ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΣΤΡΟΣ 27/5
22 Μαΐου 2026 από ΓΕΡΓΑΤΣΟΥΛΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ και με ετικέτα fiction, Διήγημα, λογοτεχνία, Μουσική, Μυθιστόρημα, τραγούδι
Κατηγορία ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ | 19 Σχόλια »
Μια παράξενη βροχή απο … μαγικά γυαλιά
25 Φεβρουαρίου 2026 από ΓΕΡΓΑΤΣΟΥΛΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ και με ετικέτα fiction, Δημιουργική Γραφή, λογοτεχνία, Παραμύθι
Δημοσιεύθηκε στο euxh.gr το παραμύθι που ανέκυψε ως εργασία από το σεμινάριο δημιουργικής γραφής του Βασίλη Γεργατσούλη στη σχολή Ξ.Γ. Καλογεροπούλου. Το σεμινάριο παρακολούθησαν οι μαθητές μου της Lower και η συγγραφή της εργασία εκπονήθηκε μέσα στην τάξη, με δική μου φιλολογική επιμέλεια.
Εύγε στα παιδιά μας για το πολύ ωραίο αποτέλεσμα.
Ολόθερμες ευχαριστίες στον πατέρα Σπυρίδωνα Σκουτή για τη φιλοξενία της δημοσίευσής μας στο euxh.gr, τον Βασίλη Γεργατσούλη και την Παρασκευή (Βίβιαν Μόλαρη) για την πρόσκληση και την οργάνωση του σεμιναρίου.
Το εικαστικό που συνοδεύει την εργασία είναι της μαθήτριας Ιόλης Μπουλέ.
Διάβαστε στον σύνδεσμο που ακολουθεί:
Κατηγορία ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ, ΠΑΡΑΜΥΘΙ - ΑΦΗΓΗΣΗ | 19 Σχόλια »
ΥΠΝΟΒΑΤΗΣ
3 Δεκεμβρίου 2025 από ΓΕΡΓΑΤΣΟΥΛΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ και με ετικέτα fiction, Αστείο, Διήγημα, λογοτεχνία, Μικροδιήγημα
Δημοσιεύτηκε στις 8/4/2025 στο τεύχος 216 στο ηλεκτρονικό λογοτεχνικό περιοδικό Fractal το διήγημά μου “Υπνοβάτης!;”. Ευχαριστώ πολύ τη συντακτική επιτροπή. Διαβάστε το στον σύνδεσμο που ακολουθεί:
Κατηγορία ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ | 19 Σχόλια »
3 μικροδιηγήματά μου, σε μετάφραση από τη Σεβαστιάννα Γεργατσούλη
26 Νοεμβρίου 2025 από ΓΕΡΓΑΤΣΟΥΛΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ και με ετικέτα fiction, Διήγημα, λογοτεχνία, Μετάφραση, Μικροδιήγημα
Η Σεβαστιάννα Γεργατσούλη, σπουδάστρια του Εργαστηρίου Λογοτεχνικής Μετάφρασης που διευθύνει η Παρασκευή Β. Μολαρη, μετέφρασε τρία μικροδιηγήματά μου στα αγγλικά. Τα διηγήματα είναι από το βιβλίο μου “Εξημερώνοντας φαντάσματα: 228 μικροδιηγήματα για τον ύπνο, την αϋπνία, τα όνειρα και τους εφιάλτες”, εκδόσεις Αροθυμία, 2025 και δημοσιεύτηκαν στο φιλόξενο και αξιόλογο Homo Universalis. Συγχαρητήρια και στις δύο.
Μπορείτε να τα διαβάσετε στον σύνδεσμο που ακολουθεί:
.
Τρία μικροδιηγήματα από το βιβλίο του Δρα Βασίλη Γεργατσούλη Εξημερώνοντας Φαντάσματα, Εκδόσεις Αροθυμία, 2025 μεταφρασμένα στα αγγλικά από την σπουδάστρια του Εργαστηρίου Λογοτεχνικής Μετάφρασης Σεβαστιάννα Β. Γεργατσούλη, που διευθύνει στη σχολή Καλογεροπούλου η κ. Παρασκευή Β. Μόλαρη, Φιλόλογος, Επίσημη Μεταφράστρια του Ιονίου Πανεπιστημίου, ποιήτρια.
