giannisTs blog

Σχολείο και βία, του Φώτη Ποντικάκη
Προβληματίζουν τα πρόσφατα περιστατικά βίας σε σχολικούς χώρους. Θα πρέπει όμως να ιδωθούν μέσα στο γενικότερο πλαίσιο της έλλειψης οράματος και του αδιεξόδου στο οποίο οδηγεί τη νεολαία και τη χώρα συνολικά η πολιτική της κυβέρνησης και της τρόικας με τα αλλεπάλληλα μνημόνια, τις απολύσεις, το ξεπούλημα του δημόσιου και φυσικού πλούτου της χώρας.
Εκτός όμως από αυτό το γενικό πλαίσιο, υπάρχουν και συγκεκριμένα ειδικά πλαίσια που επιτείνουν και καλλιεργούν τη βία.
Σχολικός χώρος και βία
Το τσιμέντο και η έλλειψη χώρων πρασίνου έχει αποδειχτεί και με έρευνες ότι επιτείνουν τη βία και αυξάνουν την επιθετικότητα στο σχολικό χώρο. Το πράσινο και τα δέντρα μαζί με το χώμα στην αυλή θα βοηθούσαν σίγουρα θα έκαναν πιο ελκυστικό το σχολικό χώρο και θα ηρεμούσαν αρκετά τα πνεύματα.
Τα πνεύματα όμως εντείνονται συχνά στα σχολεία ακριβώς λόγω της στενότητας του χώρου, λόγω του στριμώγματος πολλών μαθητών σε μικροσκοπικές αίθουσες και ανεπαρκείς έως ανύπαρκτες αυλές. Σε μια μικρή αυλή όπου στοιβάζονται πολλοί μαθητές, μια μπάλα που θα χτυπήσει από λάθος κάποιον, μπορεί να είναι η αιτία σύρραξης.
Δεν τηρούνται ούτε καν οι επίσημες προδιαγραφές του Οργανισμού Σχολικών Κτιρίων (ΟΣΚ) που προβλέπουν π.χ. αίθουσες διδασκαλίας τουλάχιστον 47,5 τετραγωνικών μέτρων – στα δε νηπιαγωγεία τουλάχιστον 3 τ.μ ανά νήπιο μέσα στην αίθουσα, ώστε να μπορούν τα παιδιά να τρέξουν. Στις μελέτες είμαστε καλοί, στην εφαρμογή χωλαίνουμε, γι’ αυτό και πολλά σχολεία ξεκινάνε να λειτουργούν χωρίς ποτέ να έχουν παραληφθεί επίσημα από τον εργολάβο!
Όλα αυτά τα προβλήματα που ήδη είχαμε, πολλαπλασιάζονται με τις συγχωνεύσεις σχολείων και τις συμπτύξεις τμημάτων, καθώς οδηγούν σε περισσότερους μαθητές μέσα σε κάθε αίθουσα και περισσότερους μαθητές στην κατά κανόνα μικρή αυλή.
Σχολικό πρόγραμμα και βία
Όμως η βία καλλιεργείται και από το ίδιο το σχολικό πρόγραμμα:
• Μέσα από την έλλειψη επιλογών, την αφθονία υποχρεωτικών μαθημάτων και την απουσία ελεύθερων επιλογών από τους ίδιους τους μαθητές,
• Με την έλλειψη κίνησης και παιχνιδιού (το σημερινό σχολείο καθηλώνει στα θρανία τους μαθητές όλες τις ώρες πλην της Γυμναστικής και των διαλειμμάτων, κάτι εντελώς αφύσικο και ανθυγιεινό που συνδέεται και με τα υψηλά ποσοστά παιδικής παχυσαρκίας σε συνδυασμό με την κακή διατροφή).
• Με την έλλειψη δημιουργικότητας – τα παιδιά λύνουν ατέλειωτες ασκήσεις από το βιβλίο και βοηθήματα και παπαγαλίζουν ακόμη, ενώ το μάθημα μπορεί να είναι αλλιώς, να έχει τη χαρά της ανακάλυψης, την έρευνα, την κίνηση, το παιχνίδι, την έξοδο από το σχολείο με διδακτικές επισκέψεις καθημερινά.
