Μετά το μάθημα μια ρακί είναι ότι πρέπει! Αν και οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί του Σχολείου μας φέτος δεν είναι από την Κρήτη, αγαπούν την ρακί και τους μεζέδες της και ειδικά όταν γίνονται σ ένα από τα καφενεία του χωριού! Αυτή τη φορά τιμήσαμε τους μεζέδες που μας έφτιαξε με πολλή αγάπη η κυρία Καπετανάκη που τυγχάνει να είναι και μαμά στο σχολείο μας.
Μαζί μας ήταν και οι Νηπιαγωγίνες μας!
Από όλους μας πολλές ευχές για τις Άγιες μέρες του Πάσχα στους μαθητές μας και τους γονείς τους!
Η Κυριακή των Βαϊων είναι μια μέρα πλούσια σε έθιμα. Ένα από αυτά θέλει τους πιστούς να πηγαίνουν στην εκκλησία και στο τέλος της λειτουργίας να παίρνουν έναν σταυρό από φύλλα φοίνικα. Από Βαγιές.
Στο Σχολείο μας την τελευταία μέρα πριν από τις διακοπές του Πάσχα ήρθαν η κυρία Ελευθερία Κακουδάκη Καπετανάκη και η κυρία Γαρυφαλλιά Κουμάκη Καλογιαννάκη.
Αφιέρωσαν στους μαθητές των τεσσάρων μεγάλων τάξεων όλο το πρωινό τους και τους έμαθαν να φτιάχνουν σταυρούς από βαγιές. Καταπληκτική δράση την οποία κάναμε σε συνεννόηση με τους ιερείς της ενορίας μας παπά Χαράλαμπο και παπά Ιωάννη.
Τους ευχαριστούμε όλους από καρδιάς!
Το να είσαι διαφορετικός δεν είναι εύκολο… Καμιά φορά γίνεσαι στόχαστρο, επίκεντρο καυστικών σχολίων, αμφισβήτησης. Η αλήθεια όμως πάντα λάμπει στο τέλος. Αρκεί να συνεχίσεις να είσαι ο εαυτός σου και να μην επηρεάζεσαι από όσους δεν έχουν μάθει να δέχονται το διαφορετικό. Γιατί μέσα από τη διαφορετικότητα πηγάζει η πραγματικότητα, αφού κανείς και τίποτα δεν ίδιος με τον άλλον!
Έτσι έγινε και στο υπέροχο αυτό διαφορετικό παραμύθι “Η Φτέρενη κόρη” που παρουσιάστηκε σήμερα στο σχολείο μας από την ομάδα Παραστατικών Τεχνών Πρόταση.
Η Φτέρενη Κόρη» είναι μια μαγεμένη κοπέλα που από πεντάμορφη κατάντησε πουλί, αποδεχόμενη στωικά τη μοίρα της.
Με δύναμη ψυχής και καρτερία θα υπομείνει το «γραφτό» της, θα αντιμετωπίσει την αποκρουστική όψη της αλλά κυρίως τον εμπαιγμό και τα γέλια που αυτή προκαλεί στον κόσμο που δεν έμαθε να αποδέχεται το άλλο, το διαφορετικό∙ αυτό που δεν είναι. Η κόρη μετά από πολλές περιπέτειες θα εξασφαλίσει το θρόνο στο βασιλόπουλο που την αγάπησε σφόδρα, ξανα βρίσκοντας συνάμα τη χαμένη ομορφιά της.
Το παραμύθι
Στα πολύ παλιά τα χρόνια, τότε που οι δράκοι ζούσαν σε απλησίαστους πύργους και οι βασιλιάδες διαφέντευαν τον κόσμο από ταπεινά σπίτια, ένα νεαρό βασιλόπουλο ρίχνει τη σαΐτα του για να παντρευτεί∙ υπακούοντας έτσι στις προσταγές του γέρου πατέρα του, μα δοκιμάζοντας, την ίδια ώρα, την τύχη του.
Η σαΐτα θα καρφωθεί μακριά σε έναν θεόρατο πύργο που μέσα του ζει φυλακισμένη μια κόρη εκπάγλου καλλονής∙ παιδί μιας τρομερής οικογένειας δρακόντων. Οι νέοι θα σμίξουν και γρήγορα θα αγαπηθούν ενώ δεν θα αργήσουν να αποφασίσουν να φύγουν πέρα, στη γενέθλια καστροπολιτεία του βασιλόπουλου. Όμως, οι δράκοι θα τους κυνηγήσουν επιστρατεύοντας διάφορα μαγικά τεχνάσματα. Ακόμα κι όταν καταφέρνουν να τους νικήσουν και να απομακρυνθούν, η λύπη και η ντροπή θα τους καταδιώκουν μιας και η κόρη έλαβε τη σκληρή κατάρα της μάνας της: «από τη μέση και πάνω να γίνει πουλί!». Ο κόσμος θα τους κοροϊδεύει και θα γελά στη θέα της νέας ώσπου τα μάγια να λυθούν και ο βασιλέας να τους πάρει μαζί του στο παλάτι, αναγνωρίζοντας την καλοσύνη της Φτέρενης Κόρης και την ομορφιά που σκορπίζει το σπάνιο παράδειγμά της. Αυτό της υπομονής, της καλοσύνης, της δικαιοσύνης και της αποδοχής του «άλλου», ακριβώς, όπως είναι.
