ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΘEIOY ΦΩΤΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΣΤΙΣ ΠΡΟΑΓΩΓΙΚΕΣ, ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ & ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ
Προσευχή από το βιβλίο του αρχιμ. Νικηφόρου Κοντογιάννη “ΑΚΟΥΣΕ ΜΕ ΚΥΡΙΕ” σελ.59
Αγωγή
Η διπλή τραγωδία με τα δυο 17χρονα κορίτσια δεν φεύγει εύκολα από τη σκέψη – και δεν πρέπει να φύγει χωρίς να μας προβληματίσει σοβαρά για το μεγάλο θέμα του πώς μεγαλώνουν τα παιδιά σήμερα. Ανάμεσα στα πολλά σχόλια που κυκλοφορούν (όχι όλα αξιόλογα) μεταφέρω ένα από κάποιον ΒΚ (Καθημερινή 16/5) που λέει κάποιες βασικές αλήθειες:
«Όταν ήμουν εγώ παιδί, αν έκανα σκανταλιές στο σχολείο ήξερα ότι αυτό που θα αντιμετωπίσω από τούς γονείς μου στο σπίτι θα ήταν πολύ χειρότερο από την τιμωρία του δασκάλου. Υπήρχε πειθαρχία, υπήρχε σεβασμός, υπήρχαν συνέπειες για την παραβατική συμπεριφορά. Τώρα τα παιδιά μεγαλώνουν σε γυάλα, σε θερμοκοιτίδα. Τη χειρότερη συμπεριφορά να έχουν στο σχολείο, οι γονείς τους θεωρούν καθήκον τους να τα υπερασπιστούν. Μη στενοχωρηθούν, μην κλάψουν, μην τα προσβάλουν, μην πεινάσουν ούτε 10 λεπτά, μην αγχωθούν, μη δυσκολευτούν, μην αποτύχουν, μην κουραστούν, μην αναλάβουν ευθύνες, μην ενηλικιωθούν. Η ζωή και η κοινωνία τους οφείλουν τα πάντα, μόνο και μόνο γιατί γεννήθηκαν. Προσθέστε εδώ και την εικονική πραγματικότητα των κοινωνικών δικτύων. Όταν όμως ξαφνικά στα 18 έρθουν αντιμέτωπα με την πραγματική ζωή, συγκρούονται με τοίχο…
Αυτό που κυριαρχεί στις ηλικίες των μετεφήβων — 20κάτι — είναι το μότο: “να μη ζοριστούμε, να περνάμε καλά”… Όσο ζούμε στο πατρικό μας και πέφτει το χαρτζιλίκι από γονείς και παππουδογιαγιάδες, μια χαρά είμαστε… Κλωτσάμε λίγο παρακάτω το τενεκεδάκι στο δρόμο, κι έχει ο Θεός…».
Ανάλογα έχουμε γράψει στη σελίδα αυτή και παλαιότερα, και εννοείται ότι έχουν ευρύτερη εφαρμογή και δεν κρίνουν τα συγκεκριμένα θύματα. Κοντά σ’ αυτά θα μπορούσαμε να προσθέσουμε τον ανάγκη για παρουσία δίπλα στα παιδιά καταρτισμένων και υπευθύνων γονέων, που θα βλέπουν τον γονεϊκό ρόλο της αγωγής ως τον πιο σημαντικό της ζωής τους και θα τον εκτελούν με αφοσίωση και ευσυνειδησία, και με ελπίδα και προσφυγή στην πρόνοια του Θεού που θα αναπληρώνει τα ελλείποντα.
Αναρτήθηκε από Α. Παπαγιάννης
https://antonispapagiannis.blogspot.com/
Οι απόψεις του ιστολογίου μας ενδέχεται να μη συμπίπτουν με το περιεχόμενο του παραπάνω άρθρου
Οι καλοί τρόποι συμπεριφοράς
δεν είναι πολυτέλεια
του κ. Γεωργίου Θ. Μηλίτση, διδασκάλου – Ειδικού Παιδαγωγού
Πολλές φορές θα χρειάστηκε να χαρακτηρίσουμε έναν συνάνθρωπό μας. Λέμε: «ο/η… έχει καλούς τρόπους συμπεριφοράς και είναι ευγενικός». Τον άνθρωπο αυτόν όλοι τον εκτιμούν, τον συμπαθούν και προσπαθούν να τον μιμηθούν.
Γονείς και καλοί τρόποι συμπεριφοράς
Η διδασκαλία των καλών τρόπων συμπεριφοράς είναι θεμελιώδες καθήκον και υποχρέωση των γονέων πρώτα και κατόπιν του σχολείου. Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διδάξουν στα παιδιά τους ότι πρέπει να συμπεριφέρονται μέσα στην οικογένεια, στο σχολείο και γενικά στην κοινωνία με ευγένεια, δηλαδή να έχουν καλούς τρόπους συμπεριφοράς. Η διδασκαλία της αρετής αυτής, λέγουν οι Ψυχολόγοι, πρέπει να αρχίζει από τη βρεφική ηλικία και πρέπει να τελειώνει (;) όταν ωριμάσουν τα παιδιά.
Από τις πρώτες μέρες της ζωής του, τα παιδιά παρατηρούν τους ενήλικες, έστω και ασυνείδητα, και καθώς μεγαλώνουν, υιοθετούν τα πρότυπα συμπεριφοράς τους, ορισμένα πρότυπα που βλέπουν στην οικογένεια. Μέχρι να γίνει ένα παιδί δύο ή τριών ετών, μπορούν οι γονείς να ακούσουν από αυτό να πει απλά «ευχαριστώ», «παρακαλώ» και «αντίο». Φυσικά, μιλάμε για παιδιά που μπορούν να μιλήσουν μέχρι αυτή την ηλικία.