• Με την υποβάθμιση προγραμμάτων και δραστηριοτήτων που έχουν στοιχεία δημιουργικότητας και καλλιέργειας της κριτικής σκέψης όπως η Περιβαλλοντική Εκπαίδευση, η Αγωγή Υγείας, τα Πολιτιστικά Προγράμματα. Φέτος κόπηκαν τα σχετικά κονδύλια από τον προϋπολογισμό, ουδείς ενδιαφέρθηκε να εξασφαλίσει ευρωπαϊκά κονδύλια όπως παλιότερα, έκλεισε το 1/3 των Κέντρων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, καταργήθηκαν τα 2/3 των Υπευθύνων τέτοιων δράσεων σε όλη τη χώρα, ετοιμάζεται με νέο νομοσχέδιο η κατάργηση κι άλλων υποστηρικτικών δομών όπως τα Κέντρα Διάγνωσης Παιδιών με Ειδικές Ανάγκες κ.ο.κ.
• Με την υποβάθμιση της Αισθητικής Αγωγής, της Μουσικής, της Φυσικής Αγωγής στο περιθώριο του προγράμματος. Ενδεικτική της κυρίαρχης νοοτροπίας είναι και η υποβάθμιση του Μουσικού Σχολείου Χανίων που παραμένει σε ενοικιαζόμενο χώρο χωρίς τις απαιτούμενες αίθουσες, αντί να είναι στο Κέντρο των Χανίων, καμάρι της πόλης για να καλλιεργεί τις τέχνες, την παράδοση και τη δημιουργική έκφραση των παιδιών
Έλλειψη οράματος
Όλα τα παραπάνω και ο τρόπος που αντιμετωπίζονται και τοπικά δείχνει την έλλειψη οράματος μιας κοινωνίας, μια έλλειψη οράματος που μεταφέρεται και στους μαθητές στους οποίους η σημερινή κοινωνία υπόσχεται ανεργία ή εργασία με συνθήκες και δικαιώματα Κίνας, ζωή σε τσιμεντουπόλεις, πυρηνικούς εφιάλτες και μεταλλαγμένα τρόφιμα.
Αισθάνονται έτσι οι νέοι και ολοένα και περισσότεροι πολίτες ότι «δε χωράνε πουθενά» (όπως έλεγαν στο τραγούδι τους οι «Τρύπες»), σε μια χώρα που τους σπρώχνει να μεταναστεύσουν στη Γερμανία ή την Αυστραλία. Και κάπου εκεί εμφανίζεται και η βία ως αντίδραση απελπισμένων, κάποιων που θεωρούν ότι δεν τους ακούει και δεν τους υπολογίζει κανείς.
Γι’ αυτό κι η λύση είναι να υπάρξει ξανά όραμα για μια κοινωνία αλληλεγγύης που θα χωράει όλα τα μέλη της, μια κοινωνία που δεν θα αποκλείει, αλλά θα επιδιώκει τη συμμετοχή των πολιτών και των νέων. Κι ο καλύτερος τρόπος να το δείξουμε ως κοινωνία είναι να δώσουμε δουλειά και διέξοδο στο ένα εκατομμύριο των ανέργων, να στηρίξουμε τη δημόσια δωρεάν Παιδεία με τη συμμετοχή των ίδιων των εκπαιδευόμενων Ηκαλλιέργεια της σκέψης και του διαλόγου μπορούν να σταματήσουν τη βία, όπως έλεγε κι ο μεγάλος βιολόγος Κόνραντ Λόρεντζ.
Ν’ αλλάξουμε λοιπόν το σχολείο, το σχολικό χώρο και το πρόγραμμά του, ν’ αλλάξουμε την κοινωνία με τη συμμετοχή των ίδιων των νέων, δίνοντας ελπίδα και διέξοδο για το μέλλον.
Φώτης Ποντικάκης
Πρόεδρος του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Ν. Χανίων