Ο Δρ Βασίλης Ι. Γεργατσούλης είναι φιλόλογος, λαογράφος, συγγραφέας, ποιητής.
Η Σεβαστιάννα Β. Γεργατσούλη είναι μαθήτρια της Β Λυκείου και σπουδάστρια του Εργαστηρίου Λογοτεχνικής Μετάφρασης.
Βιβλία
-Παρακαλώ, δώστε μου ένα βιβλίο να διαβάζει το παιδί μου στο κρεβάτι για να κοιμάται! είπα στον βιβλιοπώλη.
-Τα βιβλία είναι για να κρατούν ξύπνια τα παιδιά! αποκρίθηκε εκείνος.
Σκέφτηκα πως έχει δίκιο. Μπήκα στο διπλανό μαγαζί και αγόρασα μια κουδουνίστρα.
Books
“Please, give me a book for my child to read in bed so that they can fall asleep!” I said to the bookseller.
“Books are meant to keep children awake!” he replied.
I thought he was right so I went into the shop next door and bought a rattle.
“Books are meant to keep children awake!” he replied.
I thought he was right so I went into the shop next door and bought a rattle.
****
Αστοχία
Άκουσα στις ειδήσεις πως μια ομάδα ερευνητών ανακάλυψε τον λόγο που χασμουριόμαστε –παράξενοι άνθρωποι οι επιστήμονες, μελετούν ό,τι φανταστείς, μέχρι και το πεπτικό σύστημα της ακρίδας! Κατέληξαν λοιπόν στο συμπέρασμα πως με το χασμουρητό εισπνέουμε άφθονο αέρα, οξυγονώνουμε τον εγκέφαλό μας και αποδιώχνουμε τη νύστα.
Αν οι ερευνητές αυτοί έχουν δίκιο, το δικό μου χασμουρητό αστοχεί οικτρά. Λίγη ώρα μετά που με επισκέπτεται, με παραδίνει ηττημένο ή κατά μια άλλη εκδοχή– νικητή στην αγκαλιά του Μορφέα.
Failure
I heard on the news that a group of researchers discovered why we yawn -strange people, these scientists studying anything imaginable, even the digestive system of a grasshopper! They concluded that when we yawn, we inhale a great deal of air, we oxygenate our brain and drive away sleepiness.
If these researchers are right, then my own yawn fails miserably. A short while after it visits me, I find myself surrendered -defeated, or perhaps, depending on how you see it, victorious- in the arms of Morpheus.
****
Αυτοσκότεινη
-Η Μέρα δεν είναι αυτόφωτη, αφού ένας αλλότριος ήλιος τη φωτίζει. Μόνο εγώ είμαι
αυτοσκότεινη. Δικό μου είναι το σκοτάδι, δε μου χαρίστηκε από μακρινούς αστέρες! καυχήθηκε η Νύχτα με αυταρέσκεια.
Dark in my own right
The Day isn’t self-luminous, for a foreign sun gives it light. Only I am dark in my own right. The darkness is mine. It was not bestowed upon me by distant stars! boasted the Night with self satisfaction.
Κατηγορία ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ | 19 Σχόλια »
ΦΕΓΓΑΡΟΧΝΑΡΙΑ
19 Σεπτεμβρίου 2025 από ΓΕΡΓΑΤΣΟΥΛΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ και με ετικέτα fiction, Διήγημα, λογοτεχνία, Μετάφραση, Μικροδιήγημα
Το μικροδιήγημα “Φεγγαροχνάρια” από το βιβλίο μου, Βασίλης Γεργατσούλης, “Εξημερώνοντας Φαντάσματα. 228 μικροδιηγήματα για τον ύπνο, την αϋπνία, τα όνειρα και τους εφιάλτες”, Εκδόσεις Αροθυμία, 2025, μετέφρασε στα αγγλικά η κόρη μου Σεβαστιάννα Β. Γεργατσούλη (σπουδάστρια του Εργαστηρίου Λογοτεχνικής Μετάφρασης που διευθύνει η κυρία Παρασκευή Β. Μόλαρη) και φιλοξενείται στο εξαίρετο HOMO UNIVERSALIS.
