Μαθηματικός (Εκ)παιδευόμενη

Το βρήκα αρκετά ενδιαφέρον! Δοκίμασε κι εσύ…

ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΒΓΕΙΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ…ΑΝ  ΜΠΟΡΕΙΣ…!!!

ΟΔΗΓΙΕΣ

ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ ΠΟΥ
ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΤΑ 4 ΤΡΙΓΩΝΑ, ΠΟΥ ΘΑ
ΕΦΑΡΜΟΣΟΥΝ ΣΤΟ ΣΤΡΟΓΓΥΛΟ ΓΚΡΙ ΣΧΗΜΑ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ ΣΕ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΩΜΑΤΙΑ,
ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΟΥ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΟΡΤΑ.
ΚΑΘΕ ΔΩΜΑΤΙΟ ΕΧΕΙ ΜΙΑ ΚΡΥΠΤΗ
ΚΑΙ  ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ
ΑΝΟΙΞΕΙ Η ΚΡΥΠΤΗ. ΑΝ  ΒΓΕΙΣ ΕΞΩ ΚΑΙ ΔΕΙΣ ΤΟΝ ΗΛΙΟ, ΤΟΤΕ ΕΧΕΙΣ ΥΨΗΛΟ ΔΕΙΚΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ.

Αξίζει να θυμόμαστε και να γνωρίζουμε…

Πρόσωπα που πρέπει να σκύβουμε ευλαβικά μπροστά τους…

Πρόσωπα που μας σημάδεψαν, που μας γέμισαν θαυμασμό και δέος,  μας γέμισαν περηφάνεια γιατί υπάρχουν και δίνουν αξία στη ζωή μας!

Όταν η αγάπη για τη φύση και τη ζωή γίνεται πάθος και δύναμη!

Μια γυναίκα – φωτιά σώζει τα δάση της Κένυας

από άρθρο του Απ. Φωτιάδη από την Καθημερινή

Είναι μια ιδιαίτερη γυναίκα. Οχι γιατί τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης αλλά γιατί, παρά τις σπουδές της και τη δυνατότητα μιας εύκολης ζωής στο εξωτερικό, η βιολόγος Wangari Maathai επέστρεψε στην πατρίδα της για να αγωνιστεί για την προστασία του δασικού πλούτου της Κένυας.25 εκατομμύρια(!!!) καινούργια δέντρα ήταν το αποτέλεσμα της οργάνωσης «green belt movement» που ίδρυσε το 1977.Το Nobel Eιρήνης με το οποίο τιμήθηκε η Wangari Maathai πριν από λίγες μέρες έχει πολλαπλή σημασία. Η Maathai είναι η πρώτη Αφρικανή και μία από τους ελάχιστους Αφρικανούς γενικότερα που η Δύση έχει ποτέ τιμήσει. Η Maathai είναι μαύρη, σε ένα κόσμο που ακόμη και σήμερα το χρώμα του δέρματος μπορεί να στερήσει σε κάποιον βραβεία και αίγλη. Η Maathai είναι γυναίκα που γεννήθηκε σε μια κοινωνία που τοποθετεί το φύλο της σε ρόλο διακοσμητικό. Γεννημένη το 1940 στο Nyeri, μπόρεσε να μορφωθεί και να σπουδάσει στο εξωτερικό, κάτι σπάνιο για κορίτσι που μεγαλώνει σε αγροτική περιοχή της Κένυας. Πήρε το πρώτο πτυχίο της στη Βιολογία από το Mount St Scholastica College στο Κάνσας και συνέχισε τα μεταπτυχιακά της στο Πανεπιστήμιο του Pitsbourg.Αφήνοντας μια λαμπρή ακαδημαϊκή καριέρα και μια άνετη ζωή, επέστρεψε στη Κένυα. Για την ίδια το δίλημμα δεν υπήρξε ποτέ. Το κίνητρό της δεν ήταν ποτέ η ανάγκη της για να ξεφύγει από τον ζοφερό κόσμο της, αλλά να παλέψει για να τον αλλάξει: «Αν έφευγα από την Κένυα, θα σκεφτόμουν πάντα πως αν ήμουν εκεί θα μπορούσα κάτι να προσφέρω», είχε πει σε παλιότερη συνέντευξή της. «Δεν μετάνιωσα ποτέ που αποφάσισα να μείνω εδώ και να βοηθήσω στην ανάπτυξη αυτής της χώρας. Πιστεύω ότι έχω αλλάξει κάτι. Αυτό που μου δίνει μεγάλη ικανοποίηση είναι ότι πολύς κόσμος με πλησιάζει για να μου πει ότι η προσπάθειά μου τον έχει εμπνεύσει». Η «ανταμοιβή» αυτή φαίνεται να είναι ιδιαίτερα σημαντική για την Wangari Maathai που, έχοντας πληρώσει το προσωπικό κόστος των επιλογών της, γνωρίζει πολύ καλά το τίμημα. Ο άντρας της τη χώρισε στη δεκαετία του ’80 κατηγορώντας την ως «άπιστη», αφήνοντάς την να μεγαλώσει τα τρία παιδιά τους. Λέγεται ότι στην πραγματικότητα χώρισε από αυτήν γιατί ήταν πολύ δραστήρια, πληθωρική και δύσκολα χειραγωγήσιμη!!! Το στίγμα του διαζυγίου, αν και την ακολούθησε σε κάθε της βήμα, δεν τη λύγισε ποτέ. Τα λόγια της κόρης της Wanjira Maathai είναι η καλύτερη επιβεβαίωση για τη στάση ζωής της, «πάντα μας έλεγε ότι το σωστό είναι σωστό, ακόμη και αν είσαι ο μόνος που το πιστεύεις. Πάντα μας έλεγε ότι τίποτα δεν είναι αδύνατο. Eχει φωτιά μέσα της και προσπάθησε να μας δώσει λίγη από αυτήν».

