Κατηγορία: Θέατρο

Η αρχή της συνεργασίας μας με το Εθνικό Θέατρο έγινε με το πρόγραμμα του Εθνικού Θεάτρου/Εργαστήρια εκπαιδευτικού δράματος «Χτίζοντας την Αλλαγή: Ιστορίες που επείγουν» στην Εφηβική Σκηνή/ Κύκλοι ανεξάρτητων τρίωρων εργαστηρίων. Το πρόγραμμα εκπονήθηκε σε δύο κύκλους διαδικτυακά την σχολική χρονιά 2020-21. Στα ψηφιακά μας παράθυρα, η ομάδα του 1ου ΓΕΛ ΚΩ συμμετείχε και έχτισε τις δικές της ιστορίες. Φύλο, Κλιματική Αλλαγή, Ευκαιρίες-Προσβασιμότητα είναι οι λέξεις κλειδιά και οι θεματικές που διαπνέουν το εκπαιδευτικό πλέγμα αυτών των εργαστηρίων. Μέσα από ασκήσεις που ενεργοποιούν το σώμα και τη σκέψη, συνεντεύξεις και εξοικείωση με το θέατρο-ντοκουμέντο, παιχνίδια ρόλων, τεχνικές εκπαιδευτικού και εφαρμοσμένου δράματος αλλά και εναλλακτικές φόρμες δημιουργίας περιεχομένου (κολάζ, ποιήματα, ψηφιακές αφηγήσεις), τα παιδιά κατάφεραν να εκφράσουν ιδέες και συναισθήματα, να αμφισβητήσουν και να τοποθετηθούν ενεργά στον κόσμο γύρω τους, αναδεικνύοντας νέες προοπτικές αφήγησης της Ιστορίας μας. Κάθε ομάδα είχε έπειτα την ευκαιρία να χρησιμοποιήσει την εμπειρία αυτή ως πηγή έμπνευσης και αφετηρία για δράσεις της δικής της επινόησης, όπως προγράμματα ευαισθητοποίησης στην κοινότητα, έκθεση φωτογραφίας, οργάνωση φόρουμ κ.ά., που συνέβαλαν με τη σειρά τους στη διάχυση της γνώσης και της εμπειρίας τους.

**Τα θεατροπαιδαγωγικά εργαστήρια «Χτίζοντας την Αλλαγή: Ιστορίες που Επείγουν» είναι σχεδιασμένα με βάση τους 17 Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης στην Ατζέντα 2030 του Ο.Η.Ε. και στόχο έχουν να εμπνεύσουν στους νέους μια μορφή συνείδησης που ενισχύει το ανθρωποκεντρικό πρόσωπο της κοινωνίας μας.

Προϊόν της πρώτης μας συνάντησης, μεταξύ άλλων, κι ένα συνεργατικό ποίημα, το οποίο προέκυψε από λέξεις που αρχίζουν από τα γράμματα που απαρτίζουν τα ονόματα των μαθητών και σχετίζονται με το περιβάλλον και την κλιματική κρίση! Enjoy!

• Ταξίδευα μες στον ωκεανό με το καράβι και ήλιος φώτιζε το κατάρτι.

Ξαφνικά, έπεσα σε φουρτούνα και τα πανιά μου άνοιξα και πήρα την πυξίδα.

Και βγήκα στην στεριά και ήταν όλα γαλήνια.

Ξύπνησα πάνω σε ένα δέντρο

και στο κεφάλι μου φορούσα ένα καπέλο.

Από εκεί βούτηξα στο ποτάμι αλλά με δάγκωσε ένα ψάρι.

Μην κόβετε τα έλατα. Είναι κι αυτά παιδιά στην φύση.

Εσάς πως θα σας φαινόταν Αν είχατε την ίδια τύχη;

Χωρίς έλατα και δάση, ο άνθρωπος στην ισορροπία πώς θα φτάσει;

Κι όμως αναδάσωση ζητά κι ας είναι πια αργά…

Ισορροπία πρέπει να ‘χουμε Και αλλαγή να ψάχνουμε

Τα δάση πρέπει να σώσουμε Χωρίς τα ζώα να σκοτώσουμε.

Ισορροπία στον κόσμο δεν υπάρχει πια, και τα δάση καίγονται ένα ένα με τη σειρά.

Οι άνθρωποι δεν συνεργάζονται, δεν σκέφτονται σωστά.

