giannisTs blog

Το σχέδιο της κυβέρνησης για όσους «εκκαθαριστούν» από ΔΕΚΟ, Οργανισμούς 60% θα πάνε για απόλυση 30% αλλάζουν σύμβαση 10% θα επανενταχθούν Στο τραπέζι και η μονιμότητα Ανοιχτό, σε επόμενη συνταγματική αναθεώρηση, και το θέμα της άρσης μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων ΜΕΓΑΛΕΣ ανατροπές για τους υπαλλήλους του στενού και του ευρύτερου δημόσιου τομέα προανήγγειλε χθες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Η. Μόσιαλος. Σύμφωνα με αυτές, ένα ποσοστό 60% του πλεονάζοντος προσωπικού του ευρύτερου δημόσιου τομέα θα οδηγηθεί στην εργασιακή εφεδρεία, με το 60% του μισθού του. Το 30% θα έχει συμβάσεις ορισμένου χρόνου και μόνο το 10% θα επανενταχθεί. Μετά την εφεδρεία έρχεται η απόλυση. Ο εκπρόσωπος επικροτεί ουσιαστικά τις πρόσφατες δηλώσεις Λοβέρδου και χαρακτηρίζει «αντιπαραγωγικό» το συνολικό αποτέλεσμα της δουλειάς των δημοσίων υπαλλήλων. Υποστηρίζει ότι στο πλαίσιο της συνταγματικής αναθεώρησης θα συζητηθεί και η άρση της μονιμότητας.

Πλήρες θέμα…

Η ρητορική περί «νέου» σχολείου και η σκληρή πραγματικότητα

Στις δύσκολες μέρες που ζούμε, κι αν θέλουμε ως κοινωνία να διατηρήσουμε κάποια ελπίδα διεξόδου από τη σημερινή κατάσταση της γενικευμένης κρίσης, είναι πια απολύτως αναγκαίο να βρισκόμαστε ως πολίτες σε διαρκή εγρήγορση.
Ιδιαίτερα εμείς οι εκπαιδευτικοί οφείλουμε με το ατομικό και συλλογικό μας παράδειγμα να βοηθήσουμε και τις νεότερες γενιές να κατακτήσουν μια νέα πολιτική κουλτούρα υπευθυνότητας και δημοκρατικού ήθους , που δεν θα αφήνει περιθώρια στη δημαγωγία και την επικοινωνιακή χειραγώγηση να προεκτείνουν επ’ άπειρο τον καταστροφικό τους ρόλο.
Για το λόγο αυτό είμαστε υποχρεωμένοι με την έναρξη της σχολικής χρονιάς να μην επιτρέψουμε να περάσουν απαρατήρητα ορισμένα πρωτόγνωρα γεγονότα, που όμως χαρακτηρίζουν τη νέα(;) σχολική μας πραγματικότητα.
1. Σχολικά βιβλία
Για πρώτη φορά φέτος μετά από πολλές δεκαετίες τα μαθήματα στα σχολεία μας θα αρχίσουν χωρίς οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί να έχουμε στα χέρια μας σχεδόν κανένα σχολικό βιβλίο.
Επισημαίνουμε ως απαράδεκτο το γεγονός ότι το Υπουργείο όχι μόνο δεν αισθάνθηκε την υποχρέωση να ζητήσει μια συγνώμη από τους θιγόμενους (εκπαιδευτικούς, μαθητές και γονείς), αλλά παρακάμπτει προκλητικά και το θέμα των ευθυνών και δεν ανακοινώνει κανένα σχέδιο συγκεκριμένων ενεργειών για την αντιμετώπιση του προβλήματος.
Αντίθετα, σχεδόν κομπάζει για τον «άθλο» της ανάρτησης του εκπαιδευτικού υλικού στο διαδίκτυο, και για τα περαιτέρω νίπτει τας χείρας με χαρακτηριστική άνεση: «οι σχολικές μονάδες με ευθύνη/πρωτοβουλία του Διευθυντή και του συλλόγου διδασκόντων, έχουν τη δυνατότητα (!!!) να διαχειριστούν το θέμα με βάση τις ανάγκες που θα προκύψουν, βρίσκοντας την προσφορότερη λύση για την προετοιμασία του εκπαιδευτικού υλικού» (ΥπΠΔΒΜΘ αρ. πρωτ. 98428/Γ2/ 01-09-2011) Επειδή τέτοιου είδους διατυπώσεις απευθυνόμενες στους εκπαιδευτικούς μια μόλις βδομάδα πριν από την έναρξη των μαθημάτων και ενώ οι νεοσύστατες (καλλικρατικές) Σχολικές Επιτροπές δεν έχουν ακόμα λειτουργήσει, μόνο ως ειρωνεία μπορούν να εκληφθούν, εμείς, λοιπόν, οι εκπαιδευτικοί, που από σήμερα κιόλας θα χρειαστεί να αναλάβουμε έναν πραγματικό αγώνα επιστρατεύοντας όλη μας την εφευρετικότητα και καταβάλλοντας ατελείωτες ώρες προσωπικού μόχθου για να ελαχιστοποιήσουμε τη ζημιά που επέφερε στην εκπαιδευτική διαδικασία η αβελτηρία άλλων, απαιτούμε τουλάχιστον από την ηγεσία του Υπ.ΠΔΒΜΘ:
α) να προβεί σε σοβαρή διερεύνηση των ευθυνών και να τις αποδώσει δημοσίως
β) να ανακοινώσει δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα για τη λύση του προβλήματος κατά την τρέχουσα σχολική χρονιά καθώς και τις πρωτοβουλίες που προτίθεται να αναλάβει ώστε αυτό να μη συμβεί ποτέ ξανά στο μέλλον και
γ) να επιδεικνύει στο εξής μεγαλύτερο σεβασμό στην εκπαιδευτική διαδικασία αλλά και στη νοημοσύνη ημών των πολιτών.

