1. Διάδοση του φωτός

O Ήλιος είναι η σημαντικότερη πηγή φωτός για τη Γη. Χωρίς το φως του δε θα υπήρχε ζωή στον πλανήτη μας. Δεν είναι, λοιπόν, τυχαίο ότι ο Ήλιος λατρεύτηκε σαν θεός από όλους σχεδόν τους λαούς. Σύμφωνα με ένα μύθο ο Ήλιος είχε φτερά και ταξίδευε στον ουρανό από την ανατολή προς τη δύση πάνω σε ένα άρμα από φωτιά. Ο χιτώνας του ήταν από φως και στο χέρι του κρατούσε ένα τόξο. Με αυτό έριχνε τα βέλη του, που δεν ήταν άλλα από τις ηλιαχτίδες. Σήμερα δεν πιστεύουμε πια σε μύθους.  Με τη βοήθεια της επιστήμης έχουμε εξηγήσει πολλά φαινόμενα που έχουν σχέση με το φως.

Τι είναι το φως;

 

2. Διαφανή, Ημιδιαφανή και Αδιαφανή Σώματα

Κάποια αντικείμενα μπορεί να τα διαπεράσει το φως. Τα αντικείμενα αυτά τα ονομάζουμε διαφανή. Κάποια άλλα αφήνουν μέρος μόνο του φωτός να τα διαπεράσει και μάλιστα το διασκορπίζουν με αποτέλεσμα τα φωτεινά αντικείμενα που βρίσκονται πίσω τους να μας φαίνονται θολά. Τα αντικείμενα αυτά ονομάζονται ημιδιαφανή.

Υπάρχουν, τέλος, και κάποια αντικείμενα που το φως δεν μπορεί να τα διαπεράσει. Τα σώματα αυτά ονομάζονται αδιαφανή. Πίσω από τα αδιαφανή σώματα σχηματίζεται σκιά.

 

Η διαφάνεια στην καθημερινή μας ζωή

Τα υλικά, ανάλογα με τη διαφάνειά τους, βρίσκουν πολλές εφαρμογές στην καθημερινή μας ζωή. Η τζαμαρία μιας βιτρίνας είναι απόλυτα διαφανής, για να φαίνονται τα εμπορεύματα. Τα δοκιμαστήρια όμως στο εσωτερικό ενός καταστήματος είναι κατασκευασμένα από αδιαφανή υλικά για προφανείς λόγους! Η ντουζιέρα αλλά και το τζάμι στο παράθυρο του μπάνιου είναι ημιδιαφανή, γιατί θέλουμε το φως να περνά μέσα από αυτά χωρίς όμως να διακρίνεται το εσωτερικό τους. Όταν βρέχει, το τζάμι του αυτοκινήτου γίνεται ημιδιαφανές. Με τη χρήση των υαλοκαθαριστήρων απομακρύνεται το νερό και το τζάμι γίνεται πάλι διαφανές.

Μαθηματικές κατασκευές

α)Σύνθετες λέξεις με α’ συνθετικό στοιχεία από τα αρχαία ελληνικά

Οι κατασκευές που κάνουμε στα Μαθηματικά απαιτούν ακρίβεια και τήρηση των κανόνων για κάθε σχήμα.

Επειδή τα Μαθηματικά εξελίχθηκαν από τους αρχαίους Έλληνες, γι’ αυτό πολλές από τις λέξεις που χρησιμοποιούν έχουν τη ρίζα τους στην αρχαία ελληνική γλώσσα.

ημικύκλιο : ημι + κύκλος (μισός κύκλος)

ομόκεντροι κύκλοι : ομού + κέντρο κύκλοι (κύκλοι που έχουν το ίδιο κέντρο).

διχοτόμος μιας γωνίας : δίχο + τέμνω (η ευθεία που χωρίζει στη μέση μια γωνία)

ισόπλευρο τρίγωνο : ίσος + πλευρά (το τρίγωνο που έχει ίσες πλευρές)

οξυγώνιο τρίγωνο : οξύς + γωνία (το τρίγωνο που έχει όλες τις γωνίες του οξείες)

τετράπλευρο σχήμα : τετρα + πλευρά (το σχήμα που έχει τέσσερις πλευρές)

 

β) Σύνθετα αριθμητικά επίθετα (ορθογραφία)

β’ συνθετικό: μισός, μισή, μισό γράφονται με την κατάληξη

  • ήμισι (έπειτα από σύμφωνο) τρεις και μισή = τρισήμισι
  • μισι (ύστερα από φωνήεν) πέντε + μισή = πεντέμισι

Εάν το α ‘ συνθετικό είναι: ένας ή μία, τότε τα σύνθετα αριθμητικά γράφονται με την κατάληξη –μισής, -μιση

Π.χ. ενάμισης μήνα, μιάμιση μερίδα

 

γ) Ρήματα με ένα ή δύο λλ:

Τα ρήματα που έχουν ως β’ συνθετικό το ρήμα βάλλω γράφονται με :

λλ

λ

Οριστική Ενεστώτα Οριστική Αορίστου
Εξακολουθητική Υποτακτική – Προστακτική Συνοπτική Υποτακτική-Προστακτική
Παρατατικό Συνοπτικό Μέλλοντα
Εξακολουθητικό Μέλλοντα Παρακείμενο
Υπερσυντέλικο
  Συντελεσμένο Μέλλοντα
 

 

Ασκήσεις στα αριθμητικά επίθετα

Άσκηση 1

Άσκηση 2

Άσκηση 3

Άσκηση 4

Άσκηση 5