Thoughts on Edgar Allan Poe

Eleni Chrysostomaki

Φωτογραφία από το Wikimedia Commons

Being my personal favourite writer, after an exercise in class, I felt obliged to review this extraordinary man named Edgar Allan Poe. In a short life of just 40 years (1809-1849), he managed to be one of the most innovative writers, not only of his time but of modern literature in general. His earnest attempts in being a writer began after his brother’s death.

To begin with, he has been called the “mad genius”, mainly due to his introducing the investigative novel; and his mad investigative skills. They called him the “tormented artist”. That would be an expected title of course because his life struggles and tragedies weren’t a few. Adopted by the Allan family, he lost his brother and his wife died of tuberculosis, and in his career he struggles to be a professional writer, factors which have all contributed to his drinking problem and tragic figure in general. Lastly, some went as far as to call him an exploiter of his personal struggles; but what poet is not? Even if we tried, we would not find one writer or poet who is not driven, stigmatized and characterized by his personal inner fights. They say that tragedy is the foundation of art.

His main theme, death; was a great part not only of his works but of his life as we mentioned earlier. Most of his fiction works are Gothic; not the modern trend you might have presumed, but a kind of dark romanticism, or simply part of the Romantic Movement.

He considered himself different; and he was. He thought that even from his childhood, he has not been as others were and all he loved he loved alone (from Alone, one of his poems). This particular poem has got me thinking: sometimes we feel the same way; out of tune with the rest of the world, out cast, demons. It is either from our personal life struggles, difficulties and pain that these feelings might derive. Some of us get over them quickly, some take time, some never recover from a deep tragedy, and some don’t live long enough to tell the tale.

This brings me back to our beloved Mr. Poe. He was found in the streets of Baltimore delirious, in great distress and in need of immediate assistance according to the man who found him. Being half conscious, Poe never got round to explain how he came to be in this dire position, and, oddly enough he was wearing clothes that weren’t his own. So, did he actually die of delirium tremens, heart disease, epilepsy, syphilis, cholera or rabies? Was he killed for political gain by some party? We might never know, because his death as much as his literature “victims” deaths, remains a mystery; that is what I call tragic irony. His death certificate and medical records have been lost. So, whether he died of his own volition by being a drunk or was killed or by a disease, he surely didn’t live to tell the tale of recovery from tragedy. This brings me back to misfortune. Except for the untimely and tragic death of Poe, we have to consider the other options. Quick rehabilitation to normality is due to a small misfortune, and the longer it gets to recover, the more serious it is; is it not? This creates a question mark on whether or not he would have remained a great artist if he died ten years later than he did. Would the marks of losing loved ones have stopped affecting his writing? Would it evolve or would it fester? This, we’ll never know, only speculate.

“Men have called me mad; but the question is not yet settled, whether madness is or not the loftiest intelligence-whether much that is glorious- whether all that is profound-does not spring from disease of thought- from moods of mind exalted at the expense of the general intellect” He said in “Eleonora”. In his case it was intelligence that prevailed over madness. He practically invented the investigative novel as I mentioned before, but not only that. He reinvented science fiction, by writing for emerging technologies such as hot air balloons in “The Balloon-Hoax”.

He wished he could write as mysteriously as cats, and I believe he achieved it. These were the humble thoughts of a big fan; of the ingenious Edgar A. Poe. Lord help our poor souls, as were his last words.

Κατηγορίες: Αγγλόφωνο άρθρο | Ετικέτες: , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Thoughts on Edgar Allan Poe

Πινγκ Πονγκ ή τι κάνουν στους πίνακες όταν τους ξεκρεμάσουν…

Η ιδέα ήταν σοφή· παίρνουμε τους παλιούς μαυροπίνακες από την αποθήκη και τους βάφουμε πράσινους, τραβώντας και τις κατάλληλες άσπρες γραμμές. Παίρνουμε παλιά θρανία και τα χρησιμοποιούμε ως πόδια. Αγοράζουμε φιλέδες, ρακέτες και μπαλάκια. Είμαστε έτοιμοι για αγώνες πινγκ πονγκ! Μπράβο στους καθηγητές μας, την κυρία Ζερβάκη από τον γυμνάσιο, και τον κύριο Τζωρμπατζάκη που το σκέφτηκαν  και τις ευχάριστες στιγμές που πρόσφεραν, σε μας αλλά και στους καθηγητές μας!


