Χτύπα καμπάνα του χωριού μας
χτύπα καμπάνα μου χρυσή,
Χριστούγεννα γιορτάζει ο κόσμος όλος,
σήμαινε σήμερα και συ.
Χτύπα καμπάνα να σ’ ακούσουν,
και κάθε Χριστιανός να ‘ρθει,
ένα κεράκι για ν’ ανάψει,
εις του Χριστού μας τη γιορτή.
Ποιήματα λαϊκής παράδοσης ή αγνώστου πατρός από τη προσωπική μας πείρα ή ιστολόγια του διαδικτύου που δεν αναφέρουν το συγγραφέα τους.
Όμορφο αστεράκι,
να μπορούσα να σε φτάσω
στο μικρό μου το χεράκι δυνατά
να σε χουφτιάσω!
Κι έπειτα να σε κρεμάσω
στο σαλόνι ή στη βεράντα
κι όταν κόβεται το ρεύμα άστρο
εσύ θα φέγγεις πάντα!
Ποιήματα λαϊκής παράδοσης ή αγνώστου πατρός από τη προσωπική μας πείρα ή ιστολόγια του διαδικτύου που δεν αναφέρουν το συγγραφέα τους.
Ο Αι Βασίλης έρχεται
με γέλια και με δώρα.
Καινούριος χρόνος έφτασε
μ’ ελπίδες και χαρά.
Ο άλλος χρόνος γέρασε
και φεύγει μακριά μας.
Σαν όνειρο επέρασε
με την Πρωτοχρονιά.
Ο Άη Βασίλης έρχεται
καινούριος χρόνος έφτασε.
Ο άλλος χρόνος γέρασε
σαν όνειρο επέρασε.
Όλοι μαζί πάλι,
παιδιά ήλθ’ η χρυσή, καλή χρονιά.
Γιορτάστε την Πρωτοχρονιά
με μια καρδιά και με χαρά.
Αθανάσιος Κόκκινος
Στη γωνιά μας κόκκινο
τ’ αναμμένο τζάκι.
Τούφες χιόνια πέφτουν
ε στο παραθυράκι.
Όλο απόψε ξάγρυπνο
μένει το χωριό
και χτυπά Χριστούγεννα
το καμπαναριό.
Έλα, Εσύ, π’ Αρχάγγελο
ι σ’ ανυμνούν απόψε,
πάρε από την πίτα μας
που ευωδιά και κόψε.
Έλα κι γωνίτσα μας
καρτερεί να ‘ρθεις.
Σου ‘στρωσα Χριστούλη μου
για να ζεσταθείς.
Στέλιος Σπεράντσας
Το χιόνι πέφτει από ψηλά,
ξημέρωσε Πρωτοχρονιά,
και γέμισαν οι κλώνοι.
Ο Αι Βασίλης τη νυχτιά,
φέρνει τα δώρα στα παιδιά,
που τραγουδούν ακόμη.
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά,
σε κάθε σπίτι και γωνιά,
για να χαρούνε όλοι.
Και με τη νέα τη χρονιά,
υγεία, αγάπη και χαρά,
να ‘ρθει στη χώρα όλη.
Ε. Νέγρη
-Αρχιμηνιά! Καλή χρονιά!
Καλώς τον άρχοντά μας,
πόχει την τύχην αδερφή
και την καρδιά του πλούτος!
-Βάνω το πόδι το δεξί
κι όλα δεξά να πάνε!
-Σπάσε το ρόδι τ’ άλικο
στη μαλλιαρή την πέτρα,
πιες απ’ τ’ αμίλητο νερό
της κρυσταλλένιας βρύσης,
σκόρπα τα φύλλα της ελιάς,
πες της καρδιάς τραγούδια!
-Ωσάν την…
Την άγια νύχτα τη Χριστουγεννιάτικη
λυγούν τα πόδια και προσκυνούν
γονατιστά στη φάτνη τους
τα άδολα βόδια.
Κι ο ζευγολάτης ξάγρυπνος
θωρώντας τα σταυροκοπιέται
και λέει με πίστη απ’ της ψυχής τ’ απόβαθα
Χριστός γεννιέται!
Την άγια νύχτα τη Χριστουγεννιάτικη
κάποιοι ποιμένες ξυπνούν
από φωνές ύμνων μεσούρανες
στη γη σταλμένες
Κι ακούοντας τα Ωσαννά
απ’ αγγέλων στόματα
στον σκόρπιο αέρα τα διαλαλούν
σε χειμαδιά λιοφώτιστα με την φλογέρα.
Την άγια νύχτα τη Χριστουγεννιάτικη
ποιος δεν το ξέρει
Χριστουγεννιάτικες καμπάνες θ’ αντηχήσουν
απόψε τα μεσάνυχτα,
και τ’ άστρα στο λίκνο του Χριστού
θα γονατίσουν.
Κι οι ταπεινοί ποιμένες χιονισμένοι
τα δώρα τους στα πόδια Του θ’ αφήσουν.
Χριστουγεννιάτικες καμπάνες,
στη γαλήνη της νύχτας η γλυκόλαλη φωνή σας,
σάλπισμα πανανθρώπινο να γίνει,
χαρούμενα κάθε καρδιά να ψάλει
με τους αγγέλους:
«Και επί…
Του μικρού βοριά παράγγειλα, να ‘ναι καλό παιδάκι
Μη μου χτυπάει πορτόφυλλα και το παραθυράκι.
Γιατί στο σπίτι π’ αγρυπνώ, η αγάπη μου πεθαίνει
και μες στα μάτια την κοιτώ, που μόλις ανασαίνει.
Γεια σας περβόλια, γεια σας ρεματιές
Γεια σας φιλιά και γεια σας αγκαλιές
Γεια σας οι κάβοι κι οι ξανθοί γιαλοί
Γεια σας οι όρκοι οι παντοτινοί
Με πνίγει…
Να ‘μουν του σταύλου έν’ άχυρο,
ένα φτωχό κομμάτι
την ώρα π’ άνοιγ’ ο Χριστός
στον ήλιο του το μάτι.
Να ιδώ την πρώτη του ματιά
και το χαμόγελό του,
το στέμμα των ακτίνων
του γύρω στο μέτωπό του.
Να λάμψω από τη λάμψη του
κι’ εγώ σαν διαμαντάκι
κι’ από τη θεία του πνοή
να γίνω λουλουδάκι.
Να μοσκοβοληθώ κι’ εγώ
από την ευωδία,
που άναψε στα πόδια του
των Μάγων η λατρεία.
Να ‘μουν του σταύλου…