ΣΧΟΛΕΙΟ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ

Mark Rothko (1903 – 1970) BLACK 

Έκπληκτοι, από τις νέες φωλιές, κοιτάζουν τα μικρά πουλιά στις παλιές στέγες,
να βγάζουν  μεγάλες κραυγές, να πέσει η βροχή που ζητιέται  στα μέσα τα’ Απρίλη.
Εσύ πίσω από το παράθυρο, από το χαμηλό παράθυρο,  πώς τα  κοιτάς και γελάς.
Είναι σύννεφο που περνάει.

Luigi Pirandello (1867, Agrigento —1936, Rome)

Rochegrosse, Georges-Antoine (Versailles, 02–08–1859 – El Biar, 11–07–1938).
Εικονογράφηση από το ποίημα του Victor Hugo, “A Canaris”.

η εικόνα αντιστοιχεί στους στίχους.
“Il te reste, trésor du grand homme candide,Ton long fusil sculpté, ton yatagan splendide,Tes larges caleçons de toile, tes caftansDe velours rouge et d’or, aux coudes éclatants !Quand ton navire fuit sur les eaux écumeuses,Fier de ne côtoyer que des rives fameuses,Il te reste, ô mon grec, la douceur d’entrevoirTantôt un fronton blanc dans les brumes du soir,Tantôt, sur le sentier qui près des mers chemine,Une femme de Thèbe ou bien de Salamine,Paysanne à l’œil fier qui va vendre ses blésEt pique gravement deux grands bœufs accouplés,Assise sur un char d’homérique origine Comme l’antique Isis des bas-reliefs d’Egine !”

Την Τρίτη 3/3/2020 η ΕΡΑ ΤΡΙΠΟΛΗΣ και η δημοσιογράφος κ. Πέγκυ Μπρούσαλη είχαν την ευγενική καλοσύνη να φιλοξενήσουν στην εκπομπή τους το ΣΔΕ Τρίπολης, με την ευκαιρία της βράβευσης ομάδας μαθητών του σχολείου στον Παγκόσμιο διαγωνισμό Ποίησης Castello di Duino. Στην εκπομπή παρουσιάστηκε το σχολείο, η δομή του και η λειτουργία του καθώς και δείγματα από τη συλλογή των ποιημάτων που βραβεύτηκε. Ευχαριστούμε την ΕΡΤ για το βήμα που μας παραχωρήθηκε και ελπίζουμε σε περαιτέρω συνεργασία.

Τα παιδιά είναι σαν τους χαρταετούς. Φτάνει η μέρα κατά την οποία πρέπει να πετάξουν  και πρέπει να τους το διδάξετε κρατώντας τα με το λεπτό νήμα που ξετυλίγεται από τα χέρια σας. Μπορούν να πέσουν στο έδαφος αρκετές φορές και θα πρέπει να τα επισκευάσετε και να τα σηκώσετε ξανά στον άνεμο. Θα σας ζητήσουν περισσότερο σπάγκο και για κάθε μέτρο που θα ξετυλίγεται από τα χέρια σας, η καρδιά σας θα γεμίζει με χαρά και θλίψη. Καθώς ο χαρταετός απομακρύνεται, θα νιώσετε ότι το νήμα που σας ενώνει αργά ή γρήγορα θα σπάσει και θα τον δείτε να πετάει ελεύθερος και μόνος στον ουρανό της ζωής. Εκείνη τη στιγμή θα συνειδητοποιήσετε ότι έχετε εκπληρώσει το ρόλο σας και θα ελπίζετε ότι ο άνεμος θα είναι πάντα ευνοϊκός.