2.Λειτουργία ΚΕΣΥΠ και ΓραΣΕΠ1
Με τη νέα σχολική χρονιά το Υπουργείο προχώρησε στην ουσιαστική κατάργηση των ΚΕΣΥΠ και ΓραΣΕΠ δια της σιωπηρής (και κατά τούτο ύπουλης) μεθόδου της απογύμνωσης αυτών των δομών από το αναγκαίο εκπαιδευτικό προσωπικό (μη ανανέωση των αποσπάσεων).
Δηλαδή, το δημόσιο σχολείο σταματά να παρέχει οποιεσδήποτε υπηρεσίες Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού ακριβώς τη στιγμή που οι μαθητές μας και οι οικογένειές τους αισθάνονται να τις έχουν ανάγκη πιο πολύ από ποτέ!

Αναρωτιόμαστε όμως:
Ποια έγνοια για το δημόσιο συμφέρον χαρακτηρίζει ηγεσίες που με τόσο ελαφριά καρδιά απαξιώνουν και πετάνε στα σκουπίδια εκατοντάδες εξειδικευμένους εκπαιδευτικούς, χιλιάδες ώρες επιμόρφωσης, εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ επενδυμένα σε εξοπλισμούς και ανεκτίμητα αρχεία αποθησαυρισμένα από τους εκπαιδευτικούς- συμβούλους με κόπο και μεράκι;
Πόση αξιοπιστία και ευρωπαϊκό ήθος επιδεικνύουν ηγεσίες που, αφού άντλησαν άφθονα ευρωπαϊκά κονδύλια για το στήσιμο αυτών των δομών, ύστερα τις αφήνουν ανενδοίαστα να σβήσουν παραγνωρίζοντας κάθε τυπική και ουσιαστική σχετική δέσμευση;
Πόση είναι άραγε η εκσυγχρονιστική δυναμική μιας ηγεσίας που στον 21ο αιώνα θεωρεί σαν αποκλειστικό εκπαιδευτικό ζητούμενο να καλύπτονται όπως-όπως οι συμβατικές διδακτικές ώρες και να … «βγαίνει» η ύλη;
Ποιο όραμα για το μέλλον μπορεί να επικαλεστεί μια ηγεσία, που για να εξοικονομήσει σήμερα λίγα ευρώ, διακινδυνεύει την κατασπατάληση του δημιουργικού δυναμικού των εφήβων μας αναγκάζοντάς τους να χαράξουν περίπου στην τύχη την πορεία τους μέσα σε ένα πέλαγος εκπαιδευτικών και παραγωγικών αναδιαρθρώσεων χωρίς τη βοήθεια των εξειδικευμένων συμβούλων;

