχολικών μονάδων, άμεση ή έμμεση ιδιωτικοποίηση και συνολικά ένα ακόμα πιο ταξικό μοντέλο εκπαίδευσης.

«Δεν θα παράγει το κράτος παιδεία. Το κράτος θα την αγοράζει εν ονόματι των παιδιών»

Γ. Παπανδρέου, 2006, Ομιλία στο Περιστέρι.

· Ο τριπλός νόμος 2986/2002 για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου και των σχολικών μονάδων ψηφίστηκε τον Φεβρουάριο του 2002 από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και επιδιώκει την άσκηση πίεσης στους εκπαιδευτικούς και τη χειραγώγησή τους, έτσι ώστε να μετατραπούν σε όργανα εφαρμογής της κυρίαρχης πολιτικής για την εκπαίδευση. Η αξιολόγηση πάλι των σχολικών μονάδων δεν είναι τίποτε άλλο, από μια διαδικασία άνισης κατανομής των ολοένα και λιγότερων κρατικών πόρων στα υπό κατηγοριοποίηση σχολεία.

· Τα συνοδευτικά μέτρα της αποκέντρωσης και ταξικής διαφοροποίησης των σχολείων, που ανοίγουν διάπλατα τις πόρτες τους στις επιχειρήσεις και τους χορηγούς (ευέλικτη ζώνη, διαθεματική προσέγγιση, ευρωπαϊκά προγράμματα) είναι πρωταρχικά επιλογές των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ (βλ. πιλοτικές εφαρμογές τους), μέτρα τα οποία σταδιακά και με συνέπεια εφαρμόζει η κυβέρνηση της ΝΔ.

«Το αποκεντρωμένο φινλανδικό μοντέλο διασφαλίζει ποιότητα με την ανταγωνιστικότητα και η υπαγωγή των σχολείων στους δήμους δε σημαίνει ιδιωτικοποίηση»

Μ. Γιαννάκου, Σεπτέμβρης 2004, συνέντευξη.

«Όλα περνούν από την περιφέρεια, το δήμο και τα σχολικά συμβούλια. Όλα. Οι διορισμοί των εκπαιδευτικών, η επεξεργασία του εκπαιδευτικού προγράμματος»

· Τα νέα σχολικά βιβλία, προϊόντα της διευρυμένης αγοράς, με το αντιεπιστημονικό και σκοταδιστικό τους περιεχόμενο, είναι έργο που το ξεκίνησαν οι «πράσινοι» του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και του ΥΠΕΠΘ και το ολοκληρώνουν οι «βένετοι» στην ιπποδρομιακή αρένα του σχολείου της αγοράς και της αμάθειας, που γίνεται σιγά-σιγά παρόν.

· Η ανατροπή των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών με την κατάργηση της επετηρίδας είναι εξ ολοκλήρου κατόρθωμα των τότε υπουργών παιδείας Γ. Παπανδρέου-Γ. Αρσένη. Εδώ ας θυμηθούμε τις δηλώσεις του πρώτου για την ανορθολογικότητα της επετηρίδας και την ανάγκη κατάργησής της. Η ΝΔ με μεγάλη ευχαρίστηση παρέλαβε τις «πράσινες λίστες ομηρίας» (πίνακες ΑΣΕΠ, αναπληρωτές, ωρομίσθιοι) και τις διαχειρίζεται επεκτείνοντας τις ελαστικές μορφές εργασίας και στην εκπαίδευση και διαιωνίζοντας την εργασιακή ανασφάλεια των εκπαιδευτικών και τον κατακερματισμό τους που επισφράγισε ο νόμος 2525/1997.

· Ο αντιασφαλιστικός-αντικοινωνικός οδοστρωτήρας ξεκίνησε με μηχανοδηγούς τους κ.κ. Γιαννίτση-Ρέππα και τους νόμους τους, που αξιοποιεί συστηματικά η ΝΔ, αγωνιώντας να εμφανιστεί στην ΕΕ σαν πιο έντιμος, πιο υπεύθυνος και καλύτερος διαχειριστής των εντολών της.

· Τέλος, οι αντιδραστικές συνταγματικές αναθεωρήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη δρομολογήθηκαν από το 1994 με προτάσεις του τότε υπουργού παιδείας Γ.Α. Παπανδρέου για αναθεώρηση του άρθρου 16 και παρόμοιες απόπειρες συνεχίστηκαν μέχρι και σήμερα, όπου παρόλους τους ελιγμούς (μετάθεση της συζήτησης, αποχώρηση) είναι ολοφάνερη η ταύτιση των δικομματικών εταίρων.

«Τα προγράμματα σπουδών να αντανακλούν τις ανάγκες της αγοράς εργασίας ? Δίαυλοι ανάμεσα σε επιχειρήσεις και φορείς κατάρτισης ? μέτρηση και αξιολόγηση των επιδόσεων των μονάδων»

Κ. Καραμανλής, Φθινόπωρο 2005, Βουλή.

«Το εκπαιδευτικό σύστημα θα αξιολογηθεί και πάλι από τον ΟΟΣΑ που είναι εξειδικευμένος σε αξιολογήσεις εκπαιδευτικών συστημάτων»

Γ. Παπανδρέου, 20/2/2004,
προεκλογική ομιλία του ΠΑΣΟΚ.

Για όλα αυτά η ηγετική ομάδα της Π.Α.Σ.Κ. ΠΕ φαίνεται να πάσχει από αμνησία και να την απασχολεί η αντιπαράθεση του ΠΑΜΕ με την κυβέρνηση. Σε όλα τα κείμενά του το ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών αποκαλύπτει την ταύτιση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και χαρακτηρίζει ειδικότερα την ΔΑΚΕ (κατάπτυστη, αυθεντικό εκφραστή του κυβερνητικού συνδικαλισμού, προκλητικά υπονομευτική στους αγώνες), ενώ την καταγγέλλει για άσκηση πίεσης, εκφοβισμού και ανοιχτή απεργοσπασία (βλ. απεργιακά κείμενα του 2006, «10 λόγοι για να συνεχίσουμε τους αγώνες» Φεβρουάριος 2007, ανακοίνωση Μαρτίου 2007 κ.ά.).

