Φεβ 23 2011
teclopolis
O Φριτς Λανγκ θα αισθανόταν περήφανος. Ο κόσμος όπως τον ξέρουμε αποτελεί πλέον παρελθόν!!! Αλλά μας εκδικείται….
Φεβ 23 2011
Κοινωνικοποιητικό σχολείο!
Τρέχω να προλάβω. Και αυτή η τσάντα κουρσούμι! Πω πω, πώς την πάτησα έτσι; Ξεχάστηκα στην τηλεόραση με μία συνέντευξη της υπουργού παιδείας. Όχι, δεν ήταν για τις μεταρρυθμίσεις στα πανεπιστήμια. Ούτε για τη δια βίου μάθηση. Ούτε για τα Θ.Ξ.Μ.(Θεσμοθετημένα Ξεζουμιστήρια Μαθητών, ήτοι Φροντιστήρια) και τις “μαύρες” πανεπιστημιακές εργασίες. Προσπαθούσαν λέει να βρουν το ρόλο που καλείται το σύγχρονο σχολείο να διαδραματίσει στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε. Είπαν το σχολείο οφείλει να έχει ρόλο “κοινωνικοποιητικό”. Να προετοιμάζει και να εφοδιάζει τους νέους για την έξοδό τους στην κοινωνία. Να ξέρουν και αυτοί τι έχουν να αντιμετωπίσουν! Τέλος πάντων.
Το σχολείο μου βρίσκεται λίγο μακριά από το σπίτι μου, σε ένα μάλλον υποβαθμισμένο προάστιο. Ανοίγω το βήμα μου καθώς περνώ από το εγκαταλελειμμένο παρκάκι. Το βράδυ μετατρέπεται σε στέκι ναρκομανών. Ουφ! Έφτασα. Πάω να χαιρετήσω τα φιλαράκια μου. Είναι κοντά στα κάγκελα. Ενώ μιλάμε, δύο μελαμψά αγοράκια περνούν το κεφάλι από τις σιδερόβεργες και μας επεξεργάζονται. Τα συνοδεύουν οι έφηβοι αδερφοί τους. Τα είχα ξαναδεί μαζί με τους γονείς τους. Έμεναν σε ένα ημιυπόγειο, Αφγανοί μάλλον στην καταγωγή. Για σχολείο, ούτε λόγος. Εδώ καλά-καλά χαρτιά δεν έχουν. Το μόνο που τους απομένει να κάνουν είναι να κοιτάζουν το προαύλιο πίσω από τα κρύα κάγκελα, και να ονειρεύονται καλύτερες μέρες(Ο Φράχτης). Το κουδούνι χτυπάει. Τους κουνάμε το χέρι και κατευθυνόμαστε στην ουρά για την προσευχή.
Το είχα μάθει πλέον. Ελληνικό σχολείο χωρίς προσευχή το πρωί γίνεται; Α, να και ο Αμπντουλάϊ με το Μοχάμεντ. Αυτοί αποτελούν την εξαίρεση. Ο πατέρας τους, Σουδανός στην καταγωγή, ήρθε πριν πολλά χρόνια για σπουδές στην Ελλάδα και πλέον διαμένει μόνιμα εδώ. Ακόμα όμως προσπαθεί να εξασφαλίσει χαρτιά για τους δύο γιους του. Τέλος πάντων. Τους ρίχνω μία φευγαλέα ματιά. Έχουν κατεβασμένο το κεφάλι. Δεν συμμετέχουν στην προσευχή.(Οι Μουσουλμάνοι). Η θεολόγος τους κοιτάζει κάπως περίεργα – (άκους εκεί να ζητήσουν απαλλαγή στο μάθημά της!).