Ευχαριστούμε θερμά την κ. Γεωργία Κοτσόβολου για την δημοσίευση και την κ. Παρασκευή Β. Μόλαρη, που, αφιλοκερδώς, εμπνέει και καθοδηγεί τέλεια τους μαθητές της.
Περήφανος για την κόρη μου Σεβαστιάννα.
Διαβάστε στον σύνδεσμο που ακολουθεί:
Κατηγορία ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ | 19 Σχόλια »
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Β. ΓΕΡΓΑΤΣΟΥΛΗ ΣΤΗΝ ΗΡΩ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ
28 Μαΐου 2025 από ΓΕΡΓΑΤΣΟΥΛΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ και με ετικέτα Διήγημα, λογοτεχνία, Μικροδιήγημα, Παραμύθι
Δημοσιέυτηκε στο ιστολόγιο Culture Book στη στήλη “Ένα παράθυρο για το μικρό διήγημα” η συνέντευξη που παραχώρησα στην Ηρώ Νκολοπούλου. Διαβάστε την στον σύνδεσμο που ακολουθεί:
Κατηγορία ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ | 19 Σχόλια »
ΤΟ ΚΑΔΡΟ ΜΕ ΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
28 Μαΐου 2025 από ΓΕΡΓΑΤΣΟΥΛΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ και με ετικέτα fiction, Διήγημα, λογοτεχνία, Μικροδιήγημα
Καλησπέρα. Δημοσιεύτηκε στη λογοτεχνική ιστοσελίδα Cultutre Book το μικροδιήγημά μου “Το κάδρο με τη φωτογραφία”. Ευχαριστώ την Ηρώ Νικοπούλου που επέλεξε να δημοσιεύει ολόκληρο τον Μάιο μικροδιηγήματά μου στην αξιόλογη στήλη της.
.
Το κάδρο με τη φωτογραφία
.
Φόρεσε τα καλά της ρούχα, χτένισε τα μαλλιά της, ίσιωσε το κεντητό τσεμπέρι της, στάθηκε σοβαρή, αμίλητη, με ένα ελαφρό χαμόγελο στα χείλη και ο φωτογράφος, με ένα πάτημα του κουμπιού, απαθανάτισε τη μεσόκοπη γυναίκα.
Zει άραγε ακόμα; Θα ήταν όμορφη στα νιάτα της. Χωρίς άλλο, θ’ αγαπήθηκε πολύ. Μα να που τα αισθήματα γερνάνε και παλιώνουν!
Αυτές τις σκέψεις έκανα κοιτώντας το κάδρο με τη φωτογραφία της γυναίκας μέσα στον σκουπιδοτενεκέ, δίπλα σε σακούλες σκισμένες απ’ τις γάτες, με τ’ αποφάγια σκορπισμένα έξω κι ένα λεφούσι από μύγες πάνω τους.
Κατηγορία ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ | 19 Σχόλια »
Ναζίμ Χικμέτ, του Βασίλη Γεργατσούλη
12 Μαΐου 2025 από ΓΕΡΓΑΤΣΟΥΛΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ και με ετικέτα fiction, Διήγημα, λογοτεχνία, Μικροδιήγημα
Καλησπέρα. Δημοσιεύτηκε στη λογοτεχνική ιστοσελίδα Cultutre Book το μικροδιήγημά μου “Ναζίμ Χικμέτ”. Ευχαριστώ πολύ την υπεύθυνη της στήλης κυρία Ηρώ Νικοπούλου.
Ναζίμ Χικμέτ
Ήταν κομμουνιστής, ταραχοποιό στοιχείο και ενστερνιζόταν ανατρεπτικές ιδέες. Γι’ αυτό η κυβέρνηση διέταξε τη σύλληψή του.
