ΝΤΟΥΛΜΠΕΡΙΑ(Πρόβα χορού στην τάξη)
Αναστάσιος Αγ. Τασινός
Ιωάννινα 7 Ιουνίου 2015
Για να δείτε το βίντεο πατήστε επί της οθόνης
47ο Δημοτικό Σχολείο Πατρών, τάξη ΣΤ1`, σχολικό έτος 1996-1997
Τον ηπειρώτικο χορό «Ντουλμπέρια» τον δίδαξα στις ώρες της Αισθητικής Αγωγής και τον παρουσίασα στη γιορτή της 25ης Μαρτίου στο σχολείο.
Ιωάννινα 7 Ιουνίου 2015
ΦΥΣΟΥΝΙ (Πρόβα χορού στην τάξη)
Αναστάσιος Αγ. Τασινός
Ιωάννινα 7 Ιουνίου 2015
Για να δείτε το βίντεο πατήστε επί της οθόνης
47ο Δημοτικό Σχολείο Πατρών, τάξη ΣΤ1`, σχολικό έτος 1996-1997
Τον ηπειρώτικο χορό «Φυσούνι» τον δίδαξα στις ώρες της Αισθητικής Αγωγής και τον παρουσίασα στη γιορτή της 25ης Μαρτίου στο σχολείο.
Ιωάννινα 7 Ιουνίου 2015
ΑΡΓΟΣ ΠΩΓΩΝΙΣΙΟΣ (Πρόβα χορού στην τάξη)
Αναστάσιος Αγ. Τασινός
Ιωάννινα 7 Ιουνίου 2015
Για να δείτε το βίντεο πατήστε επί της οθόνης
47ο Δημοτικό Σχολείο Πατρών, τάξη ΣΤ1`, σχολικό έτος 1996-1997
Τον ηπειρώτικο χορό «Αργό Πωγωνίσιο» τον δίδαξα στις ώρες της Αισθητικής Αγωγής και τον παρουσίασα στη γιορτή της 25ης Μαρτίου στο σχολείο.
Ιωάννινα 7 Ιουνίου 2015
ΚΟΦΤΟΣ (Πρόβα χορού στην τάξη)
Αναστάσιος Αγ. Τασινός
Ιωάννινα 7 Ιουνίου 2015
Για να δείτε το βίντεο πατήστε επί της οθόνης
47ο Δημοτικό Σχολείο Πατρών, τάξη ΣΤ`1, σχολικό έτος 1996-1997
Τον ηπειρώτικο χορό «Κοφτό» τον δίδαξα στις ώρες της Αισθητικής Αγωγής και τον παρουσίασα στη γιορτή της 25ης Μαρτίου στο σχολείο.
Ιωάννινα 7 Ιουνίου 2015
ΜΙΑ ΑΠΑΓΓΕΛΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ
Αναστάσιος Αγ. Τασινός
Ιωάννινα 19 Μαΐου 2015
Για να δείτε το βίντεο πατήστε επί της οθόνης
43ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, Λόφος Στρέφη, σχολικό έτος 1985-1986
Τη χρονιά αυτή δίδασκα σε ένα τμήμα της Ε` τάξης και ήμουν υπεύθυνος για την οργάνωση και τη σκηνοθεσία όλων των γιορτών του σχολείου.
Στη γιορτή του Πολυτεχνείου, οι δώδεκα μαθητές που απήγγειλαν τα ποιήματα, ήταν από τα έξι τμήματα της Ε` και ΣΤ` τάξης (δύο από κάθε τμήμα) και τους επέλεξα αξιοκρατικά. Σε κάθε γιορτή επέλεγα διαφορετικούς μαθητές, με εξαίρεση τη Δέσποινα, μαθήτρια της Ε` τάξης, (όχι του δικού μου τμήματος) που απήγγειλε σε δύο συνεχόμενες γιορτές, κατόπιν απαίτησης των συμμαθητών της.
Η εκπληκτική απαγγελία της Δέσποινας ηχογραφήθηκε στην πρόβα τζενεράλε και είναι η μοναδική που έχω στο αρχείο μου απ` την εκδήλωση αυτή. Έντονα χαράχτηκε στη μνήμη μου το παρατεταμένο χειροκρότημα του κόσμου την ημέρα της γιορτής!