Διαβάστε περισσότερα

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε
αφού η ιστορία σας ανήκει
σαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε

Στ’ αυτιά μου δεν χωράνε υποσχέσεις
το έργο το ‘χω δει μη με τρελαίνετε
το πλοίο των ονείρων μου με πάει
σε κόσμους που εσείς δεν τους αντέχετε

Μένω μονάχος στο παρόν μου
να σώσω οτιδήποτε – αν σώζεται –
κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου
συνένοχο στο φόνο δε θα μ’ έχετε

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
το κόλπο είναι στημένο και στα μέτρα σας
ξεγράψτε με απ’ τα κατάστιχά σας
στον κόπο σας δεν μπαίνω και στα έργα σας

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε
αφού η ιστορία σας ανήκει
σαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε

Μένω μονάχος στο παρόν μου
να σώσω οτιδήποτε – αν σώζεται –
κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου
συνένοχο στο φόνο δε θα μ’ έχετε

Διονύσης ΤσακνήςΑπό το www.stixoi.info Στίχοι που μας εκφράζουν… 

Τράμ καί Ακρόπολις
Le soleil me brule et me rend lumineux.

Από τη συλλογή «Ποιήματα», Εκδ. Ίκαρος, Αθήναι 1994.

μεσ’ στη μονότονη βροχή
τίς λάσπες
τήν τεφρήν ατμόσφαιρα
τά τράμ περνούνε
καί μεσ’ από τήν έρημη αγορά
? πού νέκρωσε η βροχή ?
πηγαίνουν πρός
τά
τέρματα

η σκέψη μου
γιομάτη συγκίνηση
Διαβάστε περισσότερα

 Η ΠΟΔΗΛΑΤΙΣΣΑ

Το δρόμο πλάϊ στη θάλασσα περπάτησα
που ‘κανε κάθε μέρα η ποδηλάτισσα

Βρήκα τα φρούτα που ‘χε το πανέρι της
το δαχτυλίδι που ‘πεσε απ’ το χέρι της

Βρήκα το κουδουνάκι και το σάλι της
τις ρόδες το τιμόνι το πεντάλι της

Τη ζώνη της τη βρήκα σε μιαν άκρη
μια πέτρα διάφανη που ‘μοιαζε δάκρυ

Τα μάζεψα ένα ένα και τα κράτησα
κι έλεγα που ‘ναι που ‘ν’ η ποδηλάτισσα

Την είδα να περνά πάνω απ’ τα κύματα
την άλλη μέρα πάνω από τα μνήματα

Την τρίτη νύχτωσ’ έχασα τα χνάρια της
στους ουρανούς ανάψαν τα φανάρια της.
Ελύτης

Σήμερα ξεκίνησα με ιδιαίτερα ρομαντική διάθεση, από το πρωί διαβάζω ποίηση…

… τι θα γίνει με τις εξετάσεις, όμως;

Ωχ, ωχ, ωχ!

Άρνηση

Στο περιγιάλι το κρυφό
κι άσπρο σαν περιστέρι
διψάσαμε το μεσημέρι·
μα το νερό γλυφό.

Πάνω στην άμμο την ξανθή
γράψαμε τ’ όνομά της·
ωραία που φύσηξεν ο μπάτης
και σβήστηκε η γραφή.

Με τι καρδιά, με τι πνοή,
τι πόθους και τι πάθος
πήραμε τη ζωή μας· λάθος!
κι αλλάξαμε ζωή.
Σεφέρης

……. αντί να διαβάσω για τις εξετάσεις επιμορφωτών Β Επιπέδου, εγώ διαβάζω Σεφέρη

Ελληνική, μια πλούσια γλώσσα…

 Κείμενα που, κατά τη γνώμη μου είναι χρήσιμο, να έχει κάποιος στο αρχείο του.

