πού τον χάνεις,
στο κρεβάτι ξαπλωμένος
να ‘ναι πάντα νυσταγμένος.
Ο τεμπέλης ο καημένος,
πάντα κάπου την αράζει
με μισόκλειστα τα μάτια
σε καρέκλες, σε κρεβάτια,
στις αυλής τα σκαλοπάτια.
Μη κοιμάσαι τεμπελάκο,
σου το λέω θα βραδιάσει,
η ζωή σου θα περάσει
και θα έχεις πια γεράσει.
Άγνωστος δημιουργός. Από το προσωπικό μου αρχείο. Για εκπαιδευτική χρήση.





