Πώς μπορούμε να ταξιδέψουμε σε ολόκληρη την Ευρώπη χωρίς να φύγουμε από την τάξη μας; Με έναν διαδραστικό ψηφιακό χάρτη!
Οι μαθητές και οι μαθήτριες της τάξης μας δημιουργούν ένα Padlet με τα σημαντικότερα αξιοθέατα της Ευρώπης, τοποθετημένα πάνω σε διαδραστικό χάρτη. Κάθε «καρφίτσα» είναι ένα μικρό παράθυρο γνώσης: περιλαμβάνει πληροφορίες, εικόνες, σύντομα ιστορικά στοιχεία και ενδιαφέροντα γεγονότα για κάθε μνημείο.
Η δραστηριότητα αυτή:
καλλιεργεί την έρευνα και την κριτική επιλογή πληροφοριών,
αξιοποιεί δημιουργικά τα ψηφιακά εργαλεία,
και κυρίως κάνει τη μάθηση… ένα ταξίδι!
Μέσα από αυτή τη διαδικασία, τα παιδιά δεν αποστηθίζουν απλώς ονόματα και χώρες, αλλά συνδέουν τόπους με ιστορίες, μνημεία με πολιτισμούς και χάρτες με εμπειρίες.
Η Ευρώπη γίνεται πιο «κοντινή», πιο ζωντανή και πιο συναρπαστική!
Η Σαρακοστή είναι μια περίοδος 40 ημερών πριν από το Πάσχα. Η λέξη «Σαρακοστή» σημαίνει ακριβώς αυτό: σαράντα μέρες.
Ξεκινά από την Καθαρά Δευτέρα και μας προετοιμάζει για τη μεγάλη γιορτή της Ανάστασης.
Αλλά η Σαρακοστή δεν είναι απλώς μια περίοδος νηστείας. Είναι μια ευκαιρία για αλλαγή.
🌿 Γιατί κρατά 40 μέρες;
Ο αριθμός 40 στην παράδοσή μας είναι συμβολικός:
40 μέρες νήστεψε ο Χριστός στην έρημο.
40 χρόνια περιπλανήθηκε ο λαός του Ισραήλ μέχρι να φτάσει στη Γη της Επαγγελίας.
Ο αριθμός αυτός συμβολίζει μια περίοδο προσπάθειας, δοκιμασίας και αλλαγής.
💭 Τι σημαίνει όμως για εμάς σήμερα;
Η Σαρακοστή δεν είναι μόνο το «δεν τρώω κρέας». Είναι κυρίως:
Να προσπαθώ να γίνω λίγο καλύτερος άνθρωπος.
Να ελέγχω τον θυμό μου.
Να μιλάω με ευγένεια.
Να βοηθάω χωρίς να περιμένω αντάλλαγμα.
Να συγχωρώ.
Η νηστεία δεν αφορά μόνο το φαγητό. Μπορεί να είναι και:
«Νηστεία» από τα άσχημα λόγια.
«Νηστεία» από την πολλή οθόνη.
«Νηστεία» από τη γκρίνια.
🌼 Το βαθύτερο μήνυμα
Η Σαρακοστή είναι μια διαδρομή προς το φως. Μας καλεί να κοιτάξουμε μέσα μας και να ρωτήσουμε:
Τι μπορώ να βελτιώσω;
Ποιον μπορώ να βοηθήσω;
Πώς μπορώ να δείξω αγάπη;
Και όταν φτάνει το Πάσχα, η χαρά της Ανάστασης έχει μεγαλύτερη αξία, γιατί έχουμε προσπαθήσει.
💬 Μια ερώτηση για συζήτηση στην τάξη
«Αν η Σαρακοστή ήταν μια προσωπική σας πρόκληση, ποια συνήθεια θα θέλατε να αλλάξετε για 40 μέρες;»
Δραστηριότητα
🌿 “Το σακίδιο της Σαρακοστής”
Φανταστείτε ότι ξεκινάτε μια πεζοπορία 40 ημερών. Δεν μπορείτε να πάρετε τα πάντα μαζί σας. Το σακίδιο έχει χώρο μόνο για ό,τι είναι πραγματικά σημαντικό.