Η πιο αποτελεσματική διδασκαλία των καλών τρόπων συμπεριφοράς είναι το παράδειγμα των γονέων. Αν οι γονείς χρησιμοποιούν ευγενικά λόγια στην καθημερινότητά τους, αν σκέφτονται τους άλλους εκτός από τον εαυτό τους, τα παιδιά τους μαθαίνουν τους καλούς τρόπους αρκετά γρήγορα. Όταν μια τέτοια συμπεριφορά γίνεται αποδεκτή στην οικογένεια, το παιδί απλώς την υιοθετεί. Δυσκολίες προκύπτουν όταν οι ίδιοι οι γονείς ξεχνούν να δείξουν καλούς τρόπους συμπεριφοράς, αν και απαιτούν καλούς τρόπους και τήρηση των καθιερωμένων οικογενειακών κανόνων από τα παιδιά τους. Για παράδειγμα, οι γονείς περιμένουν από τα παιδιά τους να πουν «ευχαριστώ» και «παρακαλώ» και να προσφερθούν να μοιραστούν, αλλά οι ίδιοι δεν το κάνουν πάντα.
Αργότερα στο καθήκον τους αυτό οι γονείς έχουν ως βοηθούς τους το σχολείο και άλλους παράγοντες που εμπλέκονται στη διαπαιδαγώγηση των νέων.
Αἴτημα γιά ἐπιστροφή στήν πειθαρχία στά σχολεῖα
Ἴσως τό ἀπροχώρητο τῆς γενικευμένης ἀσυδοσίας πού κυριαρχεῖ σήμερα στά σχολεῖα, ἀρχίζει νά δημιουργεῖ ἕνα διαρκῶς ὀγκούμενο αἴτημα ἐπιστροφῆς σέ κανόνες πειθαρχίας.
Πρόσφατα (14-3-2026) στήν ἐφημερίδα «Τό Βῆμα» (ἠλεκτρονική ἔκδοση) δημοσιεύθηκε ἀξιολογότατο ἄρθρο ἀπὸ τόν Πρόεδρο τῆς «Πανελλήνιας Ἐπιστημονικῆς Ἕνωσης Διευθυντῶν/-τριῶν Σχολικῶν Μονάδων Α/βάθμιας Ἐκπαίδευσης» κ. Τηλέμαχο Κουντούρη. Σ᾿ αὐτό μεταξύ ἄλλων διαλαμβάνονται καί τά ἑξῆς: «Ἴσως ἔχει φτάσει ἡ στιγμή νά εἰπωθεῖ μέ καθαρό τρόπο: Οἱ ἐκπαιδευτικοί πρέπει νά ξαναπάρουν τό σχολεῖο στά χέρια τους. Ὄχι γιά νά ἐπιβάλουν αὐταρχισμό, ἀλλά γιά νά ἐπαναφέρουν τήν ἰσορροπία πού ἔχει διαταραχθεῖ. Ἂς τό ποῦμε καθαρά:
Ἡ πειθαρχία στά σχολεῖα ἔχει σέ μεγάλο βαθμό καταρρεύσει. Ὅποιος βρίσκεται καθημερινά μέσα στίς σχολικές αἴθουσες, τό γνωρίζει καλά. Οἱ κανόνες ἀμφισβητοῦνται, τά ὅρια συχνά ἀγνοοῦνται καί ὁ σεβασμός πρός τόν ἐκπαιδευτικό δέν θεωρεῖται πλέον αὐτονόητος. Τό σχολεῖο ὅμως δέν εἶναι χῶρος ἀσυδοσίας. Εἶναι χῶρος μάθησης, ἀγωγῆς καί διαμόρφωσης χαρακτήρων. Καί γιά νά λειτουργήσει, χρειάζεται σαφεῖς κανόνες, ὅρια καί εὐθύνες. Ὅταν αὐτά ἀπουσιάζουν, τό σχολεῖο ἀποδυναμώνεται καί τελικά ζημιώνονται οἱ ἴδιοι οἱ μαθητές».
Τα παιδιά δεν έχουν ανάγκη από συμβουλές, έχουν ανάγκη από πρότυπα να μιμηθούν.
Γέρων Γαβριήλ Αγιορείτης
Μερικοί γονείς περιορίζονται στο να δίνουν συμβουλές στα παιδιά. Αυτό είναι λάθος.
Τα παιδιά δεν έχουν ανάγκη από συμβουλές. Έχουν ανάγκη από πρότυπα να μιμηθούν.
Τα παιδιά έχουν κλειστά τα αυτιά στις συμβουλές και ορθάνοιχτα τα μάτια στο παράδειγμα.
Ένας που δίνει καλή συμβουλή χτίζει με το ένα του το χέρι.
Ένας που δίνει καλή συμβουλή και καλό παράδειγμα χτίζει με τα δυο του τα χέρια.
Κι ένας που δίνει καλή συμβουλή και κακό παράδειγμα, με το ένα του χέρι χτίζει και με το άλλο γκρεμίζει.
Τί αξία έχει ο λόγος του πατέρα όταν λέει στο παιδί «μην καπνίζεις» την στιγμή που ο ίδιος καπνίζει.
Πρότυπα θέλουνε να μιμηθούν, όχι κουβέντες.