Ο πρώην πρωθυπουργός και καθηγητής κ. Ξενοφών Ζολώτας είχε εκφωνήσει δύο λόγους στην Ουάσιγκτον (στις 26 Σεπτεμβρίου 1957 και στις 2 Οκτωβρίου 1959), οι οποίοι έμειναν μνημειώδεις.

Αιτία ως προς αυτό δεν ήταν μόνο το περιεχόμενό τους αλλά και η γλώσσα τους. Υποτίθεται ότι η γλώσσα των λόγων ήταν η αγγλική.

Κατ’ ουσίαν όμως, με την αφαίρεση λίγων συνδέσμων, άρθρων και προθέσεων η γλώσσα είναι η Ελληνική. Το ακροατήριό του αποτελούσαν οι σύνεδροι της Διεθνούς Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης και δεν αντιμετώπισαν τότε κανένα πρόβλημα στην κατανόηση τού προφορικού κειμένου που ανέγνωσε ο Έλληνας καθηγητής. Εκείνο τον καιρό, κατείχε την θέση τού διευθυντή Τραπέζης Ελλάδος και διαχειριστή του ελληνικού Δημοσίου Χρέους. Ακολουθεί ο λόγος της 26/9/1957:

“I always wished to address this Assembly in Greek, but realized that it would have been indeed “Greek” to all present in this room. I found out, however, that I could make my address in Greek which would still be English to everybody. Διαβάστε περισσότερα

Ίαν Χίμπελ – το τελευταίο ταξίδι

5 Σεπτεμβρίου 2008, 11:17

Έκανε το γύρο του κόσμου και σκοτώθηκε στη Βαρυμπόμπη

Δεν είναι νέο,  είναι όμως σοβαρό, εξωφρενικό, ασύλληπτο, σοκαριστικό!

Μνήμη.   Είναι σημαντικό να το θυμόμαστε και να το ακούμε. Είμαστε όλοι συνένοχοι!Είναι ντροπή!

Είναι οι φρικτοί Νεοέλληνες.

Είναι παγκόσμια πρωτιά!  Παγκόσμια πρωτιά στη ντροπή…

Σχεδόν είκοσι μέρες μετά τον τραγικό θάνατο 70χρονου Βρετανού ποδηλάτη στην εθνική οδό Αθηνών – Λαμίας, στο ύψος της Βαρυμπόμπης, από τροχαίο που προκάλεσε ασυνείδητος οδηγός, η βρετανική εφημερίδα Daily Mail αποκαλύπτει ότι επρόκειτο για ένα σύγχρονο «Μάρκο Πόλο».       

Ο Ίαν Χίμπελ, όπως ήταν το όνομά του, 40 ολόκληρα χρόνια γύριζε όλο τον κόσμο, με μοναδικό του «σύντροφο» το ποδήλατό του. Στη διάρκεια της ατελείωτης περιπλάνησής του στον κόσμο από την Ανταρκτική μέχρι τον Αμαζόνιο και από την Αλάσκα έως την Ινδονησία, πυροβολήθηκε από ληστές, κινδύνεψε να τον φάνε ζωντανό τροπικά μυρμήγκια, έπεσε σε βάλτους, κυνηγήθηκε από ελέφαντες και μία φορά του επιτέθηκε ένα πεινασμένο λιοντάρι.         

Ωστόσο, κατάφερε να παραμείνει ζωντανός. Μέχρι που ήρθε στην Ελλάδα και έπεσε θύμα ενός ασυνείδητου οδηγού, που, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, έκανε κόντρες με ένα άλλο αυτοκίνητο. Ο 70χρονος διέσχιζε με το ποδήλατό του την εθνική οδό Αθηνών – Λαμίας, όταν ένα αυτοκίνητο τον χτύπησε θανάσιμα και τον παράτησε. Ο κοσμογυρισμένος άντρας, άφησε την τελευταία του πνοή λίγη ώρα μετά την μεταφορά του στο νοσοκομείο, ενώ ο 32χρονος δράστης συνελήφθη την επόμενη μέρα στην Κηφισιά.

Και σκοτώθηκε στην Ελλάδα του ωχαδελφισμού, από νεοέλληνα οδηγό που “κατείχε” το τιμόνι και έτρεχε…    τι έτρεχε;  μα να παραβγεί κάποιον άλλον…. είχε σοβαρό λόγο!

Δε βαριέσαι…   

 “Οι δρόμοι είναι δικοί μας”  Αυτή δεν είναι η επικρατούσα άποψη;

 … και η ντροπή επίσης!