30 Σεπ 2019

Μ. Χάκκα, «Η σύσκεψη» (Δίκτυο Κειμένων)

Συντάκτης: Γεωργία Σόφη | Κάτω από: ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ

Μ. ΧΑΚΚΑΣ

Η ΣΥΣΚΕΨΗ (σελ. 11)

Η ιστορία

Ο ήρωας παίρνει μέρος σε ………………………………….. Η αίσθηση που έχει για αυτή είναι ………………………., καθώς δεν μπορεί να προσδιορίσει επαρκώς ………………………………………. Οι συμμετέχοντες στη σύσκεψη εναλλάσσονται, μιλώντας με τρόπο …………………………………….. Ο ήρωας νιώθει ανάλογη …………………, όπως αν …………………………………….. Διερωτάται …………………………………………. και σχεδιάζει ……………………………. Διαπιστώνει πως …………………………, ………………………………… Όμως τότε κλήθηκε ………………………………………………. πέλεξε ………………….., εκφωνώντας έναν λόγο ……………………………….

 Βασικοί άξονες της ιστορίας

  1. Σημεία που αποπροσανατολίζουν (παρεκβάσεις)
  2. Θέμα του κειμένου:

Η …………… του ανθρώπου να ……………. από συνθήκες που του δημιουργούν εσωτερική ένταση.

  1. Η αλληγορία στο κείμενο.
  2. Η σύσκεψη ως σύμβολο. Χαρακτηριστικά:
  3. Στοιχεία πλοκής στην αφήγηση (έναρξη/κλιμάκωση/λύση):
  4. Ποιο είναι τα σημεία καμπής για την εξέλιξη του μύθου;
  5. Ερμηνεία του κειμένου:
  • Πώς δίνεται στο κέιμενο ο εγκλωβισμός του ήρωα;
  • Τι είναι αυτό που φυλακίζει τον ήρωα;
  • Ο ήρωας έχει την επιθυμία και τη δυνατότητα να ελευθερωθεί;
  • Καταφέρνει να απεγκλωβιστεί; Ποιο συμπέρασμα βγάζουμε για τη στάση του ήρωα;
  • Ποια εξέλιξη θα θέλατε να έχει η ιστορία;
  • Ο Μ. Χάκκας ήταν ένας συγγραφέας αριστερής ιδεολογίας και δράσης. Πώς αντιλαμβανόμαστε την έννοια του συμβιβασμού υπό αυτό το πρίσμα;
  • Πώς θα διαφοροποιούνταν η ανάγνωση ενός αναγνώστη του 1972 σε σύγκριση με τους σημερινούς αναγνώστες;
  • Το κείμενο αρχίζει και τελειώνει με την ίδια φράση. Αυτό το σχήμα κύκλου, σε συνδυασμό με την επανάληψη μια άλλης φράσης, σε ποια υπόθεση μας οδηγεί για τους λόγους που κινούν την επιθυμία φυγής του ήρωα;

 

 

Σχολιασμός του κειμένου

Αν διαβαστεί χωρίς να τοποθετηθεί στο συγκείμενο της συγγραφής του (ο Χάκκας αναφέρεται στις συνεδριάσεις του ΚΚΕ στα μέσα της δεκαετίας του ’50), το κείμενο αυτό καλεί τους αναγνώστες να νοηματοδοτήσουν τη «σύσκεψη» και την εντός αυτής «αιχμαλωσία», μέσα στον δικό τους «ορίζοντα προσδοκιών», τα αισθητικά δηλαδή χαρακτηριστικά και την ιδεολογική προοπτική που αυτοί αναμένουν να εντοπίσουν στα λογοτεχνικά κείμενα (Jauß 1975).

Το σύγχρονο ιστορικό πλαίσιο, που καθορίζει τον «ορίζοντα προσδοκιών» των σημερινών αναγνωστών, οδηγεί τους τελευταίους σε μια πολλαπλή ανάγνωση/αναγνώριση της «σύσκεψης»: συνεδρίαση στελεχών μεγάλης εταιρείας (κινηματογραφικές συνδηλώσεις), συνεδρίαση της βουλής, τηλεοπτικές πολιτικές συζητήσεις, η «εικονική πραγματικότητα» των μέσων κοινωνικής δικτύωσης αλλά και κάθε συνθήκη, βάσει της οποίας η συστηματική επικοινωνία σε ένα περιβάλλον μιας «κουρντισμένης» ρητορικής (ακόμη και αν είναι απλώς η «παρέα») παραλύει τα αυθεντικά αντανακλαστικά της ζωής.

Ο άνθρωπος, μολονότι ονειρεύεται την απόδραση, στο τέλος δεν την πραγματοποιεί· παραμένει αιχμάλωτος. Ποιου πράγματος; Του φόβου; Της συνήθειας; Της αδράνειας; Της αδυναμίας του να πιστέψει ότι η εναλλακτική είναι εφικτή; Οι πολλαπλές νοηματοδοτήσεις των δύο εννοιών από σύγχρονους αναγνώστες δικαιώνουν την παρατήρηση του Jauß ότι διαφορετικοί αναγνώστες της ίδιας εποχής δεν μοιράζονται αναγκαστικά τον ίδιο ορίζοντα (Jauß 1995, 103).

http://selidodeiktes.greek-language.gr/literas/1019

CC BY-NC-SA 4.0 Αυτή η εργασία έχει άδεια χρήσης Creative Commons -Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση – Παρόμοια Διανομή4.0.

Ετικέτες: , ,

Αφήστε μια απάντηση