Η θεατρική αυτή η παράσταση ήταν διαφορετική από όλες όσες είχαμε παρακολουθήσει μέχρι σήμερα. Στην αρχή μας παραξένεψε… Στη συνέχεια μας συνεπήρε! Λίγο η αφήγηση του ηθοποιού Δημήτρη Φοινίτση, λίγο η σκηνοθεσία του,… Λίγο η συγκλονιστική ερμηνεία της ηθοποιού Μικαέλας Κεφαλογιάννη Λίγο η υπέροχη μουσική : Μουσική: TOKSO Quartet / Κέλυ Θωμά – Sigrun Eng – Eleonore Billy – Anne Hytta. Αυτή η παράσταση ήταν λίγο από όλα!
Τα συναισθήματα είμαστε εμείς. Κάθε μέρα αποκλείεται να μην νιώσουμε κάποια από αυτά. Οι συγγραφείς και οι ποιητές μάλλον έχουν βρει τον τρόπο να τα αναγνωρίζουν. Κι αυτό τους κάνει να μπορούν να τα περιγράψουν ακόμη και με λέξεις, χωρίς αυτά να χάνουν από τον πλούτο τους.
Ένα σημαντικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα σημερινά παιδιά, είναι αυτό ακριβώς. Η αναγνώριση των συναισθημάτων τους ώστε να τα εξωτερικεύουν σωστά και να νιώθουν ευτυχισμένα.
Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη υπάρχουν 14 συναισθήματα:
ο φόβος, η εμπιστοσύνη, ο θυμός, η φιλία, η ηρεμία, η εχθρότητα, η ντροπή, η αναίδεια, το κρίμα, η ευγένεια, ο φθόνος, η αγανάκτηση, η άμιλλα, και η περιφρόνηση.
Μια νέα θεωρία, όμως αυτήν του Robert Plutchik, εντοπίζει οκτώ βασικά συναισθήματα , τη χαρά, τη θλίψη, την εμπιστοσύνη, την αηδία, το φόβο, το θυμό, την έκπληξη, και την αναμονή.
Ο τροχός των συναισθημάτων παρομοιάζεται με την παλέτα των χρωμάτων , στον οποία τα βασικά χρώματα συνδυάζονται για να σχηματίσουν τα δευτερεύοντα και συμπληρωματικά χρώματα. Αυτά τα βασικά συναισθήματα στη συνέχεια αναμειγνύονται και συνδυάζονται για να σχηματίσουν μια ποικιλία συναισθημάτων.
Αυτή την ανάμιξη προσπάθησαν να κάνουν οι εκπαιδευτικοί του Σχολείου μας κυρία Αντωνία Γούσιου (τμήμα ένταξης) και κυρία Έλενα Πρέκκα, (Β΄τάξη) με τους μαθητές της Β τάξης
αντλώντας την έμπνευση από το βιβλίο της Έρας Μουλάκη “Η παλέτα των Συναισθημάτων”,
Όταν αγαπάς τη δουλειά σου, φαίνεται! \Και η κυρία Γεωργία Βακωνάκη που σήμερα μας αφιέρωσε την μέρα της, έχει αποδείξει πως την αγαπάει, όχι μόνο από τα πεντανόστιμα προϊόντα της αλλά και από το μεράκι της να μεταδώσει την τέχνη της και τις τεχνικές της σε μικρούς και μεγάλους.
“Η αγάπη μου για την παράδοση και την διατήρηση της με ώθησε να ξεκινήσω αυτή την μικρή οικοτεχνία στον τόπο μου” Μας είπε όταν την ρωτήσαμε πως αποφάσισε να κάνει μια τέτοια επιχείρηση παρασκευής παραδοσιακών προϊόντων στον Πύργο.
Η κυρία Γεωργία ζύμωσε με όλες τις τάξεις παραδοσιακά πασχαλινά τσουρέκια! Στη συνέχεια θα μεταφερθούν στον χώρο της για να ψηθούν στους φούρνους εκεί.
