Στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Δεξιοτήτων, με θεματική ενότητα «Δημιουργώ και Καινοτομώ – Δημιουργική Σκέψη & Πρωτοβουλία» και υποθεματική το STEM / Εκπαιδευτική Ρομποτική: ” Οι μικροί μας εξερευνητές”, τα παιδιά ανέλαβαν να εντοπίσουν σημαντικά μνημεία του χωριού τους που θα ήθελαν να γνωρίσουν και να αναδείξουν. Ανάμεσα στις επιλογές τους ξεχώρισε ο Ιερός Ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών, ένα σημείο ιδιαίτερης ιστορικής, θρησκευτικής και πολιτιστικής αξίας για την τοπική κοινότητα.
Κατά την επίσκεψή μας στον ναό, είχαμε τη χαρά να συναντήσουμε τον πατέρα Ακίνδυνο, ο οποίος μας υποδέχθηκε με ζεστασιά και προθυμία. Μίλησε στα παιδιά για την ιστορία της εκκλησίας, την περίοδο κατασκευής της, την αρχιτεκτονική της και τη σημασία που έχει για το χωριό και τους κατοίκους του μέσα στο πέρασμα των χρόνων. Με υπομονή και αγάπη απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις των μαθητών, ενθαρρύνοντας τον διάλογο και την περιέργειά τους.
Για να τον ευχαριστήσουμε, του χαρίσαμε μια κάρτα με τον Αρχάγγελο Ταξιάρχη. Στο εσωτερικό της είχαμε γράψει μια προσευχή, η οποία δημιουργήθηκε μέσα από τις ιδέες και τις προτάσεις των παιδιών, στο πλαίσιο του αναδυόμενου γραμματισμού. Την προσευχή τη γράψαμε πέρσι και συνεχίζουμε να τη λέμε και φέτος:
“Άγγελε μου για μένα που είμαι πολύ μικρό,
από το προσκεφάλι διώξε κάθε όνειρο κακό
Να΄ρθεις και εσύ παρέα στην Παναγιά μαζί,
γερό να μ ΄έχει πάντα να πούμε προσευχή.
Με τα φτερά σου πέτα, που είναι μαλακά,
εμένα να σκεπάζεις και τ΄άλλα τα παιδιά”
Η εμπειρία αυτή έδωσε στα παιδιά την ευκαιρία να γνωρίσουν καλύτερα την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου τους και να συνδεθούν ουσιαστικά με την τοπική ιστορία και παράδοση. Ευχαριστούμε πολύ στον ιερέα του χωριού μας για την εξαιρετική φιλοξενία και την πνευματική αγκαλιά που μας πρόσφερε. Με την ανεξάντλητη υπομονή του και τον μεστό του λόγο, μας ταξίδεψε στην ιστορία του ναού μας, θυμίζοντάς μας τις ρίζες και την πίστη μας. Τον ευχαριστούμε που είναι πάντα δίπλα μας, όχι μόνο ως πνευματικός οδηγός, αλλά και ως ένας δικός μας άνθρωπος.
Το διάστημα είναι ένας κόσμος θαυμαστός και γεμάτος μυστήρια που συναρπάζει τα παιδιά. Εκεί υπάρχουν αστέρια, πλανήτες και γαλαξίες που μας κάνουν να ονειρευόμαστε και να ανακαλύπτουμε νέα πράγματα. Μελετώντας τη ζωή των αστροναυτών, μάθαμε πολλά για το πώς ζουν και εργάζονται στο διάστημα, αλλά και για σημαντικές έννοιες της φυσικής. Έτσι, γνωρίσαμε τη βαρύτητα και καταλάβαμε πώς λειτουργεί, ενώ εξερευνήσαμε και άλλες δυνάμεις, όπως την άνωση και την ατμοσφαιρική πίεση. Μέσα από αυτή τη μελέτη, το διάστημα έγινε για εμάς ακόμη πιο ενδιαφέρον και γεμάτο γνώση!
Η διερεύνηση του θέματος της Βαρύτητας στη Γη και στο Διάστημα, εντάσσεται στο Θεματικό Πεδίο: Φυσικές Επιστήμες – STEM και Διαθεματικά Συνδέεται με τη Γλώσσα, τα Μαθηματικά, και τη Δημιουργική Έκφραση
Στόχοι της δράσης :
Γνωστικοί στόχοι: Τα παιδιά να:
κατανοήσουν ότι τα αντικείμενα πέφτουν προς τα κάτω λόγω της βαρύτητας
διακρίνουν τη διαφορά μεταξύ Γης και Διαστήματος (έλλειψη βαρύτητας)
διατυπώνουν απλές υποθέσεις και να παρατηρούν αποτελέσματα
Δεξιότητες: παρατήρηση και πειραματισμός- σύγκριση και ταξινόμηση – ανάπτυξη επιστημονικής σκέψης (πρόβλεψη- δοκιμή -συμπέρασμα)
Στάσεις: ενίσχυση περιέργειας για τον φυσικό κόσμο- συνεργασία και συμμετοχή- σεβασμός στη διαδικασία πειραματισμού
Προσδοκώμενα αποτελέσματα: να περιγράφουν τί συμβαίνει όταν αφήνουμε αντικείμενα – να εξηγούν με απλά λόγια γιατί πέφτουν –να αναγνωρίζουν ότι στο διάστημα τα πράγματα «αιωρούνται»- να συμμετέχουν ενεργά σε πειράματα.
Είδαμε πολλά vibeo σχετικά με το διάστημα και τη ζωή εκεί…
Γνωρίσαμε τον Ισαάκ Νεύτωνα, έναν πολύ έξυπνο άνθρωπο, που αγαπούσε να σκέφτεται και να παρατηρεί τον κόσμο γύρω του. Μια μέρα, καθώς καθόταν κάτω από ένα δέντρο, είδε ένα μήλο να πέφτει από το δέντρο στο έδαφος.
Τότε άρχισε να αναρωτιέται: «Γιατί το μήλο πέφτει κάτω και δεν πετάει προς τα πάνω;» Έτσι, σκέφτηκε και ανακάλυψε κάτι πολύ σημαντικό που το ονόμασε βαρύτητα.
Η βαρύτητα είναι μια δύναμη που τραβάει όλα τα πράγματα προς τη Γη. Χάρη σε αυτήν, μπορούμε να περπατάμε χωρίς να πετάμε στον αέρα και τα αντικείμενα πέφτουν κάτω όταν τα αφήνουμε. Ο Νεύτων μας βοήθησε να καταλάβουμε καλύτερα τον κόσμο μας!