Για το μάθημα της Γεωγραφίας, όπως σας ενημέρωσα και στο σχολείο, θα δημιουργήσουμε έναν διαδραστικό χάρτη με τα αξιοθέατα των κρατών της Ευρώπης.
Αρχικά θα ξεκινήσουμε με την επιλογή των κρατών. Κάθε παιδάκι θα γράψει το όνομά του δίπλα σε 2 κράτη για τα οποία αργότερα (και όχι τώρα) θα αναζητήσει πληροφορίες για ένα σημαντικό αξιοθέατο που συνήθως βρίσκεται στην Πρωτεύουσα των κρατών.
ΠΡΟΣΟΧΗ Επιλέγουμε ένα γνωστό κι ένα λιγότερο γνωστό κράτος για να δώσουμε ίσες ευκαιρίες σε όλα τα παιδιά.
Η ελληνική γλώσσα είναι κάτι πολύ περισσότερο από έναν τρόπο επικοινωνίας. Είναι μια γλώσσα που κουβαλά ιστορία, πολιτισμό, αξίες και σκέψη χιλιάδων χρόνων. Γι’ αυτό και κάθε χρόνο, στις 9 Φεβρουαρίου, γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας.
Η ημέρα αυτή έχει επιλεγεί προς τιμήν του Διονυσίου Σολωμού, του εθνικού μας ποιητή. Είναι η μέρα της επετείου του θανάτου του. Ο Διονύσιος Σολωμός πίστευε βαθιά στη δύναμη της ελληνικής γλώσσας και αγωνίστηκε για να γράφεται και να μιλιέται από όλους. Με το έργο του, και ιδιαίτερα με τον Ύμνο εις την Ελευθερίαν, μας έδειξε πως η γλώσσα μπορεί να εκφράσει ιδανικά, συναισθήματα και την ψυχή ενός λαού.
Η παγκόσμια ημέρα θεσμοθετήθηκε το 2017, με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Εξωτερικών και Παιδείας της Ελλάδας.
Με την θέσπιση αυτής της παγκόσμιας ημέρας επιδιώκεται να αναδειχτεί ο ρόλος που διαδραμάτισε η ελληνική γλώσσα στους αιώνες, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην εδραίωση τόσο του ευρωπαϊκού όσο και του παγκόσμιου πολιτισμού.
Η ελληνική γλώσσα είναι μία από τις αρχαιότερες ζωντανές γλώσσες του κόσμου. Μιλιέται και γράφεται συνεχώς εδώ και περισσότερα από 3.000 χρόνια. Από τα έπη του Ομήρου και τους αρχαίους φιλοσόφους, μέχρι τα βυζαντινά χρόνια και τη σύγχρονη εποχή, η ελληνική γλώσσα εξελίχθηκε, χωρίς ποτέ να χαθεί.
Η ελληνική γλώσσα κατά την αρχαιότητα ήταν αυτή που βοήθησε στη διάδοση των επιστημονικών θεωριών, της φιλοσοφίας και της λογοτεχνίας.
Στην ελληνική γράφτηκαν αργότερα τα πιο σημαντικά κείμενα του Χριστιανισμού για να διαδοθούν σε ολόκληρο τον κόσμο.
Παρόλο που οι άνθρωποι σε άλλες χώρες δεν μιλούν ελληνικά, χρησιμοποιούν καθημερινά λέξεις με ελληνική προέλευση, δηλαδή λέξεις που βασίζονται σε ελληνικές ρίζες.
Στις επιστήμες, για παράδειγμα:
Στην Ιατρική και την Ανατομία, πολλοί όροι έχουν ελληνικές ρίζες, όπως cardio- (καρδιά), neuro- (νεύρο), derma- (δέρμα).
Στη Μικροβιολογία χρησιμοποιούνται όροι όπως micro- (μικρός), bio- (ζωή).
Στη Βιολογία, λέξεις όπως organism (οργανισμός) και chromosome (χρώμα + σώμα).
Στα Μαθηματικά, όροι όπως geometry (γη + μέτρηση) και diameter (διά + μέτρο).
Στη Φιλοσοφία, λέξεις όπως philosophy (αγάπη για τη σοφία) και logic (λόγος).