Και δεν μπορώ πλέον να αναπνεύσω καλά.

Οποίος ανακυκλώνει, τη ζωή του βελτιώνει.

Και το νερό αν δε σπαταλά, το περιβάλλον αγαπά.

Οι ανανεώσιμες πηγές προς το περιβάλλον είναι φιλικές, οικονομικές, ευέλικτες εφαρμογές και χρειάζονται απλές κατασκευές.

Μαθαίνουμε γι’ ανακύκλωση και προκαλούμε ρύπανση.

Ό,τι πιο τρομακτικό κι όμως είναι αληθινό.

Για να αντιμετωπίσουμε την ρύπανση, πρέπει μαζί να πάρουμε μι’ απόφαση.

Με τον ΟΗΕ μαζί να δράσουμε Και τον πλανήτη μας να σώσουμε.

Η αδηφαγία και η πλεονεξία σύμβουλοι κακοί,

έχουν δώσει στον θάνατο ανθρώπινη μορφή.

Το σημείο που δεν υπάρχει γυρισμός

Ισορροπία μηδέν κι εγωισμό που τον βλέπει κι ο Θεός

Η ρήξη μεγαλώνει μεταξύ ανθρώπου φύσης.

Διάλυση του όζοντος και θέρμανσης της γης μας.

Από όσο φαίνεται τα λόγια τους κουράσαν.

Συμφέροντα, χρήματα και νούμερα τον κόσμο μας γεμίσαν.

Ώρα που η αδιαφορία τους θα λήξει και η δράση επιτέλους θα αρχίσει!

Προϊόν της δεύτερης μας συνάντησης, μεταξύ άλλων, κι ένα Μανιφέστο για την Ιδανική Πόλη:

• Στην ιδανική μας πόλη δεν είναι όλα ιδανικά. Αλλά υπάρχουν αναφαίρετα δικαιώματα, όπως:

