Ως αειφόρος ανάπτυξη χαρακτηρίζεται η ανάπτυξη που ικανοποιεί τις ανάγκες του παρόντος χωρίς να θέτει σε κίνδυνο τη δυνατότητα των μελλοντικών γενεών να ικανοποιούν τις δικές τους ανάγκες.

Βασίζεται σε 2 παράγοντες 1.ανθρώπινες ανάγκες και περιβάλλον.

Αφορά στη διαχείρηση των πόρων ,όπως ενέργεια ,το νερό,η ύλη ,,η γή.

Ανανεώσιμοι πόροι όπως ζωντανοί οργανισμοί για τροφή,ρουχισμό,οικοδόμηση ,ιατρικές εφαρμογέςκλπ.δεν απαιτείται να μειωθούν στη χρήση τους εφόσον ο αριθμός χρήσης τους δεν ξεπερνά την φυσική αναπαραγωγή τους.Αντίθετα οι μη ανανεώσιμοι πόροι( απαιτούν περιορισμό στη χρήση και εύρεση υποκατάστατων αλλά και εναλλακτικών λύσεων.

Ο δρόμος για την αειφορία περνά από την μείωση της υπερκατανάλωσης ,συνεπώς και της παραγωγής .Η έμφαση στην οικονομία στην χρήση ,στην επαναχρησιμοποίηση και στην ανακύκλωση.

Τα συστήματα που υποστηρίζουν την ζωή στον πλανήτη μας (ατμόσφαιρα ,θάλασσα,έδαφος)αποτελούν το μεγαλύτερο κεφάλαιο για την επιβίωση μας.Είναι η φυσική παρακαταθήκη της Γαίας στον άνθρωπο.

Δυστυχώς αυτό το τεράστιο φυσικό κεφάλαιο θεωρείται ανεξάντλητο και απείρως ανανεώσιμο .Ομως η φύση έχει όρια .Οι επιπτώσεις στα φυσικά οικοσυστήματα πρέπει να ελαχιστοποιηθούν ,ώστε οι λειτουργίες τους να διατηρηθούν  στο ακέραιο και για τις επόμενες γενεές.