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ
Η εφεδρεία απειλεί 20.000 εκπαιδευτικούς

Στον χάρτη των κυβερνητικών σχεδιασμών μπαίνει η εργασιακή εφεδρεία των εκπαιδευτικών, με προοπτική να εφαρμοστεί στο τέλος της σχολικής χρονιάς. Υπολογίζεται ότι με την εφαρμογή του μέτρου θα τεθούν σε προσυνταξιοδοτικό καθεστώς 18.000 – 20.000 δάσκαλοι και καθηγητές.
Casus belli αποτελεί για τους δασκάλους και τους καθηγητές πιθανή εφαρμογή της εφεδρείας στην εκπαίδευση, μετά τις σημαντικές περικοπές που έχουν υποστεί οι μισθοί τους

Casus belli αποτελεί για τους δασκάλους και τους καθηγητές πιθανή εφαρμογή της εφεδρείας στην εκπαίδευση, μετά τις σημαντικές περικοπές που έχουν υποστεί οι μισθοί τους

Η «εφεδρεία» των εκπαιδευτικών μπαίνει ξανά στο τραπέζι των κυβερνητικών σχεδιασμών προκειμένου να εφαρμοστεί από τον Ιούνιο του 2012 με το τέλος της σχολικής χρονιάς, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες.

Με την εφαρμογή της προσυνταξιοδοτικής εφεδρείας σε δάσκαλους και καθηγητές που θέλουν μέχρι και δύο χρόνια για να συνταξιοδοτηθούν, υπολογίζεται ότι ο αριθμός των εφέδρων θα κυμανθεί από 18.000-20.000 εκπαιδευτικούς στο σύνολο των 185.000 που εργάζονται σήμερα.

Υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη αναφέρουν ότι, παρόλο που οι εκπαιδευτικοί εξαιρέθηκαν ρητώς από την αρχική εφαρμογή του μέτρου της προσυνταξιοδοτικής εφεδρείας, δεν αποκλείεται να συμπεριληφθούν με νεότερη νομοθετική πρωτοβουλία σε περίπτωση κατά την οποία μέχρι τα τέλη του 2011 δεν έχει επιτευχθεί ο στόχος των 30.000 εφέδρων, όπως έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση έναντι της τρόικας.

Στις διατάξεις για την εφεδρεία του προσχεδίου νόμου που είχε κατατεθεί στη Βουλή υπήρχε η αναφορά ότι από την εφαρμογή του μέτρου εξαιρούνται οι εκπαιδευτικοί μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς 2011-2012. Κυβερνητικοί κύκλοι επισήμαναν -πριν την ψήφιση του νόμου- ότι δεν θα μπορούσαν να τεθούν σε εφεδρεία δάσκαλοι και καθηγητές εν μέσω του σχολικού έτους. Κατόπιν και λίγο πριν ψηφιστεί ο ν. 4024/2011, έπειτα από παρέμβαση της υπουργού Παιδείας εξαιρέθηκε ο χώρος της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης από την εφεδρεία.
Τα δύο τελευταία χρόνια συνταξιοδοτήθηκαν 16.500 εκπαιδευτικοί, ενώ προσελήφθησαν μόλις 3.400

Τα δύο τελευταία χρόνια συνταξιοδοτήθηκαν 16.500 εκπαιδευτικοί, ενώ προσελήφθησαν μόλις 3.400

Στελέχη της κυβέρνησης επισημαίνουν ότι ακόμα και αν τεθούν σε εφεδρεία 30.000 υπάλληλοι μέχρι τα τέλη του 2011, δεν αποκλείεται να συζητηθεί και να νομοθετηθεί η εφαρμογή του μέτρου στον χώρο της εκπαίδευσης προκειμένου να επιτευχθούν περικοπές δαπανών ύψους 250 εκατ. ευρώ.

Συνδικαλιστές της ΑΔΕΔΥ αναφέρουν ότι θα αντιδράσουν δυναμικά στο ενδεχόμενο να εφαρμοστεί η εφεδρεία στον κλάδο τους και επισημαίνουν ότι η εφαρμογή του μέτρου στην πρωτοβάθμια και μέση εκπαίδευση θα αποτελέσει «casus belli» για τους δάσκαλους και τους καθηγητές που έχουν ήδη υποστεί σημαντικές περικοπές στις αποδοχές τους με την εφαρμογή του νέου μισθολογίου.

Η μείωση του αριθμού των εκπαιδευτικών κατά 18.000-20.000 θα έχει ως αποτέλεσμα ένα νέο κύμα συγχωνεύσεων σχολείων ανά τη χώρα μετά την πρώτη φάση που ολοκληρώθηκε το 2010. Παράλληλα, θα σηματοδοτήσει την εκκίνηση ενός σαρωτικού κύματος μετακινήσεων δασκάλων και καθηγητών ανά την επικράτεια προκειμένου να καλυφθούν τα κενά που θα δημιουργηθούν.

