…για το Μάθημα των Θρησκευτικών

Κάτω από : Χωρίς κατηγορία  |   Με ετικέττες A1 16-17 | Δεν υπάρχουν σχόλια »

Κάτω από : Χωρίς κατηγορία  |   Με ετικέττες A1 16-17 | Δεν υπάρχουν σχόλια »

Κάτω από : Χωρίς κατηγορία  |   Με ετικέττες A1 16-17 | Δεν υπάρχουν σχόλια »

Κάτω από : Χωρίς κατηγορία  |   Με ετικέττες A1 16-17 | Δεν υπάρχουν σχόλια »

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΚΕΙΜΕΝΟΥ 29:
‘‘ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΚΑΤ’ ΕΠΙΤΟΜΗΝ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ’’

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Ρωτήθηκε ο Μ. Βασίλειος «αν αυτός που απομονώνεται είναι ανάγκη να παραμένει μόνος ή να ζει μαζί με άλλους αδελφούς που έχουν αποφασίσει να ακολουθήσουν τον ίδιο σκοπό της ευσέβειας». Η απάντησή του:

«Νομίζω ότι η ζωή αρκετών στον ίδιο τόπο είναι πολύ προτιμότερη. Πρώτον, γιατί για τις σωματικές ανάγκες κανένας μας δεν μπορεί να επαρκέσει μόνος του, αλλά έχουμε ανάγκη ο ένας του άλλου για την προμήθεια αυτού που είναι αναγκαίο. Γιατί όπως ακριβώς το πόδι έχει μία ικανότητα, αλλά στερείται μιας άλλης, και χωρίς τη βοήθεια των άλλων μελών δεν θα μπορούσε να βρει τη δύναμή του ούτε ισχυρή και ικανή από μόνη της να συνεχίσει, ούτε κανένα εφόδιο που του λείπει, έτσι είναι και στην περίπτωση του μονήρους βίου: ό,τι χρειαζόμαστε και ό,τι μας λείπει δεν μπορούμε να το βρούμε μόνοι μας, γιατί ο Θεός που δημιούργησε τον κόσμο, έχει έτσι κανονίσει όλα τα πράγματα ώστε να στηριζόμαστε ο ένας στον άλλον […]  Αλλά επιπλέον, ο σεβασμός προς την αγάπη του Θεού δεν επιτρέπει να νοιάζεται κανείς μόνο για τις δικές του υποθέσεις, γιατί η αγάπη, λέει, δεν ζητά μόνο το δικό της […]  Επιπλέον, όταν κανείς ζει μόνος, δεν αναγνωρίζει τα ελαττώματά του, αφού δεν έχει κανέναν να τον διορθώσει και με πραότητα και ευσπλαχνία να τον καθοδηγήσει στον δρόμο του. Γιατί η διόρθωση, ακόμα κι αν είναι από εχθρό, μπορεί συχνά στην περίπτωση εκείνων που έχουν καλή διάθεση να εγείρει την επιθυμία για θεραπεία […]

                                                                                                             Όροι κατ’ Επιτομήν (74) PG 30, 441

Ο ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΠΑΜΩ ΚΕΙΜΕΝΟΥ:

Το παραπάνω κείμενο είναι η απάντηση που έδωσε ο Μ. Βασίλειος στην ερώτηση: ‘‘αν αυτός που απομονώνεται είναι ανάγκη να παραμένει μόνος ή να ζει μαζί με άλλους αδελφούς που έχουν αποφασίσει να ακολουθήσουν τον ίδιο σκοπό της ευσέβειας’’. Ο Μ. Βασίλειος μέσα από την απάντησή του τονίζει πόσο σημαντική είναι η συνεργασία και πόσο λίγη ισχύ έχει ένας άνθρωπος που ζει μόνος του (ειδικά αν απομονώνεται). Επίσης, επισημαίνει πως ο Θεός μας δημιούργησε ώστε να βασιζόμαστε ο ένας στον άλλο φέρνοντας ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: ‘‘Γιατί όπως ακριβώς το πόδι έχει μία ικανότητα, αλλά στερείται μιας άλλης, και χωρίς τη βοήθεια των άλλων μελών δεν θα μπορούσε να βρει τη δύναμή του ούτε ισχυρή και ικανή από μόνη της να συνεχίσει ’’

ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ:

Το σημείο που είναι κατά την γνώμη μου πιο ωραίο  είναι: ‘‘Επιπλέον, όταν κανείς ζει μόνος, δεν αναγνωρίζει τα ελαττώματά του, αφού δεν έχει κανέναν να τον διορθώσει και με πραότητα και ευσπλαχνία να τον καθοδηγήσει στον δρόμο του. Γιατί η διόρθωση, ακόμα κι αν είναι από εχθρό, μπορεί συχνά στην περίπτωση εκείνων που έχουν καλή διάθεση να εγείρει την επιθυμία για θεραπεία ’’ διότι, ο Μ. Βασίλειος δίνει ένα από τα πιο σημαντικά μαθήματα ζωής τονίζοντας ότι η μοναξιά έχει πολλά αρνητικά για τον άνθρωπο. Από τα πιο βασικά είναι ότι δεν τον εξελίσσει.

