margaron's blog

Κατά τη διάρκεια της χρονιάς ένα πολύ αγαπημένο παιχνίδι των παιδιών ήταν “το κουτί του κεφιού”.

Είχαμε επιλέξει τα πιο αγαπητά παιχνίδια των νηπίων, τα είχαμε γράψει σε κλήρο και τα είχαμε τοποθετήσει σε ένα κουτί. Όταν θέλαμε να παίξουμε παιχνίδια ερχόταν ένα παιδί, σύμφωνα με τη σειρά που τηρούσαμε από το χαρτί με τα ονόματά μας, τραβούσε με κλειστά μάτια ένα χαρτί-κλήρο και παίζαμε το παιχνίδι που επέλεγε.

Κρατούσαμε σειρά για να τραβούν κλήρο όλα τα παιδιά και να αισθάνονται ότι συμμετέχουν στη διαδικασία επιλογής των δράσεων της τάξης.  Το παιχνίδι που παιζόταν έμπαινε στην άκρη και θα το τοποθετούσαμε πάλι μέσα στο κουτί όταν είχαν παιχτεί όλα τα παιχνίδια για να είμαστε δίκαιοι.

Με τη νέα χρονιά καθιερώσαμε τη Δευτέρα σαν “ημέρα φιλίας”.

Κάθε Δευτέρα λοιπόν επιλέγουμε με τον τροχό φιλίας ένα παιδί, που μαζί του θα παίξουμε στις ελεύθερες δραστηριότητες της τάξης. Με αυτόν τον τρόπο γνωριζόμαστε καλύτερα και μαθαίνουμε να συνεργαζόμαστε και να λαμβάνουμε υπόψιν και τις επιθυμίες του άλλου, αφού κάθε φορά που θέλουμε να παίξουμε κάπου, θα πρέπει να το συζητήσουμε με το ζευγάρι μας και να καταλήξουμε σε μία λύση που θα θέλουμε και οι 2.  Το πρώτο παιχνίδι – γωνιά το επιλέγουμε από το κουτάκι “δράσεις για ζευγάρια” και για να θυμόμαστε ποιο παιδί μας έτυχε και την υπόλοιπη ημέρα (στο διάλειμμα κλπ.) φοράμε στο λαιμό μας την κονκάρδα της φιλίας.Επίσης τα ονόματα στον τροχό τοποθετούνται με χριτς-χρατς, ώστε να αλλάζουν θέση έπειτα από κάθε ημέρα φιλίας για να μην γίνονται ζαβολιές και να είναι πραγματικά τυχαία η επιλογή.

Στο τέλος της ημέρας ζωγραφίζουμε με το ζευγάρι μας σε ένα μικρό φύλλο χαρτί τι μας άρεσε από όσα παίξαμε μαζί και το παρουσιάζουμε στην ολομέλεια της τάξης. Κατόπιν το τοποθετούμε στο κουτί της “ημέρας φιλίας” για να μπορούμε να το “διαβάσουμε” κι όποια άλλη στιγμή θέλουμε.