Η βία μεταξύ των ανηλίκων είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που λαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις τα τελευταία χρόνια. Περιλαμβάνει περιπτώσεις όπου παιδιά και έφηβοι συμμετέχουν σε βίαιες πράξεις, συχνά σε σχολικούς χώρους ή κι έξω από αυτούς. Παρότι η βία δεν είναι νέο φαινόμενο, η αυξανόμενη επιθετικότητα και εγκληματικότητα μεταξύ νέων είναι ανησυχητική.
Έτσι με αφορμή την επιθετικότητα και εγκληματικότητα μεταξύ των ανηλίκων, πραγματοποιήθηκε στο σχολείο μας την Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2026 ενδοσχολική επιμόρφωση με θέμα: “Η βία μεταξύ των ανηλίκων και τι πρέπει να προσέχουμε ως εκπαιδευτικοί”.Η επιμόρφωση έγινε από την κοινωνική λειτουργό του σχολείου μας , κυρία Παπακωστοπούλου Ελένη και διήρκησε μία ώρα.
Στην ομιλία που πραγματοποιήθηκε, η προσέγγιση του θέματος της βίας στους ανηλίκους δεν έγινε μόνο από επαγγελματική σκοπιά, αλλά πρωτίστως από ανθρώπινη. Αφετηρία αποτέλεσε ένα πρόσφατο τραγικό περιστατικό βίας μεταξύ δύο ανήλικων παιδιών, όχι ως απλή είδηση, αλλά ως αφορμή για να αναδειχθεί ότι τέτοια γεγονότα δεν συμβαίνουν ξαφνικά. Αντίθετα, αποτελούν το τέλος μιας μακράς, συχνά αόρατης διαδρομής που ξεκινά μέσα στα σχολεία, στις τάξεις και στα διαλείμματα. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη σύγχρονη μορφή της βίας, η οποία δεν περιορίζεται μόνο στη σωματική επίθεση, αλλά εκδηλώνεται μέσα από βλέμματα, σχόλια, «αστεία», κοινωνικό αποκλεισμό και διαδικτυακή έκθεση. Τονίστηκε ότι η ψυχολογική βία έχει σοβαρές επιπτώσεις στον εγκέφαλο των εφήβων και μπορεί να οδηγήσει είτε σε απόσυρση είτε σε εκρηκτικές συμπεριφορές. Παράλληλα, αναλύθηκε τι πραγματικά κρύβεται πίσω από τη βία: όχι κακία, αλλά αδυναμία διαχείρισης συναισθημάτων, θυμού και απόρριψης, σε έναν εγκέφαλο που ακόμη δεν έχει ωριμάσει πλήρως. Μέσα από ένα βιωματικό παράδειγμα μαθητή, αναδείχθηκε ο ρόλος του σχολείου και των εκπαιδευτικών όχι μόνο ως φορέων πειθαρχίας, αλλά κυρίως ως σταθερών και παρόντων ενηλίκων. Επισημάνθηκε ότι ο εκπαιδευτικός που βλέπει, ακούει και ενδιαφέρεται μπορεί να λειτουργήσει προστατευτικά για ένα παιδί. Η ομιλία έκλεισε με το κεντρικό μήνυμα ότι η πρόληψη της βίας δεν είναι μια μεμονωμένη δράση ή πρόγραμμα, αλλά μια καθημερινή σχέση εμπιστοσύνης, και ότι το σχολείο μπορεί να αποτελέσει τον πρώτο πραγματικά ασφαλή χώρο για κάθε παιδί.
Στο τέλος της επιμορφωτικής ενημέρωσης οι εκπαιδευτικοί του σχολείου έθεσαν ερωτήματα και προβληματισμούς για το θέμα και ακολούθησε μία επικοδομητική συζήτηση.
