margaron's blog

Στο νηπιαγωγείο προσπαθούμε να διδάξουμε τα σύμβολα των γραμμάτων με παιγνιώδη τρόπο, ώστε τα παιδιά να μαθαίνουν χωρίς να αισθάνονται την πίεση της διδασκαλίας.

Ένας καλός τρόπος είναι να αρχίσουμε δείχνοντας στα παιδιά 1 ταινία από τη σειρά “Ένα γράμμα μια ιστορία” της Σοφίας Μαντούβαλου που είναι εγκεκριμένα κινούμενα σχέδια από το ΥΠΑΙΘΠΑ & υπάρχουν αναρτημένα στην ιστοσελίδα

http://www.edutv.gr/protobathmia/videos/5-glwssa-logotexnia/

της εκπαιδευτικής τηλεόρασης. Όλοι άλλωστε γνωρίζουμε τη μεγάλη δύναμη της εικόνας & πόσο κινητοποιεί το ενδιαφέρον των παιδιών, ειδικά στις μικρές ηλικίες.

Έπειτα μπορούμε χρησιμοποιώντας το αυτοσχέδιο τραγουδάκι: Α-α-α, Α-α-α, πες μου μια λεξούλα που ν’ αρχίζει από Α,  να καταγράφουμε λέξεις που βρίσκουν τα παιδιά & να τους ζητάμε να κυκλώσουν το σύμβολο του ήχου που μαθαίνουμε π.χ. όλα τα Α που έχει η λέξη που βρήκανε (εννοείται πως ανάλογα με τον ήχο που μαθαίνουμε παραλλάσουμε το τραγούδι π.χ. Ο-ο-ο, Ο-ο-ο, πες μου μια λεξούλα που ν’ αρχίζει από Ο, κ.τ.λ.). Κατόπιν  τα καλούμε να επιλέξουν 1 λέξη από όσες καταγράψαμε & τους ζητάμε να την ζωγραφίσουν σε φύλλο εργασίας, το καθένα τη λέξη που επέλεξε & να την αντιγράψει από καρτελάκι που την γράφουμε εμείς. Είναι πολύ εντυπωσιακό να αναρτώνται οι εργασίες & να φαίνεται όλη αυτή η ποικιλία στις δουλειές τους.

Ενδεικτικά το φύλλο εργασίας μπορεί να έχει την εξής μορφή: 

Μπορούν τα παιδιά να σχηματίσουν το γράμμα με το σώμα τους ατομικά ή ανά δυάδες ή τριάδες, να ενώσουν 2 λέξεις που τους δίνουμε & να σχηματίσουν σύνθετες λέξεις όπου το πρώτο συνθετικό θα αρχίζει από τον ήχο που μαθαίνουμε, π.χ. για το Ηη ήλιος+σπόρος=ηλιόσπορος, ήχος+ρύπανση=ηχορύπανση….. Πολύ καλό βοήθημα για τέτοιου είδους ασκήσεις είναι το βιβλίο των εκδόσεων Έπαφος «Ραντεβού με τα γράμματα». Μπορούν να το σχεδιάσουν με πλαστελίνη ή αν έχουμε πίνακα να το γράψουν εκεί παριστάνοντας τους “μεγάλους” μαθητές.

Τέλος μπορούμε να σχεδιάσουμε το γράμμα σε χαρτόνι, να το κόψουν τα νήπια & να το στολίσουν με μαρκαδόρους γράφοντας πολύχρωμα το σύμβολο του ήχου που μάθαμε με πεζά γράμματα από τη μια πλευρά & με κεφαλαία από την άλλη. Είναι ένας ωραίος τρόπος να γράφουν τα νήπια χωρίς να το πολυκαταλαβαίνουν κι επίσης φυλάσσοντας τα γράμματα μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε σε παιχνίδια συλλαβισμού & λέξεων αργότερα. 

Ολοκληρώνοντας το καινοτόμο πρόγραμμα αγωγής υγείας “το μαγικό ταξίδι στη χώρα των συναισθημάτων”, επεξεργαστήκαμε τη διαφορετικότητα, καταλήγοντας στη φιλία & τη μοναξιά.

Αρχίσαμε χορεύοντας με τη μουσική που μας αρέσει, έπειτα με τη λήξη του κομματιού χωριστήκαμε σε ζευγάρια & συζητήσαμε προσπαθώντας να ανακαλύψουμε 3 πράγματα που έχουμε ίδια & 3 πράγματα στα οποία διαφέρουμε. Κατόπιν κάθε ζευγάρι σε ένα φύλλο χαρτί ζωγράφισε τις ομοιότητες & τις διαφορές που ανακάλυψε, αφού αποφάσισε ποιο παιδάκι θα κάνει το ένα & το άλλο ζητούμενο. Τέλος στην ολομέλεια επεξεργαστήκαμε τις ανακαλύψεις της κάθε δυάδας.

Ακολούθησε η ανάγνωση του βιβλίου “Έλμερ” του Ντέιβιντ Μακ Κι & η ζωγραφική απόδοση του διαφορετικού ελέφαντα ατομικά πρώτα & ομαδικά αργότερα. Είδαμε & ακούσαμε σε ταινία στο movie maker την ιστορία από το παραμύθι “ο πράσινος λύκος”. Διαβάσαμε το βιβλίο “το χαρούμενο λιβάδι” της Φιλιώς Νικολούδη & ζωγραφίσαμε ομαδικά το δικό μας λιβάδι με τα πολλά & διαφορετικά λουλούδια που ζουν αρμονικά & κάνουν το λιβάδι πιο όμορφο & πλούσιο με τα διαφορετικά χρώματα & αρώματά τους.