Το ποίημα της Δέσποινας ήταν μια επιλογή στίχων, από το «Γράμμα στο Ζολιό Κιουρί» του Γιάννη Ρίτσου. Στους επιλεγμένους αυτούς στίχους, έβαλα τον τίτλο «Το γράμμα ενός αγωνιστή» και όπου υπήρχε το όνομα «Ζολιό», το αντικατέστησα με τη φράση «αδέλφια μου». Παραφράζοντας τη ρήση «ποιητική αδεία» σε «σκηνοθετική αδεία», ας μου συγχωρεθούν οι αλλαγές που έκανα τότε, αλλά τις θεώρησα αναγκαίες για το καλύτερο δέσιμο της γιορτής.
ΜΕΡΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Η γιορτή του Πολυτεχνείου, είναι γιορτή της δημοκρατίας και εξ αντικειμένου υπάρχει πολιτικός λόγος. Με αφορμή το περιεχόμενο του ποιήματος, θα ήθελα να εκφράσω μερικά σχόλια περί δημοκρατίας. Στον πανανθρώπινο στίχο του ποιητή, «να` ναι όλος ο κόσμος ασβεστωμένος με τη βούρτσα του ήλιου», θα ήθελα να αντιπαραθέσω το ρεαλισμό της ζωής, ότι η «βούρτσα του ήλιου» στις χώρες του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού ποτέ δεν υπήρξε, παρά μόνον η υποδούλωση του πολίτη. Όταν ομιλούμε περί δημοκρατίας, να μη μας διαφεύγει η άλλη όψη του νομίσματος της τυραννίας, για να μην ενοχληθούν μερικοί που αγωνίστηκαν κατά της δικτατορίας των συνταγματαρχών, την περίοδο 1967-1974. Από τη συνέντευξη του Κορνήλιου Καστοριάδη στην εφημερίδα «Ουνιτά» (αναδημοσιεύτηκε και στην «Ελευθεροτυπία» στις 13 Οκτωβρίου 1991), παραθέτω το εξής σχετικό απόσπασμα: «Ο κουμμουνισμός είναι καταδικασμένος να λέει κάτι και να κάνει το αντίθετο: Μιλά για δημοκρατία και εγκαθιστά την τυραννίδα, διακηρύσσει την ισότητα και πραγματώνει την ανισότητα, επικαλείται την επιστήμη και την αλήθεια, ασκώντας το ψεύδος και τον παραλογισμό».
Όσο για τις χώρες του λεγόμενου «τρίτου κόσμου» για ποια δημοκρατία να μιλήσει κανείς εκεί, όταν ο «ήλιος» για τους περισσότερους δεν ανέτειλε ποτέ.
Στην πατρίδα μας οι συνταγματάρχες την περίοδο 1967-1974, είχαν ονομάσει ως «ελληνική δημοκρατία» την εφτάχρονη τυραννία, που με τον τρόμο και το ψεύδος επέβαλαν στον Ελληνικό λαό. Το αποτέλεσμα ήταν κι εδώ το ίδιο: Η υποδούλωση του πολίτη.
Με αυτή τη διπλή αναφορά, στη δικτατορία των συνταγματαρχών και στη δικτατορία του προλεταριάτου, σε καμιά περίπτωση δεν υπονοώ ότι στην κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι όλα ρόδινα. Κι εδώ έχουμε παρεκτροπές υπέρ των ολίγων και σε βάρος των πολλών, μερικές εκ των οποίων αντισυνταγματικές, που μπορούν όμως να περιορίζονται με την ενίσχυση των θεσμών, με τη χειραφέτηση του πολίτη, με τις εκλογές, με την ενίσχυση της Παιδείας, με την αλλαγή νόμων, με τη λαϊκή στήριξη, με την αντικειμενική πληροφόρηση των πολιτών από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, με τη δικαιότερη κατανομή του πλούτου κ.τ.λ. Η πολύπλευρη κρίση που περνά σήμερα η πατρίδα μας, έχει σχέση και με αυτές τις παρεκτροπές. Για παράδειγμα, όσο θα υπάρχει ο προκλητικός νόμος «περί ευθύνης υπουργών», θα βγάζει τη γλώσσα στη δημοκρατία! Η συνοχή του κοινωνικού ιστού απαιτεί και την ισονομία των πολιτών.
Παρόλες όμως τις αδυναμίες, η κοινοβουλευτική δημοκρατία παρέχει στον πολίτη την περισσότερη ελευθερία έκφρασης. Αντίθετα, τα ολοκληρωτικά καθεστώτα, παρόλες τις μεταξύ τους διαφορές – θα το γράψω άλλη μια φορά – οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα: Την υποδούλωση του πολίτη. Αυτή την ιστορική αλήθεια πρέπει να τη λέμε ευθέως, χωρίς περιστροφές και υπονοούμενα, ώστε οι ιδεοληψίες περί δημοκρατίας να υποχωρήσουν.