Ενθουσιαστήκαμε μικροί και μεγάλοι με την διαδικασία της παρασκευής. Αλλά και με τη συνταγή η οποία είναι απλή και πεντανόστιμη!!
Να πούμε πως πριν ξεκινήσουμε την διαδικασία οι πάγκοι εργασίας απολυμάνθηκαν και τηρήθηκαν όλοι ι κανόνες ασφαλείας και καθαριότητας. Έτσι δοκιμάστε άφοβα από τα τσουρέκια που θα φέρουν τα παιδιά στο σπίτι!
Μια πολύ ενδιαφέρουσα ενημέρωση, πραγματοποιήθηκε σήμερα στις τάξεις Ε΄ κι ΣΤ΄ από την κυρία Φωτεινή Παπαδάτου , ψυχολόγο από τον Σύλλογο «Το Χαμόγελο του Παιδιού».
Περισσότερα για τη δράση του χαμόγελου του παιδιού μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να μαθαίνουν από εδώ
Με αφορμή την παγκόσμια μέρα γλώσσας, διδάχτηκαν οι μαθητές της Ε τάξης την τέχνη του ρεπορτάζ από την δημοσιογράφο Ελένη Βακεθιανάκη. Η έρευνα που έκαναν κατέληξε στο παρακάτω κείμενο που έγραψαν στην τάξη με την καθοδήγηση του δασκάλου τους κ. Ευάγγελου Παπουτσάκη.
«Το Νερό- Νεράκι»
Αρνητικό ρεκόρ βροχοπτώσεων σημειώθηκε φέτος σε σχέση με την τελευταία επταετία. Ενδεικτικό του γεγονότος είναι ότι «στέγνωσε» το φράγμα της Φανερωμένης στο νησί μας και οι εικόνες που αντικρίζουμε παραπέμπουν σε έρημο Σαχάρα.
Η ίδια κατάσταση επικρατεί στο φράγμα της Πλακιώτισσας και των Αμουργελλών. Πιο συγκεκριμένα, το φράγμα της Φανερωμένης έβαλε λουκέτο, επειδή από 19.000.000 κ.μ. νερού, σήμερα έχουν μείνει μόνο 800.000 κ.μ. Το πρόβλημα της ανομβρίας λοιπόν μετατρέπεται πλέον σε πρόβλημα λειψυδρίας. Ειδικά φέτος οι βροχοπτώσεις είναι μειωμένες έως 70%, ενώ είναι η τρίτη συνεχόμενη ξηρή χρονιά για το νησί.
Η λειψυδρία όμως, είναι αποτέλεσμα κυρίως της ανθρώπινης παρέμβασης (κάψιμο δασών, συσσώρευση μηχανικών μονάδων ή διοξειδίου του άνθρακα, ο υπερβολικός αριθμός γεωτρήσεων κ.α), επιτείνει το φαινόμενο του θερμοκηπίου και προκαλεί περισσότερο τις κλιματικές αλλαγές με αποτέλεσμα την παρατεταμένη ανομβρία.
Πιο έντονα βιώνουν τις συνέπειες της λειψυδρίας οι αγρότες, που εξασφαλίζουν από τη γη τα προς το ζην και η έλλειψη νερού είναι ο χειρότερος εφιάλτης τους. Ειδικά φέτος δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα το σενάριο της άρδευσης με το δελτίο.
Μακροπρόθεσμα ένα άλλο αποτέλεσμα της λειψυδρίας θα είναι να κοπεί κάθε παροχή νερού του προς τις κατοικίες, με εξαίρεση τα νοσοκομεία και τα σχολεία. Όλη αυτή η κατάσταση δεν οφείλεται μόνο στην απραξία των πολιτειακών αρχών. Αλλά και στην χρήση-κατάχρηση, που κάνει καθένας από μας στον προσωπικό του χώρο.
Πριν πούμε το «νερό – νεράκι» λοιπόν και φτάσουμε στο σημείο που περιγράφει η επιστολή που μας έρχεται κάπου από το μέλλον καλό θα είναι να ευαισθητοποιηθούμε σαν άτομα και να κινητοποιηθούμε ως ομάδες πληθυσμών! ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ
Ακούστε την εκπομπή μας για τη μείωση του νερού από τους μαθητές της ΣΤ τάξης.
Μια εκπομπή που φτιάχτηκε με αφορμή την παγκόσμια μέρα γλώσσας, με τη βοήθεια της δημοσιογράφου του Σκάι 92,1 Ελένης Βακεθιανάκη. Το τελικό κείμενο διαμορφώθηκε στην τάξη με την καθοδήγηση του δασκάλου τους κυρίου Δημήτρη Γάτσιου.
Κάντε κλικ στην εικόνα για να μεταφερθείτε στην ηχογραφημένη μορφή της εκπομπής.