Συνέχεια

Κατηγορίες: Αθλητισμός, Σχολικές Δραστηριότητες, Φωτογραφίες | Ετικέτες: | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Πινγκ Πονγκ ή τι κάνουν στους πίνακες όταν τους ξεκρεμάσουν…

Η εμπειρία στο CTY

της Τζωρτζίνας Κυπριωτάκη

10 μαθητές και 5 δάσκαλοι από την Ελλάδα στη Βαλτιμόρη

Το καλοκαίρι του 2013 είχα την τύχη να ταξιδέψω στην Αμερική και να παρακολουθήσω το πρόγραμμα του CTY στην Πενσιλβάνια. Όλα ξεκίνησαν μια Πέμπτη κατά τα μέσα του Απρίλη, όταν ο Διευθυντής του Πρότυπου Πειραματικού Γυμνασίου του Ηρακλείου, υπέβαλε αίτηση συμμετοχής μου σ’ έναν διαγωνισμό στο Αμερικάνικο Κολλέγιο Anatolia στην Θεσσαλονίκη. Το επόμενο Σαββατοκύριακο βρισκόμουν στην συμπρωτεύουσα για να διαγωνιστώ με άλλα 50 παιδιά απ’ όλη την Ελλάδα, ηλικίας από 13 έως 16 ετών. Το τεστ διαρκείας 40΄ -τύπου SAT-αποτελούνταν από 100 ερωτήσεις κλειστού τύπου, πάνω στη γλώσσα και τα μαθηματικά και όλη η αξιολόγηση έγινε στην Αγγλική γλώσσα. Όσοι ξεπεράσαμε το minimum standard του τεστ, περάσαμε από συνέντευξη προκειμένου να εκτιμηθεί και η ικανότητά μας να ζήσουμε μόνοι μας σε ξένη χώρα συγκατοικώντας και με άτομα από άλλες χώρες.Σε λίγες μέρες ενημερώθηκα μέσω email ότι ήμουν ένας από τους δέκα μαθητές που κερδίσαμε την υποτροφία από το «Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος». Η υποτροφία περιελάμβανε τα δίδακτρα παρακολούθησης των θερινών μαθημάτων στο Πανεπιστήμιο Franklin and Marshall στο Lancaster για τρεις εβδομάδες καθώς και την πλήρη διαμονή και διατροφή των φοιτητών. Οι οικογένειές μας επιβαρύνθηκαν με τα έξοδα της μετακίνησης (αεροπορικά εισιτήρια κλπ) καθώς και την έκδοση της visa.Το πρόγραμμα CTY σημαίνει Center for Talented Youth και διεξάγεται από το Πανεπιστήμιο Johns Hopkins εδώ και δεκαετίες. Από εκεί έχει περάσει ο ιδρυτής της Google Larry Page αλλά και η διάσημη Lady Gaga. Στόχος του προγράμματος είναι να δίνεται η ευκαιρία σε χαρισματικά παιδιά να αναπτύξουν και να εκφράσουν τα ταλέντα και τις ικανότητές τους.

Στις 11 Ιουλίου λοιπόν, οι εννιά μαθητές από Αθήνα – Θεσσαλονίκη και η μοναδική από Ηράκλειο, αναχωρήσαμε από Αθήνα και μετά από μια δεκαπεντάωρη πτήση φτάσαμε στην Ουάσινγκτον. Έπειτα οδηγηθήκαμε στο campus του Πανεπιστημίου όπου τακτοποιηθήκαμε στους κοιτώνες μας.

