ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΟΡΗΣΟΥ

Λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών, με απόφαση του Δημάρχου Καστοριάς, τα σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης θα ξεκινήσουν τη λειτουργία τους αύριο, Τρίτη 25 Ιανουαρίου 2022, στις 10:00 π.μ.

Λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών αύριο, Πέμπτη 20 Ιανουαρίου 2022, τα σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Δήμου Καστοριάς, με από απόφαση του Δημάρχου, θα ξεκινήσουν τη λειτουργία τους στις 09:15 το πρωί.

Και της έδωσα 11 ρούβλια. Τότε η  Ιουλία νεύριασε , πέταξε κάτω τα ρούβλια και ότι έβρισκε μπροστά της το έριχνε κάτω. Άρχισε να φωνάζει για τον δίκιο της και ζήτησε με τσιριχτή φωνή να της δώσω τα ρούβλια που έπρεπε να πάρει. Έφυγε τρέχοντας και κλαίγοντας από το γραφείο μου. Μετά από λίγη ώρα γύρισε στο γραφείο και μου ζήτησε συγγνώμη για την συμπεριφορά της.

Εγώ μόλις την είδα σηκώθηκα και της έδωσα τα 80 ρούβλια.

-Πάρε τα ρούβλια σου είναι μέσα στον φάκελο.

-Ευχαριστώ, συγγνώμη και πάλι για την συμπεριφορά μου.

Είχα ξαφνιαστεί γιατί δεν περίμενα αυτήν την συμπεριφορά από την Ιουλία. Δεν περίμενα να φωνάξει τόσο πολύ για το δίκιο της. Πριν φύγει της φώναξα:

-Μπράβο Ιουλία  έτσι πρέπει, να φωνάζεις για το δίκιο σου.

Η Ιουλία κούνησε καταφατικά το κεφάλι της και έφυγε.

Οδυσσέας Λαζαρίδης

-Γιατί είσαι άβουλη:

-Δεν είμαι άβουλη αλλά… αλλά… φοβάμαι.

-Μα τι φοβάσαι; Να λες τη γνώμη σου, να διεκδικείς;

-Όχι αλλά… στις προηγούμενες δουλειές μου μου φέρονταν σαν σκουπίδι. Με κακομεταχειρίζονταν, δεν μου έδιναν τον κανονικό μου μισθό και προκειμένου να χάσω τη δουλειά μου δεν αντέδρασα.

-Αν δεν μάθεις να διεκδικείς αυτά που θέλεις, δεν θα καταφέρεις τίποτα.

-Το ξέρω αλλά σας εξήγησα ότι…

-Ααα άκουσέ με Ιουλία! Δεν δέχομαι δικαιολογίες! Ύψωσε λίγο τη φωνή σου, κατάκτησε, μίλα.

-Εντάξει κύριε, θα προσπαθήσω να διεκδικώ, να μιλώ και να έχω βούληση.

-Μπράβο Ιουλία! Δεν θέλω να σε ξανακούσω έτσι, είπα και μετά η Ιουλία μουρμούρισε μερικά ευχαριστώ κα βγήκε.

Ελευθερία Γιαγκούλα

Και της έδωσα έντεκα ρούβλια. Τα πήρε με τρεμουλιαστά δάχτυλα και τα έβαλε στην τσέπη της.

• Ευχαριστώ, ψιθύρισε. Και έφυγε.

Έπειτα από μία ώρα επέστρεψε με κατακόκκινα μάτια από το κλάμα, με πολλά νεύρα και είπε:

• Εγώ αυτά τα ρούβλια τα δούλεψα και τα αξίζω. Και για τις ζημιές δεν ευθύνομαι εγώ, αλλά τα παιδιά σου που τα κάλυπτα, για να μην τα μαλώσεις.