Στην Πολιτική και την Κοινωνία, λέξεις όπως democracy (δήμος + κράτος).
Υπάρχουν όμως και ελληνικές λέξεις που δεν μεταφράζονται εύκολα σε άλλες γλώσσες, γιατί εκφράζουν βαθιά συναισθήματα και αξίες:
Μεράκι: να κάνεις κάτι με αγάπη, φροντίδα και ψυχή.
Φιλότιμο: σεβασμός, αξιοπρέπεια, ευθύνη και προσφορά χωρίς αντάλλαγμα.
Λεβεντιά: θάρρος και ψυχική δύναμη.
Νόστος: η βαθιά επιθυμία για επιστροφή στην πατρίδα.
Γιορτάζουμε λοιπόν την ελληνική γλώσσα γιατί είναι ζωντανή, παγκόσμια και πολύτιμη. Γιατί μας ενώνει με το παρελθόν μας, μας βοηθά να κατανοούμε το παρόν και μας δίνει λέξεις για να ονειρευτούμε το μέλλον.
Στο διάβα των αιώνων υπήρξε καθοριστική η συμβολή της ως μέσο διάδοσης του ελληνικού πολιτισμού και επιβιώνει ως τις μέρες μας, στη νεότερη εκδοχή της, ως μια από τις μακροβιότερες ζωντανές γλώσσες παγκοσμίως.
Ο Οδυσσέας Ελύτης αναφέρει :
«Είμαστε οι μόνοι σ’ ολόκληρη την Ευρώπη που έχουμε το προνόμιο να λέμε τον ουρανό “ουρανό” και τη θάλασσα “θάλασσα” όπως την έλεγαν ο Όμηρος και ο Πλάτωνας πριν δυόμισι χιλιάδες χρόνια.
Η Homo digitalis σε συνεργασία με την ICSI Hellas δημιούργησαν τα παρακάτω εκπαιδευτικά βίντεο.
Ας τα παρακολουθήσουμε!
Πώς μπορεί μία εφηβική ομάδα να κερδίσει έναν ποδοσφαιρικό αγώνα κατασκοπεύοντας τα social media της αντίπαλης ομάδας;
Ένα animation video για την ορθή χρήση των social media από εφήβους και παιδιά και για την αξία της προστασίας των προσωπικών δεδομένων και της ιδιωτικότητας.
Πώς μπορεί η υπερβολική χρήση των social media να επηρεάσει αρνητικά την απόδοση των παιδιών στα μαθήματα ή στα αθλήματα;
Στο δεύτερο βίντεο της σειράς Super Cyber Kids, βλέπουμε πώς οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους να απολαύσουν την online διασκέδαση τους, ακολουθώντας κανόνες αμοιβαία συμφωνημένους και κατανοητούς.
Πώς γίνεται να αλλάξει η ιστορία ενός πολέμου στον σύγχρονο κόσμο του internet?
Τι σχέση μπορεί να έχει η ασφάλεια στον κυβερνοχώρο με την εξέλιξη ενός πολέμου σαν τον Τρωικό πόλεμο;
Στο τρίτο βίντεο της σειράς “Super Cyber Kids”, διαπιστώνουμε ότι τα προσωπικά δεδομένα που αναρτούμε στο Διαδίκτυο παραμένουν για πάντα. Αν κάποιος αποκτήσει πρόσβαση σε αυτά, μπορεί να τα χρησιμοποιήσει για να μας βλάψει, χρόνια μετά την αρχική ανάρτησή τους. Τα προσωπικά δεδομένα που αναρτούμε μας καθιστούν ευάλωτους και καταλήγουν να αποτελούν Δούρειο Ίππο για την προσωπική μας ζωή και ασφάλεια.
Θέλεις να το γνωρίζει όλος ο πλανήτης για πάντα; Απλά ανάρτησέ το στα κοινωνικά μέσα!
Στο τέταρτο βίντεο της σειράς, μαθαίνουμε με ποιόν τρόπο συμβαίνουν περιστατικά διαδικτυακού εκφοβισμού. Αν πέσει στην αντίληψή μας τέτοιο περιστατικό, μιλάμε στους γονείς μας, ή στους καθηγητές μας. Δεν το προσπερνάμε, δεν το υποτιμούμε.