Το…τελετουργικό τελειώνει και στην πόρτα εμφανίζεται ο διευθυντής μας. Ψηλός, ευθυτενής, φορά ένα απλό αλλά κομψό σακάκι. Φαλάκρα και γκρίζο μουστάκι συμπληρώνουν το σετάκι.(Ο Πρωθυπουργός). Απόλυτη ησυχία. Μπροστά του όλοι οι μαθητές σούζα, αν και μην νομίζετε, από πίσω του τις κάνουν τις «αταξίες» τους! Ένας άνθρωπος που δεν μπορεί να επιβληθεί με τις πράξεις του και καταφεύγει στην αμετροέπεια, αυτός είναι ο διευθυντής μας. Νας, άρχισε πάλι. Για τα γκράφιτι στον τοίχο, για την αφηρημάδα των μαθητών που ξεχνούν βιβλία και ζακέτες στις τάξεις. Επιτίθεται στον προκάτοχό του για τα χάλια στα οποία άφησε το σχολείο πέρσι όταν βγήκε στη σύνταξη. Λέει όμως πως αυτός κάνει ό,τι μπορεί. Έβαλε αντισηπτικό για τη γρίπη στις τάξεις, ζαρντινιέρες στο προαύλιο και ποτηράκια στις βρύσες! Και όλα αυτά ενώ εμείς τα καημένα τουρτουρίζουμε. Επιτέλους, η μαγική λέξη «περάστε» ακούγεται από το στόμα του.
Μπαίνουμε μες την τάξη. Να και το θρανιάκι μου! Η αγαπημένη μου παρέα! Καμβάς και μαξιλάρι μαζί! Απίθωσα κάτω το αγκωνάρι, ε…την τσάντα και σωριάστηκα. Πρώτη ώρα φυσική, με το Μπαμπακαλίδη. Νάτος, μπήκε. Άλλη μία δύσκολη ώρα αρχίζει. Θα χαιρετήσει βαριεστημένα, θα κάτσει στην έδρα όπως ο βασιλιάς στο θρόνο του και θα σηκώσει τον πιο αδύναμο μαθητή να κάνει άσκηση στον πίνακα. Και φυσικά, αν δεν την ξέρει, τον περιμένει κατσάδα και η γνωστή ερώτηση: «Καλά, στο φροντιστήριο δεν το κάνατε;». Ορίστε. Διάνα και στα τρία! Και η διδασκαλία συνεχίζεται. Ανοίγει το χοντροκομμένο βοήθημά του, αντιγράφει στον πίνακα τους τύπους και ξανά-αράζει. Αυτό ήταν. Τέρμα για σήμερα(Ο Δημόσιος υπάλληλος). Λένε πως στα διαλείμματα πιάνει τους μαθητές και τους προτείνει να τον προσλάβουν και για ιδιαίτερα. Α ρε, που είναι η κυρία Παπαστάμου! Αναπληρώτρια, νέα και τόσο, μα τόσο δουλευταρού! Που να γλυτώσει όμως! Της την έπεσε μονότερμα στο διάδρομο ο γεροξούρης ο Μπαμπακαλίδης και της είπε στα ίσια: «Σαν πολύ δεν δουλεύεις; Μας χαλάς την πιάτσα κοπελιά». Τελικά όμως μετατέθηκε. Καλή τύχη, κυρία Παπαστάμου μου(Η εξαίρεση)…
Να και ο ψυχρός ήχος του κουδουνιού, που σου τρυπάει τα αυτιά. Πείνασα, πάω να πάρω κάτι από το κυλικείο. Τι διαβάζω; «Είκοσι τοις εκατό έκπτωση στο πεϊνιρλί, την τυρόπιτα και τους χυμούς». Τι να κάνουν οι άνθρωποι; Πώς να πληρώσουν και το νοίκι στο δήμο. Δίκιο έχουν. Τώρα τελευταία, όλο και λιγότερα παιδιά βλέπω να ψωνίζουν. Τους χτύπησε και αυτούς η κρίση(Η… νεκρή αγορά)!
Βγαίνω στην αυλή να πάρω λίγο αέρα. Βέβαια, ο Θεός να την κάνει αυλή. Λίγα ατημέλητα θαμνάκια στην άκρη, γελοία γκράφιτι στον τοίχο και σκουπίδια, πολλά σκουπίδια στο τσιμεντένιο δάπεδο. Αλλά λογικό είναι. Καθαρίστριες έχουν να εμφανιστούν εδώ και αρκετές μέρες, ενώ ο κηπουρός κλείνει μήνα. Και ο διευθυντής να κρώζει όλη την ώρα απολογούμενος : «Η πολιτεία φταίει! Μου δένει τα χέρια!» (Οι Συμβασιούχοι). Τέλος πάντων. Καλύτερα εδώ να με ζεστάνει και ο ήλιος. Γιατί πάνε δύο εβδομάδες που το σχολείο μας δεν έχει θέρμανση. Βλέπετε, η θεία Τρόικα δεν έστειλε το τσεκ(Τα κονδύλια)!