Επειδή πιστεύουμε ότι η κοντόφθαλμη λογιστική και ο κοινωνικός δαρβινισμός δεν επιτρέπεται να αποτελούν το γνώμονα για τη χάραξη του εκπαιδευτικού και κοινωνικού μας μέλλοντος ,
α) Καλούμε όλη την εκπαιδευτική κοινότητα και ολόκληρη την ελληνική κοινωνία να διεκδικήσει τη συνέχιση της λειτουργίας και την ενίσχυση του ρόλου των ΚΕΣΥΠ και ΓραΣΕΠ στο μέτρο που επιβάλλουν οι σύγχρονες ανάγκες. Ιδιαιτέρως καλούμε κόμματα και φορείς που διακηρύσσουν τον ευρωπαϊκό τους προσανατολισμό να αναλάβουν κάθε πρόσφορη δράση για την αποτροπή μιας πολιτικής που βαθαίνει το χάσμα ανάμεσα στο εθνικό εκπαιδευτικό μας σύστημα και το αντίστοιχο ευρωπαϊκό πλαίσιο.
β) Καλούμε το Υπ.ΠΔΒΜΘ να αποκαλύψει ρητά και ξεκάθαρα τι σκοπεύει να κάνει γύρω από αυτό το μείζον ζήτημα.
3. Σχολικές βιβλιοθήκες
Ανάλογη με τα παραπάνω φαίνεται να είναι και η μοίρα που επιφυλάσσεται στο θεσμό των Σχολικών Βιβλιοθηκών. Αφού στήθηκαν με κονδύλια του ΕΠΠΕΑΕΚ και αφού στη συνέχεια αφέθηκαν περίπου για μια δεκαετία να φυτοζωούν χωρίς πόρους για τον εμπλουτισμό και την ανανέωση του υλικού τους κι ενώ καθ΄όλο αυτό το διάστημα κανένας σοβαρός σχεδιασμός δεν υπήρξε για την οργανική διασύνδεσή τους και την αξιοποίηση του υλικού τους στην εκπαιδευτική διαδικασία, από φέτος φαίνεται να κλείνουν οριστικά τις πόρτες τους στους χρήστες, αφού η λογιστική λογική του Υπ.ΠΔΒΜΘ κατέληξε να τις αποστερήσει και από το ελάχιστο απαιτούμενο για τη λειτουργία τους προσωπικό.
Η ειρωνεία είναι ότι αυτό συμβαίνει την ίδια χρονική στιγμή που με τυμπανοκρουσίες από πλευράς Υπουργείου εισάγεται στο Πρόγραμμα Σπουδών η Ερευνητική Εργασία (projects στην Α΄Λυκείου).
Επειδή θεωρούμε ότι κάποτε η αναντιστοιχία λόγων και έργων καταντά τόσο κουραστική όσο και κατάφωρα προσβλητική για τους πολίτες αυτής της χώρας, ζητούμε να σταματήσει ο εμπαιγμός και το Υπ.ΠΔΒΜΘ να προχωρήσει άμεσα τις διαδικασίες για τη στελέχωση των Σχολικών Βιβλιοθηκών.
Ο Σύλλογος διδασκόντων του 46ου Γυμνασίου

1. Κέντρα Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού

ΑΡΘΡΟ του Χρήστου Κάτσικα

Τα «κακά» παιδιά

Η ΑΛΗΘΕΙΑ
«Οι μικροί θορυβοποιοί: άτακτοι, απρόσεκτοι, αδιάβαστοι»

