…για το Μάθημα των Θρησκευτικών

Σχολιασμός κειμένου 13 (Ιωάννης Μαυρόπους)

Ο Ιωάννης Μαυρόπους στο κείμενό του αναφέρει ότι αν ο Χριστός θέλει να εξαιρέσει κάποιους μη Χριστιανούς από τη δίκαιη κρίση του, τότε ας εξαιρέσει τον Πλάτωνα και τον Πλούταρχο, επειδή παρόλο που είναι ειδωλολάτρες οι ιδέες τους είναι πολύ κοντά στον Χριστιανισμό.

Πιστεύουμε ότι η γνώμη του είναι σωστή. Πιο συγκεκριμένα, ο Πλάτωνας πίστευε ότι ο θεός είναι αγαθός και είναι υπεύθυνος μόνο για το καλό και όχι για το κακό, ενώ ο Πλούταρχος πίστευε στην αρετή του ανθρώπου και στην ισότητα τους, ιδέες που είναι όντως παρόμοιες με αυτές του Χριστιανισμού.

Παρόλα αυτά, ο Θεός δεν ξεχωρίζει τους ανθρώπους ανάλογα με την θρησκεία που πιστεύουν, αλλά με τις καλές ή κακές πράξεις που έχουν κάνει, οπότε το αίτημά του Μαυρόπους είναι ανούσιο.

ΜΕΛΗ ΟΜΑΔΑΣ:

ΣΧΙΖΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

ΤΖΕΛΕΠΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ

ΣΠΙΓΓΟΣ ΙΑΣΩΝΑΣ

ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΑΡΗΣ

ΤΣΩΛΑΣ ΜΙΛΤΟΣ

ΠΑΡΝΑΣΣΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

Κάτω από : Χωρίς κατηγορία  |   Με ετικέττες A3 16-17 | Δεν υπάρχουν σχόλια »

Αναστάσιος Γιαννουλάτος

Ο Αναστάσιος Γιαννουλάτος ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος έκανε πολλά καλά πράγματα σχετικά με τη θρησκεία της Ελλάδας. Για παράδειγμα ίδρυσε το Διορθόδοξο Ιεραποστολικό Κέντρο «Πορευθέντες» (1961), το οποίο διευθύνει ως σήμερα. Με εντολή της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, συνέγραψε τα Βοηθήματα για τους διδάσκοντες στα Μέσα Κατηχητικά Σχολεία της Εκκλησίας της Ελλάδος (1960-62).

Επίσης, ο Αναστάσιος Γιαννουλάτος έγινε Σύμβουλος του ΔΣ Ανωτέρας Σχολής Κοινωνικής Εργασίας-Διακονισσών (1977-1984), μέλος του Ανώτατου Υπηρεσιακού Συμβουλίου της Εκκλησίας της Ελλάδος (1977-1985), του Υπηρεσιακού Συμβουλίου Εκκλησιαστικής Εκπαιδεύσεως Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1977-1982), του ΔΣ της Ευρωπαϊκής Λέσχης Υγείας, του ΔΣ της Επιτροπής για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς τής Κύπρου (1985-1991) και της Επιτροπής Υποτροφιών Ιδρύματος «Αλέξανδρος Ωνάσης» (1978-1994). Ήταν μέλος της εν Αθήναις Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας (1994 και εξής) και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος «Αλέξανδρος Ωνάσης» (1994-2005.).

Ακόμα, τέλεσε ιεραποστολικό έργο στην Αφρική και στην Αλβανία, δηλαδή προσπάθησε να διδάξει τον Χριστιανισμό. Επιπρόσθετα, χειροτόνησε 62 Αφρικανούς κληρικούς. Επιπλέον, συνέγραψε πολλά βιβλία τα οποία είχαν σχέση με τον Χριστιανισμό.

Συμπερασματικά ο Αναστάσιος Γιαννουλάτος ήταν κάποιος ο οποίος έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στην εκκλησία και ακολουθούσε πιστά τον χριστιανισμό.