Έπειτα διαβάσαμε από τη σειρά “τι νιώθεις;” το βιβλίο για τη φιλία & τη μοναξιά & είδαμε πώς ένα κοριτσάκι στη μακρινή Ανταρκτική έκανε φίλο ένα  διαβολάκι που από μόνο & λυπημένο έγινε χαρούμενο κι ευτυχισμένο. Μοιραστήκαμε κι εμείς στην ομάδα στιγμές που νιώσαμε μόνοι & διωγμένοι & στιγμές που είμασταν χαρούμενοι & περνάγαμε ωραία. Πήραμε διάφορα υλικά & δημιουργήσαμε κι εμείς το ανθρωπάκι της φιλίας & της μοναξιάς, όπως τα φανταζόμασταν! Τέλος ζωγραφίσαμε σε φύλλο χαρτί στιγμές φιλίας & μοναξιάς & τα συναισθήματα που μας πλημμυρίζουν κάθε φορά.

Το πρόγραμμα έκλεισε με μια ωραία καλοκαιρινή γιορτούλα με ποιήματα από τα παιδιά για όσα αισθάνθηκαν αυτή τη χρονιά που  διανθίστηκαν με μουσικούλα & απλές χορευτικές κινήσεις των παιδιών.

Δείτε στο σύνδεσμο τις δράσεις μας & τα σκηνικά μας.

Τέλος στον παρακάτω σύνδεσμο θα βρείτε ένα υπέροχο ηλεκτρονικό παραμύθι που δημιούργησε η συνάδελφος από το κλασικό τμήμα που αφορά όλα τα συναισθήματα & μου έκανε την τιμή να μου επιτρέψει να το δημοσιεύσω στο ιστολόγιο. Την ευχαριστώ πάρα πολύ! Απολαύστε το!!!!

Συνεχίζοντας το καινοτόμο πρόγραμμα αγωγής υγείας “το μαγικό ταξίδι στη χώρα των συναισθημάτων”, επεξεργαστήκαμε το συναίσθημα της ζήλιας, επικεντρώνοντας την προσοχή μας κυρίως στη δυναμική που φέρει αυτό το συναίσθημα μέσα στην οικογένεια, ειδικά όταν υπάρχουν αδέλφάκια.

Αρχικά διαβάσαμε από τη σειρά “τι νιώθεις;” το βιβλίο “ζήλια & εμπιστοσύνη”, όπου η πρωταγωνίστρια αποκτά αδελφάκι & το “μωρό” έρχεται να την κατεβάσει από το θρόνο του μοναδικού παιδιού & να της κλέψει τους γονείς. Μέσα από διάφορες ευχές που γίνονται πραγματικότητα, αλλά δεν της βγαίνουν σε καλό, αποκτά τελικά εμπιστοσύνη στον εαυτό της & αντιλαμβάνεται ότι οι γονείς της την αγαπούν κι αποδέχεται το “μωρό”.

Μετά το παραμύθι ζωγραφίσαμε στο φύλλο εργασίας “ζηλεύω όταν…” & μιλήσαμε στην παρεούλα για όσα μας συμβαίνουν.Έπειτα μιλήσαμε για τις επιδράσεις που έχει στον εαυτό μας αυτό το συναίσθημα & καταλήξαμε πως δεν μας χρησιμεύει σε κάτι & μπορούμε να το “διώξουμε” αν έχουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας & στην αξία μας & δημιουργήσαμε μέσα από συζήτηση κι εμείς το ποίημα της ζήλιας.

Διαβάσαμε από το περιοδικό Σύγχρονο Νηπιαγωγείο και τα παιχνιδοπαραμύθια του Βαγγέλη Ηλιόπουλου την ιστορία “η Ζήνα & η Ζήλια” όπου 2 αδελφές ανακαλύπτουν πόσο χρειάζονται η μία την άλλη, βρήκαμε κι εμείς πράγματα που μας είναι απαραίτητα τα αδελφάκια ή τα ξαδερφάκια μας για να τα κάνουμε, τα καταγράψαμε & τα ζωγραφίσαμε στο φύλλο εργασίας “ο αδελφός-ή μου, ο κολλητός-ή μου”.

Έπειτα διαβάσαμε την ιστορία της ζηλιάρας θεάς Ήρας που ζήλευε τον Ηρακλή που ήταν μωρό & του έστειλε 2 φίδια στην κούνια του να τον τραυματίσουν & ζωγραφίσαμε την εικόνα με την ‘Ηρα να κοιτά “κρυφά” όπως είπαν & τα παιδιά πίσω από την κουρτίνα, δηλώνοντας πόσο σημασία έδιναν σε αυτό το αρχέγονο συναίσθημα οι αρχαίοι πρόγονοί μας.

Τέλος δώσαμε κι εμείς όψη στη ζήλια όπως οι αρχαίοι Έλληνες & ζωγραφίσαμε στο φύλλο εργασίας “αν η ζήλια ήταν ανθρωπάκι πως θα ήταν…”.