Παροχή νερού, τροφής, στέγης

Προστασία και ασφάλεια πολιτών

Αγάπη

Αλληλεγγύη

Συνεργασία

Ισότητα

Ελευθερία παντός τύπου

Δημοκρατία

Δικαιοσύνη

Ενσυναίσθηση

Καλές συνθήκες εργασίας

Εξάλειψη διακρίσεων φτώχειας

Συμπερίληψη όλων

Ανάπτυξη πολιτισμού, Τέχνες

Ψυχαγωγία

• H ιδανική μας πόλη είναι εκεί που υπάρχει σεβασμός και αγάπη μεταξύ όλων των κατοίκων. Σε αυτήν την πόλη δεν υπάρχουν συγκρούσεις μεταξύ μας και επικρατεί η συνεργασία και κατανόηση. Όλοι μας στηρίζουμε τους συνανθρώπους μας και τους δείχνουμε αλληλεγγύη. Όλη η φύση είναι αρμονική με τους ανθρώπους και όλοι την απολαμβάνουν και τη χαίρονται.
• Η ιδανική πόλη θα είχε ανθρώπους και διοίκηση με τις εξής αξίες: Σεβασμό στα διαφορετικά χαρακτηριστικά του κάθε πολίτη. Να αναγνωρίζουμε και να εντάσσουμε στον πολιτισμό μας τα θετικά στοιχεία από άλλους πολιτισμούς. Καμία ανισότητα ανάμεσα στους πολίτες. Αγάπη προς τον συνάνθρωπο, νοιάξιμο, χαμόγελο, ζεστασιά. Δικαίωμα ελευθερίας λόγου και σκέψης. Οι άνθρωποι να μην είναι ανταγωνιστικοί και ατομιστές, αντίθετα να υπάρχουν σχέσεις εμπιστοσύνης ,κατανόησης, αποδοχής. Το κράτος να υποστηρίζει αλλά και να νοιάζεται τους πολίτες του και να φροντίζει να μην υπάρχει φτώχεια και αδικία. Πραγματική δημοκρατία και όχι αυταρχισμό καλυμμένο με τη μάσκα της προστασίας.
• Η ιδανική πόλη είναι μια πόλη με σεβασμό και κατανόηση στο διαφορετικό, που θα σου προσφέρει δημιουργικότητα, φαντασία και την ανάγκη να ανακαλύψεις νέες εμπειρίες. Μια πόλη με πυρήνα την ελευθερία, την ισότητα και την αλληλεγγύη ώστε να μπορούν οι πολίτες να συνυπάρξουν αρμονικά σε ένα κόσμο ιδανικά φτιαγμένο για εκείνους.
• Στην δική μας ιδανική πόλη θα υπήρχε δικαιοσύνη και σεβασμός, ιδιαίτερα προς το διαφορετικό. Η βία δεν θα υπήρχε και όλοι οι κάτοικοι της πόλης μαζί με τους κατοίκους των άλλων πόλεων θα ήταν αγαπημένοι. Οι άνθρωποι θα ήταν ελεύθεροι και θα είχαν τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις.
• Στην δική μας ιδανική πόλη όλα τα παιδιά έχουν το δικαίωμα στο παιχνίδι, οι άνθρωποι δεν χρειάζεται να εργάζονται συνέχεια χωρίς ξεκούραση ώστε να επιβιώσουν και το εργασιακό τους περιβάλλον είναι διαμορφωμένο ώστε οι εργαζόμενοι να είναι πάντα ασφαλείς. Φυσικά, όλοι οι πολίτες είναι ασφαλείς, έχουν πρόσβαση στην εκπαίδευση και δεν γίνονται διακρίσεις. Η κοινωνία είναι οργανωμένη ώστε να εξελίσσονται οι τέχνες και ΟΛΟΙ έχουν το δικαίωμα επιλογής για όλα τα θέματα (ακόμα και τα πιο μικρά).
• Στην ιδανική πόλη όλοι μπορούν να ζουν ελεύθεροι. Ο καθένας μπορεί να είναι όποιος θέλει και όποιος επιλέγει να είναι. Αγαπούν όλοι και αγαπιούνται. Κανείς δεν είναι μόνος. Κάνουν όλοι λίγο παραπάνω απ’ ό,τι είναι υποχρεωμένοι να κάνουν. Δίνουν όλοι λίγο παραπάνω απ’ τον εαυτό τους.
• Μία πόλη με ισότητα, όλοι διαφορετικοί μεταξύ μας, (γιατί αν είσαι ίδιος με τον άλλον, κάποια στιγμή γίνεται βαρετό). Μια πόλη που όλοι μπορούν να είναι αυτό που θέλουν χωρίς να κρίνονται γι’αυτό. Φανταστείτε μια πόλη με όλους τους πολίτες το ίδιο χρώμα, ίδιο σωματότυπο, ίδιο χρώμα μαλλιά, ίδια εθνικότητα, όλοι θα ήμασταν σαν στρατιωτάκια.
• Μια ιδανική πόλη είναι η πόλη που σέβεται το διαφορετικό. Όλες οι πόρτες μένουν ανοιχτές για όλους. Δεν υπάρχει πόλεμος, οι διαφορές λύνονται με συζήτηση και ψήφο. Δεν υπάρχει κανένας προνομιούχος, όλοι είναι ίσοι. Οι κάτοικοι έχουν αχρωματοψία. Κυρίαρχος είναι η αγάπη και πρωθυπουργός η δικαιοσύνη. Η πόλη αυτή λέγεται όνειρο και είναι μια ουτοπία.
• Μία ιδανική πόλη θα ήταν αυτή που θα μπορούσε να προσφέρει στους κατοίκους της τα πάντα. Τροφή, στέγαση, ασφάλεια, υγεία, εκπαίδευση, διαβίωση εκτός από επιβίωση, γνώσεις, πληροφορίες και πρόοδο. Γιατί το ότι ένας άνθρωπος αναπνέει δε σημαίνει ότι ζει κιόλας. Cogito ego sum (σκέφτομαι άρα υπάρχω).

(Για το 1^ο ΓΕΛ ΚΩ «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ» Γαμβρέλλης Αντώνης, Γκουντελίτσας Γιώργος, Καραδήμου Ραφαηλία, Κουζούκα Δέσποινα, Κυπραίου Ελευθερία, Μακρυγιάννη Εύα, Παπαδόπουλος Γεώργιος, Παππή Μαρίνα, Ρουσιαμάνης Παύλος, Φουρτούνη Τούλα Αφροδίτη, Χατζηνικολάου Αλκμήνη-Υπεύθυνη Καθηγήτρια: Καραγιάννη Σοφία)

Υπεύθυνη Σχεδιασμού Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων Εφηβικής Σκηνής: Ντίνα Σταματοπούλου