Ο Τζερόμ βγήκε βόλτα στους χιονισμένους δρόμους μαζί με τον σκύλο του, τον Έκο. Ήθελε να συλλέξει λέξεις, γιορτινές, ελπίδας, χαράς, για να τις δώσεις σε όσους αγαπούσε. Κι άρχισε να το κάνει σε όλη την πόλη. Πολλές απ’ όσες διάβαζε γύρω του δεν τον ενέπνεαν, δεν ήταν γιορτινές: Εκπτώσεις! Ευκαιρία! Προλάβετε! Άλλες ήταν ψυχρές, ηχηρές: λειψυδρία, νέα φτώχεια. Λίγο πριν απογοητευτεί, του ήρθε μια ιδέα: να βρει έναν τρόπο να δώσει στους ανθρώπους τις λέξεις που χρειάζονταν. Πήγε σπίτι του και πήρε τη συλλογή του με τις λέξεις που μάζευε προσεκτικά εδώ και χρόνια κι άρχισε να καλεί τον κόσμο να έρθει να στολίσουν ένα δέντρο με τις δικές τους αγαπημένες λέξεις. Κι έφτιαξαν ένα δέντρο για όλους. Με λέξεις, ένα δώρο για όλους.
Το δέντρο, ως αρχαιότατος κάτοικος της γης, με ρίζες βαθιές, με κορμό, με φύλλωμα, με διακλαδώσεις, υποδέχεται τις λέξεις ως καρπούς, ως θεμέλια συγκρότησης του κόσμου κι όπως οι αρχαίοι Έλληνες στόλιζαν τα δέντρα με καρπούς του σπιτιού και οι σύγχρονοι δυτικοί τα στολίζουν με μπάλες, ο Ρέινολντς μετασχηματίζει αυτή την προσέγγιση του δέντρου με μια δική του ιερότητα όπου οι λέξεις μετά τη συλλογή τους γίνονται στολίδια γεμάτα φως που φεγγίζουν τις ιδέες του κόσμου. (Από elniplex)
Τα παιδιά έφτιαξαν τα δέντρα με λέξεις που είτε τις έγραψαν, είτε τις ζωγράφισαν.(ιδέα από mamaoftwo_stories).
Στο Πρόγραμμα αυτό εστιάζει στην προετοιμασία των μαθητών για την μετέπειτα κοινωνική τους ένταξη, έχοντας ως αξίες έννοιες όπως ο εθελοντισμός, ο αλτρουισμός αλλά και η κοινωνική αποδοχή εστιάζοντας στην αξία της προσφοράς. Μέσα από τους άξονες του εθελοντισμού και της προσφοράς οι μαθητές σε νέους ορίζοντες μάθησης παίρνουν τα απαραίτητα εφόδια να διανθίσουν τα αισθήματα της ενσυναίσθησής αλλά και της κοινωνικής ευαισθησίας τους. Με αξίες όπως η προσφορά και ο εθελοντισμός οι μαθητές θα μπορέσουν να κατανοήσουν την σημαντικότητα της φιλανθρωπίας αλλά και της κοινωνικής ευαισθησίας προς ευάλωτες ομάδες.
Για την επίτευξη των προαναφερθέντων χρειάστηκαν 4 εργαστηριακές ώρες.
Κατανόηση της έννοιας του εθελοντισμού
Οι μαθητές μέσα από βίντεο και παραμύθια κατανοήσαν την έννοια του εθελοντισμού
Τα παιδιά ζωγράφισαν μια πράξη εθελοντισμού:
Εθελοντής αιμοδότης- Δίνω αίμα σε αυτούς που το χρειάζονται
Βοηθάω τους ανθρώπους που το έχουν ανάγκη, τους κάνω παρέα, τους αγοράζω πράγματα
Βοηθάω τους ανθρώπους που δεν έχουν κανέναν- Βοήθεια στο σπίτι
Βοηθάω κάποιον που χτύπησε το πόδι του -προσφέρω πρώτες βοήθειες.