Η ΠΑΣΚ φαίνεται να ανησυχεί για την ισοβαρή κριτική σε ΝΔ-ΠΑΣΟΚ που ασκεί το ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών και να απαιτεί απ? αυτό να εξαγνίσει και την ίδια και τον πολιτικό της φορέα από το αμαρτωλό παρελθόν τους, το ένοχο παρόν και μέλλον τους, μας καλεί με άλλα λόγια, να ρίξουμε νερό στο δικό τους μύλο.

Η πολιτική στάση του ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών είναι στάση απεγκλωβισμού των λαϊκών δυνάμεων από τη δικομματική μέγγενη και δεν ευνοεί κανέναν πόλο. Γι? αυτό τους καλούμε να καταλάβουν ότι οι «αυριανιστικές πρακτικές» του 1989 δεν έχουν πέραση στο 2007. Εξάλλου, όπως είναι γνωστό, οι ενστάσεις του ΠΑΜΕ στις αποφάσεις για τις κινητοποιήσεις του φθινοπώρου του 2006 εστιάζονταν στο χρόνο έναρξης, στους όρους προετοιμασίας και συντονισμού, στον ταξικό προσανατολισμό, το πλαίσιο και το περιεχόμενο, που όπως φάνηκε, δεν είχαν διασφαλιστεί από την αρχή. Εντέλει διαψεύστηκε η μικροσυνδικαλιστική αντίληψη των διαχειριστών της απεργίας ότι σε προεκλογικές περιόδους μπορούμε να αποσπάσουμε κάτι χωρίς τις παραπάνω προϋποθέσεις. Γι? αυτό και αποτελεί αλχημεία και παραχάραξη η αποσπασματική παράθεση από άρθρο του Γιάννη Δελή σαν τοποθέτησή του στην 75^η Γ.Σ. της ΔΟΕ που αναφέρεται συνολικά σε όλα αυτά. Ακόμη, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, οι αγώνες σε προεκλογικές περιόδους και διαμορφώνουν πολιτικά αποκρυσταλλώματα και ενισχύουν «εκλογικά ταμεία», πολύ περισσότερο σε μία συγκυρία παρατεταμένα προεκλογική, συνδικαλιστικά και πολιτικά.

Και εμείς θυμίζουμε ότι ?

· Η κατάργηση του επιθεωρητή (Οκτώβρης 1981), πραγματικά έφερε ένα κλίμα ψυχολογικής ελευθερίας στα σχολεία, όμως η επαναφορά του καθώς και όλου του αυταρχικού συστήματος αξιολόγησης συντελείται με το νόμο 2986/2002 του ΠΑΣΟΚ. Ταυτόχρονα, το καθηκοντολόγιο (Οκτώβρης 2002) δόμησε την αυταρχική διοικητική πυραμίδα στην εκπαίδευση και μετέτρεψε τους συλλόγους διδασκόντων σε άβουλα όργανα επικρότησης αποφάσεων. Κάθε παιδαγωγική και δημοκρατική ελευθερία στο σχολείο καταργείται από το ΦΕΚ του καθηκοντολογίου.

· Ο νόμος 1264/1982 επέτρεψε την παραταξιακή κάθοδο, αλλά δεν είναι σε καμιά περίπτωση απλή αναλογική, αφού προβλέπει Α΄, Β΄, Γ΄, κατανομή και συχνά δεν επιτρέπει στις μικρές αλλά ευάριθμες σε ψήφους παρατάξεις να εκπροσωπούνται στα ΔΣ.

· Η ίδρυση παιδαγωγικών τμημάτων ήταν ώριμη ανάγκη της εποχής αφού οι Παιδαγωγικές Ακαδημίες ήταν από χρόνια ανεπαρκέστατες για την παιδαγωγική και επιστημονική προετοιμασία των δασκάλων. Εξάλλου, τα Παιδαγωγικά Τμήματα χρειάζονται πολλά ακόμα για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στο έργο τους.

· Το Ενιαίο Μισθολόγιο (1984) εξίσωσε τις αποδοχές των δασκάλων με κάποιους άλλους κλάδους, αλλά και αυτό το μισθολόγιο όπως και εκείνο του 1997 παρέμειναν στη συνείδηση των εκπαιδευτικών σαν «φτωχολόγια» και ιδιαίτερα το δεύτερο, το οποίο κατήργησε τα τρίμηνα (κατάκτηση της μεγάλης απεργίας του 1988) και καθήλωσε για χρόνια τις αποδοχές. Εξάλλου, πρωταρχικό αίτημα για τα οικονομικά-εργασιακά είναι οι αυθεντικές ΣΣΕ (Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας) σαν μόνος τρόπος διεκδίκησης και απόσπασης γενναίων αυξήσεων, πέρα από τα όποια ενιαία και ανισότιμα πλαφόν.

· Ο νόμος 1566/1995, παρά τις θετικές διακηρύξεις του, παρέπεμπε πολλά ζητήματα σε ΠΔ και εγκυκλίους, που στη συνέχεια χαλκεύτηκαν σε αρνητικές κατευθύνσεις.

· Το Ολοήμερο Σχολείο και Νηπιαγωγείο αποτελεί για μας ένα πείραμα με βαθιές ταξικές προεκτάσεις και παρά τις νέες οργανικές θέσεις έγινε πεδίο ανάπτυξης των «εργασιακών σχέσεων λάστιχο» (ωρομίσθιοι, συμπλήρωση ωραρίου από ειδικότητες κ.λπ.).

· Δεν μπορεί να κομπάζει κανείς για τη μείωση του ωραρίου των εκπαιδευτικών της ΠΕ, όταν φτάνουν στις 21 ώρες μετά τα 20 χρόνια δουλειάς, ενώ πάγιο αίτημα είναι η εξίσωση του ωραρίου τους με αυτό της δευτεροβάθμιας.

· Τα Διδασκαλεία και τα προγράμματα εξομοίωσης αποτελούν για μας παρωδίες επιμόρφωσης. Αντίθετα απαιτείται η ίδρυση πανεπιστημιακών παιδαγωγικών τμημάτων περιοδικής και ετήσιας επιμόρφωσης και για τους υπηρετούντες και για τους νέους εκπαιδευτικούς σε άλλη βάση.