Κωστής Σχίζας

Παπαδόπουλος Αριστοτέλης

Τσώλας Μιλτιάδης

Τζελέπης Κων/νος

Παρνασσάς Παναγιώτης

Σπίγγος Ιάσονας

Κάτω από : Χωρίς κατηγορία  |   Με ετικέττες A3 16-17 | Δεν υπάρχουν σχόλια »

Συναγωγές στην Ελλάδα

Συναγωγή ονομάζεται ο τόπος λατρείας της ιουδαϊκής θρησκείας και μελέτης του Ιουδαϊκού Νόμου. Η λέξη συναγωγή προέρχεται από το ρήμα συνάγω, το οποίο σημαίνει συγκεντρώνω. Οι περισσότερες συναγωγές έχουν ένα μεγάλο χώρο προσευχής και μικρότερα δωμάτια μελέτης. Στο κέντρο της κεντρικής αίθουσας υπάρχει μια εξέδρα στην οποία ανεβαίνει εκείνος που διαβάζει τον νόμο. Ο ραβίνος είναι ο διδάσκαλος του εβραϊκού νόμου και ο θρησκευτικός ηγέτης. Επικεφαλής της συναγωγής είναι ο αρχισυνάγωγος ο οποίος εκλέγεται. Στον κύριο χώρο επιτρέπονται μόνο άντρες (οι γυναίκες επιτρέπονται μόνο στον γάμο τους). Οι γυναίκες προσεύχονται σε άλλα δωμάτια. Στις προοδευτικές κοινότητες επιτρέπονται και γυναίκες στον κύριο χώρο.

Στην Ελλάδα υπάρχουν λίγες συναγωγές. Στην Αθήνα υπάρχουν δύο οι οποίες είναι η μία απέναντι από την άλλη. Η παλαιότερη  ονομάζεται “Ετς Χαγιίμ” η οποία λέγεται από τους ηλικιωμένους  “ Η Γιαννιώτικη“. Η συναγωγή αυτή λειτουργεί μόνο σε μεγάλες γιορτές των Ιουδαίων και πηγαίνουν κυρίως τα γηραιότερα μέλη, επειδή είναι συναισθηματικά δεμένοι μαζί της. Η νεότερη ονομάζεται “Μπεθ Σαλόμ”, που στα εβραϊκά σημαίνει ”Οίκος Ειρήνης”. Η συναγωγή αυτή χρησιμοποιείται κανονικά.

Στη Βέροια υπάρχει μια εβραϊκή συνοικία η οποία έχει μία συναγωγή στην ίδια ευθεία με τα σπίτια, ενώ οι περισσότερες χριστιανικές συνοικίες βρίσκονται στο κέντρο της περιοχής

Επίσης υπήρχε μια συναγωγή στην Κομοτηνή η οποία κατεδαφίστηκε το 1994, επειδή υπήρχαν νεότερα μνημεία.

Ακόμα, εκτός από όσες αναφέρθηκαν προηγούμενα,  συναγωγές επίσης λειτουργούν και στις πόλεις : Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Τρίκαλα, Χαλκίδα, Κέρκυρα, Ιωάννινα, Ρόδος και Χανιά.

Από τα προηγούμενα συνάγεται το συμπέρασμα ότι οι συναγωγές στην Ελλάδα είναι λιγοστές και αυτό συμβαίνει πιθανά, γιατί οι Ιουδαϊστές δεν είναι πολλοί στην Ελλάδα

Κωστής Σχίζας

Κάτω από : Χωρίς κατηγορία  |   Με ετικέττες A3 16-17 | Δεν υπάρχουν σχόλια »

Άγιος Κωνσταντίνος και Άγια  Ελένη

Η Αγία Ελένη γεννήθηκε το 249 Π.Χ. και ο Άγιος Κωνσταντίνος γεννήθηκε το 274 Π.Χ. Το παιδί (Άγιος Κωνσταντίνος) διδάχτηκε πώς να πολεμάει από τον πατέρα του, τον χριστιανισμό από την μητέρα του και γράμματα από τους καλύτερους δασκάλους της εποχής. Η Αγία Ελένη χώρισε με τον Κωνσταντίνο Χλωρό, επειδή απαγορευόταν να έχει κάποιος υψηλό αξίωμα αν η γυναίκα του δεν ήταν από αριστοκρατική οικογένεια. Έτσι, ο μικρός Κωνσταντίνος και αυτή έμειναν στην αυλή του Διoκλητιανού. Ο Άγιος Κωνσταντίνος συνέχισε την εκπαίδευσή του, αλλά μόνο ως προς τον χριστιανισμό και τον στρατό. Όταν ενηλικιώθηκε τότε έγινε ένας διοικητής ενός μεγάλου στρατού. Με την συμμετοχή της μητέρας του σε κάθε μάχη έγινε αυτοκράτορας και κοσμοκράτορας. Πήρε δύο πολύ σημαντικές αποφάσεις:

1. Την υπογραφή του Διατάγματος των Μεδιολάνων, η οποία αφήνει τους ανθρώπους να πιστεύουν σε όποια θρησκεία θέλουν, ακόμα και στον χριστιανισμό.
2. Την μεταφορά της πρωτεύουσας της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στην Κωνσταντινούπολη.