Βοηθάω κάποιον που είναι ανάπηρος- του κρατάω συντροφιά, τον πάω βόλτα με το καροτσάκι
Είμαι πάντα κοντά σε αυτούς που χρειάζονται βοήθεια
Αγοράζω τρόφιμα και τα πηγαίνω με τα καροτσάκια στους ανθρώπους που δεν έχουν να φάνε
Γίνομαι εθελοντής καθαρισμού βυθού
Μαζεύω τρόφιμα και τα μοιράζω σε αυτούς που δεν έχουν
Οι γιατροί χωρίς σύνορα προσφέρουν την βοήθειά τους στους αρρώστους χωρίς να πληρώνονται
Καθαρίζουμε τις ακτές -μαζεύουμε σκουπίδια
Κάνω αναδάσωση
Διδακτική αξιοποίηση του παραμυθιού : «Το κόκκινο γιλέκο του μικρού Ρόμπιν», που μας δείχνει πόσο μεγάλη αξία έχει η προσφορά προς τους άλλους. Ο μικρός Ρόμπιν, προσφέροντας το αγαπημένο του κόκκινο γιλέκο σε όσους το έχουν ανάγκη, μαθαίνει ότι η χαρά δεν βρίσκεται μόνο σε όσα κρατάμε για τον εαυτό μας, αλλά κυρίως σε όσα μοιραζόμαστε. Μέσα από την πράξη του, καταλαβαίνουμε πως η προσφορά γεμίζει την καρδιά με αγάπη, καλοσύνη και αλληλεγγύη, κάνοντας τον κόσμο γύρω μας πιο όμορφο.
Το «Δέντρο που έδινε» είναι ένα παραμύθι με δυνατά μηνύματα για μικρούς και μεγάλους του Σελ Σίλβερσταϊν. Πραγματεύεται την ξεχωριστή φιλία ανάμεσα σε ένα αγόρι και ένα δέντρο, μια μηλιά. Το μικρό αγόρι δένεται και γίνεται φίλος με τη μηλιά. Κάθε τόσο επιστρέφει και γεύεται τους καρπούς της και ό,τι άλλο μπορεί να δώσει ένα δέντρο.
Ένα διαχρονικό παραμύθι που ο καθένας μπορεί να το προσεγγίσει διαφορετικά και να λάβει διαφορετικά μηνύματα. Είναι μία υπέροχη, σύγχρονη παραβολή πάνω στην έννοια της ανιδιοτελούς, χωρίς όρια αγάπης, που μπορεί να ιδωθεί από δύο διαφορετικές σκοπιές. Πέρα από τη δοτικότητα, την αγάπη, τη φιλία, τη γενναιοδωρία, μπορεί να δει κάποιος την πλεονεξία, την αχαριστία ίσως σε κάποιες σκηνές από την πλευρά του αγοριού. Αλλά όπως και αν το προσεγγίσει κανείς, είναι σίγουρο ότι θα τον συγκινήσει και θα τον αγγίξει η ανιδιοτελής αγάπη της μηλιάς και η χαρά που νοιώθει όταν δίνει και κάνει το παιδί ευτυχισμένο.
«Τα Δώρα της Παπλωματούς» μας διδάσκει ότι η αληθινή ευτυχία δεν βρίσκεται στην απληστία και τη συσσώρευση πλούτου, αλλά στην προσφορά και τη γενναιοδωρία. Ο βασιλιάς, παρότι έχει τα πάντα, είναι δυστυχισμένος, ενώ η Παπλωματού, που χαρίζει χωρίς να περιμένει αντάλλαγμα, είναι πραγματικά ευτυχισμένη. Το βιβλίο τονίζει ότι όταν μοιραζόμαστε όσα έχουμε, γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι και δημιουργούμε έναν πιο δίκαιο και ανθρώπινο κόσμο.
Στη συνέχεια γνωρίσαμε το έργο του Make-A-Wish
Το Make-A-Wish (Κάνε-Μια-Ευχή Ελλάδος) εκπληρώνει ευχές παιδιών με πολύ σοβαρές ασθένειες, καθώς κάθε ευχή αποτελεί σημαντικό μέρος του θεραπευτικού τους ταξιδιού. Ο Οργανισμός δεσμεύεται να εκπληρώνει την ευχή κάθε παιδιού που πληροί τα απαραίτητα κριτήρια.