Ακόμη, θα ήθελα να επισημάνω ότι στην εποχή της Παγκοσμιοποίησης που ζούμε, η δημοκρατία δεν κινδυνεύει απ` τα όπλα και τα τανκς, αλλά απ` τις αγορές των δανειστών και τις τράπεζες, που με μοχλό πίεσης την «οικονομική βοήθεια» επιχειρούν να γίνουν ρυθμιστές της πολιτικής κυρίαρχων κρατών, με απώτερο στόχο τη μετατροπή τους σε αποικίες χρέους. Τότε, το πολιτικό σύστημα μαζί με τους πολίτες καλούνται να αντισταθούν και να υπερασπιστούν την ανεξαρτησία της χώρας και τη δημοκρατία, από το πραξικόπημα των τραπεζών και των δανειστών.
Επιπροσθέτως, να αναφέρω ότι ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών στο Δήμο είχαμε, μόνον εκεί, όπου εφαρμόστηκε η άμεση δημοκρατία. Κι αυτός ο τόπος δεν ήταν άλλος, παρά οι δημοκρατικά οργανωμένες πόλεις-κράτη της Αρχαίας Ελλάδας, όπου οι αποφάσεις παίρνονταν στην Εκκλησία του Δήμου απ` τους πολίτες.
Γενικά, θα λέγαμε ότι ο Δήμος σήμερα είναι ανύπαρκτος στην πολική σκηνή. «Η εποχή δεν ανέχεται αυτούς που θέτουν εκ βάθρων υπό ερώτηση την τεχνική και τη δημοκρατία όπως λειτουργεί», γράφει ο Κώστας Αξελός στο βιβλίο του «Από το εργαστήρι της σκέψης». Και πιο κάτω στο ίδιο βιβλίο γράφει: «Θεωρητικά και πρακτικά, και η δεξιά και η αριστερά έκαναν ό,τι τους περνούσε από το χέρι – και με άδειο το κεφάλι – για να μετατρέψουν τον άνθρωπο σ` ένα οικονομικό κτήνος. Από “ζώον λόγον έχον” και “ζώον πολιτικόν”, που είχε οριστεί ο άνθρωπος, από τον Αριστοτέλη και πέρα, κατάφερε να γίνει επιτέλους το “οικονομικό κτήνος” λες και η μοίρα του ανθρώπου – αν υποτεθεί πως ο άνθρωπος έχει μοίρα – τον υποτάσσει τελεσίδικα στην οικονομία».
Εν κατακλείδι, η ουσιαστική δημοκρατία, η κοινωνική δικαιοσύνη, η προστασία του περιβάλλοντος, τα ανθρώπινα δικαιώματα, η ειρηνική συνύπαρξη των λαών και γενικά οι ανθρώπινες αξίες, θα ζητούν πάντα περισσότερη δικαίωση στις κοινωνίες των πολιτών, που σήμερα σφυροκοπούνται ανελέητα από το δίδυμο της «ανάπτυξης – κατανάλωσης», που έχει μετατρέψει τη Γη σ` έναν απέραντο σκουπιδότοπο και την ανθρώπινη ύπαρξη έρμαιο της οικονομίας! Σε αυτό το τοπίο, αν προστεθεί και ο πολιτικός και θρησκευτικός φονταμενταλισμός, τότε το κλίμα αγριεύει ακόμη περισσότερο! Παρόλα αυτά, βλέπω φως στο τούνελ, γι` αυτό και κλείνω τις σκέψεις μου περί δημοκρατίας, με τους αισιόδοξους στίχους του Γιάννη Ρίτσου: «Πιστεύω στον άνθρωπο. Όλους μας μια κοινή μοίρα μας ενώνει: η πάλη κατά του πολέμου, κατά της δυστυχίας και του θανάτου, η πάλη κατά της φτώχιας και του φόβου, η πάλη κι ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.»
Ιωάννινα 19 Μαΐου 2015
ΔΥΟ ΑΠΑΓΓΕΛΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
Αναστάσιος Αγ. Τασινός
Ιωάννινα 19 Μαΐου 2015
Για να δείτε το βίντεο πατήστε επί της οθόνης
43ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, Λόφος Στρέφη, σχολικό έτος 1985-1986
Τη χρονιά αυτή δίδασκα σε ένα τμήμα της Ε` τάξης και ήμουν υπεύθυνος για την οργάνωση και τη σκηνοθεσία όλων των γιορτών του σχολείου.