Ο διαδικτυακός εκφοβισμός δεν είναι πλάκα και δεν είναι «cool»!
Πόσες φορές έχετε συνδεθεί στο WiFi μιας καφετέριας, ενός ξενοδοχείου ή ένα ελεύθερο WiFI?
Στο πέμπτο βίντεο της σειράς “Super Cyber Kids”, αναδεικνύουμε τον κίνδυνο διαρροής των προσωπικών δεδομένων μας και των κωδικών πρόσβασης που έχουμε όταν συνδεόμαστε σε WiFi δίκτυα τρίτων.
Συνδεόμαστε μόνο σε δίκτυα WiFi που προστατεύονται από κωδικό και διπλο-ελέγχουμε το όνομα του δικτύου WiFi πριν συνδεθούμε!
Παραγωγή: ICSI Hellas, (ISC)2 Hellenic Chapter, Homo Digitalis
Πρωτότυπη ιδέα – σενάριο: Η ομάδα της Homo Digitalis
Animator: Ειρήνη Ιωαννίδου Vongrid
Επιστημονική σύμβουλος (Ψυχολόγος Υγείας): Σοφία-Χριστίνα Αραμπατζή
Με την ευγενική υποστήριξη των:
Adacom
Bora
Eurolife FFH
Reset Consultants
Η ΣΤ΄ τάξη μετατράπηκε σε μια μικρή… κοινωνία πολιτών! Οι μαθητές και οι μαθήτριες συμμετείχαν σε μια βιωματική προσομοίωση δημοτικών εκλογών με στόχο την ανάδειξη του 5μελούς μαθητικού συμβουλίου της τάξης μας.
Οι υποψήφιοι προετοίμασαν και παρουσίασαν προεκλογικούς λόγους, διατύπωσαν τις ιδέες και τα επιχειρήματά τους και κάλεσαν τους συμμαθητές τους να τους εμπιστευτούν με την ψήφο τους. Η διαδικασία ανέδειξε τη σημασία του διαλόγου, της υπευθυνότητας και του σεβασμού της διαφορετικής άποψης.
Ιδιαίτερα σημαντικός ήταν ο ρόλος της εφορευτικής επιτροπής, η οποία φρόντισε για την ομαλή και δίκαιη διεξαγωγή της ψηφοφορίας, εφαρμόζοντας βασικές δημοκρατικές διαδικασίες: κάλπη, ψηφοδέλτια, μυστική ψήφος και καταμέτρηση.
Μέσα από αυτή τη δράση, τα παιδιά:
γνώρισαν στην πράξη πώς λειτουργεί η δημοκρατία
καλλιέργησαν τον προφορικό λόγο και την επιχειρηματολογία
έμαθαν να συμμετέχουν ενεργά και υπεύθυνα στη συλλογική ζωή
Ήταν μια εξαιρετική εμπειρία, γεμάτη ενθουσιασμό, συνεργασία και ουσιαστική μάθηση. Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά για τη συμμετοχή και τη στάση τους!
Αξίζει να διαβάσουμε τις προεκλογικές ομιλίες των παιδιών!
Καλημέρα σε όλους!
Αγαπητοί συμμαθητές θα ήθελα την ψήφο σας για να βγω Πρόεδρος της τάξης μας.
Αν βγω Πρόεδρος θα είμαι η φωνή του Στ2 στον διευθυντή και στη κυρία μας για να λύνω τα θέματα που μας απασχολούν.
Επίσης θα ακούω τις φωνές όλων, θα είμαι δίκαιος, σωστός και όλοι θα έχουμε τα ίδια δικαιώματα.
Έχω ως στόχο μαζί με τη δασκάλα μας να κάνουμε ια αξέχαστη τελετή λήξης του δημοτικού για εμάς!!!
Ως κυριότερο στόχο έχω να οργανώσω σε συνεργασία με την κυρία μας 5 ημέρες διασκέδασης με παιχνίδια και μουσική μέχρι το καλοκαίρι!!!
Ζητώ την ψήφο σας για να γίνει το Στ2 αυτής της χρονιάς η καλύτερη τάξη ever!