Το Αστέρι της Ευχής είναι ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα που υλοποιείται εδώ και 24 χρόνια, με στόχο την ευαισθητοποίηση μαθητών, εκπαιδευτικών και γονέων γύρω από τις αξίες της προσφοράς, του εθελοντισμού και της κοινωνικής ευαισθησίας και καλλιεργείται η ενσυναίσθηση και η αλληλεγγύη προς ευάλωτες ομάδες.
Οι μαθητές του σχολείου μας συμμετείχαν με ενθουσιασμό στον διαγωνισμό αφίσας «Φτιάξε το Αστέρι σου» του οργανισμού Make-A-Wish (Κάνε-Μια-Ευχή Ελλάδος). Μέσα από τη δημιουργική τους έκφραση, τα παιδιά έστειλαν μηνύματα ελπίδας, δύναμης και αγάπης, στηρίζοντας το έργο του οργανισμού και συμβάλλοντας στη διάδοση της αξίας της προσφοράς και της αλληλεγγύης. Η συμμετοχή αυτή αποτέλεσε μια σημαντική εμπειρία ευαισθητοποίησης και δημιουργικότητας για όλη τη σχολική μας κοινότητα. Ο «διαγωνισμός» έχει κύριο σκοπό την προώθηση της θετικής σκέψης και ψυχικής ανθεκτικότητας, με τη δυνατότητα υποβολής συμμετοχών από Ιανουάριο έως Μάρτιο 2026, με σύνθημα “Πίστεψέ το ΜΠΟΡΕΙΣ!”.
Το «Δέντρο της Αγάπης» ανοίγει τα κλαδιά του για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Η φιλανθρωπική δράση «Το δέντρο της αγάπης», μια πρωτοβουλία του Δήμου Μυτιλήνης και της Δημοτικής Βιβλιοθήκης «Ευγενία Κλειδαρά» που έχει σκοπό να προσφέρει χαρά σε οικογένειες που το έχουν ανάγκη. Στο πλαίσιο αυτό, ο δήμος απηύθυνε κάλεσμα στους πολίτες να συγκεντρώσουν παιχνίδια και δώρα, τα οποία θα γεμίσουν το Δέντρο της Αγάπης. Τα παιχνίδια αυτά θα δοθούν στη συνέχεια σε παιδιά που τα έχουν ανάγκη, προσφέροντες τους μια χαρούμενη χριστουγεννιάτικη έκπληξη.
Επίσης πραγματοποιήθηκε η δράση «Χάρισε ένα βιβλίο: Δυνάμωσε το φως» για την συγκέντρωση βιβλίων τα οποία θα ταξιδέψουν σε απομακρυσμένες περιοχές, χαρίζοντας γνώση, φαντασία και ελπίδα σε παιδιά που το έχουν ανάγκη.
Το νηπιαγωγείο μας συμμετείχε σ’ αυτή τη δράση. Τα παιδιά έφεραν παιχνίδια και βιβλία στο σχολείο τα οποία ετοιμάσαμε σε σακούλες για δώρα.
Ένας μαθητής ,συνοδευόμενος από την εκπαιδευτικό, άφησε τα δώρα κάτω από το δέντρο της αγάπης στο «Σπιτάκι των Ξωτικών».
Στη Λέσβο, όπως και σε πολλά μέρη της Ελλάδας, το ποδαρικό αποτελεί ένα από τα πιο αγαπημένα και συμβολικά έθιμα της Πρωτοχρονιάς. Η πρώτη είσοδος στο σπίτι σηματοδοτεί την τύχη, την ευλογία και την ευημερία που θα φέρει ο νέος χρόνος, και γι’ αυτό οι Λέσβιοι φροντίζουν με προσοχή ποιος θα είναι ο «καλοπόδαρος».
Παλαιότερα, οι Λέσβιοι πίστευαν ότι ο άνθρωπος που θα περάσει πρώτος το κατώφλι την Πρωτοχρονιά επηρεάζει την τύχη όλης της χρονιάς. Γι’ αυτό επέλεγαν συνήθως ένα παιδί, ιδανικά αγόρι, που θεωρούσαν αγνό και τυχερό. Το παιδί έμπαινε στο σπίτι με το δεξί πόδι και ευχόταν «Καλή χρονιά και καλό ποδαρικό».
