Και όμως τα φαινόμενα απατούν, ή πώς ενας πίνακας ζωγραφικής δεν είναι αυτό που φαίνεται….
Είναι όντως ο πίνακας του Σερά ή τουλάχιστον αυτό φαίνεται, από μακριά. Πλησιάζοντας περισσότερο το μάτι αντιλαμβάνεται κάτι περίεργο !
Και από πολύ κοντινή απόσταση τα πράγαμτα ξεκαθαρίζουν…..
Το έργο Cans Seurat, 2007 – 60×92″ απεικονίζει 106,000 τενεκεδάκια αλουμινίου, τόσα καταναλώνονται στις ΗΠΑ κάθε 30 δευτερόλεπτα………..
Ο Chris Jordan παγκοσμίου φήμης φωτογράφος και ακτιβιστής για το περιβάλλον, είναι ο δημιουργός των παραπάνω παρουσιάσεων. Διαβάζει τους αριθμούς των στατιστικών για τη μαζική κατανάλωση στις ΗΠΑ από μια άλλη οπτική γωνία . Επισημαίνει με έντονο ίσως και σοκαριστικό τρόπο τις συνέπειες του καταναλωτικού πολιτισμού μας. όπως κάθε μέρα, οι 426.000 κινητά τηλέφωνα απορρίπτονται ή 2 εκατομμύρια πλαστικά μπουκάλια αναψυκτικών είναι ο αριθμός που χρησιμοποιείται στις ΗΠΑ κάθε πέντε λεπτά … Διαβάζοντας τις στατιστικές αναρωτήθηκε “τι ακριβώς σημαίνει ο κάθε αριθμός; Με τι μοιάζει αυτός ο αριθμός;” Η απάντησή του είχε ως αποτέλεσμα ένα μοναδικό φωτογραφικό ντοκουμέντο που θέτει υπό εξέταση το ποσό των απορριμμάτων των καθ όλα τ άλλα υπεύθυνων πολιτών.
Το Running the Numbers κοιτάζει σύγχρονο αμερικανικό πολιτισμό μέσα από τον αυστηρό φακό των στατιστικών. Κάθε εικόνα απεικονίζει μια συγκεκριμένη ποσότητα από κάτι: δεκαπέντε εκατομμύρια φύλλα χαρτιού γραφείου (ανά πέντε λεπτά χρήσης ), 106.000 αλουμινένια κουτάκια (τριάντα δευτερόλεπτα κατανάλωσης) και ούτω καθεξής. “Η ελπίδα μου είναι ότι οι εικόνες που αντιπροσωπεύουν αυτές οι ποσότητες θα μπορούσαν να έχουν διαφορετική επίδραση από τους αριθμούς και μόνο, όπως απλά τους διαπιστώνουμε καθημερινά σε άρθρα και βιβλία. Οι στατιστικές είναι αφηρημένες , γεγονός που καθιστά δύσκολο την συνειδητοποίηση των 3,6 εκατομμυρίων πωλήσεων SUV σε ένα χρόνο, για παράδειγμα, ή των 2,3 εκατομμύρια Αμερικανών που είναι φυλακισμένοι, ή των 32.000 χειρουργικών επεμβάσεων προσθετικής στήθους στις ΗΠΑ κάθε μήνα. Το έργο αυτό εξετάζει οπτικά αυτά τα τεράστια ποσά/ μέτρα της καταναλωτική κοινωνίας μας, σε μεγάλες – περίπλοκα λεπτομερείς – εκτυπώσεις που δημιουργήθηκαν από χιλιάδες μικρότερες φωτογραφίες. Χρησιμοποιεί θέματα όπως το “κοντά” σε σχέση με το “μακριά” και το “ένα” σε σχέση με τα “πολλά”, ελπίζοντας να εγείρει κάποια ερωτήματα σχετικά με τους ρόλους και τις ευθύνες που ο καθένας μας έχει ως ξεχωριστό άτομο σε μια ομάδα που όλο και αυξάνουν , όντας ακατανόητες και συντριπτικές. ~ Chris Jordan, Σιάτλ, 2008
* Στο σύνδεσμο Chris Jordan μεταφερόμαστε στην ιστοσελίδα του φωτογράφου. Εκεί κάνουμε κλικ στη φωτογραφία και ταξιδεύουμε στο εσωτερικό της….
γράφει ο Ουμπέρτο Έκο 