Στη Βαλτιμόρη

Από την επόμενη κιόλας μέρα, (13η Ιουλίου) αρχίσαμε τα μαθήματα. Το μάθημα που είχα διαλέξει ήταν η Ιστορία των Ασθενειών, και μπορώ να πω ότι έμεινα πλήρως ικανοποιημένη. Πρόκειται για μάθημα που απευθύνεται στους φοιτητές που ετοιμάζονται να δώσουν στην Ιατρική και ο κύκλος στον οποίο ανήκει είναι τα Premedical. Η παρακολούθηση ήταν υποχρεωτική, για πέντε μέρες την εβδομάδα, έξι ώρες τη μέρα και μεσολαβούσαν γεύματα και άλλες δραστηριότητες.Ο κύκλος των μαθημάτων ήταν δομημένος σε υποενότητες όπως:

  • Ιστορική αναδρομή, όπου διδαχθήκαμε την εντόπιση ασθενειών από την Αρχαία Ελλάδα μέχρι σήμερα,
  • το κύτταρο οι λειτουργίες του και ο ρόλος των αμυντικών μηχανισμών του οργανισμού
  • ασθένειες που συγκλόνισαν την ανθρωπότητα, όπως βουβωνική πανώλη, κίτρινος πυρετός, σύφιλη, φυματίωση, HIV, καρκίνος, λέπρα, και, τέλος,
  • ανάθεση εργασίας με θέμα «Μεγάλες προσωπικότητες που άλλαξαν τον κόσμο και που έπασχαν από γενετική διαταραχή»

Το μάθημα γινόταν μέσα από παρουσιάσεις με διαφάνειες, όπου εμείς έπρεπε να κρατάμε σημειώσεις προκειμένου να γράψουμε τρία τεστ και τις τελικές εξετάσεις στο τέλος της περιόδου.

Οι δραστηριότητες ικανοποιούσαν κάθε  γούστο. Η ποικιλία τους έφτανε από τα αθλήματα (κολύμβηση, τρέξιμο, μπάσκετ, τένις, χορός) ως τα παιχνίδια (επιτραπέζια, με κάρτες) και από τις ομάδες συζητήσεων (με θέματα ρατσισμού, ισότητας κλπ) ως τις πιο δημιουργικές δραστηριότητες όπως ζωγραφική, μουσική, συγγραφή, θεατρικός αυτοσχεδιασμός.

Το φαγητό επίσης ικανοποιούσε όλα τα γούστα αφού περιελάμβανε πολλά διαφορετικά πιάτα υψηλής θρεπτικής αξίας αλλά και junk food, πιάτα για χορτοφάγους, γεύματα σύμφωνα με την Εβραϊκή και την Μουσουλμανική θρησκεία.

Τα Σαββατοκύριακα ήταν ελεύθερα, ενώ παρέχονταν πολλές προαιρετικές δραστηριότητες καθ’ όλη τη διάρκεια της μέρας.

Δύο φορές την εβδομάδα συγκεντρωνόμασταν στο αθλητικό κέντρο του campus όπου διεξάγονταν οι χοροί. Διαρκούσαν περίπου πέντε ώρες, ενώ τις υπόλοιπες μέρες της εβδομάδας είχαμε ένα μονόωρο πάρτι μετά το βραδινό μάθημα.