Το αξίζουμε!
Καλημέρα σε όλους!
Θα ήθελα να γίνω Πρόεδρος της τάξης για να κάνω την τάξη καλύτερη!
Αν γίνω πρόεδρος, θα ήθελα να έχουμε καλές σχέσεις αγόρια και κορίτσια.
Επίσης, όταν πάμε στο γυμναστήριο, τα κορίτσια θα παίρνουν πάντα το μισό γήπεδο! Αν κάποιοι μαλώνουν, θα μου λέτε να το διορθώσουμε.
Όταν έχουμε καιρό να πάμε εκδρομή, θα ψηφίζουμε τα παιδιά πού θέλουμε να πάμε και θα το λέμε στην κυρία.
Θα πούμε στην κυρία ότι θα μας βγάζει 1 φορά το μήνα έξω. Μπορούμε να παίζουμε αγόρια και κορίτσι ή βόλεϊ ή μπάσκετ.
Ευχαριστώ που ακούσατε τα λόγια μου. Ελπίζω να γίνω Πρόεδρος γιατί θα τις τηρήσω τις υποσχέσεις μου!
Καλημέρα σας!
Ονομάζομαι…φοιτώ στη Στ τάξη του Δημοτικού σχολείου…και ζητώ να με ψηφίσετε ως πρόεδρο της τάξης για το ήθος μου, την ακεραιότητά μου, την αντίληψή μου, καθώς και την ενσυναίσθηση που με διακατέχει.
Στόχος μου είναι να χρησιμοποιήσω όλα τα παραπάνω στο μέγιστο των δυνατοτήτων μου, για να καταφέρω να κάνω πιο ενδιαφέρουσα και δημιουργική την υπόλοιπη σχολική χρονιά.
Για παράδειγμα:
Οι καρέκλες τις οποίες χρησιμοποιούμε στην αίθουσα είναι μη ανατομικές, μη εργονομικές, με αποτέλεσμα μετά από μερικά λεπτά να μας αποσπά την προσοχή από το μάθημα η ενόχληση που νιώθουμε στο σώμα μας.
Η δημιουργία κλειστού γηπέδου/γυμναστηρίου μπάσκετ/βόλεϊ μόνο για τα παιδιά του Δημοτικού γίνεται ανάγκη πλέον, γιατί όταν ο καιρός είναι άστατος δεν μπορούμε να αθληθούμε έξω και παραμένουμε πολλές φορές καθηλωμένοι μέσα στην τάξη.
Τέλος, κλείνοντας θέλω να πω ότι ψηφίζοντάς με ως πρόεδρο της τάξης, θα ήμουν πολύ περήφανος και δεν πρόκειται να σας απογοητεύσω!
Αγαπητοί συμμαθητές μου, σήμερα όπως ξέρουμε όλοι είναι η ψηφοφορία στο ποιος ή ποια θα είναι ο/η Πρόεδρος.
Μπορείτε να ψηφίσετε όποιον ή όποια θέλετε.
Ψηφίστε στο κόμμα ΔΝΠ , αλλά εγώ δε θέλω να γίνω Πρόεδρος για να είμαι και καλά “ο βασιλιάς”, αλλά για να πάμε καλές εκδρομές, να μην έχουμε πολλές ασκήσεις και να παίζουμε περισσότερο δεινοσαυράκι στον διαδραστικό πίνακα.
Ψηφίστε ΔΝΠ!!!
Καλημέρα σε όλους τους μαθητές της Στ 2 τάξης!
Θα ήθελα την ψήφο σας!
Αν ήμουν Πρόεδρος θα έκανα το σχολείο χώρο ζωής. Φωτεινές αίθουσες και βαμμένες. Αυλές με σκιά, παγκάκια και ένα γυμναστήριο που κάθε παιδί θα έπαιζε ό,τι άθλημα ήθελε!
Θα υπήρχε και σχολικός ψυχολόγος και ένας χώρος ηρεμίας για τα παιδιά που πιέζονται και αγχώνονται.
Θα υπήρχε και συνεργασία με μαθητές και επαγγελματίες, τεχνίτες, καλλιτέχνες και επιστήμονες.