· Τα ευρωπαϊκά και τα νέα αναλυτικά προγράμματα (ΔΕΠΠΣ-ΑΠΣ) είναι ο «δούρειος ίππος» για τη διαφοροποίηση των σχολικών προγραμμάτων και μονάδων και προωθητικοί μοχλοί της ιδεολογικής χειραγώγησης και επιφανειακών, ληξιπρόθεσμων μαθήσεων, προθάλαμοι εθισμού στη δια βίου κατάρτιση.

· Απαντάμε ότι το ζητούμενο δεν είναι μόνο αν η ΝΔ πήρε μέτρα υπέρ της εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών―γιατί και σ? αυτήν την περίπτωση ο όποιος παραχαράκτης μπορεί εύκολα να εξιδανικεύσει τη μεταρρύθμιση Γ. Ράλλη (δημοτική γλώσσα, 30 μαθητές ανά τάξη, νέα βιβλία, κατάργηση όγκου γραφικής δουλειάς κ.ά.)―αλλά ποια πολιτική συνολικά εφαρμόζουν στην εκπαίδευση οι κυβερνήσεις, φιλολαϊκή ή όχι.

Τους θυμίζουμε:

· Ο νόμος 309/76 και 330 (εργατικός) καταργήθηκε από τη δυναμική του κινήματος και από την πρώτη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ (1981) που δεν γινόταν να μην εκφράσει και το αίτημα και το όλο κλίμα για αλλαγή.

· Δεν αρκεί να μιλάμε για διορισμένες διοικήσεις, πρέπει να θυμόμαστε και την εποχή Ραυτόπουλου και το απεργοκτόνο άρθρο 4, που γέμισε τις αίθουσες και τις αυλές των δικαστηρίων από χιλιάδες συνδικαλιστές.

· Οι αποδοχές των εκπαιδευτικών είναι πενιχρές και δε γίνεται να αποδεχτούμε ότι έχουμε παντρευτεί την φτώχεια για όλη μας τη ζωή. Γι? αυτό και δεν διαπραγματευόμαστε επιδόματα και δόσεις.

· Ας μη θυμόμαστε επιλεκτικά τους 8000 απολυμένους της ΕΑΣ, αλλά και τις χιλιάδες εργαζομένων που απολύονται καθημερινά από τότε μέχρι και τώρα, με τους αντεργατικούς νόμους και τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό των δικομματικών κυβερνήσεων, τη σκληρή λιτότητα και την αντεργατική-αντιλαϊκή πολιτική τους.

· Δεν πρέπει να ξεχνάμε τη δολοφονία Τεμπονέρα, αλλά και νάχουμε άγρυπνη τη μνήμη και στην Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, που έφερε τους εισαγγελείς στα σχολεία και γεμίζει ακόμα μαθητοδικεία, διαμορφώνοντας «σκοτεινή ατμόσφαιρα» καταστολής και βίας, εκτρέφοντας παρόμοια φαινόμενα. Εξάλλου, πρωτεργάτης της θεωρίας και της πρακτικής του «κοινωνικού αυτοματισμού» είναι και το ΠΑΣΟΚ. Όποιος ξεχνάει το παρελθόν είναι καταδικασμένος να το ξαναζήσει σε μια χειρότερη εκδοχή.

Ανθολόγιο της πρότασης του ΠΑΣΟΚ για «το ανοιχτό στην κοινωνία σχολείο»

· «Ένα μεγάλο μέρος των προγραμμάτων να καθορίζεται από τις εργοδοτικές οργανώσεις, να επιλέγεται εκπαιδευτικό υλικό και διδακτικό προσωπικό απ? αυτές»! (σελ. 69)

· «Να χρηματοδοτούν οι χορηγοί τις σχολικές υποδομές και να συμμετέχουν στην αξιολόγηση της σχολικής μονάδας» (σελ. 69)

· «Τα προγράμματα σπουδών πρέπει να είναι εξατομικευμένα, αλλά και η ευέλικτη ζώνη να καλύπτει το 70% του προγράμματος» («όπως προβλέπει η πρότασή μας για το ανοιχτό σχολείο, σελ. 29, 33»).
Μιλένα Αποστολάκη, εφημερίδα ΗΜΕΡΗΣΙΑ, 15/9/2006 (ξεκίνημα της απεργίας ?)

· «Το ανοιχτό σχολείο αποτελεί βασικό μοχλό για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας» (σελ. 39)

Ενώ ο Κ. Καραμανλής ισχυρίζεται:

«Η ανταγωνιστικότητα στην εκπαίδευση προωθεί την ανταγωνιστικότητα της εθνικής οικονομίας»

Ομιλία προς τον ΣΕΒ, 2006

Και ο Κ. Σημίτης διατυμπάνιζε:

«Η εκπαίδευση πρέπει να υπηρετεί την ανταγωνιστικότητα της εθνικής οικονομίας»

Εισηγητική έκθεση στο νομοσχέδιο του 2525/97

Δεν είμαστε όλοι ίδιοι!

Ούτε ίδιοι είμαστε όλοι, ούτε και φίλοι. Η ταξική πάλη δείχνει πάντα «με ποιους να πας και ποιους ν? αφήσεις». Εμείς δεν βλέπουμε τη λύση στο «αντι-νεοφιλελεύθερο μέτωπο», μέσα απ? το οποίο νεοφιλελευθερισμός και σοσιαλδημοκρατία διαφοροποιούνται τεχνητά, ενώ έχουν στην ουσία ταυτιστεί. Δεν διακρίνουμε τις παρατάξεις σε «συντηρητικές και δημοκρατικές» αλλά τις κρίνουμε ανάλογα με το ποια ταξικά συμφέροντα υπηρετούν. Η διαχωριστική γραμμή χαράζεται ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργατική τάξη, αφού δεν γίνεται να δουλεύεις σε δύο αφεντικά, και για το κεφάλαιο και για τον λαό. Δεν διακρίνουμε τα ΜΑΤ σε «γαλάζια και πράσινα», γιατί τα ίδια είναι που χτυπούν συνταξιούχους, εργάτες, εκπαιδευτικούς, φοιτητές, πολίτες, και στον ΑΣΕΠ με τα ληγμένα χημικά (1998) και στους πρόσφατους ψεκασμούς. Μόνον το παλλαϊκό μέτωπο για την παιδεία μπορεί να αποκρούσει και να ακυρώσει τις αντιδραστικές τομές στην εκπαίδευση και συνολικά εκβάλλοντας στο πλατύ αντιιμπεριαλιστικό, αντιμονοπωλιακό, πανεργατικό μέτωπο να ανοίξει το δρόμο για ριζικές πολιτικές και κοινωνικές αλλαγές προς όφελος του λαού.