Αυτό που μ’ άρεσε περισσότερο δεν ήταν τόσο το μάθημα αλλά η συναναστροφή μου με πολύ διαφορετικά παιδιά απ’ όλο τον κόσμο. Έμαθα να παραμερίζω όλα τα άσχημα και να προσπαθώ να μεγεθύνω όλα τα όμορφα στοιχεία γύρω μου, ν’ ανέχομαι τα μειονεκτήματα των άλλων και κάθε καλό τους να το επιβραβεύω και να το υποστηρίζω, αλλά κυρίως ότι, όσο διαφορετικοί κι αν φαινόμαστε να είμαστε, μπορούμε εύκολα ν’ αγαπηθούμε και να περάσουμε ωραίες στιγμές μαζί. Ήταν σίγουρα μια εμπειρία που με έκανε να αναθεωρήσω κάποια πράγματα που πίστευα και με έκανε πιο δυνατή και αισιόδοξη όσο άσχημα κι αν μοιάζουν όλα γύρω μου. Συγκινήθηκα πολύ όταν είδα ότι στην ιστοσελίδα του JHU υπήρχε ιδιαίτερη αναφορά του ονόματός μου με αφορμή την μεγάλη χιλιομετρική απόσταση που διένυσα προκειμένου να συμμετέχω στον διαγωνισμό του Anatolia College και να αποκτήσω την πρόσβαση στην σχετική υποτροφία. Αυτό μου απέδειξε ότι καμιά θυσία δεν μένει χωρίς ανταμοιβή μιας και αναγνωρίστηκαν οι κόποι μου.Πολλοί αποκαλούν το CTY ένα nerd camp κατασκήνωση δηλαδή για σπασίκλες, όμως είναι κάτι πιο ιδιαίτερο από μια απλή κατασκήνωση και σίγουρα όχι για σπασίκλες· όλα τα παιδιά ήταν πολύ ευδιάθετα γεμάτα ενέργεια και ιδέες και προβληματισμένα σε πολλά θέματα.

Το CTY φέτος θα διεξαχθεί για πρώτη φορά και στην Ελλάδα με το όνομα CTY Greece στο Κολλέγιο Ανατόλια στη Θεσσαλονίκη. Για περισσότερες πληροφορίες, δείτε το σχετικό άρθρο.

Κατηγορίες: Ηλεκτρονική έκδοση | Ετικέτες: , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η εμπειρία στο CTY

Νόμος 4186/2013, Το «Νέο» Γενικό Λύκειο: Παρουσίαση

Δείτε το στο slideshare.net

Μια εικόνα είναι 1000 λέξεις, άρα πολλές εικόνες είναι ένα άρθρο
Για καλύτερη προβολή, επιλέξτε σε πλήρη οθόνη, από το κουμπί κάτω δεξιά

Κατηγορίες: Ηλεκτρονική έκδοση | Ετικέτες: , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Νόμος 4186/2013, Το «Νέο» Γενικό Λύκειο: Παρουσίαση

Μια απρόσμενη εβδομάδα στην Ιταλία

Φωτογραφία από την ιταλική Wikipedia

της Ληδαλένας Λεβέντη

Το ταξίδι αυτό στην Ιταλία άρχισε με μια αυθόρμητη απόφαση να δηλώσω για ένα πρόγραμμα με τίτλο Youth in Action – Old Craft, στην Ιταλία, σε ένα διάλειμμα το Σεπτέμβρη… Δεν είχα αποφασίσει σοβαρά ότι υπήρχε όντως μια περίπτωση να κληρωθώ, μέχρι που ένα συνηθισμένο μεσημέρι, που ήμουν κουρασμένη και περίμενα να τελειώσει η μέρα, ο μπαμπάς μου ανακοίνωσε ότι τον είχαν ενημερώσει από την Περιφέρεια πως επιλέχθηκα να πάω στην Ιταλία. Η αντίδρασή μου, προφανής! Ενθουσιάστηκα και άρχισα να χοροπηδάω, καθώς την Ιταλία τη λατρεύω από μικρή και βέβαια επειδή θα γνώριζα τόσα παιδιά της ηλικίας μου από έναν άλλο πολιτισμό. Είχα βέβαια τις επιφυλάξεις μου… Το θέμα νούμερο ένα ήταν τα μαθήματα. Μία σχολική βδομάδα, 5 μέρες, 35 περίπου ώρες μάθημα και πολλές απορίες. Έπειτα, δε θα ήξερα κανέναν, πράγμα το οποίο δε με εμπόδισε στο ελάχιστο στη συνέχεια. Οι δύο επόμενες βδομάδες πέρασαν πολύ γρήγορα, μέχρι που έφτασε η μέρα που θα φεύγαμε.