Εντονες αντιδράσεις
Σχέδιο ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης καταγγέλλει η ΑΔΕΔΥ

Το σενάριο για την ενεργοποίηση της εφεδρείας στον χώρο της εκπαίδευσης προκαλεί έντονες αντιδράσεις στους κόλπους της ΑΔΕΔΥ. Το μέλος της διοίκησης της ΑΔΕΔΥ κ. Δ. Μπράτης δήλωσε στο «Εθνος»: «Εάν η κυβέρνηση σκέφτεται να βγάλει σε εφεδρεία και εκπαιδευτικούς, δημιουργείται τεράστιο πρόβλημα στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Φαίνεται ότι πίσω από μία τέτοια ενέργεια υπάρχει ένα ευρύ σχέδιο ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης», αναφέρει ο πρώην πρόεδρος της ΔΟΕ και αιρετό μέλος στο Κεντρικό Υπηρεσιακό Συμβούλιο Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

«Η αντίδραση του εκπαιδευτικού κόσμου θα είναι ισχυρότατη σε μια τέτοια περίπτωση. Εάν υπάρχουν τέτοιες σκέψεις στην κυβέρνηση, θα πρέπει να τις αφήσουν στην άκρη», επισημαίνει ο κ. Δ. Μπράτης.

Αντίστοιχα, η εργατολόγος και νομικός σύμβουλος της ΑΔΕΔΥ, κ. Μ. Τσίπρα, σημειώνει ότι η εφεδρεία που ισοδυναμεί με απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων «δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι θα εφαρμοστεί στο μέλλον σε κλάδους που έχουν εξαιρεθεί όπως οι εκπαιδευτικοί, το νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό κ.τ.λ.». Επισημαίνει δε ότι υπάρχουν τεράστιες ελλείψεις εκπαιδευτικού προσωπικού και ότι η εφαρμογή της εφεδρείας σε συνδυασμό με τους κανόνες περιορισμού των προσλήψεων θα οδηγήσει σε διάλυση της παιδείας, η οποία είναι ίσως από τα σοβαρότερα κοινωνικά αγαθά.

Ο αντιπρόεδρος της ΟΛΜΕ, κ. Γ. Αλεβιζάκης, από την πλευρά του υπογραμμίζει στο «Εθνος» ότι οι εκπαιδευτικοί δεν μπορούν να ενταχθούν στο καθεστώς της εφεδρείας όπως οι υπόλοιποι δημόσιοι υπάλληλοι. Εάν τεθούν σε εφεδρεία συγκεκριμένες ειδικότητες καθηγητών μέσης εκπαίδευσης (π.χ. θεολόγοι), θα πρέπει να αντικατασταθούν με συναδέλφους τους της αντίστοιχης ειδικότητας και η οριζόντια εφαρμογή του μέτρου θα ήταν καταστροφική για την παιδεία, επισημαίνει ο αντιπρόεδρος της ΟΛΜΕ.

«Για μας η εφαρμογή της εφεδρείας αποτελεί ”κόκκινη γραμμή” και θα συζητήσουμε για το θέμα τη Δευτέρα που θα συναντηθούμε με την υφυπουργό Παιδείας κ. Εύη Χριστοφιλοπούλου», υπογραμμίζει ο κ. Γ. Αλεβιζάκης.

ΝΙΚΟΣ Β. ΤΣΙΤΣΑΣ

Τα μέτρα του υπουργείου Παιδείας
Μαχαίρι στις αποσπάσεις, ελάχιστες οι προσλήψεις

Κύκλοι του υπουργείου Παιδείας επισημαίνουν ότι οι εκπαιδευτικοί εξαιρούνται ρητώς από το καθεστώς «προσυνταξιοδοτικής» εφεδρείας και ότι δεν υπάρχει στον σχεδιασμό του υπουργείου Παιδείας πιθανή ένταξή τους στο άμεσο μέλλον.

Σήμερα υπηρετούν ως μόνιμοι περίπου 185.000 δάσκαλοι και καθηγητές μέσης εκπαίδευσης. Στο πλαίσιο της αναδιοργάνωσης των υπηρεσιών του υπουργείου Παιδείας, περίπου 10.000 εκπαιδευτικοί επέστρεψαν στα σχολεία από τις θέσεις που είχαν αποσπασθεί.