Αρχικά, τα παιδιά πειραματίστηκαν αφήνοντας να πέσουν διάφορα αντικείμενα από διαφορετικά ύψη, όπως ένα μολύβι, ένα βιβλίο και ένα φύλλο χαρτί. Παρατήρησαν ότι όλα τα αντικείμενα κατέληξαν στο πάτωμα.
Στη συνέχεια, αναρωτήθηκαν γιατί συμβαίνει αυτό και εξέφρασαν τις δικές τους ιδέες, όπως «γιατί είναι βαριά» ή «γιατί έτσι γίνεται» κτλ.. Με αφορμή αυτές τις απόψεις, εξηγήθηκε ότι η Γη ασκεί μια δύναμη που τραβά όλα τα αντικείμενα προς το κέντρο της. Η δύναμη αυτή ονομάζεται βαρύτητα.
Έπειτα, τα παιδιά πειραματίστηκαν για να διαπιστώσουν ποιο αντικείμενο πέφτει πιο γρήγορα, συγκρίνοντας ένα φύλλο χαρτί και ένα βιβλίο.
Τέλος, έγινε αναφορά στο διάστημα, όπου η βαρύτητα δεν δρα με τον ίδιο τρόπο όπως στη Γη. Εκεί, τα αντικείμενα δεν πέφτουν προς τα κάτω αλλά αιωρούνται, καθώς δεν υπάρχει η ίδια δύναμη να τα τραβά.
«Τα λεμόνια-αστροναύτες και το μυστικό της βαρύτητας!»
Ένα πείραμα για τη βαρύτητα και την άνωση.
(Ένα παραμύθι που φτιάχτηκε από την εκπαιδευτικό Δήμου Μαρία, για να κατανοήσουν τα παιδιά τη δύναμη της βαρύτητας, της άνωσης και να δοθεί η αφορμή ώστε να γίνουν συγκρίσεις με το τί συμβαίνει στη γη και τί στο διάστημα. Το παραμύθι είναι η “γέφυρα” που θα τους οδηγήσει στο πείραμα, γιατί τα παιδιά καταλαβαίνουν καλύτερα δύσκολα νοήματα, όταν υπάρχει μια ιστορία που να τους κινεί το ενδιαφέρον και με απλό τρόπο να τους παρουσιάζει το θέμα που πρόκειται να επεξεργαστούν. )
«Μια φορά κι έναν καιρό ήταν τρία λεμόνια: Ο Φλούδας, που καμάρωνε για την ωραία κίτρινη φλούδα του, η Μισοφλουδίτσα, που ποτέ δεν φορούσε όλη της την φλούδα και τριγυρνούσε μόνο με το μαγιό της, και ο Ξεφλούδης, που ήταν ντροπαλός τύπος, και όλο παραπονιόταν πως δεν είχε καθόλου φλούδα. Και οι τρεις ήταν αχώριστοι και πάντα έψαχναν για νέες περιπέτειες
Μια μέρα αποφάσισαν να πάνε για μια βουτιά στη θάλασσα
Ο Φλούδας φώναξε: «Κοιτάξτε με ! Πετάω!»
Η Μισοφλουδίτσα είπε: «Εγώ είμαι στη μέση!»
Ο Ξεφλούδης είπε: «Ωχ… εγώ πάω κάτω στο βυθό !Βοήθεια!»
Καθώς έπαιζαν στο νερό, είδαν κάτι να λαμπυρίζει στον ουρανό. Ήταν ένα μικρό διαστημόπλοιο που κατέβαινε σιγά-σιγά προς την παραλία! Από μέσα βγήκε ένας χαμογελαστός αστροναύτης και τους είπε: «Γειά σας, μικρά λεμόνια! Ψάχνω γενναίους ταξιδιώτες για μια αποστολή στο διάστημα. Θέλετε να έρθετε;» Τα τρία λεμόνια κοιτάχτηκαν μεταξύ τους.
Ο Φλούδας πετάχτηκε πρώτος: «Φυσικά! Με τέτοια φλούδα, είμαι φτιαγμένος για λάμψη στα αστέρια! θέλω να δείξω τη φλούδα μου σε όλο το σύμπαν!»
Η Μισοφλουδίτσα είπε γελώντας: «Εγώ είμαι κάπου στη μέση… αλλά μου αρέσει η περιπέτεια!»
Ο Ξεφλούδης χαμογέλασε: «Κι εγώ θέλω να δω αν μπορώ να… επιπλέω χωρίς τη φλούδα μου στο διάστημα!»
Έτσι, χωρίς δεύτερη σκέψη, μπήκαν όλοι μαζί στο διαστημόπλοιο.
Όταν έφτασαν στο διάστημα, έγινε κάτι μαγικό…Όλοι άρχισαν να πετούν μαζί!
Ο Φλούδας δεν καμάρωνε πια μόνο για τη φλούδα του. «Εδώ δεν υπάρχει πάνω και κάτω! Είμαστε παντού!»
Η Μισοφλουδίτσα δεν ένιωθε «στη μέση». «Ούτε πολύ, ούτε λίγο… στο διάστημα είμαι τέλεια!» φώναξε χαρούμενα, κάνω και μπαλέτο. Ο Ξεφλούδης, που πριν φοβόταν το νερό, τώρα πετούσε σαν πύραυλος. «Εδώ πάνω δεν υπάρχει βυθός! Είμαι ελεύθερος!» είπε και έκανε σβούρες, δεν φοβόταν που ήταν διαφορετικός.
Ο αστροναύτης τους κοίταξε και χαμογέλασε. «Βλέπετε; Στο διάστημα δεν έχει σημασία πώς είσαι απ’ έξω… δεν μετράει αν έχεις φλούδα, μισή φλούδα ή καθόλου. Όλοι μπορείτε να πετάξετε!»
Δεν έχει σημασία πόση «φλούδα» έχεις…αλλά με ποιους πετάς μαζί, είπαν τα τρία λεμόνια.
Και από τότε, τα τρία λεμόνια ταξιδεύουν από πλανήτη σε πλανήτη, ζώντας τις πιο ζουμερές περιπέτειες… παρέα! Αν κοιτάξετε καλά στον ουρανό μπορεί να δείτε να πετούν μαζί χαρούμενα που νίκησαν τη βαρύτητα, αλλά και την άνωση!”
Πάμε να το διαπιστώσουμε…
Πήραμε τα τρία μικρά λεμόνια. Ένα με ολόκληρη την φλούδα του, ένα με λίγη φλούδα και ένα με καθόλου. Μπαίνει το ερώτημα αν αυτά μπουν στο νερό ποιο θα επιπλέει.