Μετά από όσα άκουσε ο αφέντης είπε κατατρομαγμένος:

• Συγγνώμη, δεν ήξερα ότι γι’ αυτό ευθύνονται τα παιδιά μου.
• Τώρα όμως που μάθατε όλη την αλήθεια θέλω τα ογδόντα ρούβλια μου

Ο αφέντης της έδωσε τα ρούβλια και χαρούμενη η κυρία Ιουλία πήρε τα χρήματα και συνέχισε τη μέρα της.

Βασίλης Στεφάνου

Λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών αύριο, Τετάρτη 19 Ιανουαρίου 2022, τα σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Δήμου Καστοριάς, με από απόφαση του Δημάρχου, θα ξεκινήσουν τη λειτουργία τους στις 09:15 το πρωί.

Λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών, σήμερα, Παρασκευή, 14 Ιανουαρίου 2022, τα σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Δήμου Καστοριάς, μετά από απόφαση του Δημάρχου, θα ξεκινήσουν τη λειτουργία τους στις 09:15 το πρωί.

Λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών, σήμερα, Πέμπτη 13 Ιανουαρίου 2022, τα σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Δήμου Καστοριάς, μετά από απόφαση του Δημάρχου, θα ξεκινήσουν τη λειτουργία τους στις 09:15 το πρωί.

Σε μια πολυκατοικία στην Καστοριά ζει η εικοσιπεντάχρονη Μαρία. Δικηγόρος  σε μια περίοδο που μόλις είχε αρχίσει αυτή η Πανδημία. Από μικρή ηλικία η Μαρία έχοντας άλλους τρεις αδερφούς στην οικογένεια έπρεπε να κάνει τα πάντα για να ξεχωρίσει διότι αυτή ήταν κορίτσι και οι άλλοι ήταν αγόρια. Τα αδέρφια της από μικρά έκαναν ότι ήθελαν, έβγαιναν ως αργά, δεν βοηθούσαν στις δουλειές του σπιτιού και άμα έκαναν κάποια ζημιά πάντα την πλήρωνε η Μαρία χωρίς να φταίει η ίδια. Έτσι έχανε το χαρτζιλίκι της και έμπαινε τιμωρία. Καθώς περνούσαν τα χρόνια τα αδέρφια της έφυγαν από το σπίτι για σπουδές. Ο μεγαλύτερος πέρασε Ιατρική, ο μεσαίος Στρατιωτική σχολή και ο τελευταίος Αρχιτεκτονική. Ήταν τα καμάρια της οικογένειας. Ακόμα και από μακριά οι γονείς της πάντα της θύμιζαν πόσο πετυχημένα αδέρφια έχει. Μάλιστα αντί να της πουν ότι καλό θα ήταν να τους μοιάσει της έλεγαν ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να γίνει σαν τα αδέρφια της γιατί οι γυναίκες δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν σε υψηλές θέσεις εργασίας. Για αυτά και μόνο τους λόγια η Μαρία ήθελε να περάσει σε ένα καλό πανεπιστήμιο για να τους αποδείξει το αντίθετο. Όταν πήγε στο Λύκειο αφοσιώθηκε στο διάβασμα αποφασισμένη να περάσει στη Νομική. Στις πανελλήνιες εξετάσεις έγραψε Άριστα και άξια την δέχτηκαν στην Νομική σχολή. Η Μαρία ήταν πανευτυχής που κατάφερε να περάσει εκεί αλλά το πιο ωραίο ήταν ότι κατάφερε να κάνει αυτό που έλεγαν οι γονείς της ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να κάνει γιατί ήταν γυναίκα. Πλέον εργάζεται στην Καστοριά σαν δικηγόρος και οι γονείς της περηφανεύονται που έχουν τέσσερα πετυχημένα παιδία.