Σύμφωνα με στοιχεία του αρμόδιου υπουργείου, τα δύο τελευταία χρόνια συνταξιοδοτήθηκαν 16.500 εκπαιδευτικοί και προσελήφθησαν μόνο 3.400, ενώ μειώθηκαν κατά 25% οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί σε σχέση με το 2010.

Η πρώτη φάση για τον εξορθολογισμό στη διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού της εκπαίδευσης ολοκληρώθηκε φέτος το φθινόπωρο με τη συγχώνευση των σχολείων.

Η αναλογία προσλήψεων- αποχωρήσεων, η οποία μετατράπηκε από «1 προς 5» το 2010 σε «1 προς 10» στα μέσα του 2011, δημιουργεί επιπρόσθετα προβλήματα στην αναπλήρωση του εκπαιδευτικού προσωπικού και τη λειτουργία των σχολείων, ενώ δεν αποκλείεται να συμφωνηθεί νέο πάγωμα προσλήψεων για το 2012.

«Μεσαίωνας»
Ο πρόεδρος της ΔΟΕ κ. Κομνηνός Μαντάς, αναφερόμενος στο ενδεχόμενο εφαρμογής της «προσυνταξιοδοτικής» εφεδρείας στους εκπαιδευτικούς, δηλώνει στο «Εθνος» ότι «μια τέτοια εξέλιξη θα οδηγήσει το δημόσιο σχολείο σε συνθήκες πραγματικού Μεσαίωνα και μια ολόκληρη γενιά σε πολιτισμικό μαρασμό. Θα στερήσει από το εκπαιδευτικό σύστημα τη γνώση χιλιάδων έμπειρων εκπαιδευτικών τη στιγμή που δεν το τροφοδοτεί με τον ενθουσιασμό των νέων δασκάλων μετά την ουσιαστική κατάργηση των διορισμών».

Σημειώνει επίσης ότι σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει η αρμόδια υφυπουργός κ. Χριστοφιλοπούλου στο «Εθνος» στις 4/10/2011 «διατύπωνε τις προθέσεις της, δηλώνοντας ότι ”άμεσα δεν θα ισχύσει η εφεδρεία για τους εκπαιδευτικούς. Πρέπει πρώτα να προχωρήσουμε σε αναδιοργάνωση του προσωπικού και μετά βλέπουμε«».

«Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας, αφού άφησε τα σχολεία χωρίς βιβλία, χωρίς θέρμανση και καθαριότητα και τους εκπαιδευτικούς στην απόλυτη φτώχεια με μισθούς 640 ευρώ, τώρα σχεδιάζει στα κρυφά και απολύσεις εκπαιδευτικών. Δηλώνουμε ότι θα υπερασπιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις τις εργασιακές μας σχέσεις, αλλά πάνω απ’ όλα θα υπερασπιστούμε το μέλλον αυτού του τόπου, εξακολουθώντας να επενδύουμε στην προοπτική και την ελπίδα της πατρίδας μας στη Νέα Γενιά», καταλήγει ο Κ. Μαντάς.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΝΙΒΟΛΙΑΝΙΤΗΣ

Το 57% των νέων Ελλήνων μένει ακόμα με τους γονείς του

Το 46% των νέων, ηλικίας 18-34 ετών, στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ζουν με τους γονείς τους. Στην Ελλάδα το ποσοστό ξεπερνά το 50%. Διαβάστε τα στοιχεία

Δημοσιεύτηκε: Δεκέμβριος 02 2011 20:34 Ενημερώθηκε: Δεκέμβριος 02 2011 20:35

Σύμφωνα με έρευνα της Εurostat που αναφέρεται στο 2008, το ποσοστό αυτό αυξάνει στις νοτιοευρωπαϊκές και ανατολικοευρωπαϊκές χώρες και μειώνεται στις βορειοευρωπαϊκές, ενώ αφορά κυρίως εκείνες τις ηλικίες (18-24 ετών) που αφιερώνονται στις «σπουδές».