Σε πολλές περιοχές του νησιού, το παιδί κρατούσε μια πέτρα, ένα καρπό π.χ. ρόδι, συμβολίζοντας τη σταθερότητα και τη γονιμότητα, ενώ μερικές φορές έριχναν μέσα στο σπίτι λίγους κόκκους από σιτάρι για αφθονία. Όταν έμπαιναν μέσα στο σπίτι άφηναν τις βρύσες να τρέχουν , για να τρέχει μέσα στο σπίτι τους τον καινούργιο χρόνο η ευτυχία και η αφθονία.
Ένα ιδιαίτερο στοιχείο της λεσβιακής παράδοσης είναι η χρήση του αμίλητου νερού. Η γιαγιά μου, η κα Δέσποινα, το τηρούσε με μεγάλη ευλάβεια και εμείς, τα εγγόνια της, το ζούσαμε σαν μια μικρή γιορτή γεμάτη προσμονή και συγκίνηση. Το νερό αυτό, που μένει σιωπηλό χωρίς να μιλήσει κανείς, ούτε όταν πηγαίνουν να το πάρουν αλλά ούτε και όταν γυρίζουν στο σπίτι τους με αυτό, χρησιμοποιείται για να καθαριστεί και να ευλογηθεί το σπίτι. Με αυτό το νερό συχνά ραντίζεται το σπίτι, ώστε να φύγουν τα κακά πνεύματα και να έρθει ευλογία και υγεία στους ενοίκους. Η σιωπή του νερού συμβολίζει την καθαρότητα και την ηρεμία, ενώ η χρήση του υπογραμμίζει την πίστη των ντόπιων σε συμβολικές πρακτικές για την καλή τύχη. Μέχρι και σήμερα την παραμονή της Πρωτοχρονιάς πολλοί κάτοικοι πηγαίνουν στο μικρό εκκλησάκι την Παναγίας Φανερωμένη στην Μυτιλήνη, για να πάρουν το άγιασμα- αμίλητο νερό.
Όλα αυτά συζητήσαμε με τα παιδιά και δημιουργήσαμε το παρακάτω βίντεο για το πρόγραμμα eTwinning “Οι φίλοι μου κι εγώ”, για να παρουσιάσουμε στους φίλους μας από τα άλλα σχολεία, «Το ποδαρικό», ένα έθιμο της πρωτοχρονιάς στο νησί μας.
Οι δράσεις που πραγματοποιήθηκαν μέχρι τώρα ανέδειξαν τη δύναμη της συνεργασίας: κοινές κατασκευές, δημιουργικά σχέδια, ανταλλαγή υλικού και παρουσιάσεων, αλλά και πολλές στιγμές χαράς που ένωσαν τους μαθητές σε μια όμορφη κοινότητα μάθησης. Η διάθεση των παιδιών, ο ενθουσιασμός τους και η ανυπομονησία τους για κάθε νέα δραστηριότητα αποτελούν πραγματική έμπνευση.
Το πρόγραμμα όμως δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη· αντιθέτως, συνεχίζει να εξελίσσεται και να προσφέρει νέες ευκαιρίες για δημιουργική συνεργασία. Η συνέχεια των δράσεων υπόσχεται ακόμη περισσότερες όμορφες εμπειρίες, νέες ιδέες, αλληλεπιδράσεις και δραστηριότητες που θα ενισχύσουν ακόμη περισσότερο τους δεσμούς μεταξύ των παιδιών και θα εμπλουτίσουν τις γνώσεις τους.
Με την ίδια θετική ενέργεια και διάθεση, προχωράμε μπροστά, έτοιμοι για το επόμενο βήμα του eTwinning και για τις επόμενες όμορφες στιγμές που θα δημιουργήσουμε όλοι μαζί.
Τα παιδιά του νηπιαγωγείου παρακολούθησαν με μεγάλο ενδιαφέρον την ιστορία της Γέννησης του Χριστού μέσα από ένα όμορφο βίντεο. Με προσοχή και ενθουσιασμό είδαν τις εικόνες να ζωντανεύουν και συζήτησαν για τα πρόσωπα και τα γεγονότα της γιορτής των Χριστουγέννων. Ήταν μια γλυκιά και εκπαιδευτική εμπειρία που τα βοήθησε να γνωρίσουν το μήνυμα της αγάπης και της χαράς.