Διάβασε τη συνέχεια…

Κατηγορίες: Ηλεκτρονική έκδοση, Σχολικές Δραστηριότητες | Ετικέτες: , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μια απρόσμενη εβδομάδα στην Ιταλία

Δεύτερη Πεζοπορία των Ορεσίβιων

Την Κυριακή 17 Νοεμβρίου πραγματοποιείται η δεύτερη πεζοπορία του Ομίλου «Κρητικά Μονοπάτια», σε συνεργασία με το Πρότυπο Πειραματικό Γυμνάσιο, με κύριο προορισμό το φαράγγι του Αποσελέμη.

Η διαδρομή θα ξεκινήσει από τις Ξεροκαμάρες του Καλού Χωριού Πεδιάδος· μετά από μικρή πορεία σε χωματόδρομο, θα διασχίσουμε την κοίτη του ποταμού έως την εκβολή του στην θάλασσα, ανατολικά των Γουβών.

Η αναχώρηση θα γίνει από το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου στις 07:30 με λεωφορείο. Η διάρκεια της πορείας υπολογίζεται περίπου στις 4 ώρες, οπότε η επιστροφή στο Ηράκλειο θα γίνει περίπου στις 14:00.

Συμμετέχουν οι μαθητές Θεμιστοκλής Αρχοντίδης (Α1), Λήδα Γανωτάκη (Α1), Γεώργιος Δασκαλάκης (Α1 ), Γεώργιος Δρακάκης (Α1), Κορίνα Δρακάκη (Α1), Αριάδνη Ζώτου (Β2), Δήμητρα Κοσμαδάκη (Α1), Γεωργία Κυπριωτάκη (Α1), Θωμάς Λοππινέ (Α2), Μαρία Μήτρογλου (Α3), Αριστείδης Παττακός (Α3), Ιάσων Ροβιθάκης (Α3), Νικόλαος Σαλούστρος (Α3), Μαρία Σαμαριτάκη (Α3), Κωνσταντίνα Ψυχογιού (Α3)

Κατηγορίες: Σχολικές Δραστηριότητες | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Δεύτερη Πεζοπορία των Ορεσίβιων

Νόμος 4186/2013: Το «Νέο» (Γενικό) Λύκειο

Το άρθρο που ακολουθεί, μπορείτε να βρείτε και σε μορφή pdf εδώ.

 

 

Νόμος 4186/2013: Το «Νέο» (Γενικό) Λύκειο
Περικλής Γεωργιάδης
Καθηγητής Πληροφορικής και Υποδιευθυντής
του Πρότυπου Πειραματικού ΓΕΛ Ηρακλείου

☝ 1. «Αποσύνδεση από τις Πανελλαδικές»
Η υποτιθέμενη αποσύνδεση του Λυκείου από (τις εξετάσεις για) την Εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση αποτελεί μεγάλη και συνειδητή ανακρίβεια· αλλιώς, για πολλοστή φορά, κάποια από τα εμπλεκόμενα μέρη, πολιτική ηγεσία, νομοθέτης, παιδαγωγική επιστήμη, δάσκαλοι, μαθητές, γονείς και Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, χρησιμοποιούμε κοινό -υποτίθεται- λεξιλόγιο και ορολογία με ad hoc τρόπο, για να περιγράψουμε εντέλει διαφορετικές έννοιες και κατηγορίες.
Συνέχεια
Κατηγορίες: Ηλεκτρονική έκδοση | Ετικέτες: , | 1 σχόλιο

«Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο» της Άλκης Ζέη

Ευτυχία Καλογιαννάκη

Από το biblionet.gr

Την Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2013 ήταν η παρουσίαση του βιβλίου «Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο» της Άλκης Ζέη. Άρχιζε στις 7:00 μ.μ. Όμως το είχα πάρει απόφαση. Θα έφευγα από το σπίτι μου νωρίτερα, ώστε να φτάσω μισή ώρα τουλάχιστον νωρίτερα και να βρω θέσεις. Για εμένα και για τα υπόλοιπα κορίτσια από τον όμιλο «Δημιουργικής Γραφής και Φιλαναγνωσίας» του σχολείου μας. Πράγματι, λοιπόν, έφτασα στην αίθουσα εκδηλώσεων της «Βασιλικής του Αγίου Μάρκου» στις 6:30 μ.μ. Προς μεγάλη μου έκπληξη, η αίθουσα ήταν σχεδόν άδεια και υπήρχαν άφθονες διαθέσιμες θέσεις. Αναρωτήθηκα τότε: «Πού είναι οι θαυμαστές αυτής της μεγάλης συγγραφέως;  Θα χάσουν την ευκαιρία να τη δουν από κοντά;». Ωστόσο, η απάντηση στην απορία μου αυτή ήρθε μερικά λεπτά αργότερα, όταν η αίθουσα πλημμύρισε από μικρούς και μεγάλους που κατέφθασαν για να τη θαυμάσουν.

Η παρουσίαση του νέου βιβλίου της Άλκης Ζέη στη χώρα μας έγινε με έναν αλλιώτικο τρόπο. Μοναδικό κι ευχάριστο! Την υποχρέωση να παρουσιάσει το θέμα και το περιεχόμενό του δεν ανέλαβε η ίδια η συγγραφέας. Η κυρία Ζέη ήταν θεατής όπως και το υπόλοιπο κοινό. Αντίθετα,  την παρουσίαση ανέλαβαν δύο κορίτσια από Δημοτικό σχολείο της πόλης μας μαζί με τη δασκάλα τους, αναπαράγοντας μερικούς διαλόγους και αποσπάσματα από το βιβλίο που αφορά την παιδική ηλικία της συγγραφέως, τα παιχνίδια με την αδελφή της και την ανεμελιά που τη χαρακτήριζε σαν παιδί.

Αυτή η μοναδική εμπειρία έληξε με τον καλύτερο τρόπο. Η στιγμή που όλοι ανέμεναν έφτασε μόνο στο τέλος της εκδήλωσης, όταν η Άλκη Ζέη διέθεσε αρκετό χρόνο για ερωτήσεις που εστίαζαν όχι μόνο στο «Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο» αλλά παράλληλα σε ποικίλους τομείς της προσωπικής, επαγγελματικής και κοινωνικής της ζωής καθώς και στις πηγές έμπνευσής της. Τον καταιγισμό των ερωτήσεων από «παιδιά» μικρά και μεγάλα ακολούθησε η τυπική διαδικασία των αυτογράφων. Πολλοί σχολίασαν ότι η Άλκη Ζέη γέρασε και το πρόσωπό της ρυτίδωσε. Δε θα διαφωνήσω μαζί τους κατηγορηματικά, καθώς δεν μπορώ να αμφισβητήσω τις επιπτώσεις της φθοράς του χρόνου στον ανθρώπινο οργανισμό. Ωστόσο, εγώ είδα στα μάτια μιας εκ των σημαντικότερων συγγραφέων για παιδιά την ίδια θέληση και πάθος για τη συγγραφή. Είδα την ηρωίδα των παιδικών μου χρόνων, εκείνη η οποία ενσάρκωνε τις πρωταγωνίστριες των βιβλίων που κάθε παιδί σίγουρα έχει διαβάσει κάποια στιγμή στη ζωή του!