Τα παιδιά κάνουν υποθέσεις και στην συνέχεια πάμε να διαπιστώσουμε ποιες από αυτές είναι σωστές.
Βάζουμε τα λεμόνια στο νερό και παρατηρούμε τι θα συμβεί
Βλέπουμε ότι:
Λεμόνι με φλούδα …επιπλέει
το καθαρισμένο λεμόνι… βυθίζεται
Λεμόνι με λίγη φλούδα… μένει κάπου στη μέση
Γιατί γίνεται αυτό; Γιατί όλα τα λεμόνια λόγο της βαρύτητας δεν πάνε προς τα κάτω;
Άρα η διαφορά δεν οφείλεται μόνο σε αυτή, μάλλον υπάρχει και κάποια άλλη δύναμη! Εξηγούμε ότι εδώ υπάρχει μια δύναμη που τη λέμε Άνωση.
Όταν ένα αντικείμενο μπαίνει στο νερό: Το νερό σπρώχνει το αντικείμενο προς τα πάνω (άνωση). Έτσι επιπλέουμε και εμείς όταν κάνουμε μπάνιο στη θάλασσα.
Ταυτόχρονα η βαρύτητα το τραβάει προς τα κάτω.
Το τι θα συμβεί εξαρτάται από το ποια δύναμη είναι μεγαλύτερη
Αναρωτιόμαστε μήπως παίζει ρόλο η φλούδα;
Και πραγματικά, η φλούδα του λεμονιού, έχει μικρές «τσέπες» με αέρα, έχει αέρα μέσα της και γι’αυτό είναι πιο “ελαφριά” (λιγότερο πυκνή)
Η λιγότερη φλούδα, σημαίνει μέτρια πυκνότητα και άρα το λεμόνι μας ισορροπεί και μένει στη μέση. Χωρίς φλούδα, άρα χωρίς αέρα, το λεμόνι μας βυθίζεται
Η Βαρύτητα τραβάει το λεμόνι προς τα κάτω, ενώ η Άνωση (νερό), το σπρώχνει προς τα πάνω.
Με λίγα λόγια: Δεν είναι ότι αλλάζει η βαρύτητα, αλλά αλλάζει η πυκνότητα και η άνωση λόγω της φλούδας.
Σχέση με την έλλειψη βαρύτητας στο διάστημα
Στο διάστημα (π.χ. στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό) υπάρχει μικροβαρύτητα, δηλαδή
τα αντικείμενα δεν “πέφτουν” προς τα κάτω. Δεν υπάρχει “πάνω” και “κάτω” Δεν υπάρχει επιπλέει ή βυθίζεται και γι’αυτό, όλα τα λεμόνια, θα αιωρούνται μαζί!
Τα παιδιά ζωγράφισαν το πείραμα…
Και η εξερεύνηση στον κόσμο των δυνάμεων γύρω μας, συνεχίζεται. ..
Ένα ποτήρι που δεν χύνει το νερό του!
Για το πείραμα χρειαστήκαμε ένα ποτήρι, νερό και ένα χαρτί πιο μεγάλο από το στόμιο του ποτηριού. Στην αρχή γεμίσαμε ένα ποτήρι με νερό και όταν το αναποδογυρίσαμε είδαμε, ότι φυσικά ,όπως σωστά είχαμε υποθέσει το νερό λόγω της βαρύτητας χύνεται στον νεροχύτη μας.
Στη συνέχεια, γεμίσαμε το ποτήρι με νερό και βάλαμε το χαρτί πάνω στο στόμιο του ποτηριού. Κρατήσαμε καλά το χαρτί με το χέρι μας και γυρίσαμε το ποτήρι ανάποδα. Αφήσαμε σιγά-σιγά το χέρι μας και… Τι να δούμε; Το χαρτί δεν έπεσε και το νερό έμεινε μέσα στο ποτήρι!
Σκεφτήκαμε πολύ γιατί μπορεί να συμβαίνει αυτό. Τα παιδιά υποψιασμένα από τα προηγούμενα πειράματα με τις δυνάμεις, είπαν πως κάποια δύναμη θα κρύβεται πάλι εκεί! Δεν μπόρεσαν να σκεφτούν άλλη από αυτή του αέρα που βρίσκεται έξω από το ποτήρι.
Ο αέρας είναι παντού γύρω μας, ακόμα κι αν δεν τον βλέπουμε! Όταν γυρίζουμε το ποτήρι ανάποδα, ο αέρας από κάτω σπρώχνει το χαρτί προς τα πάνω και το κρατάει στη θέση του. Με άλλα λόγια ο αέρας έκανε τα μαγικά του και με τη δύναμη του κράτησε το χαρτί, ώστε να μη χυθεί το νερό μέσα από το ποτήρι!
Αυτή η δύναμη λέγεται: Ατμοσφαιρική πίεση
Αυτό φάνηκε στα μάτια των παιδιών κάτι μαγικό. Το ποτήρι έκανε βόλτα στους διαδρόμους του Νηπιαγωγείου, στις αίθουσες, στην αυλή και με ενθουσιασμό είπαν πώς ο αέρας νίκησε τη βαρύτητα!
Αναρωτιόμαστε τί θα συνέβαινε στο διάστημα;
Το νερό θα έφευγε από το ποτήρι , το χαρτί θα έφευγε κι αυτό και όλα θα… αιωρούνταν!
Στο διάστημα όλα πετάνε γιατί δεν υπάρχει βαρύτητα όπως εδώ και δεν υπάρχει και αέρας να σπρώχνει»
Ε, τώρα που μάθαμε τα μυστικά του διαστήματος και των αστροναυτών, βάλτε τις στολές σας, τα κράνη σας και πάμε για ένα ταξιδάκι στο διάστημα…. Φυυυυύγαμεεεεεε!
Την ημέρα της Εαρινής Ισημερίας Παρασκευή 20/3/2026, πραγματοποιείται ένα παγκόσμιο πείραμα με τη συμμετοχή σχολείων, επιστημόνων και πλοίων, υπό τον συντονισμό του Ιδρύματος Ευγενίδου και του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών. Οι συμμετέχοντες μετρούν ταυτόχρονα τις σκιές ράβδων σε διαφορετικά σημεία της Γης, αναβιώνοντας το πείραμα του Ερατοσθένη και αποδεικνύοντας τη σφαιρικότητα του πλανήτη. Η δράση έχει τόσο επιστημονικό όσο και εκπαιδευτικό στόχο, προάγοντας την κριτική σκέψη και τη συνεργασία.