Αν προσπαθώ να βελτιώσω κάποιον με το να είμαι για αυτόν ένα καλό παράδειγμα κάμω δυό καλύτερους, τον εαυτό μου κι εκείνον.
Αν προσπαθώ να βελτιώσω κάποιον με το να μην είναι καλό παράδειγμα δεν κάνω κανέναν καλύτερο.
Οι γύρω από εμάς κρίνουν την πνευματική μας ποιότητα όχι τόσο με τα αυτιά τους όσο με τα μάτια τους.
https://tasthyras.wordpress.com/
Οι απόψεις του ιστολογίου μας ενδέχεται να μη συμπίπτουν με το περιεχόμενο του παραπάνω άρθρου
Τό BULLYING εἶναι εἰδεχθές ἔγκλημα, ὄχι “πλάκα” ἤ “μαγκιά”…
Τῆς κας Σοφίας Παπανικολάου
Γράφω μέ ἀφορμή τό ἐγκληματικό, εἰδεχθές bullying στήν ἀείμνηστη καθηγήτρια ἀγγλικῶν Σοφία Χρηστίδου πού ξυπνᾶ ματωμένες μνῆμες τῆς ὑπόθεσης τοῦ ἀξέχαστου Βαγγέλη Γιακουμάκη. Σέ λίγες μέρες τιμοῦμε τή μνήμη του καί δέν ξεχνᾶμε οὔτε… δευτερόλεπτο τήν ἄνανδρη δολοφονία του ἀπό “λεβέντες” συμφοιτητές του…
Πόσα ἀθῶα θύματα θά θρηνήσουμε ἀκόμα; πότε θά νιώσουν ἐπιτέλους οἱ ἀνήλικοι (τίς περισσότερες φορές) θῦτες ὅτι τό bullying εἶναι ἔγκλημα καί ὄχι… “πλάκα” ἢ “μαγκιά”; πότε θά συναισθανθοῦν τίς ἐγκληματικές του συνέπειες πού στεροῦν τόσο βάναυσα καί ἄδικα τή ζωή ἀθώων καί ἀνυπεράσπιστων συνανθρώπων μας; πότε θά καταλάβουν ὅτι ὅποιος ἀσκεῖ bullying δέν διαθέτει…ἴχνος αὐτοσεβασμοῦ καί ἐνσυναίσθησης;
Ἀλλά καί οἱ Διευθυντές τῶν σχολείων ὀφείλουν νά αἴρονται στό ὕψος τῶν περιστάσεων καί ὄχι νά…κωφεύουν, νά συγκαλύπτουν ἢ ἀκόμη χειρότερα νά μεθοδεύουν καταστάσεις! νά ἀντιλαμβάνονται τή σοβαρότητα τῶν περιστάσεων, νά λειτουργοῦν εὐσυνείδητα, ἔντιμα καί νά καταγγέλλουν ΑΜΕΣΑ! ὁ,τιδήποτε ὕποπτο πέφτει στήν ἀντίληψή τους, ἀκόμη καί τό παραμικρό περιστατικό bullying εἴτε ἀφορᾶ σέ μαθητή εἴτε σέ συνάδελφό τους καθηγητή. Ἀλίμονο ἂν ἐκεῖνοι ὡς ὥριμοι ἐκπαιδευτικοί μέ πολυετῆ ἐμπειρία δέν δύνανται νά διαχειριστοῦν ἀποτελεσματικά τέτοιου εἴδους καταστάσεις…ἂν ἀδυνατοῦν γιά ὁποιονδήποτε λόγο νά πᾶνε…χθές! στό σπίτι τους…
Ἀπαράδεκτον τό Bullying ἀπό παιδιά Χριστιανῶν
Τοῦ κ. Ἡρακλῆ Ρεράκη, Καθηγητοῦ ΑΠΘ,
Προέδρου τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θεολόγων
Παίρνουμε ἀφορμή ἀπό τό θλιβερό νέο τοῦ θανάτου μίας συναδέλφου, Ἐκπαιδευτικοῦ τῆς Δευτεροβάθμιας Ἐκπαίδευσης Θεσσαλονίκης, πού, καθώς πληροφορηθήκαμε, ἔφυγε ἀπό τή ζωή, αἰφνιδίως, σέ ἡλικία 57 ἐτῶν, ἐξαιτίας τοῦ ἔμπρακτου Bullying πού δεχόταν καθημερινά ἀπό κάποια ὁμάδα μαθητῶν/τριῶν τοῦ Λυκείου, στὸ ὁποῖο ὑπηρετοῦσε. Φαίνεται, μάλιστα, ὅπως πληροφορηθήκαμε ἀπό τά ΜΜΕ, ὅτι ἀντί νά βοηθηθεῖ ἀπό τήν ὑπηρεσία της, στό πρόβλημα πού ἀντιμετώπιζε μέ τά παιδιά, ἐπιλέχθηκε, ἀτυχῶς, ἡ ἔναρξη διαδικασίας ἀπομάκρυνσής της γιά ἀνικανότητα διδασκαλίας, πού, ἴσως, νά ἦταν ἡ αἰτία τοῦ θανάτου της ἀπό ἐγκεφαλικό ἐπεισόδιο.