Κατασκευάσαμε τη φάτνη…
του αγγέλους που έφεραν το μήνυμα της γέννησης στους βοσκούς…
Τα παιδιά του νηπιαγωγείου έφτιαξαν χριστουγεννιάτικες κάρτες με τα μικρά τους χέρια να σκορπούν χρυσόσκονη και όνειρα. Κάθε ευχή τους ένα άστρο που ανάβει, μια ζεστή ανάσα αγάπης που ταξιδεύει μακριά. Κι έτσι, μέσα σε πολύχρωμες ζωγραφιές, γέννησαν τη δική τους μικρή μαγεία των Χριστουγέννων.
Στο πλαίσιο των δράσεών μας για το eTwinning, κάθε σχολείο-μέλος του προγράμματος ανέλαβε να επεξεργαστεί μία λέξη, με στόχο οι μαθητές να διατυπώσουν μια ευχή για τη νέα χρονιά. Σε εμάς έτυχε η λέξη «αφθονία».
Αφού συζητήσαμε με τα παιδιά και εξηγήσαμε τι σημαίνει η λέξη «αφθονία» — όχι μόνο σε υλικά αγαθά, αλλά κυρίως σε αγάπη, υγεία, χαρά και θετικές εμπειρίες — τα παιδιά σκέφτηκαν τι θα ήθελαν να έχουν «σε αφθονία» τη χρονιά που έρχεται. Οι ιδέες τους ήταν τρυφερές, δημιουργικές και γεμάτες αισιοδοξία.
Μέσα από αυτή τη συζήτηση καταλήξαμε να δημιουργήσουμε «Το Δέντρο της Αφθονίας», μια ομαδική κατασκευή που συμβολίζει όλα όσα ευχόμαστε να γεμίσουν τη ζωή μας: αγάπη, ευτυχία, υγεία, ζεστασιά, τύχη και ευημερία. Κάθε στοιχείο του δέντρου έχει τον δικό του συμβολισμό και εκφράζει τις ειλικρινείς ευχές των παιδιών για μια όμορφη και δημιουργική νέα χρονιά.
Ήταν μια δραστηριότητα που μας έφερε πιο κοντά, μας έδωσε αφορμή να μιλήσουμε για αξίες και συναισθήματα, και μας γέμισε χαρά και θετική ενέργεια.
Τη δράση μας κοινοποιήσαμε στους καινούριους μας φίλους μας το παρακάτω μήνυμα:
Αγαπητοί φίλοι, Με χαρά δημιουργήσαμε για εσάς “Το Δέντρο της Αφθονίας”.
Συμβολισμός: Πλούτος σε αγάπη, υγεία, χαρά — όχι μόνο χρήματα. • Τα μικρά καρδιές συμβολίζουν την αγάπη • Το στάρι συμβολίζει την ευημερία • Το χρυσό χρώμα συμβολίζει τον πλούτο • Το σπίτι συμβολίζει τη ζεστασιά της οικογένειας • Οι κόκκινες κορδέλες συμβολίζουν την καλή τύχη • Τα φρούτα συμβολίζουν την αφθονία και την ευημερία, τη γονιμότητα και την ανάπτυξη • Το τετράφυλλο τριφύλλι συμβολίζει την τύχη
Το μήνυμά μας: «Καλή Χρονιά, με αφθονία σε όλα!»
Dear friends, We have happily created for you “The Tree of Abundance.” Symbolism: Wealth in love, health, joy — not only money.
Στο νηπιαγωγείο μας είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε την πρώην συνάδελφο και δασκάλα Γερμανικών, Βήλη Γανώση, η οποία μας παρουσίασε πολλές ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τη Γερμανία. Μαζί της ταξιδέψαμε νοερά σε μια άλλη χώρα: γνωρίσαμε τα αγαπημένα γερμανικά φαγητά, τα σημαντικότερα αξιοθέατα και είδαμε τη θέση της Γερμανίας στον χάρτη σε σύγκριση με τη δική μας χώρα.