Έτσι και εμείς σήμερα στο Νηπιαγωγείο μας ταξιδέψαμε πίσω στον χρόνο και γνωρίσαμε τον Ερατοσθένη, έναν σοφό που επιβεβαίωσε ότι η Γη μας είναι στρογγυλή σαν μπάλα και μέτρησε την περιφέρεια χρησιμοποιώντας μόνο… μια σκιά!
Εμείς βέβαια δεν υπολογίσαμε την περιφέρει της γης, αλλά ήρθαμε σε μια πρώτη επαφή με την εξήγηση του πειράματος του Ερατοσθένη, που μετατράπηκε σε ένα παιχνίδι με το φως και τις σκιές. Μέσα από αυτό τα παιδιά, είδαν πώς το φως του Ήλιου φτάνει στον πάτο ενός πηγαδιού και πειραματίστηκαν με φακούς και σκιές για να καταλάβουν την καμπυλότητα της Γης.
Και το ταξίδι ξεκινά…
«Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια χώρα μακρινή που τη λέγανε Αίγυπτο, ζούσε ένας πολύ περίεργος άνθρωπος, ο Ερατοσθένης. Ο Ερατοσθένης δεν ήταν απλώς ένας κύριος, ήταν ο «Διευθυντής των Βιβλίων» σε μια τεράστια βιβλιοθήκη!
Μια μέρα, διάβασε κάτι που του φάνηκε μαγικό:
«Σε μια πόλη που τη λένε Συήνη, το μεσημέρι του καλοκαιριού, ο Ήλιος στέκεται ακριβώς από πάνω από ένα βαθύ πηγάδι. Αν κοιτάξεις μέσα, ο Ήλιος φωτίζει τον πάτο και οι άνθρωποι δεν έχουν καθόλου σκιά!»
«Περίεργο!» σκέφτηκε ο Ερατοσθένης. «Εδώ στην πόλη μου, την Αλεξάνδρεια, την ίδια ώρα, εγώ βλέπω τη σκιά μου στο χώμα. Γιατί εκεί δεν έχουν σκιά κι εμείς έχουμε;»
Τότε του ήρθε μια ιδέα! Πήρε ένα κοντάρι και το κάρφωσε στη γη.
«Αν η Γη ήταν ίσια σαν χαρτί», είπε, «τότε ο Ήλιος θα χτύπαγε το ίδιο και τις δύο πόλεις και κανένας δεν θα είχε σκιά. Αλλά αφού εγώ έχω σκιά κι εκείνοι όχι, σημαίνει πως η Γη μας στρίβει… είναι στρογγυλή σαν μπάλα!»
Ο Ερατοσθένης ήθελε να μάθει πόσο μεγάλη είναι αυτή η μπάλα. Αλλά δεν είχε αυτοκίνητο, ούτε αεροπλάνο. Τι έκανε; Ζήτησε από έναν άντρα να περπατήσει όλη τη διαδρομή από τη μια πόλη στην άλλη και να μετράει τα βήματά του! (Φανταστείτε πόσα βήματα: ένα, δύο, τρία… χιλιάδες!).
Όταν έμαθε πόσα βήματα ήταν η απόσταση, έκανε τους λογαριασμούς του και ανακάλυψε πόσο τεράστια είναι η Γη μας, χωρίς να κουνηθεί από τη θέση του. Μόνο με το μυαλό του και μια σκιά!»
Για να φτιάξουμε το «μαγικό πηγάδι» της Συήνης, χρησιμοποιήσαμε απλά υλικά που είχαμε ήδη στην τάξη. Ήταν ένας τρόπος να καταλάβουν τα παιδιά πώς το φως του Ήλιου πέφτει ακριβώς μέσα στην τρύπα του πηγαδιού.
Πήραμε, έναν άδειο κύλινδρο από ρολό χαρτιού κουζίνας (αυτό θα είναι το πηγάδι μας) και έναν δυνατό φακό (που θα κάνει τον Ήλιο).
Το πείραμα της σκιάς: Ζητήθηκε από ένα παιδί να κρατήσει τον φακό λίγο πιο πλάγια. Είδαν ότι μέσα στο πηγάδι έχει σκοτάδι (σκιά) στα τοιχώματα.
Το μεσημέρι του Ερατοσθένη: Τώρα, το παιδί έφερε τον φακό ακριβώς πάνω από την τρύπα του ρολού. Ξαφνικά, ο πάτος του πηγαδιού φωτίστηκε ολόκληρος! Όταν δηλαδή ο ο Ήλιος είναι ακριβώς από πάνω μας. Στη Συήνη, εκείνη την ημέρα, το φως έμπαινε τόσο ίσια μέσα στο πηγάδι, που δεν άφηνε καθόλου σκιά!
Στη συνέχεια βάλαμε τον φακό να ρίχνει το φως του από διάφορα σημεία. Σημειώσαμε το μέγεθος της σκιάς που φαινόταν στο πάτωμα. Αυτό έγινε με διάφορους τρόπους :με σημάδι του μαρκαδόρου, με χάραξη του μήκους της σκιάς με κιμωλία και τέλος με μέτρηση με μεζούρα. Διαπιστώθηκε ότι ανάλογα με τη θέση που έπαιρνε ο ‘Ηλιος-φακός, διαγράφονταν και διαφορετικό μήκος σκιάς.
Μετά πήραμε δύο ίδια ρολά χαρτιού κουζίνας και τα τοποθετήσαμε πάνω στο πάτωμα. Σκεφτήκαμε ότι αν η Γη ήταν επίπεδη, οι σκιές τους θα ήταν ίδιες. Και το διαπιστώσαμε!
Γνωρίζουμε όμως ότι η Γη είναι σφαιρική. Μένει τώρα να δούμε αν οι σκιές σε διαφορετικά μέρη έχουν διαφορετικό μήκος.
Πήραμε τον φακό- Ήλιο και μια υδρόγειο σφαίρα, κολλήσαμε δύο χαρτάκια και συμφωνήσαμε ότι αυτά είναι δυο μικρά ανθρωπάκια. Μετακινήσαμε τον φακό και τα παιδιά είδαν πώς οι σκιές αλλάζουν μέγεθος ανάλογα με τη θέση που πέφτει το φως από τον φακό, επειδή η επιφάνεια της γης είναι κυκλική.
Τέθηκαν ερωτήσεις κατά τη διάρκεια του πειράματος, όπως:
«Αν η Γη ήταν ίσια σαν τραπέζι, νομίζετε ότι οι σκιές μας θα ήταν ίδιες σε όλο τον κόσμο την ίδια ώρα;» (Για να καταλάβουν τη διαφορά επίπεδου και σφαίρας).
