Υποδεχτήκαμε και τον τελευταίο μήνα του χειμώνα,τον πιο διασκεδαστικό…
Στις καρτέλες του ημερολογίου τα παιδιά αμέσως εντόπισαν τη λέγη κλειδί-μασκαράς,με την εικόνα ενός κλόουν.
Και στο καλοσώρισμα επέλεξα 2 εικονογραφημένες παροιμίες από τα μπλογκς της Ανθής και της Τάνιας.Οι προηγούμενες 2 που παρουσίασα στην ενότητα του χειμώνα,ενθουσίασαν τα μικρά
Αυτό ,μάλιστα, που τα ενθουσιάζει περισσότερο και τα βοηθά να τις θυμούνται είναι η δραματοποίηση.
Κουτσα κουτσα στον Φλεβάρη,βουτιές για το καλοκαίρι,χάιδεμα της μυτούλας στο “μυρίσει”.
Καμιά φορά τυχαίνει την ώρα του διαλείμματος να βρέχει.
Τότε ψάχνουμε να βρούμε τρόπους εκτόνωσης αλλά και ηρεμίας ταυτόχρονα,για να μην υποφέρουμε όλοι μέσα στην τάξη.
Ακούγεται δύσκολο να γίνει ταυτόχρονα,μα τα μικρά πάντα βρίσκουν λύσεις…
Η φετινή μου τάξη ανακάλυψε τον Κοντορεβυθούλη σε ακουστικό CD…
Έγινε το αγαπημένο της στις βροχερές μέρες.
Τότε,κλείνουμε τα φώτα,τραβάμε καλά τις κουρτίνες να φτιάξουμε μια μισοσκότεινη ατμόσφαιρα,παίρνουμε μαξιλάρια,κλείνουμε μάτια,
,ξεφυλίζουμε βιβλία,
ή παίρνουμε κάποιον αγαπημένο φίλο αγκαλίτσα….και φεύγουμε στο δάσος με το Κοντορεβιθούλη….
ΥΓ: Υπάρχουν όμως κάποτε και οι δυσαρεστημένοι και θυμωμένοι που απλά γυρνούν την πλάτη σε όλους,μόνο,όμως, ώσπου να ηρεμήσουν και να ξεχαστούν και να ξαναμπούν ελεύθερα στην ομάδα.
(το αποδεχόμαστε και θεωρώ πολύ σημαντικό να τους αναγνωρίζεται και να τους παρέχεται η ελευθερία να εκφράζουν κάθε συναίσθημα, θετικό και αρνητικό)