Στη γιορτή της 28ης Οκτωβρίου, οι δώδεκα μαθητές που απήγγειλαν τα ποιήματα, ήταν από τα έξι τμήματα της Ε` και ΣΤ` τάξης και τους επέλεξα αξιοκρατικά. Συγκεκριμένα, πρώτα όλοι οι μαθητές άκουσαν εμένα να απαγγέλω το δημοτικό τραγούδι «Του κλέφτη το κιβούρι» από το Ανθολόγιο. Στη συνέχεια, τους άκουσα εγώ όλους, να μου απαγγέλουν μία στροφή ο καθένας από το ίδιο ποίημα. Έτσι, ξεχώρισα τους δώδεκα μαθητές (δύο από κάθε τμήμα), δίνοντας στον καθένα, το ποίημα εκείνο που θεωρούσα ότι ταίριαζε στη φωνή του και στην προσωπικότητά του. Οι πρόβες γινόταν μετά τη λήξη των μαθημάτων (με τη σύμφωνη γνώμη των γονέων) και ήταν μια απόλαυση για τους μαθητές.
Οι δύο απαγγελίες που έχω αναρτήσει, ηχογραφήθηκαν στην πρόβα τζενεράλε και είναι οι μοναδικές που έχω στο αρχείο μου απ` την εκδήλωση αυτή. Στην πρώτη απαγγελία ακούμε την Περιστέρα, μαθήτρια της ΣΤ` τάξης, να απαγγέλλει με εκρηκτική δύναμη, ένα απόσπασμα από το «Πνευματικό Εμβατήριο» του Άγγελου Σικελιανού και στη δεύτερη απαγγελία ακούμε τη Δέσποινα, μαθήτρια της Ε` τάξης, να απαγγέλλει με ήρεμη δύναμη, το «Το κοριτσάκι της Χιροσίμα» του Ναζίμ Χικμέτ.
Οι απαγγελίες αυτές με γύρισαν πίσω τριάντα χρόνια και μου θύμισαν πολύ όμορφες παιδαγωγικές και διδακτικές στιγμές, από το 43ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών.
Ιωάννινα 19 Μαΐου 2015
ΜΟΥΣΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ
Αναστάσιος Αγ. Τασινός
Ιωάννινα 30 Απριλίου 2015
Για να δείτε το βίντεο πατήστε επί της οθόνης
47ο Δημοτικό Σχολείο Πατρών, τάξη Ε1`, σχολικό έτος 1995-1996
Πρέπει να ομολογήσω ότι η φωνή μου δε με βοηθούσε καθόλου στη μάθηση τραγουδιών στους μαθητές. Γι` αυτό το μαγνητόφωνο ήταν πάντα δίπλα μου στο μάθημα της Μουσικής και οι μαθητές μάθαιναν τα τραγούδια απ` τους καλλιτέχνες.
Το παρόν βίντεο εμπεριέχει ένα μουσικό παιχνίδι που έγινε με τη βοήθεια του μαγνητοφώνου και άρεσε πολύ στους μαθητές. Μετά το ξεφάντωμα ακολούθησε ένα δίλεπτο σιωπής στην τάξη.
Ιωάννινα 30 Απριλίου 2015
ΔΡΑΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
Αναστάσιος Αγ. Τασινός
Ιωάννινα 31 Μαρτίου 2015
Για να δείτε το βίντεο πατήστε εντός της οθόνης
47ο Δημοτικό Σχολείο Πατρών, τάξη Ε1`, σχολικό έτος 1995-1996
Η δραματοποίηση του μαθήματος είναι μια εύκολη καλλιτεχνική δραστηριότητα για τον ημερήσιο προγραμματισμό, γιατί δεν απαιτεί πρόβες. Ο δάσκαλος μοιράζει τους ρόλους στους μαθητές, όπως προέκυψαν από την παράδοση του μαθήματος και τους καλεί να παίξουν, όπως αισθάνονται. Το βίντεο είναι από το μάθημα της Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής και εμπεριέχει δύο δραματοποιημένα επεισόδια από το κεφάλαιο «Πώς λειτουργούν οι ομάδες». Στο πρώτο επεισόδιο βλέπουμε μια ομάδα αγοριών με κακό αρχηγό (συμμετέχω κι εγώ, υποδυόμενος το ρόλο του «αστυνόμου») και στο δεύτερο επεισόδιο μια ομάδα κοριτσιών με καλή αρχηγό. Παρατηρούμε ένα «ιντερμέτζο» χαράς και ευχαρίστησης στην τάξη για όλους μας.