Ἡ αὐξημένη παραβατικότητα τῶν νέων, τά τελευταῖα χρόνια, ἀποτελεῖ πρόβλημα καί τῆς χώρας μας καί πολλῶν ἄλλων προηγμένων χωρῶν. Συνήθως, ὅμως, ἑρμηνεύεται μονόπλευρα, χωρίς νά λαμβάνεται ὑπόψη ὅτι ἀποτελεῖ ἕνα πολυπαραγοντικό θέμα. Πρωτίστως, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἑστιάζουν, ὅσοι ἀσχολοῦνται μέ αὐτό, στά ποικίλα προβλήματα πού βιώνουν οἱ συγκεκριμένοι καί ὄχι ὅλοι οἱ νέοι, κατά τήν κρίσιμη ἀναπτυξιακή τους περίοδο, ἔχοντας νὰ ἀντιμετωπίσουν, ταυτόχρονα, τόσο τίς ἡλικιακές τους ὁρμονικές καί ψυχικές μεταβολές, ὅσο καί τήν οἰκογενειακή καὶ κοινωνική ἀδιαφορία καὶ ἐγκατάλειψη. Ἐάν ἐντρυφήσει κανείς, ὄχι ἐπιφανειακά, ἀλλὰ οὐσιαστικά στήν προσωπικότητα τῶν συγκεκριμένων παιδιῶν καὶ ἐφήβων, ποὺ παρουσιάζουν κάποιες μορφές παραβατικότητας στό ἐνεργητικό τους, θά διαπιστώσει ὅτι ἡ αἰτία τῆς ἐμπλοκῆς τους εἶναι ὅτι ἡ οἰκογένεια τά ἀφήνει ἀφρόντιστα, χωρίς τήν ἀναγκαία προστασία, χωρίς τά ἀπαραίτητα πρότυπα, χωρίς ἀνατροφή καὶ ἀγωγή, χωρίς ἐπιμέλεια, χωρίς στήριξη, χωρίς συντροφιά, χωρίς τόν διαρκῆ διάλογο, τό ἀέναο ἐνδιαφέρον, καί, κυρίως, χωρίς τό ἀπεριόριστο καί πλούσιο συναισθηματικά, οἰκογενειακό περιβάλλον.
Ἐφηβεία καί τεχνολογία
Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος
Τό θέμα τῆς ἐφηβείας, καλοί μου φίλοι, εἶναι ὄντως τεράστιο. Ἀπασχόλησε τούς πάντες. Καί ὄχι μόνο τούς εἰδικούς ἐπιστήμονες, τούς παράγοντες τῆς ἀγωγῆς κ.λπ., ἀλλά καί τόν καθένα μας. Γιατί ὅλοι μας κάποτε εἴμαστε ἔφηβοι, ὅλοι μας ἔχουμε ἔφηβους στό περιβάλλον μας, ὅλοι μας εἴμαστε γονεῖς. Σέ κάθε δέ ἐποχή ἡ ἐφηβεία ἔχει τή δική της διάσταση. Καί στή δική μας, τήν… τεχνολογική!
Ἀφορμή γιά ὅλα αὐτά εἶναι μία σειρά 4 ἐπεισοδίων τοῦ Netflix μὲ τόν τίτλο «Adolescence» (= ἐφηβική ἡλικία ἢ ἁπλά ἐφηβεία), ἡ ὁποία ἔχει πυροδοτήσει μεγάλο κοινωνικό διάλογο στήν Βρετανία καὶ ὄχι μόνο. Μάλιστα μέ ἀπόφαση τοῦ Βρετανοῦ πρωθυπουργοῦ Κίρ Στάρμερ, ἡ σειρά αὐτή θά προβληθεῖ δωρεάν στά Γυμνάσια καί τά Λύκεια ὅλης τῆς χώρας!
Καί γιατί αὐτό; Ἐπειδή ἡ σειρά αὐτή ἔχει κατορθώσει νά ἀποτυπώσει «μέ ὠμότητα καί ρεαλισμό», ὅπως εἶπαν, τήν ἐν λόγῳ περίοδο τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου, προκαλώντας μεγάλο προβληματισμό καί συζητήσεις. Πολλοί ὑποστηρίζουν ὅτι «εἶναι σοκαριστική», ὅτι «προκαλεῖ τήν ἀφύπνιση πού περιμέναμε ὡς γονεῖς», ὅτι «εἶναι τό ξυπνητήρι, γιά νά συνέλθουμε», ὅπως καί «τό μάθημα γιά τά συμβαίνοντα σήμερα στην ἐφηβεία» καθ’ ὅσον ἀναφέρεται στό ρόλο τῆς σύγχρονης τεχνολογίας στήν ἐφηβεία.
Όταν η κοινωνία μαθαίνει στα παιδιά της τη βία.
Ελένη Σκοτεινιώτη, εκπαιδευτικός
Τα δελτία ειδήσεων των τελευταίων χρόνων μοιάζουν ολοένα και περισσότερο με καταλόγους κακουργηματικών πράξεων. Ξυλοδαρμοί, κακοποιήσεις, επιθέσεις, ακόμη και φόνοι έχουν γίνει σχεδόν καθημερινό περιεχόμενο της ενημέρωσης. Το πιο ανησυχητικό, όμως, δεν είναι μόνο η συχνότητα αυτών των περιστατικών, αλλά η ταυτότητα των δραστών.
Δεν πρόκειται πλέον για σεσημασμένους εγκληματίες ή για πρόσωπα με βεβαρημένο παρελθόν. Πολύ συχνά οι δράστες είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, νεαρά άτομα χωρίς προηγούμενες ενδείξεις εγκληματικής συμπεριφοράς, που μέσα σε μια στιγμή έντονης ψυχικής φόρτισης προβαίνουν σε πράξεις που υπερβαίνουν κάθε όριο κοινωνικής συμβίωσης.
Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι αυτή η βία εκδηλώνεται όλο και συχνότερα από εφήβους και ακόμη και από παιδιά. Συμμορίες νεαρών επιτίθενται με μανία σε συνομηλίκους, σε αδύναμους ανθρώπους ή ακόμη και σε ηλικιωμένους. Και όχι μόνο αυτό: πολλές φορές καταγράφουν οι ίδιοι τις πράξεις τους με τα κινητά τηλέφωνα και τις προβάλλουν με καμάρι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Η βία γίνεται θέαμα. Και το θέαμα γίνεται «κατόρθωμα».
« Η ψυχή του εφήβου είναι ένα χωράφι… »
Γέροντας Μύρων Σιμωνοπετρίτης
«Να μην είστε αυστηροί ιδίως με τους εφήβους σας!
Η ψυχή του εφήβου είναι ένα χωράφι… Κατεβαίνουν λοιπόν όσο ο καιρός περνά, 4 ποτάμια ορμητικά σαν χείμαρροι πάνω της! Το βιολογικό ποτάμι, το γνωστικό, το συναισθηματικό και το κοινωνικό. Το τι κατεβάζουν αυτά τα ποτάμια στο χωράφι της ψυχής! Πόσα μπάζα, πόσα άχρηστα αντικείμενα!
Και ο γονιός τι πρέπει να κάνει; Να κάνει το αποστραγγιστικό έργο! Με καρτερία και υπομονή το οργώνει όπως είναι! Και να είστε σίγουροι πως αν έχει σπείρει κάποτε, το χωράφι θα γίνει καρπερό και γόνιμο!
Στα νέα τα παιδιά που έρχονται να εξομολογηθούν τους λέω να κάνουν σωστή, όσο μπορούν, διαχείριση σε τρία πράγματα: Στο χρήμα, στο χρόνο και στο συναίσθημά τους! Αν μπορέσουν να διαχειριστούν αυτά τα τρία κατά Θεόν, τότε θα πορευτούν καλά και Θεαρέστως! Αν όχι…»
https://proskynitis.blogspot.com/2021/07/blog-post_43.html
Οι απόψεις του ιστολογίου μας ενδέχεται να μη συμπίπτουν με το περιεχόμενο του παραπάνω άρθρου
Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος: Συμβουλὲς πρὸς τὸν σύζυγον
Ὁ Ἅγιος Χρυσόστομος ἀναφέρεται καί σέ ἕνα συνεκτικό στοιχεῖο, θεμέλιό τῆς συζυγίας, τήν ἐπικοινωνία τῶν συζύγων. Εἶναι ἡ καθημερινή ἀλληλεπίδραση τῶν δύο συζύγων. Ἡ ἐπικοινωνία γίνεται μέ λόγια ἡ χωρίς λόγια. Εἶναι θετική ἡ ἀρνητική. Τό σπουδαιότερο στοιχεῖο τῆς ἐπικοινωνίας εἶναι ἡ συζήτηση.
Ἐτυμολογικά (σύν + ζητῶ), δηλαδή ἀπό κοινοῦ ἀναζητῶ τοῦ τί πρέπει νά γίνεται στά θέματα πού ἀφοροῦν τήν κοινή ζωή καί τήν οἰκογένεια. Ἡ συζήτηση πρέπει νά γίνεται μέ οἰκειότητα, ἀλληλοσεβασμό, σέ κλίμα ἐλευθερίας, ἰσοτιμίας καί ἀγάπης. Τότε μπορεῖ νά βρεθεῖ ἡ λύση σέ περίπτωση διαφωνίας ἡ σύγκρουσης.
Άγιος Ακύλας και Αγία Πρίσκιλλα: Το ιδανικό χριστιανικό ζευγάρι
Ο Ακύλας ήταν ένας Εβραίος, που είχε γεννηθεί στον Πόντο. Σε νεαρή ηλικία πρέπει να εγκαταστάθηκε στην Ρώμη, όπου και πιθανώς γνώρισε την Πρίσκιλλα, την «μικρή Πρίσκα», Ρωμαία, που ίσως ανήκε στην ανώτερη τάξη, με την οποία και παντρεύτηκε…
Ως απάντηση στις αναταραχές, που είχαν προκληθεί από τους Ορθόδοξους Εβραίους [“Ν”: δηλ. εκείνους που δέχονταν μόνο την Παλαιά Διαθήκη και απέρριπταν το Χριστό] και τους Χριστιανούς Εβραίους της Ρώμης, σχετικά με το πρόσωπο του Ιησού Χριστού, ο τέταρτος Αυτοκράτορας Κλαύδιος διέταξε την εκκένωση της αιώνιας πόλης από όλους τους Εβραίους κατοίκους.
Ο Ακύλας και η Πρίσκιλλα έφθασαν στην Κόρινθο γύρω στο έτος 50 μ.Χ., όπου και συναντήθηκαν με τον Απόστολο Παύλο, ο οποίος είχε μόλις ολοκληρώσει την διδασκαλία του στην Αθήνα. Ο Παύλος, που εξασκούσε το επάγγελμα του κατασκευαστή σκηνών, αρνούμενος να χρηματοδοτεί το αποστολικό του έργο από τις εκκλησίες της εποχής, θα γνωρίσει το νεαρό ζευγάρι που ασκούσε το ίδιο επάγγελμα και θα αναπτύξει μαζί τους στενή φιλική σχέση. Ο Ακύλας και η Πρίσκιλλα θα μυηθούν στον Χριστιανισμό και θα βαπτισθούν από τον ίδιο τον Παύλο.