Επομένως, ο Άγιος Κωνσταντίνος ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος ήταν καλλιεργημένος, ισχυρός και είχε έναν πολύ δίκαιο χαρακτήρα.

Κωστής Σχίζας

Κάτω από : Χωρίς κατηγορία  |   Με ετικέττες A3 16-17 | Δεν υπάρχουν σχόλια »

Το κείμενο αναφέρεται στη διοικητική οργάνωση της πρώιμης Εκκλησίας και στη σχέση τής τριπλής διακονίας (επισκόπου, πρεσβυτέρων και διακόνων) με τη διακυβέρνηση των πόλεων της Αυτοκρατορίας.

Το σημείο που με εντυπωσίασε περισσότερο είναι ότι ο επίσκοπος στην κάθε εκκλησία είχε θέση θεού και εξουσίαζε την πόλη στην οποία βρισκόταν η εκκλησία και την ύπαιθρο που τη περιέβαλλε. Ακόμα δεν έπρεπε να γίνεται τίποτα σε σχέση με την εκκλησία, χωρίς την παρουσία του επισκόπου, γιατί εκεί που βρισκόταν ο επίσκοπος  έπρεπε να βρίσκεται και ο λαός. Πιστεύω ότι αυτή η τακτική είναι λανθασμένη, διότι ένας άνθρωπος δεν μπορεί να θεωρείται ότι κατέχει την θέση του Θεού, επειδή όλοι οι άνθρωποι κάνουν λάθη και δεν μπορούμε να στηριζόμαστε στη γνώμη μόνο ενός ανθρώπου.

Συμπερασματικά την εποχή εκείνη, οι άνθρωποι ήταν όχι μόνο πιστοί στην εκκλησία και στον επίσκοπο, αλλά ταύτιζαν τις περισσότερες καταστάσεις με αυτόν, δηλαδή του έδιναν ιδιαίτερη αξία.

Κωστής Σχίζας

Κάτω από : Χωρίς κατηγορία  |   Με ετικέττες A3 16-17 | Δεν υπάρχουν σχόλια »

Η επιστολή της μαρτυρίας του χριστιανισμού (όνομα επιστολής: «Διόγνητον Επιστολή»).

Το κείμενο είναι μια επιστολή η οποία αναφέρεται στην αγάπη προς τον Θεό και στην αφοσίωση που πρέπει να δείχνουμε σε αυτόν, που ακόμα και αν είχε θεϊκές δυνάμεις και μπορούσε να μας παρουσιαστεί ως ένας παντοδύναμος, προτίμησε να πάρει τη μορφή ενός απλού ανθρώπου που ήταν φτωχός. Μας άφησε να τον περιφρονούμε μέχρι και να τον σκοτώσουμε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο (να τον σταυρώσουμε). Επίσης το κείμενο γράφει ότι χρειάζεται να σκεφτόμαστε όχι μόνο για τον εαυτό μας, αλλά και για τον συνάνθρωπό μας. Ακόμα είναι αναγκαίο να μην κάνουμε τίποτα από εγωϊσμό και να θεωρούμε ο καθένας ανώτερο τον συνάνθρωπό μας.

Πιστεύω ότι αυτό το κείμενο είναι πολύ σωστό και επιπρόσθετα νομίζω ότι να μαρτυρήσει κάποιος την πίστη του εκείνη την εποχή ήταν πολύ γενναίο. Καλό θα ήταν να δείχνουμε την πίστη και την αφοσίωση μας στον Θεό με τις πράξεις και όχι με τα λόγια.

Κωστής Σχίζας

Κάτω από : Χωρίς κατηγορία  |   Με ετικέττες A3 16-17 | Δεν υπάρχουν σχόλια »