Κατηγορίες: επικαιρότητα | Ετικέτες: , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο «Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο» της Άλκης Ζέη

Συνάντηση με έναν αστροναύτη

Κατερίνα Μιχαηλίδη, Έλσα Περάκη, Τζένη Λυμπεράτου

Με έναν αστροναύτη!Το απόγευμα της Πέμπτης 31/10/2013, και στο αμφιθέατρο «Μαρία Μανασάκη» του Φοιτητικού Κέντρου του Πανεπιστήμιου Κρήτης στις Βούτες, είχαμε μια μοναδική ευκαιρία… Ήμασταν ο Θωμάς Λοππινέ, ο Γιώργος Παναγιωτάκης, η Ειρήνη Δασκαλάκη, η Κατερίνα Μιχαηλίδη, η Έλσα Περάκη, η Τζένη Λυμπεράτου και η καθηγήτριά μας, η κ. Ειρήνη Περυσινάκη.
Συνέχεια

Κατηγορίες: επικαιρότητα, Ηλεκτρονική έκδοση, Φωτογραφίες | Ετικέτες: , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Συνάντηση με έναν αστροναύτη

Κέντρο Χαρισματικών και Ταλαντούχων Παιδιών

Το CTY Greece στο Κολλέγιο Ανατόλια, στη Θεσσαλονίκη, με αποκλειστική δωρεά του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος»

To Πανεπιστήμιο Johns Hopkins και το CTY
Το Πανεπιστήμιο Johns Hopkins ιδρύθηκε το 1876. Σήμερα συγκαταλέγεται ανάμεσα στα κορυφαία των ΗΠΑ και η αποστολή του συνοψίζεται σε μια απλή αλλά ουσιώδη επαναδιατύπωση των λόγων του ιδρυτή του: «Γνώση για τον κόσμο», αποστολή που υπηρετείται με τον καλύτερο τρόπο από το CTY (Center for Τalented Youth – Κέντρο για Χαρισματικά και Ταλαντούχα Παιδιά) που ιδρύθηκε το 1979· σκοπός του να ενισχύσει την ακαδημαϊκή αριστεία, εντοπίζοντας χαρισματικούς και ταλαντούχους μαθητές σε ολόκληρο τον κόσμο και υποστηρίζοντας την εξέλιξή τους με μία σειρά εκπαιδευτικών προγραμμάτων, ειδικά σχεδιασμένων ώστε να ανταποκρίνονται στις ιδιαίτερες ανάγκες τους.


To CTY Greece στο Κολλέγιο Ανατόλια
Το CTY Greece at Anatolia College είναι το αποτέλεσμα της στρατηγικής συνεργασίας του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος», του Κολλεγίου Ανατόλια και του πανεπιστήμιο Johns Hopkins των ΗΠΑ, ώστε από κοινού να δημιουργήσουν ένα κέντρο, μοναδικό στην Ελλάδα και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη.


Σκοπός του προγράμματος
Σκοπός του CTY Greece at Anatolia College είναι να ανακαλύπτει και να εκπαιδεύει παιδιά και νέες ή νέους ηλικίας 5-18 ετών που διαθέτουν ιδιαίτερα ταλέντα ή χαρίσματα, που διακρίνονται με τις επιδόσεις τους ή με τις ιδιαίτερες ικανότητές τους και που ξεχωρίζουν για την αγάπη τους στη μάθηση πέρα από τα στενά όρια του σχολικού προγράμματος. Σε αυτούς, το CTY Greece θα προσφέρει καλοκαιρινά μαθήματα στις εγκαταστάσεις του Κολλεγίου Ανατόλια στη Θεσσαλονίκη, ξεκινώντας από το καλοκαίρι του 2014.

Το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» χρηματοδοτεί τη φοίτηση μεγάλου αριθμού μαθητών με υποτροφία στα καλοκαιρινά προγράμματα για τα πρώτα 3 χρόνια λειτουργίας του κέντρου.

Στο μέλλον θα προστεθούν και ολιγοήμερα προγράμματα κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, καθώς και μαθήματα μέσω του διαδικτύου (online courses).

Περισσότερες πληροφορίες:
Κολλέγιο Ανατόλια
Τ.Θ. 21021, 555 10 Πυλαία, Θεσσαλονίκη
Email: cty@anatolia.edu.gr
Τηλ.: 2310 398.253, 2310 398.200 (κεντρικό)

Κατεβάστε το έντυπο.

Κατηγορίες: ειδήσεις, Πληροφορίες | 1 σχόλιο