Η αφοσίωσή τους στο πρόσωπό του ήταν τόση που θα τον ακολουθήσουν στο ταξίδι του στην Μικρά Ασία, όπου και θα παραμείνουν για το μεγαλύτερο μέρος της σύντομης ζωής τους, επιδεικνύοντας πλούσιο και σημαντικό αποστολικό έργο.
2.000 παιδιά τραυματίζονται κάθε χρόνο από συνομηλίκους τους!
Τι λένε οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας για τα πρωτόγνωρα περιστατικά με τραυματισμούς, έως και φόνους. Οι επιπτώσεις του διαδικτύου
Δραματική αύξηση παρουσιάζουν τα περιστατικά βίας μεταξύ ανηλίκων τις τελευταίες ημέρες στη χώρα, με πιο σοκαριστικό αυτό της δολοφονίας ενός 17χρονου στις Σέρρες από έναν 16χρονο.
Από την Τζώρτζια Τριανταφυλλίδη
Μόλις τον περασμένο Δεκέμβριο ανήλικη μαχαίρωσε μια 14χρονη στην κοιλιά και στα χέρια, και μάλιστα μέσα σε σχολείο. Στην περιοχή του Περιστερίου συμμορία ανηλίκων χτύπησε με μαχαίρι ένα παιδί 14 ετών επτά φορές (!) στέλνοντάς το στο νοσοκομείο. Όμως και νωρίτερα, μία 13χρονη έπεσε θύμα άγριου ξυλοδαρμού από συνομήλική της και το βίντεο έκανε τον γύρο των social media.
Η κοινωνία παρακολουθεί από τις οθόνες των κινητών τηλεφώνων τη βιαιότητα των χτυπημάτων μεταξύ ανηλίκων. Αλλά και στην περιφέρεια, στην Τρίπολη, παιδιά 13 ετών αλληλομαχαιρώθηκαν, με αποτέλεσμα να βρεθούν στα Επείγοντα. Τα πρωτόγνωρα περιστατικά, με πρωταγωνιστές αγόρια αλλά και κορίτσια, μέσα και έξω από το σχολικό περιβάλλον, έχουν ανησυχήσει γονείς και εκπαιδευτικούς, αλλά και ολόκληρη την κοινωνία. Οι ανήλικοι δεν περιορίζονται σε μικροκαβγάδες και φραστικές επιθέσεις. Τα στατιστικά στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ. δείχνουν ότι η βία ανηλίκων γιγαντώνεται και, όπως λένε οι αρμόδιοι, μιλάμε για ένα φαινόμενο που δεν αντιμετωπίζεται πλέον μόνο με αστυνομικά μέτρα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με την ΠΟΕΔΗΝ, πάνω από 2.000 παιδιά μεταφέρονται κάθε χρόνο στα δημόσια νοσοκομεία, τραυματισμένα σε συμπλοκές με συνομηλίκους τους, ενώ 400 από αυτά τραυματίζονται και μέσα στο σχολείο. Πριν από δύο χρόνια φάνηκαν τα πρώτα δείγματα πως η κατάσταση οδεύει στο να ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Ήταν τότε που η παραβατικότητα νέων κάτω των 18 ετών είχε αυξηθεί κατά 46% μόλις τους 8 πρώτους μήνες του 2024 σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά!
Σοκ προκαλούν τα αυξανόμενα περιστατικά βίας μεταξύ κοριτσιών – 16χρονη μαχαίρωσε 14χρονη σε σχολείο της Κυψέλης!
Συνελήφθη η 16χρονη – Το τραύμα του θύματος ευτυχώς ήταν επιφανειακό – Φρίκη προκαλούν τα συνεχόμενα περιστατικά με ανήλικες δράστριες
Συντάκτης: Παντελής Λαμψιώτης
Ολοένα και πιο σοκαριστικά γίνονται τα περιστατικά βίας μεταξύ ανηλίκων, ενώ προκαλεί αλγεινή εντύπωση ότι έχουν πληθήνει σε πρωτόγνωρο βαθμό οι άγριες επιθέσεις μεταξύ κοριτσιών!
Στο 15ο Γυμνάσιο της Κυψέλης έλαβε χώρα ακόμα ένα συμβάν που προκαλεί φρίκη για την πορεία που έχει πάρει ένα σημαντικό ποσοστό των νέων. Μια 16χρονη μαχαίρωσε μια 14χρονη συμμαθήτριά της με πεταλούδα (!) μέσα στο σχολείο, πάνω στο αποκορύφωμα ενός καβγά!
Προετοιμασίες για τη νέα χρονιά
Του Αρκά
Έλληνας σκιτσογράφος και συγγραφέας
https://podilato98.blogspot.com
Οι απόψεις του ιστολογίου μας ενδέχεται να μη συμπίπτουν με το περιεχόμενο του παραπάνω άρθρου
Πώς να … καταστρέψετε αποτελεσματικά το παιδί σας!
- Από μικρό να μην του αρνείστε τίποτα. Δίνετέ του ό,τι επιθυμεί, ό,τι ζητάει, ιδίως όταν πεισματώνει και κλαίει. Έτσι θα μεγαλώσει και θα πιστεύει πως οι άλλοι του οφείλουν τα πάντα, πως έχει μόνο δικαιώματα.
- Όταν αρχίσει να ξεστομίζει βρισιές, εσείς να γελάτε. Έτσι θα του δώσετε να καταλάβει ότι είναι πολύ έξυπνο!
