Η μετάγγιση αίματος είναι μια σημαντική ιατρική διαδικασία κατά την οποία χορηγείται στον ασθενή αίμα ή παράγωγά του, με σκοπό την αποκατάσταση του όγκου αίματος και τη βελτίωση της οξυγόνωσης των ιστών. Χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις σοβαρής αναιμίας, απώλειας αίματος, αιματολογικών νοσημάτων ή επεμβάσεων όπου απαιτείται υποστήριξη του ασθενή.

Πριν από κάθε μετάγγιση, πραγματοποιείται αυστηρός έλεγχος ομάδας αίματος και συμβατότητας, ώστε να διασφαλιστεί ότι το αίμα του δότη ταιριάζει με αυτό του λήπτη. Ο νοσηλευτής παίζει κρίσιμο ρόλο στη διαδικασία, ελέγχοντας τον ασθενή, τα στοιχεία του ασκού και την ημερομηνία λήξης, ενώ εφαρμόζει άσηπτη τεχνική κατά τη σύνδεση του συστήματος μετάγγισης.

Κατά τη διάρκεια της μετάγγισης, ο ασθενής παρακολουθείται στενά για τυχόν αντιδράσεις, όπως πυρετό, ρίγος, πόνο, δύσπνοια ή αλλεργικά συμπτώματα. Η μέτρηση ζωτικών σημείων γίνεται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Σε περίπτωση ανεπιθύμητης αντίδρασης, η μετάγγιση διακόπτεται άμεσα και ενημερώνεται ο γιατρός.

Η σωστή προετοιμασία, ο έλεγχος και η παρακολούθηση καθιστούν τη μετάγγιση αίματος μια ασφαλή και αποτελεσματική θεραπευτική πράξη, η οποία μπορεί να σώσει ζωές και να στηρίξει ουσιαστικά την αποκατάσταση του ασθενούς.

12.Χορήγηση φαρμάκων- ΟΔΟΙ ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ ΦΑΡΜΑΚΩΝ
Η σωστή χορήγηση φαρμάκων αποτελεί βασική νοσηλευτική πράξη και απαιτεί τήρηση κανόνων ασφάλειας και ασηψίας. Τα φάρμακα χορηγούνται πάντα βάσει ιατρικής οδηγίας, ενώ ο νοσηλευτής οφείλει να επιβεβαιώνει το σωστό φάρμακο, δόση, άρρωστο, ώρα και τρόπο χορήγησης. Οι οδοί χορήγησης περιλαμβάνουν την πεπτική οδό, το δέρμα, την αναπνευστική οδό και την παρεντερική οδό, στην οποία ανήκουν οι ενδομυϊκές, υποδόριες, ενδοδερμικές και ενδοφλέβιες ενέσεις. Κάθε τεχνική απαιτεί σωστή επιλογή σημείου, αποστειρωμένο εξοπλισμό και προσοχή στην εκτέλεση για την αποφυγή επιπλοκών. Η φροντίδα του νοσηλευτή είναι καθοριστική, καθώς εξασφαλίζει την αποτελεσματικότητα της θεραπείας και προστατεύει την υγεία του ασθενούς.

Το μάθημα απευθύνεται σε Βοηθούς Νοσηλευτών ως μέρος της Νοσηλευτικής ΙΙ Θεωρίας. Η ενότητα εστιάζει στην Καθημερινή Φροντίδα Αρρώστου.

Οργάνωση Νοσηλευτικού Προσωπικού

Η οργάνωση της εργασίας του νοσηλευτικού προσωπικού σε 24ωρη βάση έχει ως στόχο:

• Την παροχή ποιοτικής φροντίδας στους αρρώστους.
• Τη μείωση του άγχους του προσωπικού και την εξοικονόμηση χρόνου.
• Τη συνεχή ενημέρωση και ανατροφοδότηση.

Ρόλοι στην Ομάδα

• Προϊσταμένη: Έχει τον κύριο ρόλο στον συντονισμό και την καταγραφή εργασιών.
• Νοσηλευτικό Προσωπικό: Είναι υπεύθυνο για την εκτέλεση της φροντίδας και την ενημέρωση.
• Άρρωστος: Δέχεται φροντίδα, και καταγράφονται οι ιδιαιτερότητές του.

