ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΟΡΗΣΟΥ

Πριν από δύο μέρες το αφεντικό μου με παράτησε δίπλα από έναν κάδο σαν να ήμουν σκουπίδι. Ένιωσα πάρα πολύ άσχημα και στεναχωρήθηκα τόσο πολύ, γιατί νόμιζα ότι το αφεντικό μου με αγαπάει, αλλά έκανα λάθος. Ήλπιζα ότι θα με ξέχασε και ότι θα γυρνούσε. Όμως δε γύρισε ποτέ.

Θα ήθελα να ερχόταν ένα νέο αφεντικό να με πάρει από τον κάδο, το οποίο θα με αγαπάει, θα με φροντίζει, θα είναι σίγουρος για εμένα και δεν θα με πετάξει ποτέ δίπλα από έναν κάδο.

Μιχαέλα Λιόλιου

Δύο μέρες πριν η οικογένεια που με φρόντιζε με παράτησε. Δεν μπορώ να καταλάβω τον λόγο. Με άφησαν χωρίς να πουν τίποτα. Φοβάμαι πολύ. Υπάρχουν κάποια σκυλιά που μου γαβγίζουν και με διώχνουν από τις φωλίτσες που βρίσκω. Κρυώνω, με το ζόρι κρατιέμαι. Θέλω τις κουβερτούλες που μου έβαζαν οι ιδιοκτήτες μου τον χειμώνα. Χρειάζομαι φαγητό και νερό. Μερικές φορές, κάποιοι καλοί άνθρωποι μου δίνουν να φάω. Νερό μόνο βρίσκω ορισμένες φορές. Ή βρόμικο ή όταν πέφτει από τον ουρανό. Πρέπει να το συνηθίσω. Όμως, ποιός ξέρει αν βρεθεί ένα ευγενικό παιδάκι που θα με λυπηθεί και θα με πάρει;

Θόδωρος Καραγιάννης

Καθώς γουργούριζε η κοιλιά μου και κρύωνα από το κρύο, έβλεπα διάφορα κοριτσάκια με τα σκυλάκια τους να παίζουν και να τα βγάζουν βόλτα. Εμένα δεν με αγαπάει πια; Γιατί με παράτησε; Μου είπε πως θα πήγαινε στο σχολείο και θα ερχόταν να με πάρει. Πού είναι όμως τώρα; Πότε θα ξαναγιορτάσουμε τα Χριστούγεννα μαζί; Μου λείπουν οι αγκαλιές και τα παιχνίδια μας.

Κωνσταντίνα Βολτσίδου

Για κάποιο λόγο σήμερα ήμουν έξω στο πάρκο και όχι στο σπίτι μου. Το ίδιο μου αφεντικό με άφησε εδώ και όχι κάποιος ξένος. Αλλά τον λόγο δεν το ξέρω, Εγώ ξέρω ότι δεν έκανα κάτι κακό, για να με διώξουν. Έτσι κι αλλιώς σκυλί είμαι. Πού να καταλάβω ποιοι είναι οι κανόνες. Κανονικά, όταν παίρνεις ένα σκυλί ή το βρίσκεις, δεν πρέπει να το τυραννάς. Πρέπει να το φροντίζεις, να το αγαπάς, να το ταΐζεις και ό,τι άλλο χρειάζεται ένα σκυλί και όχι να του βάζεις φόλες, να το χτυπάς και να το πετάς στους δρόμους όπως έκαναν σ΄ εμένα. Πιστεύω πως θα με βρει ένα ευγενικό παιδί να με πάρει στο σπίτι του, γιατί πεινάω πολύ.

Αλέξανδρος Σαλτσογλίδης

Νιώθω στεναχώρια και ένα γιατί. Εγώ ήμουν πιστός φίλος του αφεντικού μου και τον αγαπούσα πολύ και δεν μπορώ να καταλάβω ποιος είναι ο λόγος που με παράτησε. Εύχομαι να το μετανιώσει  και να έρθει να με βρει και να με πάρει πίσω. Δεν έχω φαγητό και είμαι σε διάφορους κινδύνους και δεν ξέρω που θα καταλήξω στο τέλος.

Ευδοκία Ψωμαδάκη

Ζούσα σε ένα όμορφο σπίτι με πολλή αγάπη. Με φρόντιζαν, με τάιζαν και παίζαμε. Αλλά και εγώ ήμουν πιστή και χαρούμενη. Ξαφνικά βρέθηκα μόνη μου. Με παράτησαν κάπου μακριά. Φοβισμένη και τρομαγμένη άρχισα να περπατάω ώσπου βρέθηκα σε ένα πάρκο. Όλοι με έδιωχναν και με κλωτσούσαν. Απορούσα γιατί μου φέρονταν έτσι. Δεν θα έκανα ποτέ κακό. Έψαχνα λίγη αγάπη και τρυφερότητα. Ξημέρωνε, νύχτωνε, ζέστη, κρύο, βροχή, παγωνιά και τίποτα δεν άλλαζε. Έτρωγα και έπινα ό,τι έβρισκα. Έτσι θα ήταν η ζωή μου από εδώ και πέρα. Απλά ήλπιζα σε ένα καλύτερο μέλλον. Κοιμόμουν και ξυπνούσα με την ελπίδα ότι θα έβρισκα ένα αφεντικό.

Φρειδερίκη Δόλη

Είμαι ένα μικρό κουτάβι. Σήμερα η ιδιοκτήτριά μου με έβγαλε στο δρόμο, γιατί δεν ήθελε να μου δώσει φαγητό. Είχε πολύ κρύο και ήταν πολύ τρομακτικά στο δρόμο. Πείνασα και έψαχνα να φάω. Ξαφνικά ήρθαν κάποια παιδιά, με είδαν και άρχισαν να παίζουν μαζί μου. Μου έδωσαν και φαγητό. Μια κοπέλα κατάλαβε τη θλίψη μου και με πήρε στο σπίτι της. Αυτή άρχισε να με φροντίζει πολύ καλά!

Τλαέντια Μερρούκο

Δείτε και εδώ φωτογραφίες από τη συμμετοχή του Γυμνασίου στην εκδήλωση.

Πρώτη δράση του συλλόγου μας σήμερα, ημέρα αποταμίευσης.
Είπαμε λίγα λόγια για την αποταμίευση και δωρίσαμε από ένα ποσό σε κάθε τάξη.
Οι πρόεδροι των τμημάτων έβαλαν τα χρήματα στους κουμπαράδες!

Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του Γυμνασίου Κορησού

Γεια σου Άννα, κάποιες φορές νιώθω άσχημα γι’ αυτά που περνάς. Πιστεύω πως η ψυχολογία σου θα είναι πολύ πεσμένη με τον πόλεμο. Εύχομαι μόλις τελειώσει όλο αυτό να έχεις καλύτερη ζωή, να έχεις ελευθερία και να μην φοβάσαι αν σε βρουν οι Γερμανοί.

Θοδωρής Φίτζιος

Άννα, λυπάμαι που η μαμά σου σε μάλωσε και σε αδίκησε, επειδή πήρες το βιβλίο της αδερφής σου. Επίσης, καταλαβαίνω ότι είσαι απογοητευμένη με τον πατέρα σου, διότι του είχες αδυναμία και ήλπιζες να πάρει το μέρος σου. Η μόνη μου συμβουλή είναι να κάνεις υπομονή και να μείνεις δυνατή.

Θεοδώρα Πουρσανίδου