Εμείς δεν λειτουργούμε σαν «ψάλτης» του κυρίαρχου συστήματος και της πολιτικής του. Ας ψάξουν μόνοι τους οι ? ιερείς και οι ψαλτάδες του καπιταλιστικού ναού σε ποιο στασίδι θα σταθούν, σε ποιο ψαλτήρι θα βρεθούν, αμετανόητοι πάντα μονομάχοι για τη διαχείριση στο παγκάρι του φτωχού λαού και άγρυπνοι φρουροί στο θησαυροφυλάκιο του μεγάλου κεφαλαίου.

Συσπείρωση με το πλαίσιο του ΠΑΜΕ η μόνη διέξοδος

Όλα τα παραπάνω δείχνουν ότι σε αυτήν τη μάχη ενάντια στην πολιτική κυβέρνησης-ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΟΟΣΑ δεν μπορεί να υπάρξει μέσος δρόμος. Η μόνη προοπτική νίκης είναι να συμπαραταχθούμε με τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ που έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με εκείνες που υποβαθμίζουν τη ζωή μας και υπονομεύουν το μέλλον μας και τον αγώνα μας.

Για να έχει ο αγώνας και οι θυσίες μας αποτέλεσμα πρέπει να γίνουμε περισσότεροι όσοι αμφισβητούμε το πλαίσιο και τα έργα των αφερέγγυων ηγεσιών σε ΔΟΕ και ΟΛΜΕ.

Αλλάζουμε τους συσχετισμούς. Παλεύουμε με το πλαίσιο του ΠΑΜΕ για την παιδεία των σύγχρονων μορφωτικών λαϊκών αναγκών!

Μάρτιος 2007

ΠΑΜΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Αποθήκευσε το σαν έγγραφο

9 ΜΑΗ

Αντιφασιστική νίκη των λαών ή επέτειος ίδρυσης της ΕΕ;

Μια ημέρα -δυο σταθμοί -δυο κόσμοι

Η επιχείρηση «ξαναγράψιμο της ιστορίας» που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας δε μπορεί να αφήσει κανέναν αδιάφορο!

Τα νέα σχολικά βιβλία εξυμνούν την Ευρωπαϊκή Ένωση, την παρουσιάζουν σαν όαση δημοκρατίας. Όπου γίνεται λόγος για το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο απουσιάζουν προκλητικά ο ρόλος του ΕΑΜ, η συμβολή της Σοβιετικής Ένωσης στην νίκη επί του φασισμού. Δεν αναφέρεται ότι τις ατομικές βόμβες στη Χιροσίμα και Ναγκασάκι τις έριξαν οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές?

Μετά έρχεται το μήνυμα της Υπουργού Παιδείας για την επέτειο της επανάστασης του 1821 που ουσιαστικά αλλοίωνε τον λαϊκό και ανατρεπτικό χαρακτήρα της και παρουσίαζε τους λαϊκούς αγωνιστές, μαχητές της ελευθερίας σαν υπέρμαχους και πρόδρομους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και τώρα έπεται συνέχεια?

Το Υπουργείο Παιδείας καλεί μαθητές και εκπαιδευτικούς να «γιορτάσουν την Ευρώπη» και να «χαρούν» για τα επιτεύγματά της. Όμως κανείς δεν δικαιούται να ξεχνά ή να σφυρίζει ανήξερος για το ότι η 9 ΜΑΗ είναι η ημερομηνία που σφραγίζει το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου και την αντιφασιστική νίκη των λαών!

Επειδή όμως οι σχεδιασμοί του κεφαλαίου και των πολιτικών υπαλλήλων του απαιτούν να ξεχάσουμε την ιστορία των λαών, δε σημαίνει ότι και εμείς θα υποταχθούμε.

Εσύ τι θα διδάξεις; Πάρε θέση!

Με τον κόσμο του λαϊκού αγώνα; Η αντιφασιστική νίκη των λαών με τους 50 εκατομμύρια νεκρούς, τους 405 χιλιάδες νεκρούς Έλληνες, τους 30 εκατομμύρια νεκρούς Σοβιετικούς πολίτες, με την εποποιία του ΕΑΜ, της ΕΠΟΝ του Κόκκινου Στρατού, με τις μάχες του Στάλινγκραντ, τα αντάρτικα των καταχτημένων λαών.

Ή με τον κόσμο της πλουτοκρατίας; Η ίδρυση της ΕΟΚ και της ΕΕ ήταν καρπός της ανάγκης για μεγαλύτερη κερδοφορία των επιχειρήσεων, για ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων. Στα χρόνια που πέρασαν από την ίδρυση της ΕΕ οι κοινωνικές ανισότητες αυξήθηκαν, τα εργατικά, μισθολογικά και κοινωνικά δικαιώματα συρρικνώθηκαν. Η ΕΕ πήρε δραστήρια μέρος στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους ενάντια στους λαούς της Γιουγκοσλαβίας, του Αφγανιστάν, του Ιράκ.

Αρνούμαστε να διδάξουμε τα ψέματα της πλουτοκρατίας,

αρνούμαστε να γίνουμε προπαγανδιστές των αντιδραστικών «αξιών»

της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας!

Η νεολαία δεν έχει κανένα λόγο να γιορτάσει για την «άνοιξη της Ευρώπης» γιατί το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποκαλύπτουν τον πραγματικό αντιδραστικό χαρακτήρα της.

