«Κάθε παιδί είναι ένας καλλιτέχνης. Το πρόβλημα είναι πώς να παραμείνει έτσι ενώ μεγαλώνει». (Pablo Picasso)
Αν ακούς μια φωνή μέσα σου να σου λέει «δεν μπορείς να ζωγραφίσεις, τότε οπωσδήποτε να ζωγραφίζεις και η φωνή θα σωπάσει» (Vincent Van Gogh, 1853-1890).
Σπουδή Χρωμάτων (Wassily Kandinsky)
ΤΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΧΡΩΜΑΤΟΧΑΛΙ
ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ
ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ
Το χάρτινο καραβάκι
Σ` ένα χάρτινο καραβάκι
χώρεσα όλη μου την αγάπη για σένα.
Ύστερα ζωγράφισα τον ήλιο, τον ουρανό και τη θάλασσα,
έδιωξα τη βροχή με τα χρώματα του ουράνιου τόξου,
παρακάλεσα τα σύννεφα και τον αέρα
να ταξιδέψουν γλυκά το καραβάκι μου σε σένα.
Ο αέρας διέκρινε τον πόθο μου και τη λαχτάρα
γι αυτό δέχτηκε χωρίς ανταλλάγματα να κάνει το όνειρο να ζήσει
και το καραβάκι ταξίδευε μέρες πολλές σε μπλε θάλασσες.
Ήταν χαρούμενο που θα αντάμωνε τη χαρά.
Ήταν κουρασμένο και ταλαιπωρημένο από τους ωκεανούς
μα δεν το ένοιαζε και έπλεε σκεφτόμενο μόνο τη χαρά.
Ώσπου μια μέρα είδε τη στεριά που ζούσε η χαρά του.
Η καρδούλα του χτύπησε δυνατά σαν ταμπούρλο παιδιού
και η ψυχούλα του φτερούγισε αισθαντικά σαν του πουλιού,
η λαχτάρα του το έκανε να τρέξει σαν ποδήλατο χωρίς φρένα,
το χαμόγελό του έλαμψε σαν δέκα ευτυχισμένοι ήλιοι μαζί,
το φως του πλημμύρισε όλα τα σύμπαντα του κόσμου.
Είδε τότε τη χαρά του να φεύγει από αυτή τη στεριά με άλλο καραβάκι.
Ένα μικρό καυτό δάκρυ όλο πόνο έπεσε στη θάλασσα,
μα δε δίστασε και φώναξε με όλη τη δύναμη της καρδούλας του,
«χαρά γύρνα πίσω στο χάρτινο καραβάκι της αγάπης»
εκείνη, όμως, δεν άκουσε τίποτα και έφυγε χωρίς καν να το κοιτάξει.
Το χάρτινο καραβάκι της χαράς έγινε το χάρτινο καραβάκι της λύπης.Μ. Βλάχου. (2015). Λίγα μέτρα πιο πέρα. Θεοδωρίδης
ΠΑΖΛ – Μια ευχάριστη εκπαιδευτική δράση για μικρούς και μεγάλους!
“Ο,τιδήποτε βλέπεις μπορεί να γίνει ένα παραμύθι και μπορείς να βγάλεις μια ιστορία από ο,τιδήποτε αγγίξεις” – Hans Christian Andersen
Αρχείο ημέρας 1 Φεβρουαρίου 2019
Εμπνέει η ποίηση
Εμπνέει η ποίηση ως αλήθεια της σκέψης, ως αλήθεια της ελευθερίας του νου.. Ο Ήλιος ο Ηλιάτορας ο πετροπαιχνιδιάτορας λίγο το στόμα του άνοιξε κι ευθύς εμύρισε άνοιξη Τα δέντρα κελαηδήσανε τα ζωντανά σουνίσανε κι οι άνεμοι χρωματιστούς γεμίσανε χαρταετούς. … Συνέχεια
Κατηγορίες: Χωρίς κατηγορία
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Εμπνέει η ποίηση