Ιφιγένεια Γουγούση

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

24 Δεκεμβρίου. Ήταν η μέρα που θα πήγαινα Θεσσαλονίκη για τις διακοπές μου. Πίστευα ότι είχα όλα μου τα πράγματα μέχρι που έφτασα και συνειδητοποίησα ότι είχα ξεχάσει να πάρω τα βιβλία μου. Είχα συγχιστεί, επειδή έπρεπε να γυρίσω μια μέρα νωρίτερα, για να διαβάσω, αλλά μετά σκέφτηκα ότι ο μπαμπάς μου θα ερχόταν στις 25, για να κάνουμε Χριστούγεννα όλοι μαζί. Έτσι τον πήρα τηλέφωνο, για να μου φέρει την τσάντα με τα βιβλία. Στις 25 το πρωί, όταν ήρθε, μου έφερε την τσάντα, για να διαβάσω. Πήγα στο δωμάτιό μου και ξεκίνησα από τα μαθηματικά. Καθώς άθροιζα τις πράξεις μου, με πήρε ο ξάδερφός μου τηλέφωνο, για να μου επιστρέψει ένα παιχνίδι που του είχα δανείσει. Όταν συναντηθήκαμε, για να μου δώσει το παιχνίδι είχε δακρύσει, επειδή είχε μπει λίγη σκόνη στο μάτι του. Έτσι πήρα το παιχνίδι μου και πήγα σπίτι μου, άνοιξα την τηλεόραση σύνδεσα το P.S. και ήμουν εκεί για ώρες μέχρι που με έπρηξε η μαμά μου να το κλείσω.

Βασίλης Στεφάνου

Βαθμοί εναντίον μαμάς

Πριν από έναν χρόνο, όταν ο αδερφός μου ήταν τρίτη δημοτικού και τελείωσε το 1^ο  τρίμηνο, έπρεπε να πάρει βαθμούς. Δυστυχώς όμως οι βαθμοί του ήταν χαμηλοί και η αντίδρασή της μαμάς μου ήταν πολύ κακή.

Άρχισε να φωνάζει και να συγχίζεται. Ο αδερφός μου της έλεγε πως συνέχεια τον πρήζει και πως είναι υπερβολική. Μετά άρχισε να δακρύζει και να στεναχωριέται. Παράλληλα η μαμά μου άθροισε τους βαθμούς του αδερφού μου, για να βρει τον μέσο όρο.

Στο τέλος είπε στον αδερφό μου πως το μυαλό του δεν έχει πήξει ακόμα και πως τώρα πρέπει να απορροφήσει όσες περισσότερες γνώσεις μπορεί.

Όταν το απόγευμα της ζήτησα να μου δανείσει λίγα χρήματα όχι μόνο δεν μου τα έδωσε, αλλά μου απαγόρευσε να βγω από το σπίτι. Ευτυχώς όμως ο αδερφός μου της υποσχέθηκε πως το επόμενο τρίμηνο θα τα πάει καλύτερα. Έτσι η μαμά μου ηρέμησε και χαλάρωσε!

Ελευθερία Γιαγκούλα

Το χαμένο κινητό

Ήταν Σάββατο απόγευμα. Πήγα προπόνηση, τελείωσα και όταν γύρισα σπίτι έψαχνα το κινητό μου. Προσπαθούσα να το βρω και δεν μπορούσα. Άρχισα να δακρύζω και να συγχύζομαι. Έπηξα το μυαλό μου, για να θυμηθώ πού το έχω βάλει. Έπρηξα την μάνα μου, για να μου το βρει, αλλά μου έλεγε ότι δεν ξέρει πού είναι. Μάλλον το είχα χάσει. Και άρχισα να αθροίζω τα λεφτά μου, για να πάρω καινούργιο!

Βασίλης Στεφάνου (Billakis)

Καθώς αθροίζω τα χρήματά μας μας ρωτάω την γυναίκα μου . ” Αγάπη μου, μήπως να πάμε κανένα ταξίδι; Έχουμε πήξει εδώ μέσα “. Και μου απαντάει συγχυσμένη. ” Τι νομίζεις, Μάριε, ότι έχουμε λεφτά για ταξίδια; Του χρόνου ίσως πάμε. Δεν θα πάρουμε δανεικά από κανέναν και μην με πρήζεις άλλο με αυτό το θέμα “.Με κατεβασμένο το κεφάλι έφυγα δακρυσμένος στην κρεβατοκάμαρα .