Γι? αυτό καλούμε τους εκπαιδευτικούς κάθε βαθμίδας:

Να απέχουν από τη φιέστα που στήνεται για τον εορτασμό της ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Να ορθώσουν το επιστημονικό και ηθικό τους ανάστημα, διδάσκοντας την αλήθεια για την ΕΕ. Να αναδείξουν ότι η «άνοιξη της Ευρώπης» είναι στην ουσία «βαρυχειμωνιά για τους λαούς».

Να ενισχύσουν τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών με τη δράση τους και την ψήφο τους στην ΕΣΑΚ-ΔΕΕ και τους συνδυασμούς που στηρίζει το ΠΑΜΕ.

ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών

Αποκορύφωμα της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής των κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ είναι η η κατάσταση των αναπληρωτών και των ωρομίσθιων σήμερα. Ο στόχος για μείωση των δαπανών, για απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων και αποσύνδεση πτυχίου-επαγγελμάτος (βλ. διαγωνισμός ΑΣΕΠ) έχει οδηγήσει σε τραγικά φαινόμενα όπως η ομηρία σε διευθυντές και κυβερνητικές παρατάξεις, η ρουσφετολογία και οι εκβιασμοί ακόμα και η αγορά προϋπηρεσίας που στην ουσία επιβαρύνει τον εκπαιδευτικό, προκειμένου να έχει στον ήλιο μοίρα?

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, που ολοένα και επιδεινώνεται, οι θέσεις των ηγεσιών σε ΔΟΕ-ΟΛΜΕ για τα εργασιακά, σε καμία περίπτωση δε συναρθρώνουν το αίτημα για σταθερή και μόνιμη εργασία, για μαζικούς διορισμούς μέσα από την επαναφορά μιας νέας, σύγχρονης επετηρίδας και το πιο σημαντικό, δεν φαίνεται να απαιτείται πουθενά η άμεση κατάργηση του «δουλοκτητικού» θεσμού των ωρομισθίων, που υλοποιεί τον ενεργό και ανενεργό χρόνο εργασίας, και των επισφαλών αναπληρωτών. Το μόνο που οι Ομοσπονδίες επιδιώκουν, είναι η εφαρμογή της Ευρωπαϊκής εντολής για απόλυτο κριτήριο πρόσληψης την προϋπηρεσία και ένα ενδιαφέρον για την αύξηση της αμοιβής της ώρας φασόν των περιπλανώμενων ωρομισθίων.

Στα εργασιακά η λογική τους καθιερώνει τη μερική απασχόληση, γι αυτό πολλοί συνάδελφοι αγοράζουν προϋπηρεσία από την τσέπη τους. Οι μαζικοί διορισμοί που ζητάνε μαζί με τη «μονιμοποίηση» των αναπληρωτών, δε λύνουν το πρόβλημα ούτε προσδιορίζονται κριτήρια και τρόποι διορισμού, που για μας είναι σταθερά η ημερομηνία λήψης του πτυχίου και η ενιαία σύγχρονη επετηρίδα.

Το ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών είναι το μόνο που με συνέπεια στήριξε και στηρίζει το αίτημα της επαναφοράς της επετηρίδας, αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα, ότι η κατάργηση της επετηρίδας υπαγορεύθηκε από την Ε.Ε. και τον ΟΟΣΑ όχι για να αντιμετωπισθεί η ανεργία ή να επιλεγεί ο καλύτερος εκπαιδευτικός, αλλά για την απαξίωση των πτυχίων και την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων. Απαιτείται να γίνει η κατάργηση τώρα του θεσμού του αναπληρωτή και του ωρομισθίου και διορισμό μονίμου εκπαιδευτικού προσωπικού στη διάθεση του Υπουργείου Παιδείας για την κάλυψη των εκτάκτων και συνηθισμένων αναγκών. Να είναι αποκλειστικά μόνιμο όλο το εκπαιδευτικό προσωπικό.

Αποδείχτηκε ότι οι κεντροαριστερές πλειοψηφίες στην ΟΛΜΕ και στη ΔΟΕ είναι πια εξάρτημα διευκόλυνσης και υλοποίησης της κυρίαρχης πολιτικής και όλα αυτά στο όνομα της ψευτοενότητας για να καλύψουν τα πράγματα, που οι ίδιοι με αυτή τη στάση τους ψαρεύουν σε θολά νερά, παίζοντας με την αγωνία χιλιάδων συμβασιούχων, αφού έχουν ξεχάσει εδώ και πολύ καιρό την πάλη για την επετηρίδα και το αίτημα για κατάργηση του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ υπονομεύοντας και την όποια αγωνιστική διάθεση.

Απέναντι σε αυτή την πολιτική που πλήττει το δικαίωμά μας στην εργασία και θέλει να μας στρέψει ενάντια στο συνάδελφο, το μόνο όπλο είναι η πάλη μας για την καταξίωση του κοινωνικού ρόλου του εκπαιδευτικού σ΄ ένα σχολείο που θα διαμορφώνει δημιουργικούς ανθρώπους και όχι εξαρτήματα της αγοράς.

Αγωνιζόμαστε για:

Ενιαία μορφωτικά δικαιώματα για όλους τους εκπαιδευτικούς μέσα από παιδαγωγική επιστημονική εκπαίδευση των νέων αποφοίτων σε πανεπιστημιακές παιδαγωγικές σχολές με τμήματα αντίστοιχα στην ειδικότητα διδασκαλίας και τις εκπαιδευτικές ανάγκες κάθε ηλικιακής ομάδας. Τακτική ετήσια επιμόρφωση του συνόλου των εκπαιδευτικών στις ίδιες αυτές σχολές με απαλλαγή από τα διδακτικά τους καθήκοντα.

Ενιαία εργασιακά δικαιώματα για όλους τους εκπαιδευτικούς ξεκινώντας από την εξασφάλιση μόνιμης και σταθερής εργασίας.

Κατάργηση του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ και του θεσμού των ωρομισθίων και αναπληρωτών.