Θα ήθελα να ακούγεται η φωνή των μαθητών! θα συμμετείχαν σε μαθητικά συμβούλια που οι γνώμες τους θα επηρέαζαν τις αποφάσεις.
Σας ευχαριστώ!
Καλημέρα σας όλους τους μαθητές του Στ2!
Θέλω να γίνω Πρόεδρος για να εκπροσωπώ τη φωνή όλων των μαθητών!
Πιστεύω στον σεβασμό, στη συνεργασία και στην καλή επικοινωνία!
Μαζί μπορούμε να κάνουμε το σχολείο μας καλύτερο!
Σας ευχαριστώ!
Καλημέρα σε όλους!
Χτες το βράδυ δεν μπορούσα να σκεφτώ τι θα σας έλεγα και ήθελα να τα γράψω όλα σε ένα χαρτί. Όμως μετά αποφάσισα να τα πω και να σας κοιτώ στα μάτια!
Τους περισσότερους από εσάς σας θυμάμαι από μικρούς και πιστεύω ότι σας ξέρω αρκετά καλά όπως με ξέρετε κι εσείς. Γνωρίζετε ότι τα πάω καλά με τους δασκάλους και με τον διευθυντή και δεν θα διστάσω να πάω και να τους συζητήσω τα προβλήματα και τις σκέψεις σας.
Θεωρώ πως είμαι δίκαιη και ειλικρινής και κρατάω μυστικά, οπότε είμαι άξια εμπιστοσύνης. ‘Αρα η ψήφος σας δεν θα πάει χαμένη. θα οργανώσουμε μαζί με την κυρία και εσάς πολλές ωραίες δράσεις και εκδρομές. θα περάσουμε καλά και θα μάθουμε νέα πράγματα.
Αυτά ήθελα να σας πω!
Πριν αρχίσω, θα ήθελα να πω μια καλημέρα σε όλους τους συμμαθητές μου και στην κυρία!
Δε θέλω να γίνω Πρόεδρος για να φαίνομαι, αλλά για να εκπροσωπήσω την τάξη μας!
Θα ήθελα όλοι να λένε τη γνώμη τους και κανείς να μην μένει απ’ έξω σ’ αυτήν την τάξη!
Πιστεύω ότι έχω υπομονή, θάρρος, για να εκπροσωπήσω κάποια θέματα, και αγάπη γι’ αυτήν την τάξη!
Γεια σε όλους σας!
Δεν θα σας κουράσω με πολλές υποσχέσεις ή λόγια, αλλά θα μου άρεσε πάρα πολύ να με ψηφίσετε για Πρόεδρο της τάξης μας.
Φυσικά και ξέρω ότι έχετε τους φίλους σας και θέλετε να τους ψηφίσετε, αλλά θα μου άρεσε και θα ήταν πολύ ευχάριστο αν συμμετείχα σε πράγματα που έχουν να κάνουν με την τάξη μας.
Αν με ψηφίσετε, σας υπόσχομαι ότι θα μεταφέρω όλα τα παράπονα και τα προβλήματα στην κυρία μας και στον διευθυντή, ώστε να τα λύνουμε και υπόσχομαι ότι θα ζητάω κάποιες εκδρομές, όταν θα είναι η ώρα!
Πιστεύω να σας άρεσαν τα λόγια και οι υποσχέσεις μου!
Σας ευχαριστώ όλους!
Καλησπέρα, παιδιά!
Ονομάζομαι….κι είμαι υποψήφια για Πρόεδρος.
Δεν κατεβαίνω γιατί τα ξέρω όλα, αλλά γιατί θέλω να εκπροσωπώ όλους, όχι μόνο τους φίλους μου.
Θέλω:
Να ακούγονται ΟΛΕΣ οι ιδέες της τάξης
Να υπάρχει συνεργασία και να μην αποφασίζει ο καθένας μόνος του
Να μην επιλέγει ο Πρόεδρος μόνος του, αλλά να λένε και οι υπόλοιποι συμμαθητές την άποψή τους σχετικά με το θέμα και μετά αποφασίζουμε.
Κάθε μέρα στο φαγητό το μεσημέρι θα έχει σουβλάκι!!!
Δεν υπόσχομαι θαύματα.
