Ο καστανάς, στην απέναντι γωνιά,
κάθεται στη χειμωνιά,
ο καλός μπάρμπα Μηνάς,
ο γνωστός μας καστανάς.
Έχει κάστανα ψημένα
που ‘ναι όλα διαλεγμένα,
τ’ αγοράζει η γιαγιά,
και τα τρώμε τα παιδιά.
Βασίλης Χαρωνίτης
Από τη συλλογή “Τιτιβίσματα”, ποιήματα για τον νηπιαγωγείο, Εκδόσεις Δίπτυχο.
Στο φύσημα τ’ αγέρα
τα φύλλα ένα -ένα
πέφτουν από τα δέντρα
ξερά κιτρινισμένα.
Τα συννεφάκια τώρα,
γεμίζουν γκρίζο χρώμα
και η βροχές ποτίζουν
το διψασμένο χώμα.
Τα χελιδόνια φεύγουν,
μακριά να ζεσταθούν
και τα σπουργίτια τρέχουν
φωλίτσα για να βρούν.
Ποίημα αγνώστου πατρός από τη προσωπική μας συλλογή ή ιστολόγια του διαδικτύου που δεν αναφέρουν το συγγραφέα τους.
Πάμε παιδιά σ’ έναν πλανήτη,
που ‘χει δεντράκια τόσα πολλά,
άλλα μικρούτσικα, άλλα μεγάλα
και σ’ όλα κρέμονται δώρα, γλυκά.
Κουκλίτσες, μπάλες, αεροπλάνα,
λαμπίτσες κόκκινες, ζαχαρωτά,
σοκολατένιοι νάνοι, μπαλόνια,
χρυσά κουτάκια με παγωτά!
Είν’ ο πλανήτης των Χριστουγέννων!
Μες στην πλατεία, στα μαγαζιά,
διαλέγεις, παίρνεις ό,τι σ’ αρέσει
χωρίς να χρειάζονται διόλου λεφτά.
Γιατ’ οι βιτρίνες τζάμια δεν έχουν
κι είναι γεμάτες χρυσά κουτιά
κι αυτός ο κύριος που τα μοιράζει,
“να μας ξανάρθετε”, λέει, “παιδιά!”
Πλανήτης όμορφος !
Πολλοί όμως λένε
πως δεν υπάρχει στ’ αληθινά.
Κι αν δεν…
Φυσά αέρας δυνατός,
αστράφτει, μπουμπουνίζει.
Έφτασε το φθινόπωρο
και η γη μοσχομυρίζει.
Τα φύλλα πέσανε στη γη
των δέντρων ξεραμένα,
κι όσα πουλάκια μείνανε
κουρνιάζουν παγωμένα.
Ποίημα αγνώστου πατρός από τη προσωπική μας συλλογή ή ιστολόγια του διαδικτύου που δεν αναφέρουν το συγγραφέα τους.
Ο Σεπτέμβρης , πρώτα κρύα,
τρέχει ανοίγει τα σχολεία.
Ο Οκτώβρης συγυρίζει
ναφθαλίνη σου μυρίζει.
Κι ο Νοέμβρης με βροχή
σκάβει, σπέρνει όλη τη γη.
Του Φθινόπωρου, παιδιά
και τα τρία πολλή δουλειά.
Ρένα Καρθαίου
Έρχεται φθινόπωρο, φώναξε τ’ αγέρι
χελιδόνια φύγετε, στου νοτιά τα μέρη.
Έρχεται φθινόπωρο, λέει το συννεφάκι
πρωτοβρόχια φτάνουνε, ξέψυχο δενδράκι.
Έρχεται φθινόπωρο, είπε το σχολείο,
τα λουλούδια κλείστηκαν μέσα στο βιβλίο.
Βασίλης Χαρωνίτης
Γεια σου Δευτέρα μου καλή,
τι κάνει η κυρα Τρίτη;
η μάνα μου παρακαλεί
να ‘ρθει η Τετάρτη σπίτι.
Κι η Πέμπτη και η Παρασκευή
να ‘ρθουν το Σάββατο μαζί,
για να ετοιμάσουμε όλοι
τη γιορτινή μου φορεσιά
που θα φορώ στην εκκλησιά
της Κυριακής τη σκόλη.
Ήρθε ο χειμώνας ασπροντυμένος
και φορτωμένος χιόνια πολλά.
Τα άνθη, τα χόρτα πάγωσαν όλα
στην παγωμένη του αγκαλιά .
Το προβατάκι δίχως χορτάρι
τρέμει, κρυώνει πεινά πολύ
και το παιδάκι στο σπίτι τρέχει
να βρει φωτίτσα να ζεσταθεί.
Από τη συλλογή της Καψάσκη Λάμπρου “τα πρώτα μου τραγούδια”
Από το βιβλίο “Καθημερινές δραστηριότητες στο νηπιαγωγείο” της Ειρήνης Γενειατάκη Αρβανιτίδη Εκδόσεις Δίπτυχο, Αθήνα 1981.
Κόκορας χρυσός ο ήλιος
στης αυγής το φράχτη βγαίνει.
Κικιρίκου, όλοι ξυπνήστε,
κι είναι η ώρα περασμένη!
Φως ανοίγει τις φτερούγες,
το κεφάλι φως σηκώνει.
Φως στον κήπο, φως στο δρόμο,
φως στον κόσμο ως πέρα απλώνει.
Κικιρίκου! Κι ανεβαίνει,
πάει ψηλά κλαρί κλαρί.
Φτάνει στου ουρανού το θόλο:
Κικιρίκου! Κικιρί!
Σήκω, Τάσο, σήκω, Ρίνα,
Κώστα, Ελένη, Γιάννη, Λια!
Οι μικροί να πάν σχολείο
Κι οι μεγάλοι στη δουλειά!
Ρένα Καρθαίου
Από το βιβλίο “Ανθολόγιο φθινοπωρινό για παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας”, Βασίλης Αναγνωστόπουλος Τασούλα Τσιλιμένη, Εκδόσεις Καστανιώτη .
Τα παιδάκια ήρθανε
στο σχολειό και πάλι,
γράμματα να μάθουνε,
να γίνουνε μεγάλοι.
Άλφα βήτα γάμα δέλτα,
όλα τα βιβλία φέρτα
και μολύβια και χαρτί
για να γράφω κάθε τι.
Λαϊκό
Από το βιβλίο “Ανθολόγιο φθινοπωρινό για παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας” του Βασίλη Αναγνωστόπουλου και της Τασούλα Τσιλιμμένη, Εκδόσεις Καστανιώτη.