Καθήκοντα ανά Βάρδια

Το νοσηλευτικό προσωπικό οργανώνεται σε πρωινή, απογευματινή και νυχτερινή βάρδια, με συγκεκριμένα καθήκοντα:

Γενικές Οδηγίες

Για την ασφάλεια και τη σωστή λειτουργία:

• Οι ιατρικές οδηγίες δίνονται μόνο γραπτώς και υπογεγραμμένες. Δεν μπορούν να δίνονται τηλεφωνικά.
• Η παράδοση/παραλαβή του νοσηλευτικού τμήματος γίνεται πάντα με παρουσία προσωπικού.
• Τα μηχανήματα δεν κλειδώνονται. Εάν κλειδωθούν, τα κλειδιά πρέπει να βρίσκονται σε συγκεκριμένο μέρος.
• Απαιτείται συνεχής συνεργασία και σωστή επικοινωνία.

Η σωστή οργάνωση εξασφαλίζει ποιοτική φροντίδα, μειώνει το άγχος, προάγει τη συνεργασία, και διασφαλίζει την ασφάλεια και την άμεση ανταπόκριση στις ανάγκες των ασθενών.

Καθημερινή φροντίδα αρρώστου

 Η Σημασία της Λήψης και της Εκτίμησης των Ζωτικών Σημείων στο Νοσοκομείο

Η λήψη και η σωστή εκτίμηση των Ζωτικών Σημείων (Θερμοκρασία, Σφυγμός, Αναπνοή, Αρτηριακή Πίεση και Κορεσμός Οξυγόνου) αποτελούν θεμελιώδη και αναντικατάστατα στοιχεία της νοσηλευτικής και ιατρικής φροντίδας στο νοσοκομειακό περιβάλλον. Δεν είναι απλώς ρουτίνα, αλλά μια κρίσιμη διαδικασία που παρέχει άμεσες πληροφορίες για τη λειτουργία των βασικών συστημάτων του οργανισμού.

🏥 Βασικοί Λόγοι :

• Άμεση Εκτίμηση της Κατάστασης του Ασθενούς: Τα Ζωτικά Σημεία λειτουργούν ως πρώτος και ταχύτερος δείκτης της φυσιολογικής κατάστασης ενός ατόμου. Αποτελούν το βασικό κριτήριο για την αρχική εκτίμηση κατά την εισαγωγή και τη διαλογή στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ).
• Έγκαιρη Ανίχνευση Κλινικής Επιδείνωσης: Οι αλλαγές (αυξήσεις ή μειώσεις) στις τιμές των Ζωτικών Σημείων συχνά προηγούνται κατά αρκετές ώρες ενός σοβαρού κλινικού συμβάντος (π.χ. καρδιοαναπνευστική ανακοπή, σηψαιμία, αναπνευστική ανεπάρκεια). Η τακτική και ακριβής παρακολούθηση επιτρέπει στους επαγγελματίες υγείας να αντιδράσουν άμεσα και να αποτρέψουν επικίνδυνες επιπλοκές.
• Παρακολούθηση της Πορείας της Νόσου και της Ανταπόκρισης στη Θεραπεία: Η καταγραφή των Ζωτικών Σημείων σε τακτά χρονικά διαστήματα δημιουργεί ένα ιστορικό δεδομένων. Αυτό επιτρέπει τη σύγκριση των τρεχουσών τιμών με τις προηγούμενες (baseline) και την εκτίμηση του αν ο ασθενής βελτιώνεται, σταθεροποιείται ή επιδεινώνεται. Έτσι, αξιολογείται η αποτελεσματικότητα της χορηγούμενης αγωγής ή της νοσηλευτικής παρέμβασης.
• Λήψη Κλινικών Αποφάσεων: Οι μη φυσιολογικές τιμές καθοδηγούν τις επόμενες ενέργειες του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού, όπως η διενέργεια περαιτέρω εξετάσεων, η τροποποίηση της θεραπείας ή η αναβάθμιση του επιπέδου φροντίδας (π.χ. μεταφορά σε Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας ή Εντατικής Θεραπείας).

Συμπερασματικά, τα Ζωτικά Σημεία είναι η “γλώσσα” του σώματος . Η σωστή λήψη τους με την κατάλληλη τεχνική, σε συνδυασμό με την κλινική κρίση για την εκτίμηση των ευρημάτων, είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ασφαλή και αποτελεσματική περίθαλψη κάθε νοσηλευόμενου ασθενούς.

9. Ζωτικά Σημεία

Εισαγωγή-στα-Ζωτικά-Σημεία-και-τον-Αρτηριακό-Σφυγμό

ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ ΣΩΜΑΤΟΣ

ΑΝΑΠΝΟΗ ΚΑΙ ΑΠ