Στην Ελλάδα, σχεδόν 6 στους 10 νέους (57%) επιλέγουν ή αναγκάζονται να μην κάνουν το δικό τους βήμα ανεξαρτησίας. Πρώτοι, πάντως, στη λίστα με τους πιο ανεξάρτητους είναι οι Σλοβάκοι και τελευταίοι οι Δανοί. Πιο δύσκολη, μάλιστα, αποχωρίζονται την γονεϊκή αγκαλιά οι άνδρες.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την έρευνα, τα υψηλότερα ποσοστά νέων (ηλικίας 18-34 ετών) που ζουν με τους γονείς τους παρουσιάζουν η Σλοβακία, Σλοβενία, Μάλτα, Βουλγαρία, Πορτογαλία, Πολωνία, Ιταλία και Ελλάδα, ενώ τα χαμηλότερα η Δανία, Σουηδία, Φινλανδία, Ολλανδία, Γαλλία, Βρετανία, Βέλγιο και Γερμανία.

Τα κορίτσια εμφανίζονται πιο αυτόνομα, ενώ τα αγόρια δείχνουν να βολεύονται στις εξυπηρετήσεις της οικογένειας – έτσι σε ένα μέσο όρο το 39,4% των νέων γυναικών (ηλικίας 18-34 ετών) επιλέγει να ζει με τους γονείς, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στους άντρες ξεπερνά το 51%. Μεγάλο είναι το χάσμα στη Φινλανδία και τη Βουλγαρία, ενώ μικρή διαφορά παρουσιάζεται ανάμεσα σε άντρες και γυναίκες στη Σλοβακία, Σουηδία, Ισπανία και Σλοβενία.

Η ύπαρξη ενός/μια συντρόφου διευκολύνει την έξοδο από την οικογενειακή εστία – ιδιαίτερα τις γυναίκες. Στο σύνολο, μόνο το 4,5% των νέων που ζουν με τους γονείς τους έχουν μια σταθερή σχέση, ενώ απ΄αυτούς οι περισσότεροι που (μολονότι έχουν μια σχέση) συνεχίζουν να ζουν στην πατρική στέγη, εντοπίζονται στη Βουλγαρία, Ρουμανία, Πολωνία, Λεττονία, Λιθουανία, ενώ οι λιγότεροι στη Δανία, Ολλανδία, Ιρλανδία, Λουξεμβούργο και Ελλάδα.

Αυτοί που εξακολουθούν να ζουν με τους γονείς τους (στις ηλικίες πάντα 18-34 ετών) μπορεί να είναι εργαζόμενοι, σπουδαστές, άνεργοι ή άεργοι.

Το 51,1% είναι εργαζόμενοι, το 33,2% αυτοπροσδιορίζεται ως «σπουδαστές» και το 9,5% ως «άνεργοι».

Το υψηλότερο ποσοστό των ανέργων νέων που εξακολουθούν να μένουν με την οικογένειά τους βρίσκεται στην Ελλάδα, την Ιταλία, Σουηδία και Ιρλανδία, ενώ δεν μένουν στο πατρικό τους ούτε σε περιόδους ανεργίας οι Ολλανδοί, οι Αυστριακοί, οι Λεττονοί, οι Κύπριοι, οι Δανοί. Εργαζόμενοι που συνεχίζουν να ζουν στην πατρική στέγη είναι κυρίως οι Μαλτέζοι, οι Αυστριακοί, οι Βούλγαροι, οι Λεττονοί, οι Πορτογάλοι, οι Ισπανοί και οι Έλληνες, ενώ λιγότεροι σ’ αυτή την κατηγορία είναι οι Γάλλοι, οι Φινλανδοί, οι Δανοί, οι Βέλγοι, οι Λουξεμβούργιοι και οι Κύπριοι.

Στη διάρκεια των σπουδών παραμένουν στο πατρικό τους οι Δανοί, οι Φινλανδοί, οι Βέλγοι, οι Σουηδοί, ενώ φεύγουν απ’ αυτό οι Μαλτέζοι, οι Βούλγαροι, οι Πορτογάλοι, οι Έλληνες.
Τον κίνδυνο της φτώχειας (σε επίπεδο κάτω του 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος) βλέπουν να ορθώνεται μπροστά τους οι Δανοί, Ρουμάνοι, Έλληνες, Βούλγαροι, Ιταλοί, Σουηδοί, ενώ τον ίδιο κίνδυνο ατενίζουν επίσης οι Ρουμάνοι, Πολωνοί, Έλληνες, Λεττονοί, Βούλγαροι που ζουν με τους γονείς τους.
news247.gr