- Μην του λέτε ποτέ: «Αυτό είναι κακό!». Έτσι λένε μόνο τα παλιά μυαλά. Όταν αργότερα θα συναντήσει στη ζωή του δυσκολίες και θα υποστεί το κακό, τότε θα έχει τη βεβαιότητα πως η κοινωνία είναι που το αδικεί.
- Μαζεύετε εσείς ό,τι παρατάει εδώ κι εκεί – βιβλία, ρούχα, παπούτσια… Μην του πείτε ποτέ: «Μάζεψέ τα, βάλ’ τα στη θέση τους». Έτσι θα πιστέψει πως η μάνα είναι δούλα του, και πως για όλα είναι υπεύθυνοι πάντα οι άλλοι.
- Αφήστε το να βλέπει τα πάντα (προπαντός στην τηλεόραση) και να διαβάζει τα πάντα, χωρίς ποτέ να το καθοδηγείτε. Το παιδί σας είναι ατσίδα και ξέρει να διακρίνει! Η μόρφωσή του θα γίνει έτσι πολύ πλατιά!
- Μην του δίνετε καμιά πνευματική αγωγή. Να κοροϊδεύετε μπροστά του την πίστη, την Εκκλησία, τους παπάδες κι εκείνους που τους ακολουθούν. Όταν το παιδί μεγαλώσει, «θα διαλέξει από μόνο του».
- Δίνετέ του μπόλικο χαρτζιλίκι για να μη νιώθει κατώτερο από τους άλλους και «να μη στερηθεί ό,τι στερηθήκατε εσείς». Όταν μεγαλώσει, θα είναι βέβαιο πως την αξία στον άνθρωπο τη δίνει το χρήμα, αδιάφορο πώς αποκτήθηκε.
- Μην του λέτε ποτέ: “Κάνε αυτό” ή “Μην κάνεις εκείνο”, γιατί έτσι το καταπιέζετε, δεν σέβεστε την ελευθερία του και την προσωπικότητά του. Μπορεί μάλιστα να του δημιουργήσετε και… ψυχικά τραύματα! Όταν μεγαλώσει, θα νομίζει πως η ζωή είναι μόνο να διατάζεις, ποτέ ν’ ακούς.
- Να τσακώνεστε, να βρίζεστε, να προσβάλλετε ο ένας τον άλλον μπροστά του χωρίς ντροπή. (Μην ανησυχείτε, έτσι δεν θα του δημιουργήσετε ψυχικά τραύματα.) Αργότερα, όταν παντρευτεί, θα του φαίνεται φυσικό να κάνει τα ίδια.
- Όταν αρχίσει να μπλέκεται στα δίχτυα του ερωτισμού και της φιληδονίας, εσείς κλείστε τα μάτια σας. Μην του μιλήσετε, μην το καθοδηγήσετε, μην το συμβουλέψετε. Αφήστε το να βγάλει τα μάτια του, αφού «αυτό είναι φυσιολογικό».
- Να παίρνετε πάντα το μέρος του μπροστά στους δασκάλους και τους γείτονες. Μην πιστεύετε ποτέ ότι «το αγγελούδι σας» μπορεί να κάνει αναποδιές και ατιμίες. Βρίστε εκείνους που φιλικά και καλοπροαίρετα σας αναφέρουν κάτι σχετικό. Είναι συκοφάντες και ζηλιάρηδες.
*****
- Όταν θα πάτε στο αστυνομικό τμήμα, όπου το μάζεψαν γιατί έκλεψε ή γιατί πήρε ναρκωτικά, φωνάξτε δυνατά μπροστά σε όλους ότι είναι ένα παλιόπαιδο, ένας αλήτης, ότι θυσιαστήκατε για το καλό του αλλά δεν μπορέσατε ποτέ να το συμμαζέψετε. Έτσι εσείς θα βγείτε καθαροί.
- Ετοιμαστείτε για μια ζωή γεμάτη πόνο και τύψεις. Θα την έχετε.
Από το βιβλίο: Επισκόπου Αικατερίνμπουργκ και Ιρμπίτσκ Ειρηναίου, «Μητέρα, πρόσεχε!». Ιερά Μονή Παρακλήτου, Ωρωπός Αττικής 2011, σελ. 107.
Οι απόψεις του ιστολογίου μας ενδέχεται να μη συμπίπτουν με το περιεχόμενο του παραπάνω άρθρου
Μην πνίγετε το παιδί σας στα δώρα!
Σε κάθε γιορτή έχουμε το ίδιο δίλημμα: Τι να τους πάρουμε, τα έχουν όλα. Τα παιδιά μας, τα ανίψια, τα βαφτιστήρια, τα παιδιά των φίλων, πριν προλάβουν να επιθυμήσουν κάτι, το έχουν κιόλας αποκτήσει.
Και κάθε χρόνο, τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά, επαναλαμβάνεται η ίδια τελετουργία: Εμείς και όλοι οι υπόλοιποι μαζί τα πνίγουμε στα δώρα.
Πριν κάνετε λοιπόν το κουμάντο σας και φέτος με τον Αϊ-Βασίλη, διαβάστε τις παρακάτω απαντήσεις στις πιο καίριες ερωτήσεις σχετικά με τα δώρα των παιδιών, τα καλά και τα στραβά τους.
1. Γιατί χαρίζουμε τόσα πολλά δώρα στα παιδιά;
Κατ’ αρχάς είμαστε όλοι παιδιά της εποχής μας. Όλα όσα βλέπουμε, δηλαδή, μας γεννούν επιθυμίες, ενώ κατά καιρούς όλοι μας μπερδεύουμε το «ευχαριστιέμαι» με το «ξοδεύω» και το «υπάρχω» με το «έχω».