Εμπειρικά αλλά και από αρκετές μελέτες – των οποίων δεν μπορούμε ν΄ αρνηθούμε την αξιοπιστία – αποδεικνύεται ότι τα παιδιά που σημειώνονται σε ζητήματα πειθαρχίας σ΄ όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, κυρίως στο Δημοτικό σχολείο αλλά και στη Μέση εκπαίδευση, σαν παιδιά που θέτουν προβλήματα προσαρμογής είναι κατά πλειοψηφία μαθητευόμενοι που ανήκουν στα χαμηλά κοινωνικο-οικονομικά στρώματα.
Ακόμη, είναι ολοφάνερο, το αποδεικνύουν κάθε χρόνο και οι λειψές στατιστικές του Υπουργείου Παιδείας, ότι οι σχολικές επιτυχίες, η δυνατότητα εισόδου στις Πανεπιστημιακές σχολές, ανήκουν κυρίως σε κείνους των οποίων η οικογένεια βρίσκεται ήδη σε κυρίαρχη κοινωνικο-οικονομική θέση.
Είναι περιττό βέβαια ν΄ αναφερθούμε διεξοδικά στις περιπτώσεις όλων εκείνων των μαθητευόμενων που φαίνεται ότι εγκατέλειψαν με τη θέλησή τους τις σπουδές σε κάποια φάση της εκπαιδευτικής διαδικασίας, που ο κόσμος έλεγε ότι «δεν τά παιρναν τα γράμματα», κι οι ίδιοι παραδέχονται ότι «τα γράμματα δεν είναι γι΄ αυτούς». Είναι η περίπτωση αυτή που ο ίδιος ο θεσμός των εξετάσεων πρόσβασης στην Γ/ βάθμια εκπαίδευση κρύβει και μια άλλη πτυχή, άγνωστη – αθέατη, όχι όμως χωρίς ενδιαφέρον. Η παρακολούθηση της εξέλιξης της ροής μιας γενιάς μαθητών από την Α΄ Δημοτικού μέχρι την Γ΄ Λυκείου, η εκπαιδευτική τους δηλαδή ιστορία, αποδεικνύει με τον πιο σαφή τρόπο ότι:
α) ένας μεγάλος αριθμός μαθητευόμενων δεν φτάνει ποτέ στις εξετάσεις αυτές αφού εγκαταλείπει το σχολείο σε κάποια φάση του, και
β) μαθητές οικογενειών με χαμηλό εισόδημα, παιδιά από απομακρυσμένα χωριά, να ποιοι εκπροσωπούνται στη στρατιά αυτών που εγκαταλείπουν το σχολείο.

…ΚΑΙ ΤΟ ΨΕΜΑ ( Η ιδεολογία του χαρίσματος – νομιμοποίηση της κοινωνικής ανισότητας)
« Οι φτωχοί είναι φτωχοί, επειδή είναι διανοητικά υποδεέστεροι
και η ανικανότητά τους είναι αθεράπευτη επειδή κληρονομείται από τους φτωχούς
και επίσης διανοητικά υποδεέστερους γονείς τους».

Όσοι δεν βλέπουν στα παιδιά των χαμηλών κοινωνικο-οικονομικών στρωμάτων, στον ίδιο τρόπο ύπαρξής τους, παρά μόνο ελλείψεις και μειονεκτήματα, όσοι ενδιαφέρονται για την απρόσκοπτη λειτουργία των μηχανισμών διατήρησης και αναπαραγωγής του ισχύοντος κοινωνικού συστήματος, έχουν ήδη ανακοινώσει τα συμπεράσματά τους: «πρόκειται για έναν συφερτό τεμπέληδων και απροσάρμοστων τι τα θέλετε; δεν υπάρχουν εδώ καταβολές της προκοπής είναι όλα παιδιά σκαφτιάδων και μουτζούρηδων». Οι μη ευνοημένες καταστάσεις (μαθητές από λαϊκά στρώματα, υποβαθμισμένες περιοχές) μεταμορφώνονται σε ανεπιτηδειότητα, ασχετοσύνη, κατωτερότητα φυσική. Οι προνομιούχοι ούτε βλέπουν ούτε θέλουν να δουν τη σχέση ανάμεσα στην κοινωνική και τη σχολική ανισότητα.
ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΩΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΜΕΝΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ : «Η ΕΞΟΡΙΑ»

ΣΥΝΕΧΕΙΑ…