Ιωάννινα 31 Μαρτίου 2015
ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
Αναστάσιος Αγ. Τασινός
Ιωάννινα 28 Φεβρουαρίου 2015
Για να δείτε το βίντεο πατήστε εντός της οθόνης
47ο Δημοτικό Σχολείο Πατρών, τάξεις Ε`1 – ΣΤ1`,
σχολικά έτη 1995-1996 και 1996-1997
Το διάλειμμα στο σχολείο είναι ένα άλλο «μάθημα», που συμβάλλει στην καλυτέρευση των παιδαγωγικών σχέσεων, αρκεί ο δάσκαλος να «πέφτει» στο επίπεδο των μαθητών του, να παίζει και να συζητά μαζί τους, χωρίς όμως ποτέ να χάνεται ο σεβασμός στο πρόσωπό του. Με αυτό που γράφω σε καμιά περίπτωση δεν υπονοώ ότι σε κάθε διάλειμμα ο δάσκαλος θα πρέπει να παίζει και να συζητά με τους μαθητές του. Προέχει η δικιά του ξεκούραση, η επικοινωνία με τους συναδέλφους του, η προετοιμασία ενός πειράματος, η ενημέρωση ενός γονέα κ.τ.λ. Είναι απαραίτητο, όμως, μερικά διαλείμματα να τα περνάει με τους μαθητές του, συμμετέχοντας σε ένα άλλο «μάθημα», που έχει τη δική του παιδαγωγική αξία. Επιπλέον, η καλή αυτή συνήθεια των δασκάλων ενισχύει και την ασφάλεια των μαθητών στο διάλειμμα.
Ιωάννινα 28 Φεβρουαρίου 2015
.
ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
ΤΟ
ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
β` έκδοση
Αναστάσιος Αγ. Τασινός
.
.
ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ
Πολλά καλά λόγια ακούστηκαν από στελέχη της Εκπαίδευσης, από δασκάλους και γονείς για το «Δημοτικό Σχολείο το Θεμέλιο της Παιδείας».
Απ` ότι φάνηκε το βιβλίο μίλησε στην καρδιά των αναγνωστών, συναντήθηκε με τη δική τους σκέψη και προκάλεσε συζητήσεις. Ο λόγος του απλός και καθαρός, δε γράφτηκε για να διδάξει τους αναγνώστες, αλλά για να συνομιλήσει μαζί τους. Μια συνομιλία που μπορεί να γεννήσει νέες ιδέες, νέες προτάσεις, νέους προβληματισμούς. Οι επιστολές και οι κριτικές που βρίσκονται στο τέλος του βιβλίου είναι ένα απόσπασμα από τη συνομιλία αυτή.
Η αέναη πορεία της επιστήμης και της ζωής γενικότερα, πάντα θα απαιτεί έναν ανοιχτό διάλογο για την αναβάθμιση της Εκπαίδευσης. Το «Δημοτικό Σχολείο το Θεμέλιο της Παιδείας» κατέθεσε τη δική του βιωματική πρόταση στο διαχρονικό τραπέζι του διαλόγου. Η οπτική γωνία των μάχιμων δασκάλων πάντα έχει τη δική της αξία και συνεισφορά στην αναβάθμιση της Εκπαίδευσης.
Παρόλο που το βιβλίο αναφέρεται στην εικοσαετία 1981-2001, εξακολουθεί να έχει ενδιαφέρον και το 2015, γι` αυτό και επανεκδόθηκε. Για παράδειγμα η κριτική που άσκησα τότε στα σχολικά βιβλία, αγγίζει και τα σημερινά σχολικά βιβλία, ενώ αρκετές προτάσεις μου διατηρούν στο ακέραιο την επικαιρότητά τους.
Στην παρούσα έκδοση έγιναν μερικές μικροδιορθώσεις στη μορφή του κειμένου, άλλαξε η αλληλουχία των θεματικών ενοτήτων και αφαιρέθηκε η τελευταία ενότητα της πρώτης έκδοσης που ξέφευγε από την εκπαιδευτική θεματολογία.
Ευχαριστώ πολύ τις εκδόσεις «αγέρι» για τη συγκατάθεσή τους, ώστε το «Δημοτικό Σχολείο το Θεμέλιο της Παιδείας» να δει το φως του Διαδικτύου.
Για να διαβάσετε το βιβλίο πατήστε: ΕΔΩ
Σημείωση: Επιτρέπεται η πιστή αναδημοσίευση και αναπαραγωγή του παρόντος έργου ή μέρους αυτού, με την προϋπόθεση να αναφέρεται ο δημιουργός του και να μη γίνεται επ` αμοιβή.