Ώρα να μπούμε μέσα. Θα κάνουμε λέει συνεδρίαση για την εφταήμερη στο γυμναστήριο. Άντε να δούμε. Περνώντας μπροστά από τις τουαλέτες ρίχνω μία κλεφτή ματιά. Από τότε που ο διευθυντής απαγόρεψε το κάπνισμα στις αυλές, αυξήθηκαν ραγδαία τα παιδιά που στο μάθημα ζητούν άδεια για τουαλέτα(Ο…αντικαπνιστικός νόμος).
Να και το γυμναστήριο-αίθουσα τελετών-αποθήκη. Όλη η Τρίτη Λυκείου μαζεμένη εδώ! Καθισμένοι σε καρέκλες, σε σκουριασμένα όργανα γυμναστικής, σταυροπόδι στο πάτωμα. Α, να και ο πρόεδρος του μαθητικού συμβουλίου, ο Παυλόπουλος(Ο συνδικαλιστής). Ωχ, πάλι θα βγάλει έναν από τους πύρινους λόγους του. Μιλά έντονα. Τονίζει ότι θα σεβαστεί τις αποφάσεις μας για τον προορισμό. Βέβαια, αυτός είχε πάρει, λέει, μία καλύτερη προσφορά από ένα γνωστό του πρακτορείο. Θα βγει φτηνότερα, συνεχίζει, και το ξενοδοχείο θα είναι κλάσεις ανώτερο από αυτό που επιλέχθηκε. Δεν πιέζει κανέναν βέβαια. Εμείς είμαστε που τον εκλέξαμε, που του χαρίσαμε την εμπιστοσύνη μας. Αυτός είναι απλώς εδώ για να την ανταποδώσει και να υπερασπιστεί τα συμφέροντά μας! Ρίχνει μία κλεφτή ματιά προς τους δικού του, τους υπόλοιπους του συμβουλίου.
Άσε τα σάπια σου κύριε πρόεδρε! Πολλά ακούγονται για το πρακτορείο που θες να μας πασάρεις. Κάτι για καλοκαιρινά ταξιδάκια στη Μύκονο για σένα και τη γκόμενα σου, κάτι για συνεργασίες με συνδέσμους σε τουριστικούς προορισμούς του εξωτερικού, κάτι για προμηθειούλες(Οι μίζες). Ξύπνησαν οι σκλάβοι(ή μήπως όχι;). Άρχισαν πάλι οι φωνές και τα βρισίματα. Ποιος άρχισε; Ε, φυσικά ο Σαμαηλίδης. Από τότε που έχασε τη θέση του προέδρου, όλο την μπαίνει στον Παυλόπουλο. Τη σκυτάλη ανέλαβαν μετά τα τσιράκια του. Χαμός! Το απόλυτο θάψιμο, με τα υπόλοιπα παιδιά να κοιτούν αποσβολωμένα. Η συνεδρίαση έληξε άδοξα με την παρέμβαση του διευθυντή και όλοι επιστρέψαμε στις τάξεις για μάθημα.
Και οι ώρες πέρασαν, αργά και βασανιστικά για το μικρό μαθητή. Και να ‘μαι πάλι, κατάκοπος στο δρόμο για το σπίτι. Περπατώντας θυμήθηκα και πάλι την πρωινή συνέντευξη της υπουργού. Για το πόσο τελικά το ελληνικό σχολείο ετοιμάζει τα παιδιά για την ένταξή τους στην κοινωνία και τις εμπειρίες που πρόκειται να βιώσουν. Μην ανησυχείτε για αυτό κυρία Διαμάντω μου : Μ’ αυτό το κείμενό μου θέλω να σας καθησυχάσω – το σχολείο έχει ρόλο «κοινωνικοποιητικό» από μόνο του. Εσείς έχετε τόσα άλλα να φροντίσετε – δια βίου!
Του Κωστή Κοτσώνη, 17 χρονών, Θεσσαλονίκη
Φεβ 16 2011
Boadicea & Fernand Khnopff
Fernand Edmond Jean Marie Khnopff (12 Σεπτεμβρίου 1858, Βέλγιο – 12 Νοεμβρίου, 1921), ζωγράφος.
Boadicea (+ 60 ή 61 μ.Χ) (βρετανή) βασίλισσα της φυλής των Iceni που οδήγησε το λαό της σε εξέγερση κατά των Ρωμαίων.