Μέχρι τη δημιουργία των ενιαίων παιδαγωγικών σχολών των οποίων οι απόφοιτοι διορίζονται όλοι στην εκπαίδευση, απαιτούμε μαζικούς διορισμούς μέσα από μια νέα επετηρίδα. Η κάλυψη των έκτακτων και συνηθισμένων αναγκών να γίνεται με μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό το οποίο στο πρώτο χρόνο διορισμού θα είναι στη διάθεση του Υπουργείου Παιδείας).

Πλήρη συνδικαλιστικά δικαιώματα σε όλους τους εκπαιδευτικούς ανεξάρτητα από την εργασιακή τους σχέση.

Οικονομική στήριξη των εκπαιδευτικών για την απερίσπαστη άσκηση του λειτουργήματός τους, με ουσιαστικές αυξήσεις στο μισθό τους (1800 ? ο μισθός του νεοδιόριστου) και ενσωμάτωση όλων των επιδομάτων. Πλήρης και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και πλήρης σύνταξη στα 30 χρόνια δουλειάς και στο 80% του τελευταίου μισθού. Μείωση και κατάργηση προοπτικά των ασφαλιστικών εισφορών.

Δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή

Ενιαίο 12χρονο Υποχρεωτικό Σχολείο, κοινό για όλους του μαθητές, χωρίς διακρίσεις και προαπαιτούμενα που είναι προϋπόθεση για κάθε επαγγελματική επιλογή

Δημόσιες και δωρεάν μεταλυκειακές Επαγγελματικές σχολές.

ΖΗΤΑΜΕ

ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ.

ΜΑΖΙΚΟΥΣ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΙΑΙΑ ΕΠΕΤΗΡΙΔΑ.

NA KATΑΒΛΗΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΤΑ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΑ.

Η ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΑΞΙΚΟ ΠΟΛΟ ΤΟΥ ΠΑΜΕ

ΠΑΜΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΜΑΡΤΙΟΣ 2007

Τις τελευταίες μέρες εκδηλώθηκε ένα νέο οικονομικό σκάνδαλο στο κοινωνικό ασφαλιστικό σύστημα, αυτή τη φορά στο ΤΕΑΔΥ (επικουρικό ταμείο των δημοσίων υπαλλήλων).

Συγκεκριμένα, ο μεσάζων, η χρηματιστηριακή «ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ», στην οποία η διοίκηση του ταμείου ανέθεσε να του αγοράσει ομόλογα, παραβιάζοντας και την απόφαση του διοικητικού συμβουλίου του ταμείου όσον αφορά στο πλαφόν της τιμής της αγοράς των ομολόγων, κερδοσκόπησε. Έτσι αυτός ο μεσάζων σφετερίστηκε το μεγαλύτερο μέρος από το κέρδος των ομολόγων, περίπου 6 εκατομμύρια ευρώ.

Αυτό το οικονομικό σκάνδαλο είναι ένας μόνο κρίκος στην αλυσίδα μιας σειράς ανάλογων μη νομότυπων σκανδάλων που συμβαίνουν κατά την διαχείριση της κινητής και ακίνητης περιουσίας των ταμείων μας από τις διορισμένες από τις κυβερνήσεις πλειοψηφίες των ταμείων μας.

Ανάλογο και μεγαλύτερο σε έκταση υπήρξε και το σκάνδαλο με την πώληση το 2002, στην αμερικάνικη πρεσβεία στην Αθήνα, του οικοπέδου (είναι 17 στρέμματα και βρίσκεται δίπλα σ? αυτήν την πρεσβεία) του άλλου ταμείου μας, του ΜΤΠΥ. Και σ? αυτό το ταμείο η διοίκηση του, κατ? εντολή της τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, πώλησε αυτό το οικόπεδο αντί στην εμπορική αξία του των 30 δις δρχ., μόνο 8 δις δρχ!!! Και για να γίνει αυτό, η τότε κυβέρνηση, μέσα σε μια βραδιά, με κανονιστική πράξη, άλλαξε τις αντικειμενικές αξίες στη συγκεκριμένη περιοχή και αφού το αγόρασε η αμερικάνικη κυβέρνηση, πάλι με άλλη κανονιστική πράξη η τότε κυβέρνηση επανέφερε τις αντικειμενικές αξίες στις πρότερες τιμές τους. Πρόκειται όχι μόνο για οικονομικό σκάνδαλο αλλά και για μνημείο υποτέλειας.

Η μήτρα τέτοιων μη νομότυπων σκανδάλων σε βάρος της κινητής και ακίνητης περιουσίας των ασφαλιστικών μας ταμείων, βρίσκεται στις πολιτικές των κυβερνήσεων που με νόμους θέσπισαν (νόμος 1902/1991) το τζογάρισμα του 23% των αποθεματικών των ταμείων μας στο χρηματιστήριο και το ξεπούλημα της ακίνητης περιουσίας τους. Με αυτή τη νομότυπη κλοπή μόνο κατά το διάστημα 1999 ? 2002 κλάπηκαν από τα ασφαλιστικά ταμεία, μέσω χρηματιστηρίου 3,5 δις Ευρώ.

Καταγγέλλουμε και καταδικάζουμε και τη μη νομότυπη και τη νομότυπη κλοπή των αποθεματικών και το ξεπούλημα της ακίνητης περιουσίας των ταμείων μας. Η κινητή και ακίνητη περιουσία των ταμείων μας δημιουργήθηκε από τις εισφορές που παρακρατούνται από τους εργαζόμενους και είναι έγκλημα η όποια εκποίησή της.

Σήμερα και οι δυο συνένοχοι και η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ για προεκλογικές σκοπιμότητες συγκρούονται φραστικά αλλά όμως και τα δυο αυτά κόμματα επιμένουν στη νομότυπη (τζογάρισμα στο χρηματιστήριο) κλοπή των αποθεματικών των ταμείων. Διαγωνίζονται λοιπόν στο ποιος θα βάλει καλύτερους κανόνες αυτής της νομότυπης κλοπής. Τεράστιες ευθύνες γι? αυτό έχουν και οι ηγεσίες των παρατάξεων της ΔΑΚΕ της ΠΑΣΚ και της ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ γιατί συναίνεσαν στο τζογάρισμα με μετοχές στο χρηματιστήριο με συνέπεια να έχουμε τεράστιες απώλειες.