Ο Γιώργος Σεφέρης είχε πει, πως “σβήνοντας ένα κομμάτι από το παρελθόν είναι σαν να σβήνεις και ένα αντίστοιχο κομμάτι από το μέλλον.” Είναι σημαντικό λοιπόν, κάθε χρόνο να θυμόμαστε με διάφορους τρόπους τι συνέβη στο παρελθόν στη χώρα μας. Οι μικρές επετειακές εκδηλώσεις στο σχολείο είναι ένας από τους τρόπους. Τους πιο ευχάριστους και πιο αποδοτικούς! Σήμερα λοιπόν οι μαθητές της ΣΤ τάξης με το δάσκαλο τους κύριο Δημήτρη Γάτσιο μας “υπενθύμισαν” με μια θεατρική παράσταση που ετοίμασαν με πολλή αγάπη. Τίτλος “Το παιδομάζωμα”. Μια πληγή που αιμορραγούσε αιώνες, τόσους όσους κράτησε και η υποδούλωση των Ελλήνων από τους Τούρκους!
Και του χρόνου!
Εμείς σήμερα το πρωί στην αυλή παίζοντας, φτιάξαμε καταπληκτικά Λίμερικ με τους μαθητές της Δ τάξης.
Αμέσως μετά οι μαθητές τα προετοίμασαν στην τάξη με την δασκάλα τους κυρία Πόπη Βουϊδάσκη και θα μας τα παρουσιάσουν αύριο το πρωί.
Για να καταλάβετε κι εσείς τι σημαίνει λίμερικ θα σας εξηγήσουμε πριν σας παρουσιάσουμε τα δικά μας:
Λίμερικ είναι ένα είδος ποίησης, με χαρακτηριστική, σύντομη, χιουμοριστική σύσταση μίας στροφής πέντε στίχων και ομοιοκαταληξία. Τα ποιήματα του είδους λίμερικ διηγούνται μια σύντομη ιστορία και καταλήγουν σε ένα ανέκδοτο.
Πρόκειται για ποιήματα σατιρικά ή απλώς κωμικά, «χωρίς νόημα», στα οποία συνυπάρχει το λογικό με το παράλογο, το δυνατό με το αδύνατο, το πιθανό με το απίθανο. Φαίνεται ότι βασικό στόχο έχουν να καλλιεργήσουν τη φαντασία του παιδιού, να του εμπνεύσουν το χιούμορ και να το καθοδηγήσουν σε φαντασιακούς αρχικά και στη συνέχεια σε λογικούς/κριτικούς συνδυασμούς λέξεων.
Για να γράψουμε τα δικά μας Λιμερικ απλά προσέξαμε τα εξής:
ο 1ος στίχος να ομοιοκαταληκτεί με τον 2ο και τον 5ο στίχο
ο 3ος με τον 4ο.
1ος στίχος Ήταν ……(κάποιος-παρουσίαση του πρωταγωνιστή)
2ος στίχος που ……(κάτι του συνέβαινε ή αποκαλύπτεται η ιδιότητά του)
3ος στίχος όμως……(κάτι έκανε)
4ος στίχος και……… (κάτι είπε),
5ος στίχος ……………(βρες ένα περίεργο επίθετο γι’ αυτόν)
Ήταν μια ζηλιάρα κότα
Κι ήθελε να πάρει γάτα για να την φοράει μπότα
Για να παίζει όλη μέρα
χρειαζόταν μια σφαίρα
Αυτή η παιχνιδιάρα η κότα.
Ήταν ένας σκουντουφλιάρης χοίρος
Που ήθελε να γίνει σκύλος
Για να τρέχει όλη μέρα
και να παίζει στην μπανιέρα
Αυτός ο Βαρεσάρης χοίρος που ήθελε να γίνει σκύλος
Ήταν ένας ασπρομούρικος κρυγιός που ήταν κι Ανωγειανός
Ήθελε να κάνει μια βόλτα στα βουνά
για να μαζέψει τα αυγά που ήταν και Πασχαλινά
αλλά του πέσαν στην πλαγιά
Αυτός ο ασπρομούρικος κρυγιός που ήταν κι Ανωγειανός
Ήταν μια πονηρή και φωνακλού μπανάνα
που ήθελε να γίνει μάνα
Και εφώναζε όλη μέρα στην Αλάνα
Εγώ πότε θα γίνω μάνα;
Αυτή η πονηρή και φωνακλού μπανάνα
Ήταν μια λουλουδένια τσάντα
κι ήθελε να σπάσει πλάκα
με την φίλη της τη ράμπα
και κατέληξε για πάντα σε μια λουλουδένια ζάντα
Αυτή η λουλουδένια τσάντα