Επειδή τον θεωρούσαν άκρως επικίνδυνο άνθρωπο, οι δεσμοφύλακες ερευνούσαν καθημερινά το κελί του αναζητώντας κρυμμένα όπλα, μαχαίρια, φαλτσέτες, λίμες…
Δεν έβρισκαν τίποτα. Όμως διαισθάνονταν πως ο κρατούμενος κρύβει κάποιο φοβερό όπλο και πως σχεδιάζει να υπονομεύσει την ασφάλεια του καθεστώτος.
Μια μέρα άδειασαν τελείως το κελί του. Εκτός απ’ το κρεβάτι που κοιμόταν, άφησαν εκεί μόνο ένα μικρό τραπεζάκι και λίγα χαρτιά και μολύβια, που τα έκριναν ακίνδυνα. Τώρα πια ήταν ησυχασμένοι.
Όμως αυτά ήταν τα φοβερά όπλα του. Το κατάλαβαν –δυστυχώς για κείνους– πολύ αργά.
Κατηγορία ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ | 19 Σχόλια »
Το κλειδί, διήγημα του Β. Γεργατσούλη
3 Μαΐου 2025 από ΓΕΡΓΑΤΣΟΥΛΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ και με ετικέτα fiction, Διήγημα, λογοτεχνία, Μικροδιήγημα
Δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα Culture Book στη στήλη “Ένα παράθυρο για το μικρό διήγημα” το μικροδιήγημά μου “Το κλειδί”. Ευχαριστώ την κυρία Ηρώ Νικοπούλου για την επιλογή να αφιερώσει έναν ολόκληρο μήνα με δημοσιεύσεις του έργου μου στην πολύ ενδιαφέρουσα στήλη που διαχειρίζεται. Διαβάστε το στον σύνδεσμο που ακολουθεί:
.
ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ
.
Ήταν ένα μαύρο, βαρύ, σιδερένιο κλειδί. Το φύλαγε σε μια σκαλιστή μπιζουτιέρα, από εκείνες που κρύβουμε τα βαρύτιμα κοσμήματά μας. Θα στοιχημάτιζε κανείς πως ένα τέτοιο θεόρατο κλειδί δεν είχε φτιαχτεί για να ανοίγει πόρτες σπιτιών, αλλά για να ξεκλειδώνει καστρόπορτες.
Είχαν έρθει απ’ τη Μικρασία το ’22. Ήταν οι δυο τους, η μάνα και η κόρη, μικρό παιδί η τελευταία. Τον άντρα της τον είχαν σφάξει οι Τούρκοι. Εκείνη ήταν χήρα και το κορίτσι ορφανό. Το ελληνικό κράτος τους έδωσε μια ξύλινη παράγκα –πριν ήταν στάνη– στην Ελευσίνα για να μένουν. Στην ίδια γειτονιά είχαν εγκατασταθεί πολλές οικογένειες προσφύγων. Κουβαλούσαν όλοι στις αποσκευές τους τα ίδια βάσανα, τον ίδιο πόνο και την ίδια νοσταλγία με εκείνους. Με πολλές στερήσεις, κάποια χρόνια μετά, έχτισαν ένα πέτρινο, μικρό, δίχωρο σπίτι.
Το σπίτι της Ελευσίνας δεν είχε καμιά σχέση με το αρχοντικό που είχαν αφήσει στη Σμύρνη. Εκείνο ήταν δίπατο, καλοχτισμένο, με φαρδιούς εξώστες, μεγάλη εσωτερική αυλή, κι ένα κατώι γεμάτο πιθάρια με λάδι και κρασί. Σε μια σειρά από ξύλινα, ευρύχωρα παγκάλια αποθήκευαν όλα τα γεννήματα της γης, σιτάρι, κριθάρι, βρώμη, καλαμπόκι, σύκα, αμύγδαλα, καρύδια… Όλα τα είχαν σε αφθονία. Τίποτα δεν τους έλειπε τότε.