Υπόσχομαι όμως πως θα προσπαθώ και θα μιλάω, όταν χρειάζεται!
ΟΠΟΤΕ
Εάν θέλετε πρόεδρο λίγο σοβαρή, λίγο τρελή και ΣΙΓΟΥΡΑ όχι βαρετή…Ξέρετε τι να κάνετε στην κάλπη!
Την πρώτη μέρα μετά τις διακοπές, το σχολείο έμοιαζε διαφορετικό. Όχι γιατί είχαν αλλάξει οι τοίχοι ή τα θρανία, αλλά γιατί όλοι κουβαλούσαν μέσα τους κάτι καινούργιο. Λίγη ξεκούραση, λίγες σκέψεις παραπάνω, ίσως και κάποιες υποσχέσεις που δεν είχαν ειπωθεί ακόμα δυνατά.
Η χρονιά άνοιγε μπροστά τους σαν ένα κουτί χωρίς ετικέτα. Κανείς δεν ήξερε ακριβώς τι είχε μέσα. Μπορούσε να κρύβει δυσκολίες, αλλά και μικρές νίκες. Μπορούσε να έχει αποτυχίες, αλλά και στιγμές που θα τις θυμούνται για καιρό. Το μόνο σίγουρο ήταν πως δεν ήταν άδειο.
Κάθε παιδί κρατούσε ένα αόρατο κλειδί: τις επιλογές του. Τι θα προσπαθήσει περισσότερο; Ποιον θα στηρίξει; Πότε θα ζητήσει βοήθεια; Πότε θα τολμήσει να πει «μπορώ»;
Ο χρόνος δεν υποσχόταν να είναι εύκολος. Υποσχόταν όμως κάτι πιο σημαντικό: ευκαιρίες. Και αυτές δεν εμφανίζονται πάντα με θόρυβο. Συχνά έρχονται ήσυχα, σε μια προσπάθεια που δεν τα παρατάς, σε μια συγγνώμη που βρίσκει τον δρόμο της, σε ένα όνειρο που αποφασίζεις να κυνηγήσεις λίγο πιο σοβαρά.
Η νέα αρχή δεν είχε πυροτεχνήματα. Είχε κάτι καλύτερο: παιδιά έτοιμα να ξαναπροσπαθήσουν. Και αυτό ήταν αρκετό.
Tο πρώτο φλουρί της βασιλόπιτας που μου έπεσε βγήκε μοιρασμένο. ‘Hταν αληθινό φλουρί, γιατί ο πατέρας μου τον καιρό εκείνο συνήθιζε να βάζει στη βασιλόπιτα του σπιτιού μας μια χρυσή αγγλική λίρα.
Πώς έρχονται τα πράματα καμιά φορά!
O πατέρας μου, όρθιος μπροστά στο αγιοβασιλιάτικο τραπέζι, έκοβε την πίτα, ονοματίζοντας κάθε κομμάτι ξεχωριστά, πριν κατεβάσει το μεγάλο μαχαίρι του ψωμιού. Aφού έκοψε το κομμάτι του σπιτιού, των αγίων, το δικό του και της μητέρας μου, πριν αρχίσει τα κομμάτια των παιδιών σταμάτησε, σαν να θυμήθηκε κάτι.
– Ξεχάσαμε, είπε, το κομμάτι του φτωχού. Αυτό έπρεπε να ‘ρθει ύστερ’ από τους αγίους. Aς είναι όμως. Θα το κόψω τώρα κι ύστερα θ’ αρχίσω τα κομμάτια των παιδιών. Πρώτα ο φτωχός.
Kατέβασε το μαχαίρι και είπε:
– Tου φτωχού.
Έπειτα θα ερχόταν το δικό μου κομμάτι, που ήμουν ο μεγαλύτερος από τα παιδιά.
Kαθώς τραβούσε όμως το κομμάτι του φτωχού, το χρυσό φλουρί κύλησε στο τραπεζομάντιλο. Tο κόψιμο της πίτας σταμάτησε. Kοιτάζαμε ο ένας τον άλλο κι ο πατέρας όλους μας.