«Γιατί η σκιά μας το πρωί είναι τεράστια και το μεσημέρι γίνεται μικρούλα; Πού πηγαίνει ο Ήλιος;» (Για να συνδέσουν τη θέση του Ήλιου με το μήκος της σκιάς).
«Αν βάλουμε δύο παιδάκια πάνω σε μια μπάλα, μπορεί ο ένας να έχει μεγάλη σκιά και ο άλλος καθόλου; Πώς πρέπει να γυρίσουμε την μπάλα για να το πετύχουμε;»
Από το παιχνίδι με το «μαγικό πηγάδι», τους φακούς και τις σκιές, καταλήξαμε στα εξής:
Το φως του Ήλιου (ή του φακού) πέφτει με διαφορετικό τρόπο ανάλογα με τη θέση του.
Όταν αλλάζει η θέση της πηγής φωτός, αλλάζει και το μήκος της σκιάς.
Αν δύο αντικείμενα βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο και φωτίζονται με τον ίδιο τρόπο, οι σκιές τους είναι ίδιες.
Όμως, όταν η επιφάνεια δεν είναι επίπεδη αλλά καμπύλη (όπως η Γη), τότε οι σκιές σε διαφορετικά σημεία έχουν διαφορετικό μήκος.
Αυτό συμβαίνει γιατί η Γη είναι σφαιρική και το φως του Ήλιου δεν πέφτει παντού με την ίδια γωνία.
Έτσι καταλάβαμε ότι ο Ερατοσθένης χρησιμοποίησε τις σκιές για να αποδείξει ότι η Γη είναι στρογγυλή, αυτό βέβαια το είχαν προσέξει οι αρχαίοι Έλληνες με την πλεύση των πλοίων τους, αλλά πόσο μεγάλη είναι η «αγκαλιά» της, δηλαδή η περιφέρειά της.
Το πείραμα- παιχνίδι, με τα κοντάρια και το «κυνήγι» της σκιάς, δεν μεταφέρθηκε στην αυλή τουλάχιστον για σήμερα, γιατί η μέρα ήταν βροχερή και δεν θα είχαμε τη βοήθεια του ήλιου.
Η εμπειρία των παιδιών μοιράστηκε στις κοινότητες μάθησης μέσω των συνεργατικών padlet: «Μικροί κηπουροί εν δράση» και στο Myth2space.
Τα παιδιά εξερεύνησαν με μεγάλο ενθουσιασμό τις κινήσεις της Γης και της Σελήνης γύρω από τον Ήλιο!
Κατασκευάζοντας τον Ήλιο, τη Γη και τη Σελήνη, δημιούργησαν το δικό τους μικρό ηλιακό σύστημα και πειραματίστηκαν με τις περιστροφές και τις περιφορές των πλανητών. Μέσα από βιωματικές δραστηριότητες κατανόησαν πώς η Γη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της και γύρω από τον Ήλιο, αλλά και πώς η Σελήνη κινείται γύρω από τη Γη.
Παράλληλα, γνώρισαν το φαινόμενο της έκλειψης Ηλίου και της έκλειψης Σελήνης, ανακαλύπτοντας πώς δημιουργούνται όταν ο Ήλιος, η Γη και η Σελήνη ευθυγραμμίζονται.
Η μάθηση έγινε παιχνίδι, η παρατήρηση έγινε ανακάλυψη και τα παιδιά μας έγιναν μικροί αστρονόμοι!
1η κατασκευή
Το μοντέλο αυτό, γνωστό και ως τελλούριο , είναι μια εκπαιδευτική κατασκευή που αναπαριστά τις κινήσεις του συστήματος Ήλιου – Γης – Σελήνης. Χρησιμοποιείται για να εξηγήσει πώς οι σχετικές θέσεις των τριών αυτών σωμάτων προκαλούν την εναλλαγή των εποχών, τις φάσεις της Σελήνης και τις εκλείψεις.
Τι αναπαριστά το μοντέλο
* Ο Ήλιος (κίτρινο χαρτόνι):Βρίσκεται στο κέντρο και παραμένει σταθερός.
* Η Γη. Συνδέεται με τον Ήλιο μέσω μιας μακριάς λωρίδας χαρτονιού και ενός διπλόκαρφου, επιτρέποντάς της να περιφέρεται γύρω του.
* Η Σελήνη (γκρι χαρτόνι):Είναι ο μικρότερος κύκλος και συνδέεται με τη Γη μέσω μιας κοντύτερης λωρίδας και ενός δεύτερου διπλόκαρφου, ώστε να περιφέρεται γύρω από τη Γη.
* Κόψαμε τρεις κύκλους (Ήλιος > Γη > Σελήνη) και δύο λωρίδες χαρτονιού (μία μακριά και μία κοντή).
* Τρυπήσαμε το κέντρο του Ήλιου και της Γης, καθώς και τις άκρες των λωρίδων.
* Ενώσαμε τη μία άκρη της μακριάς λωρίδας στον Ήλιο και την άλλη στη Γη με διπλόκαρφα.
* Συνδέσαμε την κοντή λωρίδα από τη Γη προς τη Σελήνη, χρησιμοποιώντας το ίδιο διπλόκαρφο στη Γη για να συγκρατεί και τις δύο λωρίδες.
1. Περιφορά της Γης: Μετακινώντας τη Γη γύρω από τον Ήλιο, δείχνουμε την τροχιά της που διαρκεί ένα έτος.
2. Φάσεις της Σελήνης: Καθώς η Σελήνη κινείται γύρω από τη Γη, η γωνία υπό την οποία φωτίζεται από τον Ήλιο αλλάζει. Όταν η Γη είναι ανάμεσα στον Ήλιο και τη Σελήνη, έχουμε Πανσέληνο, ενώ όταν η Σελήνη είναι ανάμεσα σε Ήλιο και Γη, έχουμε Νέα Σελήνη
3.Εκλείψεις:
* Ηλιακή έκλειψη: Όταν η Σελήνη μπει ακριβώς στην ευθεία μεταξύ Ήλιου και Γης, “κρύβει” τον Ήλιο.
* Σεληνιακή έκλειψη: Όταν η Γη μπει στην ευθεία μεταξύ Ήλιου και Σελήνης, η σκιά της Γης καλύπτει τη Σελήνη.
2ο Πείραμα: Μα πώς μεταδίδεται το φως κυρία; Ο Μιχάλης απαντά μα είναι μια ευθεία γραμμή!