Τα παιδιά άκουσαν παραμύθια στα γερμανικά, τα οποία η καλεσμένη μας μετέφραζε ώστε να τα κατανοήσουν. Ενθουσιάστηκαν με τους διαφορετικούς ήχους της γλώσσας και συμμετείχαν με προσοχή και χαρά.
Επιπλέον, ενόψει των Χριστουγέννων, ακούσαμε γνωστά χριστουγεννιάτικα τραγούδια στα γερμανικά, δημιουργώντας μια ζεστή και γιορτινή ατμόσφαιρα μέσα στην τάξη.
Ήταν μια υπέροχη εμπειρία, γεμάτη γνώσεις, πολιτισμό και χαμόγελα. Τα παιδιά έμαθαν πολλά νέα και ενδιαφέροντα πράγματα, μέσα από έναν δημιουργικό και ευχάριστο τρόπο.
Σήμερα ολοκληρώσαμε τις δράσεις μας για μια πρώτη επαφή με τις γλώσσες του κόσμου. Και πράγματι είναι πολύ σωστή η φράση: «Οι γλώσσες ανοίγουν την καρδιά και το μυαλό» που σημαίνει ότι όταν μαθαίνουμε μια νέα γλώσσα, δεν αποκτούμε μόνο νέες λέξεις — αποκτούμε νέους τρόπους να βλέπουμε τον κόσμο.
Ανοίγουν την καρδιά, γιατί:
μας βοηθούν να κατανοούμε καλύτερα άλλους ανθρώπους και τις κουλτούρες τους,
μας κάνουν πιο δεκτικούς στη διαφορετικότητα,
καλλιεργούν την ενσυναίσθηση και την επικοινωνία.
Ανοίγουν το μυαλό, γιατί:
αναπτύσσουν τη σκέψη και τη δημιουργικότητα,
βελτιώνουν τη μνήμη και την αντίληψη,
μας δίνουν νέους τρόπους να εκφραζόμαστε και να λύνουμε προβλήματα.
Με λίγα λόγια, οι γλώσσες δεν είναι μόνο εργαλείο επικοινωνίας· είναι μια γέφυρα που μας συνδέει με άλλους ανθρώπους, άλλες ιδέες και άλλους πολιτισμούς, κάνοντάς μας πιο ανοιχτόμυαλους και πιο ευαίσθητους.
Η 3η Δεκεμβρίου, η οποία ανακηρύχτηκε το 1992 από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ως Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, έδωσε την ευκαιρία να προωθήσουμε την κατανόηση σε θέματα αναπηρίας και να ευαισθητοποιηθούμε για τα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ατόμων με αναπηρία, στέλνοντας μηνύματα ενότητας, αλληλεγγύης και αλληλοσεβασμού.
Μέσα από το εργαστήριο δεξιοτήτων “Σεβασμός και διαφορετικότητα” με το οποίο ασχολούμαστε τους δυο τελευταίους μήνες τα παιδιά έχουν έρθει σε επαφή με το διαφορετικό.
Με αφορμή αυτή τη μέρα ακούσαμε το αγαπημένο μας τραγούδι “Το ελεφαντάκι” στη νοηματική
και προσπαθήσαμε να το τραγουδήσουμε κι εμείς.
Και μάθαμε τη λέξη Σ’ΑΓΑΠΩ στη νοηματική
Περιηγηθήκαμε στο ψηφιακό μουσείο Αφής στην παιδική ενότητα
Μοναδικό στην Ελλάδα & ένα από τα 5 μουσεία του είδους του στον κόσμο
Η μοναδικότητά του έγκειται στο ότι δίνει την δυνατότητα σε Όλους, άτομα με προβλήματα όρασης και βλέποντες, όλων των ηλικιών, να προσεγγίσουν ισότιμα τον Πολιτισμό και την τέχνη με πολύτιμο εργαλείο μεταξύ άλλων την αίσθηση της Αφής και να ενημερωθούν – ευαισθητοποιηθούν για την αναπηρία της όρασης.
Φτιάξαμε και την κατασκευή μας στέλνοντας το δικό μας μήνυμα.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.ΕντάξειΔιαβάστε περισσότεραΜη αποδοχή