Η μάνα πίστευε πως είχαν φύγει για λίγο και πως μια μέρα θα ξαναγυρνούσαν. Γι’ αυτό φύλαγε καλά το κλειδί, όταν με το καλό θα επέστρεφαν, ν’ ανοίξει το σπίτι για να μπουν μέσα.
Μα τα χρόνια κυλούσαν. Η σκέψη της μάνας λίγο-λίγο βάραινε. Όταν κατάλαβε πως είχαν κλείσει για πάντα οι δρόμοι του γυρισμού, άρχισε να μαραζώνει. Μια μέρα κάλεσε την κόρη της και της παρέδωσε το κλειδί, κι ας καταλάβαινε πως ήταν πια τελείως άχρηστο. Για εκείνη ήταν ό,τι πιο πολύτιμο είχε. Ήταν ο συνδετικός κρίκος που την ένωνε με το παρελθόν και με τον τόπο της.
Ένα ξημέρωμα η κόρη τη βρήκε πεθαμένη στο κρεβάτι. Ήταν μόλις τριάντα οχτώ χρονών… γριά. Την είχε γεράσει και την είχε τσακίσει ο καημός.
Όταν την κήδευαν, η κόρη σκέφτηκε ν’ αποθέσει μέσα στον τάφο δίπλα της το κλειδί. Την τελευταία στιγμή άλλαξε γνώμη. Το κράτησε. Έταξε, πάνω στο σκαμμένο χώμα που σε λίγο θα σκέπαζε τη μάνα της να πάει εκείνη μια μέρα στη Σμύρνη, να βρει το πατρικό τους σπίτι. Αυτό θα έδινε χαρά στη μάνα, εκεί ψηλά που πήγαινε.
Πολλά χρόνια μετά, παντρεμένη πια και με δυο παιδιά, κίνησαν οικογενειακώς και πήγαν στην Τουρκία. Τάχα για τουρισμό. Μα εκείνη πήγαινε για να εκπληρώσει το τάμα. Η ίδια δε θυμόταν καθόλου τον τόπο. Όμως η μάνα της διηγούταν τόσα πολλά γι’ αυτόν. Ανακαλώντας στο μυαλό της τις περιγραφές της μάνας, βρέθηκαν έξω από την πόρτα του σπιτιού τους. Ήταν όπως ακριβώς της το είχε ζωγραφίσει με τις ατέλειωτες αφηγήσεις της. Έστεκε ακόμα περήφανο και καλοδιατηρημένο. Στην τσέπη της βάραινε το κλειδί. Στην καρδιά της βάραινε η νοσταλγία της μάνας της.
Εκείνη μιλούσε τσάτρα πάτρα τα τούρκικα. Της τα είχε μάθει η μάνα. Όταν πρωτοήρθαν, μιλούσαν καλά και τα ελληνικά και τα τούρκικα. Κάποτε ζούσαν δίπλα-δίπλα οι δυο λαοί, μονιασμένοι. Δεν είχαν να μοιράσουν τίποτα. Οι ηγέτες έσπειραν το μίσος και τους χώρισαν.
Σίμωσε στη βαριά, καρυδένια πόρτα, σήκωσε το μπρούντζινο ρόπτρο και χτύπησε. Τους άνοιξε μια Τουρκάλα με ένα πολύχρωμο τσεμπέρι στο κεφάλι και με φαρδιές φουστάνες. Κάθισαν γύρω από ένα παμπάλαιο καρυδένιο τραπέζι. Στην κορυφή του τραπεζιού περίσσευε μια άδεια καρέκλα. Τους κέρασε καφέ και μπακλαβά.
Σε μια στιγμή σήκωσε τα μάτια της και είδε στην κορυφή του τραπεζιού τη μάνα της. Καθόταν εκεί, στην καρέκλα της, χαμογελαστή.
.
Πηγή:
Το διήγημά μου αναδημοσίευσε η εφημερίδα “Ομόνοια” με τον τίτλο “Το κλειδί (της αντίπερα όχθης)”. Τους ευχαριστώ:
Κατηγορία ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ | 19 Σχόλια »