Ελάτε να το ανακαλύψουμε…
Υλικά
4 χαρτόνια όπου κάνουμε μικρή τρύπα στο κέντρο κάθε χαρτονιού
Ένας φακός
Πλαστελίνη για στήριξη
Διαδικασία
Κάνουμε μια μικρή τρύπα στο κέντρο κάθε χαρτονιού.
Τοποθετούμε τα χαρτόνια όρθια στη σειρά, το ένα πίσω από το άλλο.
Προσέχουμε οι τρύπες να είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένες.
Τοποθετούμε τον φακό πίσω από το πρώτο χαρτόνι και τον ανάβουμε.
Τα παιδιά παρατηρούν:
Όταν οι τρύπες είναι στην ίδια ευθεία, το φως περνάει και φαίνεται στο τελευταίο χαρτόνι.
Αν μετακινήσουμε λίγο ένα χαρτόνι ώστε οι τρύπες να μην είναι ευθυγραμμισμένες, τότε το φως δεν περνάει.
Καταλήγουμε στο Συμπέρασμα
Το φως περνάει μόνο όταν βρίσκει ελεύθερο δρόμο σε ευθεία γραμμή. Άρα, το φως διαδίδεται ευθύγραμμα.
Αν το φως πήγαινε στραβά ή καμπύλα, θα μπορούσε να περάσει ακόμη κι αν οι τρύπες δεν ήταν στην ίδια ευθεία — αλλά αυτό δεν συμβαίνει.
3ο Πείραμα κατασκευή:
Το πείραμα αυτό χρησιμοποιείται για να εξηγήσει τις φάσεις της Σελήνης και τις εκλείψεις. Με τη χρήση ενός φακού (Ήλιος), μιας μεγαλύτερης μπάλας (Γη) και μιας μικρότερης (Σελήνη), αναπαριστούμε πώς το φως του Ήλιου φωτίζει πάντα το μισό της Σελήνης, αλλά εμείς από τη Γη βλέπουμε διαφορετικό τμήμα αυτού του φωτισμένου μέρους ανάλογα με τη θέση της.
Προετοιμασία των υλικών
Χρειάζεστε έναν ισχυρό φακό(Ήλιος), μια μεγάλη μπάλα (Γη) και μια μικρή μπάλα (Σελήνη), όπως ένα μπαλάκι του πινγκ-πονγκ. Τοποθετήστε τον φακό σε σταθερό σημείο και σβήστε τα φώτα του δωματίου για να είναι ορατές οι σκιές.
2.Αναπαράσταση των Φάσεων της Σελήνης
Για να κατανοήσετε τις φάσεις, τοποθετήστε τη “Γη” στο κέντρο και περιφέρετε τη “Σελήνη” γύρω της:
* Νέα Σελήνη: Η Σελήνη βρίσκεται ανάμεσα στον Ήλιο και τη Γη. Το φωτισμένο μέρος της κοιτάζει προς τον Ήλιο, οπότε από τη Γη βλέπουμε τη σκοτεινή της πλευρά.
* Πανσέληνος: Η Γη βρίσκεται ανάμεσα στον Ήλιο και τη Σελήνη. Βλέπουμε ολόκληρο το φωτισμένο ημισφαίριο της Σελήνης.
* Τέταρτα: Όταν η Σελήνη βρίσκεται στο πλάι, βλέπουμε μόνο το μισό από το φωτισμένο της μέρος (το ένα τέταρτο της συνολικής της επιφάνειας).
3.Αναπαράσταση των Εκλείψεων
Με τα ίδια υλικά μπορούμε να δούμε πώς δημιουργούνται οι εκλείψεις μέσω της ευθυγράμμισης:
Ηλιακή Έκλειψη: Τοποθετούμε τη μικρή μπάλα (Σελήνη) ακριβώς ανάμεσα στον φακό και τη μεγάλη μπάλα (Γη). Θα δούμε τη σκιά της Σελήνης να πέφτει πάνω σε μια μικρή περιοχή της Γης.
* Σεληνιακή Έκλειψη: Τοποθετούμε τη μεγάλη μπάλα (Γη) ανάμεσα στον φακό και τη μικρή μπάλα (Σελήνη). Η Γη εμποδίζει το φως του Ήλιου και η Σελήνη εισέρχεται στη σκιά της Γης.
Τα παιδιά καταλήγουν: Το πείραμα δείχνει ότι η Σελήνη δεν αλλάζει σχήμα, αλλά αυτό που αλλάζει είναι η γωνία από την οποία τη βλέπουμε φωτισμένη καθώς περιφέρεται γύρω από τη Γη. Επίσης, αποδεικνύει ότι οι εκλείψεις συμβαίνουν μόνο όταν τα τρία σώματα ευθυγραμμίζονται απόλυτα.
Τα παιδιά κατασκευάζουν το κουτί, μετρούν, κάνουν υπολογισμούς, υποθέτουν, σχεδιάζουν, κόβουν, κολλούν …
Ζωγραφίζουμε τη γη, τη σελήνη, τον ήλιο…
και το αποτέλεσμα μας δικαίωσε!
Τέλος διακοσμήσαμε το κουτί μας με διάφορους πλανήτες…
Με τα παραπάνω επιτεύχθηκαν τα παρακάτω (συνοπτικά)
Γνωστικοί στόχοι (Περιβάλλον – Φυσικές Επιστήμες)
Να αναγνωρίζουν τον Ήλιο, τη Γη και τη Σελήνη ως ουράνια σώματα.
Να συνδέσουν την περιστροφή της Γης με τη δημιουργία ημέρας και νύχτας.
Να προσεγγίσουν βιωματικά το φαινόμενο της έκλειψης Ηλίου και Σελήνης.
Δεξιότητες
Ανάπτυξη δεξιοτήτων παρατήρησης και διατύπωσης υποθέσεων.
Καλλιέργεια συνεργασίας μέσα από ομαδικές κατασκευές.
Ενίσχυση λεπτής κινητικότητας μέσω χειροτεχνιών.
Ανάπτυξη προφορικού λόγου μέσα από περιγραφές και συζητήσεις.
Στάσεις
Ενίσχυση της περιέργειας και του ενδιαφέροντος για τον φυσικό κόσμο.
Καλλιέργεια θετικής στάσης απέναντι στη διερεύνηση και την επιστημονική σκέψη.
Ανάπτυξη σεβασμού και θαυμασμού για το σύμπαν.