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ καταγγέλλουν αυτούς που συνέπραξαν και συνεχίζουν να συμπράττουν σ? αυτά τα οικονομικά εγκλήματα σε βάρος των εργαζομένων.

Το ΠΑΜΕ εξ αρχής ήταν η μοναδική δύναμη που αν και δεχόταν σκληρές επικρίσεις από τους θιασώτες του τζόγου (ΠΑΣΚ ? ΔΑΚΕ ? ΑΥΤ. ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ), επέμεινε αποφασιστικά στην άποψη ότι τα αποθεματικά και η ακίνητη περιουσία των ταμείων, να αξιοποιούνται υπέρ των εργαζομένων και συνταξιούχων, χωρίς κανένα ρίσκο.

Παρ? όλα αυτά σε ανακοίνωσή του, εκπρόσωπος των ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ ? ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ στη ΔΟΕ, γράφει: «και οι πέντε εκπρόσωποι των εργαζομένων, ΠΑΣΚ, ΔΑΚΕ και ΕΣΑΚ ? ΔΕΕ (ΠΑΜΕ), υπερψήφισαν και παραχώρησαν την πλήρη διαχείριση της αγοράς των ομολόγων, εν λευκώ, από τη «σεσημασμένη» ιδιωτική εταιρεία «ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ», διευκολύνοντας έτσι τους αετονύχηδες..»

Έτσι οι ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ, εξαιτίας του αντιΠΑΜΕ συνδρόμου τους, συντελούν στη νομιμοποίηση της συγκεκριμένης κλοπής και γίνονται οι μοναδικοί και καλύτεροι ψευδομάρτυρες – συνήγοροι του προέδρου του ταμείου, κου Σημαιοφορίδη που διατείνεται ότι είχε εν λευκώ εξουσιοδότηση και δεν αυθαιρέτησε σε βάρος της απόφασης του ΔΣ του ταμείου. Το ότι όμως δεν είχε εν λευκώ εξουσιοδότηση και αυθαιρέτησε το επιβεβαιώνουν και τα πρακτικά της συνεδρίασης του ΔΣ αλλά και το πόρισμα των επιθεωρητών που ορίστηκαν για την εξιχνίαση της υπόθεσης. Και τα πρακτικά και το πόρισμα λένε ότι η απόφαση του ΔΣ καθόρισε «η αγορά του ομολόγου να γίνει κάτω του άρτιου». Αυτό δεν τηρήθηκε, η αγορά του ομολόγου έγινε 6 μονάδες άνω του αρτίου από τη χρηματιστηριακή ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ με τη συναίνεση του κου Σημαιοφορίδη και είχαμε την κλοπή.

Οι ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ όμως, με τη συγκεκριμένη ανακοίνωσή τους, δεν βγάζουν μόνο «λάδι» τους συγκεκριμένους κλέφτες αλλά σύμφωνα με πρότασή τους που περιέχεται σ? αύτή την ανακοίνωση, δεν θέλουν η διαχείριση της κινητής και ακίνητης περιουσίας των ταμείων να γίνεται από τους εργαζόμενους. Απλά αρκούνται σ? ένα «εργατικό έλεγχο των ταμείων μας» όπως λένε. Δηλαδή δέχονται!!! το κράτος να διαχειρίζεται την κινητή και ακίνητη περιουσία των ταμείων μας, να την παίζει στο τζόγο του χρηματιστηρίου (δεν υπάρχει πρόταση ούτε και για μη «τζογάρισμα») να κάνει πολιτικές σε βάρος των ταμείων μας και να έρχεται ο εργατικός έλεγχος και να διαπιστώνει απλά τη νομότυπη και μη νομότυπη κλοπή!!! αλλά η κλοπή να γίνεται. Όλα αυτά εκτός από πολιτικό τυχοδιωκτισμό, συνιστούν και επικίνδυνη ανευθυνότητα αυτών των δυνάμεων και γι? αυτό θα πρέπει να παραμεριστούν.

Η κινητή και ακίνητη περιουσία των ταμείων είναι ο ιδρώτας των εργαζομένων και γι? αυτό δεν μπορεί να επαφίεται η διοίκησή της σε Διοικητικά Συμβούλια – κρατικά όργανα. Θα πρέπει αυτήν την περιουσία τους να την διαχειρίζονται οι ίδιοι οι εργαζόμενοι.

Στα πλαίσια αυτά, εκτός από τις γνωστές συνολικές ολοκληρωμένες προτάσεις μας για το ασφαλιστικό,

Απαιτούμε

Να επιστραφούν στα ταμεία μας όλα όσα κλάπηκαν με νομότυπο ή μη νομότυπο τρόπο.

Καμιάς μορφής τζογάρισμα, κανένα ρίσκο και καμιά εκποίηση της κινητής και ακίνητης περιουσίας των ταμείων μας.

Τα ταμεία μας κατά πλειοψηφία να διοικούνται από τους εργαζόμενους, και έτσι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να διαχειρίζονται τη κινητή και ακίνητη περιουσία των ταμείων μας προς όφελος των εργαζομένων και των συνταξιούχων.

ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών Μάρτης 2007

H κυβέρνηση με την υλοποίηση της εξαγγελίας της για ετήσια υποχρεωτική προσχολική εκπαίδευση προωθεί τις αντιδραστικές αλλαγές (ιδιωτικοποίηση, διαφοροποίηση) και στην προσχολική αγωγή. Έτσι, αντί να φροντίσει για την ίδρυση νέων δημοσίων νηπιαγωγείων και τμημάτων στα ήδη υπάρχοντα, καλεί με ρύθμιση τους ιδιωτικούς και δημοτικούς παιδικούς σταθμούς να συγκροτήσουν τμήματα νηπίων.

Στην ουσία, μετά το πέρασμα των παιδικών σταθμών στους δήμους-που ολοκληρώθηκε το 2001-εντάσσονται σταδιακά και τα νηπιαγωγεία στην Τ.Α. αλλά και παραδίδονται στην κερδοσκοπία των ιδιωτών σχολαρχών.

