giannisTs blog

Σάββας Ρομπόλης
Τα όσα προβλέπουν οι ειδικές διατάξεις για τους νέους και τους νεοπροσλαμβανόμενους σε συνδυασμό με την καθιέρωση αμοιβής των νέων μέχρι 24 ετών στα 580 € καθαρά συνιστούν σοβαρή οπισθοδρόμηση των εισοδηματικών και εργασιακών συνθηκών της νέας γενιάς, όσων δηλαδή, θα εντάσσονται στην αγορά εργασίας είτε ως νέοι σε ηλικία είτε ως νεοπροσλαμβανόμενοι.
Μπροστά σε αυτήν την κοινωνική και εργασιακή βαρβαρότητα, οι νέοι στην Ελλάδα και ειδικότερα αυτοί με υψηλές δεξιότητες και προσόντα καταδικάζονται και γι’ αυτό θα επιλέξουν το δρόμο της μετανάστευσης.
Μια τέτοια προοπτική μετατρέπει την Ελλάδα σε χώρα ανειδίκευτης εργασίας, σε συνθήκες γενικής φτωχοποίησης, με αποτέλεσμα να επιδεινωθεί σταδιακά η ποιοτική και τεχνολογική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας.
Αυτό σημαίνει ότι η Ελληνική οικονομία θα αδυνατεί να παράγει τον αναγκαίο πλούτο για να ικανοποιεί τις οικονομικές και κοινωνικές ανάγκες της νέας γενιάς, της οποία ςτο βιοτικό επίπεδο θα επιδεινωθεί τουλάχιστον κατά 20% σε σχέση με την γενιά των γονέων τους. Αυτή η εισοδηματική μείωση της παρούσας και της νέας γενιάς θα συνοδευτεί και από σημαντικές απώλειες πόρων στην Κοινωνική Ασφάλιση, οι οποίες σε συνδυασμό με την απώλεια πόρων από την σταδιακά αυξανόμενη ανεργία θα επιδεινώσουν τη χρηματοοικονομική κατάσταση της Κοινωνικής Ασφάλισης.
Είναι μεγάλο το κόστος από κάθε άποψη.
Η Ελλάδα κάθε 50 χρόνια θα χάνει μια γενιά

* Ο κ Σάββας Ρομπόλης είναι επιστημονικός συνεργάτης του Ινστιτούτου εργασίας ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ

Το Άρθρο του δημοσιεύθηκε στο 2614ο τεύχος του ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΤΗς ΕΛΛΑΔΑΣ

Ο κ. Αμπατζόγλου, πρόεδρος του Π.Φ.Σ και οι υπόλοιποι πρόεδροι των Φαρμακευτικών Συλλόγων, κατά την συνάντησή τους με τον υπουργό υγείας, πρότειναν σαν μοναδική πρόταση για την απελευθέρωση του επαγγέλματος, την συστέγαση των νέων φαρμακοποιών με κάποιον παλαιό. Τι σημαίνει αυτό; Ο νέος φαρμακοποιός, θα πρέπει να βρει έναν παλαιό, και αφού του καταβάλλει χρηματικό αντίτιμο το οποίο θα καθορίζεται από τον τελευταίο, να γίνεται μέτοχος στο παλαιό φαρμακείο, σε ποσοστό που δεν θα ξεπερνά το 49%, σχηματίζοντας ομόρρυθμη εταιρία (ΟΕ).
Υπάρχει μάλιστα η πρόταση, να μπορούν να συστεγάζονται έως και πέντε άδειες (προφανώς η μία θα είναι του παλαιού φαρμακοποιού), ώστε το ποσοστό (επομένως και το χρηματικό ποσό απόκτησής, και τα κέρδη) του 49% να μπορεί να μοιραστεί ανάμεσα σε έως και 4 νέους φαρμακοποιούς. Προκύπτει φυσικά το ερώτημα, με δεδομένη την μαχητικότητα που έχουν επιδείξει οι φαρμακοποιοί για την διατήρηση των κεκτημένων, ποιος φαρμακοποιός με μία εύρωστη επιχείρηση θα θελήσει να μοιραστεί το κέρδος του φαρμακείου με κάποιον ή κάποιους νέους συναδέλφους, τη στιγμή που παλεύουν με νύχια και δόντια να κρατήσουν τον επιπλέον ανταγωνισμό μακριά και τη στιγμή που εδώ και χρόνια, ενώ έχουν την δυνατότητα να σχηματίσουν ΟΕ μεταξύ τους, δεν το έχουν πράξει παρά σε ελάχιστες περιπτώσεις.
Την απάντηση μπορεί να την σκεφτεί πολύ εύκολα κάποιος. Αυτή η λύση, έχει προταθεί εκ του πονηρού, ώστε να ευνοήσει εκείνους τους ιδιοκτήτες φαρμακείων οι οποίοι έχουν συσσωρευμένα χρέη. Προκειμένου να αποκτήσουν ρευστότητα, θα την αναζητήσουν από νέους άνεργους φαρμακοποιούς, που στην ανάγκη τους για εργασία, θα δανειστούν από τις τράπεζες για λογαριασμό των παλαιών, προκειμένου να αγοράσουν ποσοστό σε μία προβληματική επιχείρηση. Έτσι, και το υπερχρεωμένο φαρμακείο «ανασαίνει» από το ρευστό που θα μπει σε αυτό, και ο νέος φαρμακοποιός θα νομίζει ότι άνοιξε το επάγγελμα

Πέρα από το ανήθικο της συγκεκριμένης πρότασης, η οποία προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την ανάγκη των νέων φαρμακοποιών για εργασία, το καθεστώς σχηματισμού ΟΕ, δεν είναι κάτι καινούργιο. Ο σχηματισμός ΟΕ μεταξύ νέου και παλαιού φαρμακοποιού, ισχύει εδώ και χρόνια, καθώς αποτελεί τον τρόπο με τον οποίο γίνεται η αγοραπωλησία των αδειών των φαρμακείων. Συγκεκριμένα, ο φαρμακοποιός που πρόκειται να συνταξιοδοτηθεί, συστεγάζεται με έναν νέο φαρμακοποιό σχηματίζοντας ΟΕ, έναντι των ποσών που πλέον είναι γνωστά και κυμαίνονται από 200.000 έως και 1.000.000 ευρώ, και στη συνέχεια αποχωρεί από την ΟΕ αφήνοντας το φαρμακείο στον νέο φαρμακοποιό.
Στην ουσία δηλαδή, η πρόταση των φαρμακοποιών για το άνοιγμα του επαγγέλματος, είναι να συνεχιστεί η αγοραπωλησία αδειών (!) και να παραμείνει το καθεστώς ως έχει.
Αλήθεια, ποιους η ποιον θεωρεί αφελή ο κ. Αμπατζόγλου, και προβαίνει σε τέτοιες προτάσεις;;

πηγή:http://efimereyon.blogspot.com/2010/12/blog-post_31.html