Όσο ασχολούμαστε με το ύφασμα ως υλικό, τόσο προκύπτουν ιδέες. Όσο λοιπόν περίσσευαν κουρελάκια, τόσο σκεφτόμασταν πως θα τα χρησιμοποιήσουμε ώστε να μην τα πετάξουμε. Αρχικά μαζεύονταν όλα σε ένα κουτί, ώστε τα παιδιά ελεύθερα να τα κολλούν σε κατασκευές τους. Στη συνέχεια ένα πλαστικό πλέγμα περίφραξης τοποθετήθηκε σε ένα σημείο της τάξης. Εκεί λοιπόν, τα παιδιά άρχισαν να τοποθετούν κουρελάκια πλέκοντας τα ανάμεσα στα τετραγωνάκια του πλέγματος. Ενδιαφέρον είχε ότι οι περισσότεροι μαθητές δημιουργούσαν με αυτά κάτι συγκεκριμένο και…αφηρημένο. Για παράδειγμα έφτιαχναν ‘γεωσκώληκες, λουλούδια, χόρτα’ κλπ. Η δημιουργία τους αυτή, συνδέθηκε με το κίνημα της Arte Povera, ή αλλιώς τη Φτωχή Τέχνη, όπου μεγάλοι καλλιτέχνες χρησιμοποιώντας πολύ φτωχά υλικά, ανάμεσά τους και τα κουρέλια περνούν σημαντικά μηνύματα. Τα παιδιά έμαθαν για αυτό το κίνημα μέσα από βίντεο και εικόνες:

https://www.youtube.com/watch?v=avs_WMBv9F4

….και έκαναν υποθέσεις πάνω στα μηνύματα που ήθελαν να περάσουν οι καλλιτέχνες. Πιο συγκεκριμένα με έμπνευση από την παρακάτω εικόνα…

  σκέφτηκαν ότι ο καλλιτέχνης μπορεί να ήθελε να δηλώσει ότι αγαπάει ¨το νερό, τα σύννεφα, τους πάγους, τα ποτάμια, τη βροχή…’ και άλλα.  Συσχέτισαν τα έργα αυτά με το δικό μας πλέγμα με τα κουρελάκια, και δήλωσαν τι σκέφτονταν όταν τα τοποθετούσαν. Βάζοντας ένα τίτλο στο δικό μας έργο, το ονομάσαμε “Όλα αυτά που αγαπώ!”.

Φυσικά νέα κουρελάκια τοποθετούνται συνεχώς στο έργο Τέχνης μας, ενώ στη λήξη της σχολικής χρονιάς, θα εκτεθεί στον κοινόχρηστο χώρο του σχολείου, ώστε και οι γονείς, αλλά και μαθητές από τα άλλα τμήματα, να προσθέσουν όσα αγαπούν συμβολικά μέσα από ένα κουρελάκι!