– Ποιανού είναι τώρα το φλουρί; είπε η μητέρα μου. Tου φτωχού ή του Πέτρου; Eγώ λέω πως είναι του Πέτρου.
H καημένη η μητέρα! Tο είχε καημό να πέσει σ’ εμένα.
– Oύτε του φτωχού είναι, είπε ο πατέρας μου, ούτε του Πέτρου. Tο σωστό σωστό. Tο φλουρί μοιράστηκε. Ήταν ανάμεσα στα δυο κομμάτια. Kαθώς τα χώρισα με το μαχαίρι, έπεσε κάτω. Tο μισό λοιπόν είναι του φτωχού, το μισό του Πέτρου.
– Kαι τι θα γίνει τώρα; ρώτησε στενοχωρημένη η μητέρα μου.
Tι θα γίνει; συλλογιζόμαστε κι εμείς.
– Mην πονοκεφαλιάζετε, είπε ο πατέρας. Άνοιξε το πορτοφολάκι του, έβγαλε από μέσα δυο μισές χρυσές λίρες και τις ακούμπησε στο τραπέζι. Nα τι θα γίνει. Aυτή φυλάξτε τη, να τη δώσετε στον πρώτο ζητιάνο που θα χτυπήσει την πόρτα μας. Eίναι η τύχη του. H άλλη μισή είναι του Πέτρου.
Kαι μου την έδωσε.
– Kαλορίζικη! Kαι του χρόνου παιδί μου! Eίσαι ευχαριστημένος; Ήμουν και με το παραπάνω.
– Θα του τη δώσω εγώ με το χέρι μου, είπα.
Γελούσαμε όλοι με την παράξενη τύχη μου. T’ άλλα παιδιά με πείραζαν: «O σύντροφος του φτωχού». Mονάχα ο πατέρας μου δε γελούσε. Eκείνος με τράβηξε κοντά του, με φίλησε και μου είπε:
– Mπράβο σου! Eίσαι καλό παιδί.
Tο άλλο πρωί, μόλις ξυπνήσαμε, χτύπησε η πόρτα. Kάτι μου έλεγε πως ήταν ο ζητιάνος, που έφτανε βιαστικός να πάρει το μερίδιό του.
Έτρεξα στην πόρτα με τη μισή λίρα. Ήταν ένας γέρος φτωχός, με κάτασπρη γενειάδα, γερτός από τα χρόνια, και τρέμοντας από το κρύο μουρμούριζε ευχές.
– Πάρε, παππού, του είπα.
O γέρος το έφερε κοντά στα μάτια του για να το κοιτάξει καλύτερα. Δεν μπορούσε να πιστέψει πως κρατούσε χρυσάφι στα χέρια του – τον καιρό εκείνο που όλοι έδιναν στους φτωχούς δίλεπτα και μονόλεπτα.
– Mήπως έκανες λάθος, παιδάκι μου; Για ρώτησε τους γονείς σου.
Tου εξήγησα με τι τρόπο είχαμε μοιραστεί το φλουρί της βασιλόπιτας. O γέρος έτρεμε από τη χαρά του. Σήκωσε ψηλά τα μάτια και είπε:
– O Θεός είναι μεγάλος! Nα ζήσεις, παιδάκι μου, και να σε χαίρονται οι γονιοί σου. Kαι ο Θεός να σ’ αξιώσει να ‘χεις πάντα όλα τα καλά και να τα μοιράζεις με τους φτωχούς και τους αδικημένους. Tην ευχή μου να ‘χεις!
Mου έδωσε την ευχή του, σήκωσε πάλι ψηλά κατά τον ουρανό τα μάτια και κατέβηκε με το ραβδί του τη σκάλα.
Έτσι τέλειωσε η ιστορία του φλουριού της βασιλόπιτας εκείνη τη χρονιά. Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια. Μα από τότε, όσες φορές δίνω μια βοήθεια σ’ ένα φτωχό, συλλογίζομαι: Τάχα εγώ μοιράζω τα λεφτά μου με το φτωχό ή ο φτωχός μοιράζεται τα λεφτά του μ’ εμένα; Αυτό δεν μπορούσα να καταλάβω ούτε τότε, που μοίρασα με τον παλιό ζητιάνο το φλουρί της βασιλόπιτας.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