Έτσι και με τα παιδιά μας, συχνά τείνουμε να πιστέψουμε ότι η ευτυχία τους βρίσκεται ή τουλάχιστον εξαρτάται από την αφθονία αγαθών και ότι καλοί γονείς είμαστε όταν τους την προσφέρουμε. Είναι μια εποχή που η «έλλειψη» ή η «μη εκπλήρωση» είναι λέξεις που μας τρομάζουν, ιδιαίτερα όταν αφορούν τα παιδιά.
«“Νίκα, εν τω αγαθώ το κακόν”: Η αντιμετώπιση της εγκληματικότητας»
Ηρακλής Ρεράκης
Καθηγητής Παιδαγωγικής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ
Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενώσεως Θεολόγων
Τον τελευταίο καιρό έχουν αυξηθεί τα φαινόμενα της βίας, της επιθετικότητας και της εγκληματικότητας, συμπεριφορές που ερμηνεύονται, θεολογικά, ως μια ακύρωση και άρνηση της παραδοσιακής ζωής του Ορθόδοξου Ελληνισμού.
Όμως, γιατί διατηρούνται ή εμφανίζονται, αυτές οι σκληρές συμπεριφορές; Το σπουδαιότερο αίτιο είναι ότι κάποιοι αφήνουν τους εαυτούς τους να γίνονται θύματα και υποτακτικοί του θελήματος του διαβόλου, ο οποίος, ως μισάνθρωπος και φιλόκακος τους εμπνέει και τους παρωθεί στη διχόνοια, στο μίσος, στην εκδίκηση, στις διαμάχες, στις έχθρες, στην οργή, που μετατρέπουν τις κοινωνίες σε ζούγκλα και κόλαση.
Περιστέρι: Σοκ από τον ξυλοδαρμό 13χρονης από ανήλικες – «Η πολλή ελευθερία μας κάνει κακό»
Αυξάνονται τα περιστατικά βίας μεταξύ ανηλίκων – Μια 13χρονη ξυλοκοπήθηκε για λόγους ερωτικής αντιζηλίας
Συντάκτης: Παντελής Λαμψιώτης
Ασταμάτητη και ολοένα εντεινόμενη μοιάζει η «έκρηξη» ανήλικης βίας που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας. Παρά τα κυβερνητικά μέτρα που περιορίζονται μόνο σε κατασταλτική αντιμετώπιση του φαινομένου, δεν έχει επιτευχθεί καμία μείωση στα περιστατικά βίας. Μάλιστα έχουμε φτάσει έως του σημείου να κυκλοφορούν σχεδόν καθημερινά βιντεάκια με βίαια «κατορθώματα» ανηλίκων που προκαλούν σοκ με την ωμότητά τους.
Ένα τέτοιο βίντεο παρουσίασε και η εκπομπή «Κοινωνία ώρα Mega», με τους παρουσιαστές να μένουν με το στόμα ανοιχτό. Το περιστατικό δείχνει μια δεκαεξάχρονη να ξυλοκοπεί βάναυσα μια δεκατριάχρονη για τα μάτια ενός… πρώην φίλης της! Συγκεκριμένα η δεκαεξάχρονη χτυπάει το δεκατριάχρονο κορίτσι και το βρίζει με χυδαίες εκφράσεις, ενώ μάλιστα φαίνεται να την κλωτσάει και να την φτύνει! Την ίδια στιγμή η νεαρή που βιντεοσκοπούσε τον ξυλοδαρμό, φέρεται να έδωσε την εντολή για την επίθεση.
Γιά κάθε παιδί πού πέφτει νεκρό ἀπό ἀλκοόλ ἢ ναρκωτικά, πρέπει νά ντρέπεται μιά κοινωνία πού στήν προσπάθειά της νά «σπάσῃ τά στερεότυπα», ἔχει σαπίσει…
Θεοφανώ Πολυμέρη
Σάπισε ἐπειδή στὸ ὄνομα ἑνός «δικαιωματισμοῦ», ἔδωσε τήν δυνατότητα στά μέν ἀνήλικα παιδιά να ζοῦν ἀνεξέλεγκτα καὶ νά φέρονται σάν μεγάλοι χωρίς τις ἀντίστοιχες εὐθύνες, στόν δὲ ἀκατάλληλο «γονέα» ἐν ὀνόματι τῆς προοδευτικότητος» νὰ ἀφήνη ἀσύδοτο τό παιδί του, μιᾶς καί βολεύει, προκειμένου νά ζήσῃ κι αὐτός τήν ζωή του…
Εἶναι ἀσύλληπτο τό γεγονός ὅτι ὁ μέσος Ἕλληνας σήμερα πιστεύει ὅτι εἶναι φυσιολογικό γιά ἕνα κορίτσι δεκαέξι ἐτῶν νά πηγαίνῃ μὲ τούς φίλους του γιά ποτά στό Γκάζι…
Μά ποιά μάνα δέν ἀνησυχεῖ; Ποιός πατέρας δέν φοβᾶται τί μπορεῖ νά συμβῇ; Εἴμαστε σοβαροί; Ἀπό πότε οἱ γονεῖς κοιμοῦνται ἥσυχοι ὅταν τό ἀνήλικο παιδί τους γυρίζει μέ παρέες τά ξημερώματα στά μπάρ;;;;
Ξεκάθαρα, τήν μεγαλύτερη εὐθύνη μακράν ἔχει ἡ οἰκογένεια…