ΓΙΑΝΝΙΤΣΙΩΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

ΤΕΛΟΣ

Κάτω από : Χωρίς κατηγορία  |   Με ετικέττες A1 16-17 | Δεν υπάρχουν σχόλια »

Κάτω από : Χωρίς κατηγορία  |   Με ετικέττες A1 16-17 | Δεν υπάρχουν σχόλια »

ΘΕ 1 ΔΡ 10

Κάτω από : Χωρίς κατηγορία  |   Με ετικέττες A2 16-17 | Δεν υπάρχουν σχόλια »

• ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΚΕΙΜΕΝΟΥ 4:
  ‘‘Η ΕΞΑΠΛΩΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΗΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ’’

• ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

• Και όπως, όταν πιάσει φωτιά, τα αγκάθια, αφού σιγά σιγά καταστρέφονται, παραμερίζουν και κάνουν τόπο στη φλόγα και καθαρίζουν τα χωράφια, έτσι ακριβώς και όταν η γλώσσα του Παύλου λαλούσε και όταν έφτανε σε όλα γοργότερα από τη φωτιά, τα πάντα υποχωρούσαν και παραμέριζαν: λατρευτικές εκδηλώσεις και γιορτές και πανηγύρια και πατροπαράδοτα έθιμα και καταστρατήγηση των νόμων και οργή λαού και απειλές τυράννων και πονηρά σχέδια συγγενών και κακές ενέργειες ψευδαποστόλων.

• Ή καλύτερα, όπως, όταν ο ήλιος ανατέλλει, το σκοτάδι φεύγει, τα άγρια ζώα κρύβονται και καταφεύγουν στις φωλιές τους, οι ληστές φεύγουν μακριά και οι φονιάδες ζητούν καταφύγιο στις σπηλιές, οι πειρατές απομακρύνονται και οι τυμβωρύχοι φεύγουν, οι μοιχοί, οι κλέφτες, οι διαρρήκτες –επειδή πρόκειται να φανερωθούν από το φως του ήλιου- φεύγουν μακριά και προσπαθούν να εξαφανιστούν, και όλα γίνονται φανερά και λαμπρά, και γη και θάλασσα, γιατί ο ήλιος από ψηλά τα φωτίζει όλα: τα πέλαγα, τα βουνά, τις χώρες, τις πόλεις∙ έτσι λοιπόν και τότε, όταν παρουσιάστηκε το χριστιανικό κήρυγμα και ο Παύλος το διέδωσε παντού, απομακρυνόταν η πλάνη και ξαναφαινόταν η αλήθεια. Επίσης τσίκνα και καπνός και κύμβαλα και τύμπανα και μεθύσια και όργια και μοιχείες και τα άλλα, που γίνονταν στους ειδωλολατρικούς ναούς και δεν είναι ωραίο ούτε να τα αναφέρουμε, σταματούσαν και καταστρέφονταν, αφού έλιωναν όπως ακριβώς το κερί στη φωτιά και καίγονταν όπως ακριβώς τα άχυρα από τη φλόγα∙ η λαμπρή όμως φλόγα της αλήθεια ανέβαινε ολοφώτεινη ψηλά στον ουρανό.

Ι. Χρυσόστομος, 4η Ομιλία στον Απόστολο Παύλο, Ε.Π. 50, 494-495

• Η ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ:

• Το κείμενο έχει τρομερές παρομοιώσεις για τα επιβλητικά λόγια του Παύλου όταν κύρητε τον λόγο του Ιησού. Όταν, κύρητε ο Παύλος, το κακό από τον κόσμο έφευγε και κρυβόταν μακριά. Όλοι οι άνθρωποι, που άκουγαν το λόγο αυτό, μάθαιναν την αλήθεια, εκτός του ότι μαγεύονταν και τον παρακολουθούσαν με δέος.

• ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΗΜΕΙΟ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

• Το σημείο που θεωρώ πιο ωραίο στο κείμενο είναι: ‘‘ Ή καλύτερα, όπως, όταν ο ήλιος ανατέλλει, το σκοτάδι φεύγει, τα άγρια ζώα κρύβονται και καταφεύγουν στις φωλιές τους, οι ληστές φεύγουν μακριά και οι φονιάδες ζητούν καταφύγιο στις σπηλιές, οι πειρατές απομακρύνονται και οι τυμβωρύχοι φεύγουν, οι μοιχοί, οι κλέφτες, οι διαρρήκτες –επειδή πρόκειται να φανερωθούν από το φως του ήλιου- φεύγουν μακριά και προσπαθούν να εξαφανιστούν ’’ διότι ο λόγος του Παύλου παρομοιάζεται με τον ήλιο που όταν ανατέλλει όλα τα αισχρά και τα άσχημα του κόσμου που παρομοιάζονται με τα άγρια ζώα κρύβονται, ώστε να μην φανερωθούν.

• ΓΙΑΝΝΙΤΣΙΩΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

ΤΕΛΟΣ

Κάτω από : Χωρίς κατηγορία  |   Με ετικέττες A1 16-17 | Δεν υπάρχουν σχόλια »

Presentation2

Κάτω από : Χωρίς κατηγορία  |   Με ετικέττες A2 16-17 | Δεν υπάρχουν σχόλια »