Η μάθηση έγινε μέσα από:
διερεύνηση και παρατήρηση
κατασκευές
συζήτηση και ανταλλαγή ιδεών
γεωμετρία – μετρήσεις
πειραματισμό με φακούς και μπάλες για την κατανόηση των εκλείψεων
Στο πλαίσιο της Εισαγωγής στην Εκπαιδευτική Ρομποτική, οι μαθητές του Νηπιαγωγείου μας μεταμορφώθηκαν σε “ανθρώπινα ρομπότ”. Αφού σχεδίασαν σε χαρτί τον κώδικα της διαδρομής τους, συνεργάστηκαν σε ζευγάρια (προγραμματιστής – εκτελεστής) για να διασχίσουν το πλέγμα στο δάπεδο. Στόχος τους; Να “ταξιδέψουν” στο διάστημα και να τοποθετήσουν τους πλανήτες στις σωστές θέσεις, δημιουργώντας το δικό τους αυτοσχέδιο ηλιακό σύστημα.
Τι πετύχατε με αυτή τη δραστηριότητα :
Ανάπτυξη προσανατολισμού στον χώρο.
Εξοικείωση με την έννοια του αλγορίθμου (σειρά εντολών).
Συνεργατική μάθηση (το ένα παιδί ελέγχει την ορθότητα των εντολών του άλλου). «Οι μικροί μας επιστήμονες έγιναν “προγραμματιστές” και “ρομπότ” σε μια συναρπαστική αποστολή στο διάστημα! Χρησιμοποιώντας κάρτες-εντολές με βέλη κατεύθυνσης (εμπρός, πίσω, στροφή), σχεδίασαν πρώτα στο χαρτί τον “κώδικα” της διαδρομής τους. Στη συνέχεια, δουλεύοντας σε ζευγάρια, ο ένας έδινε τις οδηγίες και ο άλλος τις εκτελούσε με ακρίβεια πάνω στο επιδαπέδιο πλέγμα. Με αυτόν τον βιωματικό τρόπο, τα παιδιά κατανόησαν την αλληλουχία των εντολών, διορθώνοντας τα λάθη τους στην πράξη, μέχρι να τοποθετήσουν κάθε πλανήτη στη σωστή του τροχιά, στο αυτοσχέδιο ηλιακό μας σύστημα!
Τα παιδιά του νηπιαγωγείου συμμετέχουν σε μια δημιουργική δραστηριότητα ρομποτικής με τη Bee-Bot, αξιοποιώντας ένα επιδαπέδιο χαρτόνι με πλανήτες. Μέσα από το παιχνίδι προγραμματισμού, σχεδιάζουν και υλοποιούν διαδρομές, καθοδηγώντας τη Bee-Bot να «ταξιδέψει» στο Ηλιακό μας Σύστημα.
Η δραστηριότητα αυτή έχει συνδεθεί με τους 17 Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης (SDGs) του ΟΗΕ, ενισχύοντας ολιστικά τη μάθηση:
Στόχος 4 – Ποιοτική Εκπαίδευση: Τα παιδιά αναπτύσσουν δεξιότητες υπολογιστικής σκέψης, επίλυσης προβλημάτων και χωρικού προσανατολισμού μέσα από βιωματική μάθηση.
Στόχος 9 – Βιομηχανία, Καινοτομία και Υποδομές: Εξοικειώνονται με τη βασική έννοια του προγραμματισμού και της εκπαιδευτικής ρομποτικής, καλλιεργώντας δεξιότητες STEM από μικρή ηλικία.
Στόχος 13 – Δράση για το Κλίμα: Μέσα από τη γνωριμία με τους πλανήτες, ανοίγει συζήτηση για τη μοναδικότητα της Γης και την ανάγκη προστασίας της.
Στόχος 12 – Υπεύθυνη Κατανάλωση και Παραγωγή: Το υλικό της δραστηριότητας μπορεί να δημιουργηθεί από ανακυκλώσιμα υλικά, ενισχύοντας την περιβαλλοντική συνείδηση.
Στόχος 17 – Συνεργασίες για τους Στόχους: Τα παιδιά εργάζονται σε ομάδες, συζητούν, αποφασίζουν από κοινού τη διαδρομή και συνεργάζονται για την επίτευξη ενός κοινού στόχου.
Μέσα από αυτό το «διαστημικό ταξίδι», τα παιδιά δεν μαθαίνουν μόνο για τους πλανήτες, αλλά καλλιεργούν δεξιότητες συνεργασίας, κριτικής σκέψης, δημιουργικότητας και υπευθυνότητας απέναντι στον πλανήτη μας. Η δραστηριότητα συνδυάζει το παιχνίδι με τη γνώση και συμβάλλει στη διαμόρφωση ενεργών και ευαισθητοποιημένων πολιτών του αύριο.
Παράλληλα η δραστηριότητα αυτή :
Ενισχύει τη διερευνητική μάθηση και το παιχνίδι ρόλων.
Καλλιεργεί τη συνεργασία και την κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη.
Προάγει τη βιωματική κατανόηση της βιωσιμότητας.
Συνδυάζει STEM εκπαίδευση και περιβαλλοντική αγωγή.
Μέσα από το συμβολικό «ταξίδι» στο Ηλιακό Σύστημα, τα παιδιά:
Αναπτύσσουν δεξιότητες προγραμματισμού και χωρικού προσανατολισμού.
Μαθαίνουν βασικές γνώσεις αστρονομίας.
Καλλιεργούν οικολογική συνείδηση.
Κατανοούν ότι η προστασία της Γης είναι ευθύνη όλων μας.
Να έρθουν τα παιδιά σε επαφή με βασικές έννοιες του Ηλιακού Συστήματος και να αναπτύξουν τον προφορικό τους λόγο στην Αγγλική γλώσσα μέσα από βιωματικές, παιγνιώδεις και διαθεματικές δραστηριότητες, καλλιεργώντας παράλληλα δεξιότητες επικοινωνίας, συνεργασίας και δημιουργικής σκέψης.
Στόχοι
Γλωσσικοί Στόχοι (Αγγλική Γλώσσα)
Τα παιδιά να είναι ικανά:
Να ακούν και να αναγνωρίζουν τα ονόματα των πλανητών στα Αγγλικά (Mercury, Venus, Earth, Mars, Jupiter, Saturn, Uranus, Neptune).
Να επαναλαμβάνουν και να προφέρουν σωστά βασικό λεξιλόγιο σχετικό με το διάστημα (planet, sun, moon, stars, space).
Να συμμετέχουν σε απλές λεκτικές αλληλεπιδράσεις (π.χ. “This is Mars”, “I like Jupiter”).
Να κατανοούν απλές οδηγίες στην Αγγλική γλώσσα κατά τη διάρκεια παιχνιδιού.
Γνωστικοί Στόχοι (Μελέτη Περιβάλλοντος)
Τα παιδιά να είναι ικανά:
Να αναγνωρίζουν ότι οι πλανήτες ανήκουν στο Ηλιακό Σύστημα.