Φεβ 14 2011
Qwiki !
Το Qwiki είναι μια πρωτότυπη μηχανή αναζήτησης που αντλεί το περιεχόμενό της από υπηρεσίες όπως η Wikipedia, η αναζήτηση της Google, το Fotopedia και το YouTube, για να τα παρουσιάσει με έναν ελκυστικό τρόπο που συνδυάζει βίντεο, αφήγηση και διαδραστικό κείμενο. Το Qwiki, που απέσπασε την πρώτη θέση σε διαγωνισμό του TechCrunch κερδίζοντας αρκετή δημοσιότητα, άφησε την «κλειστή» alpha φάση στην οποία βρισκόταν μέχρι σήμερα και άνοιξε τις πύλες του στο ευρύ κοινό.
Για να δοκιμάσετε την υπηρεσία, αρκεί να επισκεφθείτε το www.qwiki.com και να πληκτρολογήσετε τον όρο που θέλετε να αναζητήσετε. Το κάθε Qwiki μπορεί να διαμοιραστεί μέσω e-mail, Facebook και Twitter , αλλά και να ενσωματωθεί σε οποιαδήποτε σελίδα. Αυτή είναι η σελίδα του για τη σημερινή ημέρα : http://www.qwiki.com/q/#!/Valentine’s_Day
Φεβ 07 2011
Smarthistory, «διαδικτυακό βιβλίο» για την ιστορία της τέχνης
Το Smarthistory είναι μια βραβευμένη δωρεάν online υπηρεσία για την μελέτη της ιστορίας της τέχνης. Δημιουργημένο από τους καθηγητές Beth Harris και Steven Zucker, καλύπτει πάνω από 350 έργα τέχνης και απευθύνεται κυρίως σε σπουδαστές, χωρίς ασφαλώς να αποκλείει και τους απλούς επισκέπτες. Στον τίτλο του αυτοπροσδιορίζεται ως ένα «πολυμεσικό, διαδικτυακό βιβλίο για την ιστορία της τέχνης» και φιλοδοξεί να αποτελέσει αξιόλογη εναλλακτική λύση στα παραδοσιακά (και ακριβά) βιβλία του είδους.
Βασικό χαρακτηριστικό του Smarthistory είναι ότι δίνει μεγάλη έμφαση στη χρήση βίντεο (τη στιγμή που γράφεται το άρθρο υπάρχουν διαθέσιμα πάνω από 300), αλλά και στο ότι ενθαρρύνει τη συζήτηση γύρω από ένα έργο ή έναν καλλιτέχνη. Για το λόγο αυτό δημιουργούνται ομάδες μελέτης (Study groups), που περιγράφονται ως «δίκτυα κοινωνικής εκμάθησης», όπου οι σπουδαστές μπορούν να κάνουν ερωτήσεις, να βοηθούν άλλους σπουδαστές και να συνδέονται μαζί τους.
Ο χρήστης μπορεί να πλοηγηθεί στο διαθέσιμο υλικό ανά χρονική περίοδο, στυλ / τεχνοτροπία, ανά καλλιτέχνη αλλά και ανά επιλεγμένη θεματική, μέσα από τη μελέτη συγκεκριμένων παραδειγμάτων (case studies).
Αξίζει να σημειωθεί πως το οπτικοακουστικό υλικό που παράγει το Smarthistory είναι πρωτογενές (δικής του παραγωγής). Πρόσφατα μάλιστα ξεκίνησε καμπάνια όπου ζητά την οικονομική συνεισφορά των επισκεπτών του ώστε να δημιουργηθούν τουλάχιστον 100 ακόμη βίντεο, αριθμός που οι δημιουργοί του θεωρούν πως μπορεί να το μετατρέψει σε πραγματικά βιώσιμη εναλλακτική για τα παραδοσιακά εγχειρίδια.
Κρίνοντας από την μέχρι τώρα ανταπόκριση, το όριο των 10.000 δολαρίων που έχει τεθεί αναμένεται σύντομα να συμπληρωθεί (ήδη στην πρώτη εβδομάδα της καμπάνιας είχε καλυφθεί το μισό ποσό).