Ηθικό δίδαγμα : μην παντρεύεστε

Μάριος Τσίπος

Το πολύτιμο παιχνίδι

Ένα καλοκαίρι δάνεισα ένα παιχνίδι σε έναν φίλο μου. Όταν πήγα να του το ζητήσω πίσω εκείνος μου είπε ότι δεν το έχει. Εγώ συγχύστηκα και δάκρυσα από τα νεύρα μου, γιατί αυτό ήταν πολύτιμο για εμένα. Μόλις γύρισα σπίτι ,πήρα τον κουμπαρά στα χέρια μου, για να αθροίσω τα κέρματα έτσι ώστε να αγοράσω το ίδιο, αλλά, όταν τα μέτρησα κατάλαβα ότι δεν φτάνουν. Για αυτό αποφάσισα να πήξω όλο το καλοκαίρι στη δουλειά, βοηθώντας τον μπαμπά μου, για να μαζέψω τα λεφτά. Τέλος, αυτό ήταν μια καλή αιτία, για να σταματήσει ο πατέρας μου να με πρήζει ότι δεν τον βοηθάω

Μιχαήλ Μίχος

Το πρωί που πήγα σχολείο κάναμε μαθηματικά και τότε άθροιζα κάτι νούμερα. Όταν τελειώσαμε το σχολείο, πήγαμε σπίτια μας. Το απόγευμα με τούς φίλους μου πήγαμε στο βουνό. Όταν ανεβήκαμε είχε σκοτάδι. Εγώ έπρηζα τον φίλο μου να μου δανείσει τον φακό του. Μόλις πλησιάσαμε στην κορυφή του βουνού ενώ συγχύζαμε ο ένας τον άλλον, ακούσαμε ένα θόρυβο μεγάλο. Είχαμε για λίγο σιγή μετά από δευτερόλεπτα αρχίζαμε να τρέχαμε προς τα κάτω. Όταν φτάσαμε κάτω, συνειδητοποιήσαμε ότι κάποιος έλειπε για αρκετή ώρα κι αρχίσαμε και δακρύζουμε. Τότε τον είδαμε στο βάθος να έρχεται κατά εμάς. Μόλις ήρθε, χαρήκαμε. Η ώρα είχε πάει 1:00 και πήγαμε σπίτια μας μετά από τόση μεγάλη περιπέτεια.

Παύλος Τζήμας

Καλά Χριστούγεννα σε εσάς…! Καλά Χριστούγεννα σε όλους σας. Κάντε αυτές τις διακοπές αξέχαστες… Αφήσετε χώρο για μικρές λεπτομέρειες… Καλέστε εκείνους τους ανθρώπους των οποίων τη φωνή δεν έχετε ακούσει για πολύ καιρό. Με μια μικρή χειρονομία θα τους κάνετε χαρούμενος. Είναι Χριστούγεννα ακόμα και για όσους έχουν φορέσει μόνο λίγα παλιά κουρέλια… Γι΄ αυτό χαμογέλα και να είσαι χαρούμενος για αυτά που έχεις. Μην ξεχνάς ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να γιορτάσουν αυτά τα Χριστούγεννα όπως εμείς… Τακτοποιήστε το δέντρο και ετοιμάστε τα δώρα… δεν έχει σημασία αν είναι ακριβά. Αρκεί να έχουν ειλικρινή συναισθήματα! Μάζεψέ τους όλους… Να είστε όλοι μαζί και να το πείτε δυνατά με την καρδιά σας: Σε αγαπώ πολύ!!! Για πολλά χρόνια, ευτυχισμένα!

Άντζελα Μερρούκα, Γ΄ Γυμνασίου