Ταυτόχρονα φαίνεται η πρόθεση υλοποίησης της πρότασης του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας (Ε.Σ.Υ.Π.) για 5χρονο δημοτικό και ενός χρόνου υποχρεωτική προσχολική εκπαίδευση, πρόταση που υπηρετεί την πολιτική της αποκέντρωσης στην εκπαίδευση και ιδιωτικοποίηση-ταξική κατηγοριοποίηση της.

Την ίδια κατεύθυνση θα ακολουθήσουν τα δημοτικά και τα γυμνάσια για να ολοκληρωθεί έτσι το έγκλημα της ?αποκέντρωσης? που ξεκίνησε το Π.Α.Σ.Ο.Κ.και το αποκαλεί ?Σκανδιναβικό? μοντέλο και συνεχίζει η Ν.Δ. με το ?Φιλανδικό? της όραμα.

Όλα αυτά για την κυβέρνηση είναι εύκολη υπόθεση, αφού το σχετικό νομοθετικό πλαίσιο της κληροδότησε σαν προίκα η κυβέρνηση του Π.Α.Σ.Ο.Κ. όταν το 1994 ψήφισε τους νόμους 2218 και 2240 για την λεγόμενη ?αποκέντρωση?, όπου σύμφωνα με αυτούς μεγάλο μέρος της χρηματοδότησης των σχολικών μονάδων και άλλες αρμοδιότητες περνάνε στα χέρια της Τοπικής και Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης.

Αυτές οι εξελίξεις για την προσχολική αγωγή, νηπιαγωγούς, γονείς και γενικότερα τη λαϊκή οικογένεια σημαίνουν:

1. Χαμηλότατη κρατική χρηματοδότηση και επιπλέον φόρους στους δημότες (π.χ. στην Φιλανδία τα σχολεία χρηματοδοτούνται 50% από κρατικά κονδύλια και 50% από τις επιχειρήσεις και την φορολόγηση των δημοτών).

2. Εισβολή των επιχειρήσεων στα νηπιαγωγεία, που μεταμφιέζονται σε σωτήρες χορηγούς και παιδαγωγούς που θα παρεμβαίνουν στο περιεχόμενο και στη λειτουργία τους.

3. Μεγαλύτερη διάσπαση του όποιου ενιαίου χαρακτήρα του προγρά μματος, που ήδη συντελείτε με την ευέλικτη ζώνη και τα διάφορα προγράμματα-αγωγές, με αποτέλεσμα τη βαθύτερη διαφοροποίηση και κατηγοριοποίηση και των μονάδων προσχολικής αγωγής.

4. Σχολειοποίηση του νηπιαγωγείου μέσα από τα νέα αναλυτικά προγράμματα και τον οδηγό της νηπιαγωγού, που επιβαρύνουν την παιδαγωγική ατμόσφαιρα του νηπιαγωγείου με καθαρά γνωστικά αντικείμενα όπως η μετάθεση του προμαθηματικού, προαναγνωστικού και γραφικού σταδίου από την πρώτη δημοτικού σ?αυτό. Συμπληρώνεται με αλλά μαθήματα αυστηρά ακατάλληλα για αυτήν την ηλικία (μελέτη περιβάλλοντος, γεωγραφία, πληροφορική και Η/Υ κ.α). Τα στοιχεία αυτά συνηγορούν για μετατροπή του δημοτικού σε 5 χρόνια φοίτησης (πρόταση Βερέμη).

5. Ανατροπή των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών με άρση της μονιμότητας, ατομικές ολιγόμηνες συμβάσεις με τους δήμους, γενίκευση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, εντατικοποίηση και προσδιορισμού του ωραρίου και των αμοιβών από την Τ.Α..

Όπως ήταν φυσικό η Δ.Α.Κ.Ε. τηρεί σιγή ιχθύος, αφού ταυτίζεται απόλυτα με την κυβερνητική πολιτική και συνήθως την στηρίζει ανοιχτά.

Αντίθετα η Π.Α.Σ.Κ. με την ανακοίνωσή της για το θέμα διαρρηγνύει τα ιμάτιά της για την ιδιωτικοποίηση και την υπαγωγή των νηπιαγωγείων στους δήμους, ενώ ταυτόχρονα αποφεύγει να αναφερθεί στην ?αποκέντρωση?, μοχλό επιτάχυνσης των αντιδραστικών αλλαγών. Η ευθύνη της είναι μεγάλη, γιατί αποδέχτηκε την θεσμοθέτηση της «αποκέντρωσης» από κυβέρνηση και Π.Α.Σ.Ο.Κ., ποτέ δεν εναντιώθηκε σε αυτήν και δεν συμπεριέλαβε το αίτημα για κατάργησή της στο διεκδικητικό πλαίσιο των πρόσφατων αγώνων του κλάδου.

Είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι στις νέες ρυθμίσεις για την προσχολική αγωγή και την ?αποκέντρωση?.

Διεκδικούμε:

Αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 15% του κρατικού προϋπολογισμού.

Μείωση των νηπίων σε 15 νήπια ανά νηπιαγωγό. Μαζικούς διορισμούς νηπιαγωγών από νέα επετηρίδα σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες.

Κατάργηση της ιδιωτικής προσχολικής αγωγής και κάθε μορφής ιδιωτικής εκπαίδευσης.

Κατάργηση των νόμων 2218 και 2240/1994 για την ?αποκέντρωση? της εκπαίδευσης.

Κατάργηση της ευέλικτης ζώνης και των ευρωπαϊκών προγραμμάτων.

ΟΧΙ στην σχολειοποίηση του νηπιαγωγείου. ΝΑΙ στην ολόπλευρη διαπαιδαγώγηση των νηπίων σύμφωνα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτής της ηλικίας.

Δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή σε δημόσια νηπιαγωγεία με προοπτική την ενιαία προσχολική αγωγή και στην συνέχεια το ενιαίο 12χρονο υποχρεωτικό σχολείο.

Μάρτης 2007

Αποθήκευσε το σαν έγγραφο