Romano Battaglia (1933 – 2012) (μεταφρ. Vassilios)

ΚΑΛΑΒΡΙΑ-ΕΝΗΛΙΚΕΣ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Το 1861 ο αναλφαβητισμός στην Καλαβρία ήταν 90% του συνόλου του πληθυσμού. Στις αρχές του 1900, το ποσοστό είχε μειωθεί μόλις στο 83% ενώ το 1950 κυμάνθηκε στο 33%. Το 1991 περιορίστηκε στο 7%. Ακόμα όμως και σήμερα είναι γύρω στο 5%. Στην Ελλάδα τα στοιχεία ήσαν  παρεμφερή. Στις φωτογραφίες φαίνονται ενήλικες στη δεκαετία του 50-60 που δεν παραιτήθηκαν από την ιδέα του σχολείου. Με θυσίες, σε πρωτόγονες και απαγορευτικές συνθήκες αλλά με  μεγάλη δύναμη θέλησης κατάφεραν να εγγραμματιστούν. Σήμερα εμείς ως  “προϊόν” αυτών των μικρών και μεγάλων “ηρώων”, των περιθωριοποιημένων, αλλά αποφασισμένων να “ζήσουν” με αξιοπρέπεια ακόμα και στις τεράστιες δυσκολίες εκείνης της εποχής, πρέπει να μάθουμε πώς να μεγαλώνουμε. Γιατί ίσως μάθαμε γράμματα αλλά αυτό δεν το ξέρουμε καλά.
[οι φωτογραφίες και τα στοιχεία αντλήθηκαν από γραπτά του Vincenzo Falcone].

Giovanni Schranz (Maltese, 1794-1882) Αλφειός- Γεφύρι Καρύταινας

Πού θα πάω; Δεν ξέρω … Oυυυ, ούτε καν αυτό!
Αλλά δεν πειράζει: θα πάω όπου είναι.
Αυτό που είναι πιο σημαντικό είναι αυτό να γίνει γρήγορα

Dove andrò? Non lo so… Ahi, neppur questo!
Ma poco importa: andrò dove che sia.
Quel che piú val è che si faccia presto

Luigi Pirandello

Δεν διαβάζουμε και γράφουμε ποίηση γιατί είναι χαριτωμένο. Διαβάζουμε και γράφουμε ποίηση γιατί είμαστε μέλη της ανθρώπινης φυλής. Και η ανθρώπινη φυλή είναι γεμάτη πάθος. Η ιατρική, η νομική, η οικονομία, η μηχανική είναι ευγενή επαγγέλματα, απαραίτητα για την επιβίωσή μας. Αλλά η ποίηση, η ομορφιά, ο ρομαντισμός,  η αγάπη, αυτά είναι τα πράγματα που μας κρατούν ζωντανούς.
——————————
Non leggiamo e scriviamo poesie perché è carino. Noi leggiamo e scriviamo poesie perché siamo membri della razza umana. E la razza umana è piena di passione. Medicina, legge, economia ingegneria sono nobili professioni, necessarie al nostro sostentamento. Ma la poesia, la bellezza, il romanticismo, l’amore, sono queste le cose che ci tengono in vita.

ROBIN WILLIAMS as John Keating

Είμαι πεθαμένο, ήμουν παιδί
Είμαι νεκρό με άλλα εκατό.
Πέρασα μέσα από το φούρνο
και τώρα είμαι στον άνεμο.
Υπήρχε χιόνι στο Άουσβιτς
ο καπνός ανέβαινε αργά
στην κρύα χειμωνιάτικη μέρα.
Και τώρα είμαι στον άνεμο.
Στο  Άουσβιτς τόσοι πολλοί άνθρωποι
αλλά μια μεγάλη σιωπή.
Τι  παράξενο δεν έμαθα
να χαμογελάω εδώ στον άνεμο.
Αναρωτιέμαι πώς μπορεί ο άνθρωπος
να σκοτώνει έναν από τους αδελφούς του
κι όμως είμαστε εκατομμύρια
σαν σκόνη εδώ στον άνεμο.
Ακόμα βροντάει  το κανόνι
ακόμα δεν είναι ευχαριστημένο
με αίμα το ανθρώπινο θηρίο
και ακόμα μας ρίχνει στον άνεμο.
Αναρωτιέμαι πότε θα είναι η στιγμή
που  ο άνθρωπος μπορεί να μάθει
να ζήσει χωρίς να σκοτώνει
και ο άνεμος θα καταλαγιάσει.

Francesco Guccini (Modena, 1940) (μετ. Βασ. Σουβατζόγλου)

ΤΖΈΝΗ ΜΑΡΚΑΚΗ “ΑΝΘΟΔΟΧΕΊΟ”

« Προηγούμενη Σελίδα — Επόμενη σελίδα: »