Να διακρίνουν βασικά χαρακτηριστικά (μέγεθος, χρώμα, θέση σε σχέση με τον Ήλιο).
Να ταξινομούν και να αντιστοιχίζουν εικόνες πλανητών με τα ονόματά τους.
Να αναπτύσσουν δεξιότητες παρατήρησης και σύγκρισης.
Δημιουργική Έκφραση & Τέχνη
Τα παιδιά να είναι ικανά:
Να δημιουργούν εικαστικές αναπαραστάσεις πλανητών.
Να εκφράζονται μέσα από θεατρικό παιχνίδι (π.χ. «είμαι ο Κρόνος και έχω δαχτυλίδια»).
Να συμμετέχουν σε μουσικοκινητικές δραστηριότητες σχετικές με το διάστημα.
Κοινωνικοσυναισθηματικοί Στόχοι
Τα παιδιά να είναι ικανά:
Να συνεργάζονται σε ομαδικές δραστηριότητες.
Να περιμένουν τη σειρά τους σε παιχνίδια ρόλων.
Να εκφράζουν προτιμήσεις και συναισθήματα.
Δεξιότητες Ζωής (21ου αιώνα)
Καλλιέργεια περιέργειας και διερευνητικής στάσης.
Ανάπτυξη αυτοπεποίθησης στη χρήση ξένης γλώσσας.
Εξάσκηση στη συνεργασία και στην επίλυση προβλημάτων μέσα από παιχνίδι
Επιλέξαμε μία τριάδα βιβλίων από τις τρεις προτεινόμενες, μας στάλθηκαν φύλλα δραστηριοτήτων που αντιστοιχούν στα τρία βιβλία που επιλέξαμε, τα οποία και επεξεργάστηκαν οι μαθητές μας στην τάξη.
Τα φύλλα αυτά, περιείχαν πολλές δραστηριότητες γλώσσας, μαθηματικών, εικαστικών, ενώ παράλληλα καλλιεργήθηκε η κριτική σκέψη και η φαντασία των μαθητών μας.
Ενδεικτικά παραθέτω κάποιες από τις σελίδες των φυλλαδίων:
Η “ελιά “,ήταν ένα θέμα που επεξεργαστήκαμε και παλιότερα στην τάξη με τα παιδιά και το βιβλίο της Δαρλάση Α., ολοκλήρωσε τις γνώσεις μας με την ανάγνωσή του.
και περισσότερες σελίδες…
Μπράβο σε όλα τα παιδιά, για τον ενθουσιασμό που έδειξαν σε όλες τις δράσεις που πραγματοποιήθηκαν!
Καλή μας επιτυχία! Και ας μην ξεχνάμε ότι :
ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΟΛΑΥΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ Η ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΓΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ.
Στις 31/1/2026 πραγματοποιήθηκε η δεύτερη συνάντησή μας με το 7ο Νηπιαγωγείο Αγίας Παρασκευής Αθηνών, με σκοπό τη γνωριμία των μαθητών και μαθητριών των δύο νηπιαγωγείων, καθώς και την παρουσίαση των δράσεων και των δραστηριοτήτων που υλοποιούνται στα σχολεία μας στο πλαίσιο του προγράμματος Myth 2 Space. («Από τη Μυθολογία στο Διάστημα – Myth2space»)
Οι εκπαιδευτικοί Ρελάκη Μαρία και Δήμου Μαρία είχαν δημιουργήσει σχετικές παρουσιάσεις, μέσα από τις οποίες τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν το έργο και τις δραστηριότητες των δύο νηπιαγωγείων.
Στη συνέχεια, οι μαθητές και οι μαθήτριες των σχολείων παρουσίασαν τις δράσεις που έχουν υλοποιηθεί μέχρι στιγμής και αντάλλαξαν απόψεις, ιδέες και σκέψεις για τους μελλοντικούς τους σχεδιασμούς. Το νηπιαγωγείο μας παρουσίασε δραστηριότητες που αφορούσαν τη μέρα και τη νύχτα, ενώ το 7ο Νηπιαγωγείο Αγίας Παρασκευής παρουσίασε δράσεις σχετικές με τους πλανήτες.
Στο τέλος της συνάντησης, οι μαθητές και οι μαθήτριές μας έθεσαν αινίγματα σχετικά με τον Ήλιο στους νέους τους φίλους, που είχαν προετοιμάσει με την Ζουμπουλή Μυρσίνη ενισχύοντας το κλίμα συνεργασίας, επικοινωνίας και χαράς.
Οι δραστηριότητές μας συνεχίζονται δυναμικά στο πλαίσιο του προγράμματος Myth 2 Space, με νέες δημιουργικές και παιδαγωγικά εμπλουτισμένες δράσεις.
Περιμένουμε μέχρι την επόμενη συνάντησή μας…στα αστέρια!
Σήμερα, λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών και με απόφαση του Δήμου Μυτιλήνης, το σχολείο λειτούργησε μέσω τηλεκπαίδευσης, προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφάλεια μαθητών και εκπαιδευτικών και να συνεχιστεί απρόσκοπτα η εκπαιδευτική διαδικασία.
Αφού είδαμε σχετικό βίντεο για τον χειμώνα είπαμε τις ιδέες μας για αυτή την εποχή..
Τα παιδιά είπαν :” Ο χειμώνας είναι μια εποχή με κρύο και συχνά βροχές ή χιόνια. Τον χειμώνα φοράμε ζεστά ρούχα για να προστατευόμαστε από το κρύο. Τρώμε φρούτα όπως πορτοκάλια, μανταρίνια και μήλα, που μας δίνουν βιταμίνες. Μερικά χειμερινά αθλήματα είναι το σκι και το πατινάζ στον πάγο. Για να ζεσταθούμε στα σπίτια μας χρησιμοποιούμε μέσα θέρμανσης, όπως καλοριφέρ, τζάκι και σόμπα. Κάποια ζώα πέφτουν σε χειμερία νάρκη, όπως η αρκούδα, ο σκίουρος κα. Ο χειμώνας μας φέρνει κρύο, αλλά και όμορφες στιγμές, όπως τα Χριστούγεννα και τις Απόκριες” Ζωγραφίσαμε χειμωνιάτικες εικόνες, ακούσαμε τραγούδια, είπαμε λεξούλες με γραμματικά που φωνάζουν δυνατά όπως το Α,Ε,Ι,Ο,Ου και χορέψαμε.
Ακούσαμε και επεξεργαστήκαμε το παραμύθι για τον Όλαφ…
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