Πηγή: freeweird
Φεβ 01 2011
Art project από την Google
To Art Project είναι ένα νέο εργαλείο που ανακοινώνει σήμερα η Google και φέρνει στ ακροδάκτυλά μας -στην κυριολεξία- περισσότερα από 1.000 έργα τέχνης και με εξαιρετική ανάλυση …..
Στα πλαίσια της προσπάθειας να γίνουν ευρέως προσβάσιμα τα έργα των μουσείων και με τη συνδρομή της υπάρχουσας τεχνολογίας ( Picasa και App Engine), και τη δημιουργία νέας – ώστε η Street View να εισχωρήσει στο εσωτερικό των μουσείων- ανέβηκε στα “σύννεφα” το 20% του όλου έργου ,το οποίο βρίσκεται στο σύνδεσμο : www.googleartproject.com.
Πρόκειται για μια συλλογή εικόνων υψηλής ανάλυσης διάσημων έργων τέχνης και για πάνω από 1.000 εικόνες , περισσότερων από 400 καλλιτεχνών σε ένα κλικ. Με την τεχνολογία Street View μπορεί κανείς να περιηγηθεί στα πιο ξακουστά μουσεία του κόσμου : το Metropolitan Museum of Art και το MoMA (Μοντέρνας Τέχνης) στη Νέα Υόρκη, το State Hermitage Museum στην Αγία Πετρούπολη, την Tate Britain και τη National Gallery στο Λονδίνο, το Museo Reina Sofia στη Madrid, την Uffizi Gallery στη Φλωρεντία and το Μουσείο Van Gogh στο Άμστερνταμ.
Πέρα από τις 1.000 και παραπάνω φωτογραφίες το καθένα από τα 17 μουσεία διάλεξε και ένα έργο τέχνης για να φωτογραφηθεί με την απίστευτη ανάλυση των 7 δισεκατομμυρίων πίξελ – 1.000 φορές πιο λεπτομερής ανάλυση από αυτή της κοινής φωτογραφικής μηχανής, αλλά και με την τεχνολογία “microscope view” . Έτσι με τη βοήθεια του Ρicasa έχουμε στη διάθεσή μας εικόνες απίστευτα υψηλής ανάλυσης! Κάνοντας ζουμ μπορούμε να διαβάσουμε ακόμη και τα γράμματα στον πίνακα του Hans Holbein the Younger’s “The Merchant Georg Gisze.”
Με το εργαλείο “trolley” η ομάδα Street view φωτογράφησε εικόνες του εσωτερικού των μουσείων σε 360 μοίρες. Συνδέθηκαν μεταξύ τους και τοποθετήθηκαν έτσι ώστε οι πλοηγούμενοι να μετακινούνται ομαλά μέσα στις 385 αίθουσες των μουσείων. Σ αυτό το “Μάτριξ” μουσειακό κόσμο μπορούμε ακόμα και να μεταφερόμαστε από αίθουσα σε αίθουσα και να “βουτάμε” στους πίνακες καθώς ένα αναδυόμενο παράθυρο μας δίνει πληροφορίες για τον καλλιτέχνη και τη δουλειά του, άλλα έργα του αλλά μας παραπέμπει και σε σχετικά βίντεο στο you tube.
(MoMA,Nέα Υόρκη)
Υπάρχει το εργαλείο “Create an Artwork Collection” με τη βοήθεια του οποίου αποθηκεύονται ακόμα και τμήματα από κάποιο έργο που επιλέγει ο χρήστης και δημιουργεί την προσωπική του συλλογή, στην οποία μπορούν να προστεθούν και σχόλια και να διαμοιραστεί οπουδήποτε (φίλοι,οικογένεια, διαδίκτυο) με τη χρήση του “κόφτη” μεγάλων συνδέσμων goo.gl URL shortener.
Όπως αυτή η προσωπική συλλογή: http://goo.gl/oreTf
Ιαν 26 2011
Η μοίρα…..άργησε “μια” μέρα
“Το πεπρωμένο” είναι μια ταινία κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους που κυκλοφόρησε το 2003 από την The Walt Disney Company. H παραγωγή της άρχισε το 1945. Ηταν μια συνεργασία ανάμεσα στον Walt Disney και τον Ισπανό ζωγράφο Salvador Dalí, ενώ η μουσική της γράφτηκε από τον Μεξικανό Armando Dominguez.
Βέβαια, για να πω την αμαρτία μου, προτιμώ την ταινία “ντυμένη” με τη μουσική των Pink Floyd…
